I Samuelis 23
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Et annuntiaverunt David, dicentes: Ecce Philisthiim oppugnant Ceilam et diripiunt areas.
1มีคนมาบอกดาวิดว่า “ชาวฟีลิสเตียกำลังรบกับเมืองเคอีลาห์ และปล้นลานนวดข้าว”
2Consuluit ergo David Dominum, dicens: Num vadam, et percutiam Philisthæos istos? Et ait Dominus ad David: Vade, et percuties Philisthæos, et Ceilam salvabis.
2ดาวิดจึงทูลถามพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าควรไปโจมตีชาวฟีลิสเตียเหล่านี้หรือ?” พระยาห์เวห์ตรัสกับดาวิดว่า “จงไปโจมตีชาวฟีลิสเตียและช่วยเมืองเคอีลาห์”
3Et dixerunt viri qui erant cum David ad eum: Ecce nos hic in Judæa consistentes timemus: quanto magis si ierimus in Ceilam adversum agmina Philisthinorum?
3แต่คนของดาวิดบอกว่า “ขนาดอยู่ที่นี่ในยูดาห์พวกเรายังกลัว แล้วถ้าไปเคอีลาห์สู้กับกองทัพฟีลิสเตียจะยิ่งกลัวเพียงใด?”
4Rursum ergo David consuluit Dominum. Qui respondens, ait ei: Surge, et vade in Ceilam: ego enim tradam Philisthæos in manu tua.
4ดาวิดจึงทูลถามพระยาห์เวห์อีกครั้ง พระยาห์เวห์ตรัสตอบว่า “จงลุกขึ้นลงไปยังเคอีลาห์ เพราะเราจะมอบชาวฟีลิสเตียไว้ในมือเจ้า”
5Abiit ergo David et viri ejus in Ceilam, et pugnavit adversum Philisthæos: et abegit jumenta eorum, et percussit eos plaga magna: et salvavit David habitatores Ceilæ.
5ดาวิดกับคนของเขาไปเคอีลาห์ สู้รบกับชาวฟีลิสเตีย ยึดฝูงสัตว์ของพวกเขามา และฆ่าพวกเขาเป็นจำนวนมาก ดาวิดจึงช่วยชาวเมืองเคอีลาห์ไว้
6Porro eo tempore quo fugiebat Abiathar filius Achimelech ad David in Ceilam, ephod secum habens descenderat.
6เมื่ออาบียาธาร์ลูกชายอาหิเมเลคหนีมาหาดาวิดที่เมืองเคอีลาห์ เขาถือเอโฟดติดมือมาด้วย
7Nuntiatum est autem Sauli quod venisset David in Ceilam: et ait Saul: Tradidit eum Deus in manus meas, conclususque est introgressus urbem, in qua portæ et seræ sunt.
7มีคนบอกซาอูลว่าดาวิดเข้าไปในเคอีลาห์แล้ว ซาอูลกล่าวว่า “พระเจ้ามอบเขาไว้ในมือฉันแล้ว เพราะเขาเข้าไปติดอยู่ในเมืองที่มีประตูและดาล”
8Et præcepit Saul omni populo ut ad pugnam descenderet in Ceilam, et obsideret David et viros ejus.
8ซาอูลระดมคนทั้งหมดไปทำสงคราม เพื่อลงไปล้อมดาวิดกับคนของเขาที่เคอีลาห์
9Quod cum David rescisset quia præpararet ei Saul clam malum, dixit ad Abiathar sacerdotem: Applica ephod.
9ดาวิดรู้ว่าซาอูลกำลังวางแผนร้ายต่อเขา จึงบอกอาบียาธาร์ ปุโรหิตว่า “นำเอโฟดมาที่นี่”
10Et ait David: Domine Deus Israël, audivit famam servus tuus, quod disponat Saul venire in Ceilam, ut evertat urbem propter me:
10แล้วดาวิดทูลว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้รับใช้ของพระองค์ได้ยินแน่ชัดว่าซาอูลต้องการมาที่เคอีลาห์เพื่อทำลายเมืองเพราะข้าพเจ้า
11si tradent me viri Ceilæ in manus ejus? et si descendet Saul, sicut audivit servus tuus? Domine Deus Israël, indica servo tuo. Et ait Dominus: Descendet.
