ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Βʹ
Chapter 11

ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Βʹ

Septuagint (Brenton Gree…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Βʹ 11

Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Μετʼ ὀλίγον δὲ παντελῶς χρόνον Λυσίας ἐπίτροπος τοῦ βασιλέως καὶ συγγενὴς, καὶ ἐπὶ τῶν πραγμάτων, λίαν βαρέως φέρων ἐπὶ τοῖς γεγονόσι,
1Pouquíssimo tempo depois, Lísias, tutor do rei, seu parente e chanceler, profundamente descontente com o que havia acontecido,
2συναθροίσας περὶ τὰς ὀκτὼ μυριάδας καὶ τὴν ἵππον πᾶσαν, παρεγένετο ἐπὶ τοὺς Ἰουδαίους, λογιζόμενος τὴν μὲν πόλιν Ἕλλησιν οἰκητήριον ποιήσειν,
2reuniu cerca de oitenta mil soldados de infantaria e toda a sua cavalaria e marchou contra os judeus, planejando transformar a cidade em morada de gregos,
3τὸ δὲ ἱερὸν ἀργυρολόγητον καθὼς τὰ λοιπὰ τῶν ἐθνῶν τεμένη, πρατὴν δὲ τὴν ἀρχιερωσύνην κατʼ ἔτος ποιήσειν,
3cobrar tributo do templo, como dos outros lugares sagrados das nações, e colocar o sumo sacerdócio à venda todos os anos.
4οὐδαμῶς ἐπιλογιζόμενος τὸ τοῦ Θεοῦ κράτος, πεφρενωμένος δὲ ταῖς μυριάσι τῶν πεζῶν καὶ ταῖς χιλιάσι τῶν ἱππέων καὶ τοῖς ἐλέφασι τοῖς ὀγδοήκοντα.
4Ele não levou em conta o poder de Deus, mas se encheu de orgulho por causa de suas dezenas de milhares de soldados de infantaria, seus milhares de cavaleiros e seus oitenta elefantes.
5Εἰσελθὼν δὲ εἰς τὴν Ἰουδαίαν, καὶ συνεγγίσας τῷ Βαιθσούρᾳ, ὄντι μὲν ἐρυμνῷ χωρίῳ, ἀπὸ δὲ Ἱεροσολύμων ἀπέχοντι ὡσεὶ σταδίους πέντε, τοῦτο ἔθλιβεν.
5Entrou na Judeia e se aproximou de Betsur, lugar fortificado a cerca de cinco estádios de Jerusalém, e passou a atacá-la intensamente.
6Ὡς δὲ μετέλαβον οἱ περὶ τὸν Μακκαβαῖον πολιορκοῦντα αὐτὸν τὰ ὀχυρώματα, μετʼ ὀδύρμῶν καὶ δακρύων ἱκέτευον σὺν τοῖς ὄχλοις τὸν Κύριον, ἀγαθὸν ἄγγελον ἀποστεῖλαι πρὸς σωτηρίαν τῷ Ἰσραήλ.
6Quando Macabeu e seus homens souberam que Lísias estava sitiando as fortalezas, eles e todo o povo, com lamentações e lágrimas, suplicaram ao Senhor que enviasse um bom anjo para salvar Israel.
7Αὐτὸς δὲ πρῶτος ὁ Μακκαβαῖος ἀναλαβὼν τὰ ὅπλα προετρέψατο τοὺς ἄλλους, ἅμα αὐτῷ διακινδυνεύοντας, ἐπιβοηθεῖν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν· ὁμοῦ δὲ καὶ προθύμως ἐξώρμησαν.
7O próprio Macabeu foi o primeiro a tomar as armas e exortou os outros a se arriscarem com ele e ajudarem seus irmãos. Então saíram com ele de muito boa vontade.
8Αὐτόθι δὲ καὶ πρὸς τοῖς Ἱεροσολύμοις ὄντων, ἐφάνη προηγούμενος αὐτῶν ἔφιππος ἐν λευκῇ ἐσθῆτι, πανοπλίαν χρυσῆν κραδαίνων.
8Enquanto ainda estavam perto de Jerusalém, apareceu à frente deles um cavaleiro vestido de branco, brandindo armas de ouro.
