Liber Numeri 23
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Dixitque Balaam ad Balac: Ædifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes.
1I AKU ia o Balaama ia Balaka, E hana oe no'u maanei i mau kuahu ehiku; e hoomakaukau hoi oe no'u i na bipikane ehiku a me na hipakane ehiku.
2Cumque fecisset juxta sermonem Balaam, imposuerunt simul vitulum et arietem super aram.
2Hana iho la o Balaka e like me ka Balaama i olelo aku ai; a mohai aku la o Balaka laua o Balaama ma kela kuahu ma keia kuahu i ka bipikane hookahi a me ka hipakane hookahi.
3Dixitque Balaam ad Balac: Sta paulisper juxta holocaustum tuum, donec vadam, si forte occurrat mihi Dominus, et quodcumque imperaverit, loquar tibi.
3I aku la o Balaama ia Balaka, E ku iho oe ma kau mohaikuni, a e hele aku wau; malia paha e hele mai no o Iehova e halawai mo au: a o ka mea ana e hoike mai ai ia'u, oia ka'u o hai aku ai ia oe. A hele aku la ia i kahi kiekie.
4Cumque abiisset velociter, occurrit illi Deus. Locutusque ad eum Balaam: Septem, inquit, aras erexi, et imposui vitulum et arietem desuper.
4A halawai mai la ke Akua me Balaama; i aku la hoi oia ia ia, Ua hoomakaukau no wau i na kuahu ehiku, ua mohai aku hoi au i ka bipikane a me ka hipakane maluna o kela kuahu o keia kuahu.
5Dominus autem posuit verbum in ore ejus, et ait: Revertere ad Balac, et hæc loqueris.
5Waiho mai la o Iehova i wahi olelo ma ka waha o Balaama, i mai la, O hoi oe io Balaka la, a penei kau e olelo aku ai.
6Reversus invenit stantem Balac juxta holocaustum suum, et omnes principes Moabitarum:
6A hoi hou ae la ia io na la: aia hoi, e ku ana oia ma kana mohaikuni, oia a me na luna a pau o Moaba.
7assumptaque parabola sua, dixit: [De Aram adduxit me Balac rex Moabitarum, de montibus orientis: Veni, inquit, et maledic Jacob; propera, et detestare Israël.
7Hapai ae la ia i kana olelonane, i aku la, Na Balaka ke alii o Moaba au i lawe mai nei Mai Arama mai, mai na mauna o ka hikina; E hele mai, e hoino no'u i ka Iakoba, E hele mai, e hoohewa aku i ka Iseraela.
8Quomodo maledicam, cui non maledixit Deus? qua ratione detester, quem Dominus non detestatur?
8Pehea la au e hoino ai i ka ke Akua i hoino ole ai? Pehea la hoi au e hoohewa ai i ka Iehova i hoohewa ole ai?
9De summis silicibus videbo eum, et de collibus considerabo illum. Populus solus habitabit, et inter gentes non reputabitur.
9No ka mea, maluna o na pali ka'u e ike aku nei ia ia; Maluna hoi o na puu a'u e nana aku nei ia ia; Aia hoi, e noho kaawale ia poe kanaka, Aole hoi e huiia'ku me na lahuikanaka.
10Quis dinumerare possit pulverem Jacob, et nosse numerum stirpis Israël? Moriatur anima mea morte justorum, et fiant novissima mea horum similia.]
10Owai la e hiki ke helu i na hunalepo o Iakoba, A me ka lehulehu o ka hapaha o ka Iseraela? E ake au e make i ka make ana o ka mea pono, I like hoi kuu hope me kona!
11Dixitque Balac ad Balaam: Quid est hoc quod agis? ut malediceres inimicis meis vocavi te, et tu e contrario benedicis eis.
11I mai la o Balaka ia Balaama, Heaha keia au i hana mai ai ia'u? Kii aku la no wau ia oe o olelo hoino i kuu poe enemi; aia hoi, ua hoomaikai wale aku oe ia lakou.
12Cui ille respondit: Num aliud possum loqui, nisi quod jusserit Dominus?
12Olelo aku la kela, i aku la, Aole anei au e hoomanao e olelo aku i ka mea a Iehova i waiho mai ai iloko o kuu waha?
13Dixit ergo Balac: Veni mecum in alterum locum unde partem Israël videas, et totum videre non possis: inde maledicito ei.
13I mai la o Balaka ia ia, Ke noi aku nei au ia oe, e hele pu kaua ma kahi e, malaila e ike aku ai oe ia lakou: e ike oe i kela aoao wale no, aole no e ike ia lakou a pau; a malaila oe e hoino ai ia lakou no'u.
14Cumque duxisset eum in locum sublimem, super verticem montis Phasga, ædificavit Balaam septem aras, et impositis supra vitulo atque ariete,
14Kai aku la kela ia ia i kahi papu o Zopima, maluna pono o Pisega: hana iho la ia i na kuahu ehiku, a mohai aku la i ka bipikane a me ka hipakane ma kela kuahu a ma keia kuahu.