11ชาวเคอีลาห์จะมอบข้าพเจ้าให้เขาหรือ? ซาอูลจะลงมาตามที่ผู้รับใช้ของพระองค์ได้ยินหรือ? ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล โปรดบอกผู้รับใช้ของพระองค์ด้วย” พระยาห์เวห์ตรัสว่า “เขาจะลงมา”
12Dixitque David: Si tradent me viri Ceilæ, et viros qui sunt mecum, in manus Saul? Et dixit Dominus: Tradent.
12ดาวิดจึงทูลถามว่า “ชาวเคอีลาห์จะมอบข้าพเจ้ากับคนของข้าพเจ้าไว้ในมือซาอูลหรือ?” พระยาห์เวห์ตรัสว่า “พวกเขาจะมอบให้”
13Surrexit ergo David et viri ejus quasi sexcenti, et egressi de Ceila, huc atque illuc vagabantur incerti: nuntiatumque est Sauli quod fugisset David de Ceila, et salvatus esset: quam ob rem dissimulavit exire.
13ดาวิดกับคนของเขาประมาณหกร้อยคนจึงลุกขึ้นออกจากเคอีลาห์ ไปยังที่ใดก็ตามที่พอไปได้ เมื่อมีคนบอกซาอูลว่าดาวิดหนีจากเคอีลาห์แล้ว ซาอูลก็เลิกไปที่นั่น
14Morabatur autem David in deserto in locis firmissimis, mansitque in monte solitudinis Ziph, in monte opaco: quærebat eum tamen Saul cunctis diebus, et non tradidit eum Deus in manus ejus.
14ดาวิดอาศัยอยู่ตามที่มั่นในถิ่นทุรกันดาร และอยู่ในเขตภูเขาแห่งถิ่นทุรกันดารศิฟ ซาอูลตามหาเขาทุกวัน แต่พระเจ้าไม่ทรงมอบเขาไว้ในมือซาอูล
15Et vidit David quod egressus esset Saul ut quæreret animam ejus. Porro David erat in deserto Ziph in silva.
15ดาวิดรู้ว่าซาอูลออกมาตามเอาชีวิตเขา ขณะนั้นดาวิดอยู่ในป่าแห่งถิ่นทุรกันดารศิฟ
16Et surrexit Jonathas filius Saul, et abiit ad David in silvam, et confortavit manus ejus in Deo: dixitque ei:
16โยนาธาน ลูกชายของซาอูลลุกขึ้นไปหาดาวิดในป่า และช่วยให้เขามีกำลังใจในพระเจ้า
17Ne timeas: neque enim inveniet te manus Saul patris mei, et tu regnabis super Israël, et ego ero tibi secundus: sed et Saul pater meus scit hoc.
17เขาบอกดาวิดว่า “อย่ากลัวเลย พ่อของฉันคือซาอูลจะจับเจ้าไม่ได้ เจ้าจะเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล ส่วนฉันจะเป็นรองจากเจ้า พ่อของฉันก็รู้เรื่องนี้”
18Percussit ergo uterque fœdus coram Domino: mansitque David in silva, Jonathas autem reversus est in domum suam.
18ทั้งสองทำพันธสัญญากันต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ แล้วดาวิดอยู่ในป่าต่อไป ส่วนโยนาธานกลับบ้าน
19Ascenderunt autem Ziphæi ad Saul in Gabaa, dicentes: Nonne ecce David latitat apud nos in locis tutissimis silvæ, in colle Hachila, quæ est ad dexteram deserti?
19ชาวศิฟขึ้นไปหาซาอูลที่กิเบอาห์ กล่าวว่า “ดาวิดซ่อนอยู่กับเราตามที่มั่นในป่า บนเนินเขาฮาคีลาห์ทางใต้ของเขตกันดารมิใช่หรือ?