9Ὁμοῦ δὲ πάντες εὐλόγησαν τὸν ἐλεήμονα Θεὸν, καὶ ἐπεῤῥώσθησαν ταῖς ψυχαῖς, οὐ μόνον ἀνθρώπους ἀλλὰ καὶ θῆρας τοὺς ἀγριωτάτους, καὶ σιδηρᾶ τείχη τιτρώσκειν ὄντες ἕτοιμοι.
9Todos juntos louvaram o Deus misericordioso e ficaram ainda mais fortalecidos no coração, prontos para atacar não somente homens, mas até os animais mais ferozes e muralhas de ferro.
10Προσῆγον ἐν διασκευῇ τὸν ἀπʼ οὐρανοῦ σύμμαχον ἔχοντες, ἐλεήσαντος αὐτοὺς τοῦ Κυρίου.
10Avançaram em ordem de batalha, tendo aquele que está no céu lutando ao lado deles, pois o Senhor teve misericórdia deles.
11Λεοντηδὸν δὲ ἐντινάξαντες εἰς τοὺς πολεμίους, κατέστρωσαν αὐτῶν χιλίους πρὸς τοῖς μυρίοις, ἱππεῖς δὲ ἑξακοσίους πρὸς τοῖς χιλίοις· τοὺς δὲ πάντας ἠνάγκασαν φυγεῖν.
11Lançando-se como leões contra o inimigo, mataram onze mil soldados de infantaria e mil e seiscentos cavaleiros e obrigaram todos os demais a fugir.
12Οἱ πλείονες δὲ αὐτῶν τραυματίαι γυμνοὶ διεσώθησαν· καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Λυσίας αἰσχρῶς φεύγων διεσώθη.
12A maioria deles escapou ferida e sem armas. O próprio Lísias também escapou numa fuga vergonhosa.
13Οὐκ ἄνους δὲ ὑπάρχων, πρὸς ἑαυτὸν ἀντιβάλλων τὸ γεγονὸς περὶ ἐαυτὸν ἐλάσσωμα, καὶ συννοήσας ἀνικήτους εἶναι τοὺς Ἑβραίους, τοῦ πάντα δυναμένου Θεοῦ συμμαχοῦντος αὐτοῖς,
13Como não era homem sem entendimento, refletiu sobre a derrota que sofrera e, reconhecendo que os hebreus eram invencíveis porque o Deus Todo-Poderoso lutava ao lado deles, enviou-lhes uma proposta
14προσαποστείλας ἔπεισε συλλύσεσθαι ἐπὶ πᾶσι τοῖς δικαίοις· καὶ διότι καὶ τὸν βασιλέα πείσειν φίλον αὐτοῖς ἀναγκάζειν γενέσθαι.
14e os persuadiu a aceitar um acordo pelo qual todos os seus direitos seriam reconhecidos; prometeu também convencer o rei a tornar-se amigo deles.
15Ἐπένευσε δὲ ὁ Μακκαβαῖος ἐπὶ πᾶσιν οἷς ὁ Λυσίας παρεκάλει τοῦ συμφέροντος φροντίζων· ὅσα γὰρ ὁ Μακκαβαῖος ἐπέδωκε τῷ Λυσίᾳ διὰ γραπτῶν περὶ τῶν Ἰουδαίων, συνεχώρησεν ὁ βασιλεύς.
15Macabeu concordou com todas as condições propostas por Lísias, pensando no bem comum, pois tudo o que Macabeu apresentou por escrito a Lísias a respeito dos judeus o rei concedeu.
16Ἦσαν γὰρ αἱ γεγραμμέναι τοῖς Ἰουδαίοις ἐπιοτολαὶ παρὰ μὲν Λυσίου περιέχουσαι τὸν τρόπον τοῦτον· Λυσίας τῷ πλήθει τῶν Ἰουδαίων χαίρειν.
16A carta de Lísias aos judeus dizia o seguinte: “Lísias ao povo dos judeus, saudações.
17Ἰωάννης καὶ Ἀβεσσαλὼμ οἱ πεμφθέντες παρʼ ὑμῶν, ἐπιδόντες τὸν ὑπογεγραμμένον χρηματισμὸν, ἠξίουν περὶ τῶν διʼ αὐτοῦ σημαινομένων.