15dixit ad Balac: Sta hic juxta holocaustum tuum, donec ego obvius pergam.
15I aku la ia ia Balaka, E ku oe maanei ma kau mohaikuni, a halawai aku wau me Iehova ma o.
16Cui cum Dominus occurrisset, posuissetque verbum in ore ejus, ait: Revertere ad Balac, et hæc loqueris ei.
16Halawai mai la o Iehova me Balaama, waiho mai la i olelo ma kona waha, i mai la, E hoi hon aku oe io Balaka la, e i aku oe penei.
17Reversus invenit eum stantem juxta holocaustum suum, et principes Moabitarum cum eo. Ad quem Balac: Quid, inquit, locutus est Dominus?
17A hiki aku la ia io na la, aia hoi, ku iho la ia ma kana mohaikuni, a me ia pu na luna o Moaba; ninau mai la o Balaka ia ia, Heaha ka Iehova i olelo mai ai?
18At ille, assumpta parabola sua, ait: [Sta, Balac, et ausculta; audi, fili Sephor:
18Hai aku la ia i kana olelonane, i aku la, E ku ae oe iluna, e Balaka, e hoolohe mai; E maliu mai oe ia'u, e ke keiki a Zipora,
19non est Deus quasi homo, ut mentiatur, nec ut filius hominis, ut mutetur. Dixit ergo, et non faciet? locutus est, et non implebit?
19Aole ke Akua he kanaka, i hoopunipuni mai ai ia; Aole hoi ia he keiki a ke kanaka i mihi ia: Ua i mai no ia, aole anei ia e hana mai no hoi? Ua olelo mai no oia, aole anei ia e hooko?
20Ad benedicendum adductus sum: benedictionem prohibere non valeo.
20Aia hoi, ua loaa ia'u ka olelo hoomaikai aku; Ua hoomaikai no oia, aole e hiki ia'u ke hoololi ae.
21Non est idolum in Jacob, nec videtur simulacrum in Israël. Dominus Deus ejus cum eo est, et clangor victoriæ regis in illo.
21Aole ia i ike i ka hewa iloko o ka Iakoba, Aole hoi oia i ike i ke kekee iloko o ka Iseraela; Me ia no o Iehova o kona Akua, Iwaena hoi o lakou ka hooho alii.
22Deus eduxit illum de Ægypto, cujus fortitudo similis est rhinocerotis.
22Na ke Akua lakou i lawe mai, mai Aigupita mai: Ia ia no ka ikaika me he reema la.
23Non est augurium in Jacob, nec divinatio in Israël: temporibus suis dicetur Jacob et Israëli quid operatus sit Deus.
23He oiaio, aole no he kilokilo aku i ka Iakoba, Aole hoi he anaana aku i ka Iseraela: Ma ia hope e oleloia mai no ka Iakoba, a no ka Iseraela, Kupaianaha ka hana ana a ke Akua!
24Ecce populus ut leæna consurget, et quasi leo erigetur: non accubabit donec devoret prædam, et occisorum sanguinem bibat.]
24Aia hoi, e ala'e keia poe kanaka me he lionawahine la. E ku ae hoi ia e like me ka lionakane; Aole ia e moe hou, a ai iho ia i ke pio, A e inu hoi i ke koko o ka mea i pepehiia.
25Dixitque Balac ad Balaam: Nec maledicas ei, nec benedicas.
25I mai la o Balaka ia ia, Mai hoino iki aku ia lakou, aole hoi e hoomaikai iki aku.
26Et ille ait: Nonne dixi tibi quod quidquid mihi Deus imperaret, hoc facerem?
26Olelo aku la o Balaama ia Balaka, i aku la, Aole anei au i i aku ia oe, O ka mea a pau a Iehova i olelo mai ai ia'u, oia ka'u e hana i?
27Et ait Balac ad eum: Veni, et ducam te ad alium locum: si forte placeat Deo ut inde maledicas eis.
27I mai la o Balaka ia Balaama, Ke noi aku nei au ia oe, e hele mai, a e kai aku au ia oe i kahi e; malia paha e oluolu ke Akua i hoino aku ai oe ia lakou malaila.
28Cumque duxisset eum super verticem montis Phogor, qui respicit solitudinem,
28Kai aku la o Balaka ia Balaama maluna pono o Peora, e nana aku ana i Iesimona.
29dixit ei Balaam: Ædifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes.
29I aku la o Balaama ia Balaka, E hana oe no'u i ehiku mau kuahu maanei, a e hoomakaukau no'u maanei i ehiku mau bipikane a me na hipakane i ehiku.
30Fecit Balac ut Balaam dixerat: imposuitque vitulos et arietes per singulas aras.
30Hana iho la o Balaka e like me ka Balaama i olelo ai, a mohai aku la i ka bipikane a me ka hipakane maluna o kela kuahu o keia kuahu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.