20Nunc ergo, sicut desideravit anima tua ut descenderes, descende: nostrum autem erit ut tradamus eum in manus regis.
20ดังนั้นขอเชิญฝ่าบาทเสด็จลงมาตามพระประสงค์ ส่วนพวกข้าพเจ้าจะมอบเขาไว้ในพระหัตถ์ของฝ่าบาท”
21Dixitque Saul: Benedicti vos a Domino, quia doluistis vicem meam.
21ซาอูลตรัสว่า “พวกเจ้าได้รับพรจากพระยาห์เวห์ เพราะพวกเจ้าเห็นใจฉัน
22Abite ergo, oro, et diligentius præparate, et curiosius agite, et considerate locum ubi sit pes ejus, vel quis viderit eum ibi: recogitat enim de me, quod callide insidier ei.
22ไปตรวจสอบให้แน่ชัดอีกว่าเขาอยู่ที่ไหน ใครเห็นเขาที่นั่น เพราะมีคนบอกฉันว่าเขาเจ้าเล่ห์มาก
23Considerate, et videte omnia latibula ejus in quibus absconditur: et revertimini ad me ad rem certam, ut vadam vobiscum. Quod si etiam in terram se abstruserit, perscrutabor eum in cunctis millibus Juda.
23จงสำรวจให้รู้ทุกที่ที่เขาซ่อนตัว แล้วกลับมาบอกฉันให้แน่ชัด ฉันจะไปกับพวกเจ้า ถ้าเขาอยู่ในดินแดนนี้ ฉันจะค้นหาเขาในทุกกลุ่มพันคนของยูดาห์”
24At illi surgentes abierunt in Ziph ante Saul: David autem et viri ejus erant in deserto Maon, in campestribus ad dexteram Jesimon.
24พวกเขาลุกขึ้นไปศิฟก่อนซาอูล แต่ดาวิดกับคนของเขาอยู่ในถิ่นทุรกันดารมาโอน ในที่ราบอาราบาห์ทางใต้ของเขตกันดาร
25Ivit ergo Saul et socii ejus ad quærendum eum. Et nuntiatum est David: statimque descendit ad petram, et versabatur in deserto Maon: quod cum audisset Saul, persecutus est David in deserto Maon.
25ซาอูลกับคนของเขาออกไปตามหาดาวิด เมื่อดาวิดทราบข่าวก็ลงไปยังโขดหินและอยู่ในถิ่นทุรกันดารมาโอน เมื่อซาอูลทราบก็ไล่ตามดาวิดไปในถิ่นทุรกันดารมาโอน
26Et ibat Saul ad latus montis ex parte una: David autem et viri ejus erant in latere montis ex parte altera. Porro David desperabat se posse evadere a facie Saul: itaque Saul et viri ejus in modum coronæ cingebant David et viros ejus, ut caperent eos.
26ซาอูลอยู่ด้านหนึ่งของภูเขา ดาวิดกับคนของเขาอยู่อีกด้าน ดาวิดรีบหนีเพราะกลัวซาอูล เพราะซาอูลกับคนของเขากำลังล้อมเข้ามาเพื่อจับดาวิดกับคนของเขา
27Et nuntius venit ad Saul, dicens: Festina, et veni, quoniam infuderunt se Philisthiim super terram.
27แต่ผู้ส่งข่าวคนหนึ่งมาหาซาอูลกล่าวว่า “รีบมาเถอะ ชาวฟีลิสเตียบุกปล้นแผ่นดินแล้ว!”
28Reversus est ergo Saul desistens persequi David, et perrexit in occursum Philisthinorum: propter hoc vocaverunt locum illum, Petram dividentem.
28ซาอูลจึงเลิกตามดาวิดและกลับไปสู้ชาวฟีลิสเตีย ที่นั้นจึงมีชื่อว่าเสลาฮัมมาเลโคท
no verse 29 in this text
29ดาวิดขึ้นจากที่นั่นไปอยู่ตามที่มั่นในเอนเกดี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.