17João e Absalão, enviados por vocês, entregaram o documento abaixo e fizeram pedidos a respeito das coisas nele escritas.
18Ὅσα μὲν οὖν ἔδει καὶ τῷ βασιλεῖ προσενεχθῆναι διεσάφησα, ἃ δὲ ἦν ἐνδεχόμενα, συνεχώρησεν.
18Apresentei ao rei tudo o que precisava ser submetido à consideração dele, e ele concedeu tudo o que era possível.
19Ἐὰν μὲν οὖν συντηρήσητε τὴν εἰς τὰ πράγματα εὔνοιαν, καὶ εἰς τὸ λοιπὸν πειράσομαι παραίτιος ὑμῖν ἀγαθῶν γενέσθαι.
19Portanto, se vocês mantiverem sua boa vontade para com o governo, também me esforçarei no futuro para contribuir para o bem de vocês.
20Ὑπὲρ δὲ τῶν κατὰ μέρος ἐντέταλμαι τούτοις τε καὶ τοῖς παρʼ ἐμοῦ διαλεχθῆναι ὑμῖν.
20Quanto aos detalhes, dei ordens tanto a estes homens como aos enviados por mim para conversarem com vocês.
21Ἔῤῥωσθε· ἔτους ἑκατοστοῦ τεσσαρακοστοῦ ὀγδόου, Διοσκορινθίου εἰκοστῇ τετάρτῃ.
21Saudações. Escrito no ano cento e quarenta e oito, no vigésimo quarto dia do mês de Dioscoríntio.”
22Ἡ δὲ τοῦ βασιλέως ἐπιστολὴ περιεῖχεν οὕτως· βασιλεὺς Ἀντίοχος τῷ ἀδελφῷ Λυσίᾳ χαίρειν.
22A carta do rei continha estas palavras: “O rei Antíoco a seu irmão Lísias, saudações.
23Τοῦ πατρὸς ἡμῶν εἰς θεοὺς μεταστάντος, βουλόμενοι τοὺς ἐκ τῆς βασιλείας ἀταράχους ὄντας γενέσθαι πρὸς τὴν τῶν ἰδίων ἐπιμέλειαν,
23Visto que nosso pai passou para os deuses desejando que os súditos de seu reino permanecessem tranquilos e se ocupassem de seus próprios assuntos,
24ἀκηκοότες τοὺς Ἰουδαίους μὴ συνευδοκοῦντας τῇ τοῦ πατρὸς ἐπὶ τὰ Ἑλληνικὰ μεταθέσει, ἀλλὰ τὴν ἑαυτῶν ἀγωγὴν αἱρετίζοντας, καὶ διὰ τοῦτο ἀξιοῦντας συγχωρηθῆναι αὐτοῖς τὰ νόμιμα αὐτῶν·
24e como soubemos que os judeus não concordam com o propósito de nosso pai de convertê-los aos costumes dos gregos, mas preferem seu próprio modo de vida e pedem que lhes seja permitido observar os costumes de sua Lei,
25Αἱρούμενοι οὖν καὶ τοῦτο τὸ ἔθνος ἐκτὸς ταραχῆς εἶναι, κρίνομεν τό, τε ἱερὸν αὐτοῖς ἀποκατασταθῆναι, καὶ πολιτεύεσθαι κατὰ τὰ ἐπὶ τῶν προγόνων αὐτῶν ἔθη.
25desejando, portanto, que também essa nação fique livre de perturbações, determinamos que seu templo lhes seja devolvido e que vivam segundo os costumes dos dias de seus antepassados.
26Εὖ οὖν ποιήσεις διαπεμψάμενος πρὸς αὐτοὺς καὶ δοὺς δεξιὰς, ὅπως εἰδότες τὴν ἡμετέραν προαίρεσιν, εὔθυμοί τε ὦσι, καὶ ἡδέως διαγίνωνται πρὸς τὴν τῶν ἰδίων ἀντίληψιν.
26Portanto, fará bem em enviar-lhes mensageiros e oferecer-lhes a mão direita da amizade, para que, conhecendo nossa decisão, tenham ânimo e se dediquem alegremente aos seus próprios assuntos.”
27Πρὸς δὲ τὸ ἔθνος ἡ τοῦ βασιλέως ἐπιστολὴ τοιαύτη ἦν· βασιλεὺς Ἀντίοχος τῇ γερουσίᾳ τῶν Ἰουδαίων καὶ τοῖς ἄλλοις Ἰουδαίοις χαίρειν.
27A carta do rei à nação era a seguinte: “O rei Antíoco ao senado dos judeus e aos demais judeus, saudações.
28Εἰ ἔῤῥωσθε, εἴη ἂν ὡς βουλόμεθα· καὶ αὐτοὶ δὲ ὑγιαίνομεν.
28Se todos vocês estão bem, isso corresponde ao nosso desejo. Nós também estamos com boa saúde.
29Ἐνεφάνισεν ἡμῖν ὁ Μενέλαος βούλεσθαι κατελθόντας ὑμᾶς γίνεσθαι πρὸς τοῖς ἰδίοις.
29Menelau nos informou que vocês desejam voltar para casa e cuidar de seus próprios assuntos.
30Τοῖς οὖν καταπορευομένοις μέχρι τριακάδος Ξανθικοῦ ὑπάρξει δεξιὰ μετὰ τῆς ἀδείας,
30Portanto, os que voltarem para casa até o trigésimo dia de Xântico terão nossa amizade e plena permissão
31χρῆσθαι τοὺς Ἰουδαίους τοῖς ἑαυτῶν δαπανήμασι καὶ νόμοις καθὰ καὶ τὸ πρότερον, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν κατʼ οὐδένα τρόπον παρενοχληθήσεται περὶ τῶν ἠγνοημένων.
31para que os judeus usem seus próprios alimentos e observem suas próprias leis, como anteriormente. Nenhum deles será perturbado de maneira alguma pelas coisas feitas por ignorância.
32Πέπομφα δὲ καὶ τὸν Μενέλαον παρακαλέσοντα ὑμᾶς.
32Também enviei Menelau para encorajá-los.
33Ἔῤῥωσθε· ἔτους ἑκατοστοῦ τεσσαρακοστοῦ ὀγδόου, Ξανθικοῦ πέμπτῃ καὶ δεκάτῃ.
33Saudações. Escrito no ano cento e quarenta e oito, no décimo quinto dia de Xântico.”
34Ἔπεμψαν δὲ καὶ οἱ Ῥωμαιοῖ πρὸς αὐτοὺς ἐπιστολὴν ἔχουσαν οὕτως· Κόϊντος Μέμμιος, Τίτος Μάνλιος, πρεσβύται Ῥωμαίων, τῷ δήμῳ τῶν Ἰουδαίων χαίρειν.
34Os romanos também lhes enviaram uma carta nestes termos: “Quinto Mêmio e Tito Mânio, embaixadores dos romanos, ao povo dos judeus, saudações.
35Ὑπὲρ ὧν Λυσίας ὁ συγγενὴς τοῦ βασιλέως συνεχώρησεν ὑμῖν, καὶ ἡμεῖς συνευδοκοῦμεν.
35Quanto às coisas que Lísias, parente do rei, concedeu a vocês, nós também damos nosso consentimento.
36Ἃ δὲ ἔκρινε προσανενεχθῆναι τῷ βασιλεῖ, πέμψατέ τινα παραχρῆμα ἐπισκεψάμενοι περὶ τούτων, ἵνα ἐκθῶμεν ὡς καθήκει ὑμῖν· ἡμεῖς γὰρ προσάγομεν πρὸς Ἀντιόχειαν.
36Quanto às questões que ele julgou deverem ser submetidas ao rei, depois de examiná-las enviem alguém imediatamente, para que possamos publicar os decretos apropriados ao caso de vocês, pois estamos a caminho de Antioquia.
37Διὸ σπεύσατε, καὶ πέμψατέ τινας, ὅπως καὶ ἡμεῖς ἐπιγνῶμεν ὁποίας ἐστὲ γνώμης.
37Portanto, enviem alguém depressa, para que também possamos saber qual é a posição de vocês.
38Ὑγιαίνετε· ἔτους ἑκατοστοῦ τεσσαρακοστοῦ ὀγδόου, Ξανθικοῦ πέμπτῃ καὶ δεκάτῃ.
38Saudações. Escrito no ano cento e quarenta e oito, no décimo quinto dia de Xântico.”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.