사도행전 27
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Translation
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)
Freedom Bible (Thai)
1우리의 배 타고 이달리야로 갈 일이 작정되매 바울과 다른 죄수 몇 사람을 아구사도대의 백부장 율리오란 사람에게 맡기니
1เมื่อมีคำตัดสินให้พวกเราแล่นเรือไปอิตาลี พวกเขาก็มอบเปาโลกับนักโทษคนอื่น ๆ ให้อยู่ในความดูแลของนายร้อยชื่อยูเลียส ซึ่งสังกัดกองทหารออกัสตัส
2아시아 해변 각처로 가려 하는 아드라뭇데노 배에 우리가 올라 행선할새 마게도냐의 데살로니가 사람 아리스다고도 함께 하니라
2พวกเราขึ้นเรือจากเมืองอัดรามิทเทียม ซึ่งกำลังจะแล่นไปตามเมืองต่าง ๆ บนชายฝั่งแคว้นเอเชีย แล้วออกทะเล อาริสทาร์คัสชาวมาซิโดเนียจากเมืองเธสะโลนิกาเดินทางไปกับพวกเราด้วย
3이튿날 시돈에 대니 율리오가 바울을 친절히 하여 친구들에게 가서 대접받음을 허락하더니
3วันรุ่งขึ้น พวกเราแวะที่เมืองไซดอน ยูเลียสปฏิบัติต่อเปาโลอย่างมีเมตตา และอนุญาตให้เขาไปหาเพื่อน ๆ เพื่อให้พวกเขาดูแลเขา
4또 거기서 우리가 떠나가다가 바람의 거스림을 피하여 구브로 해안을 의지하고 행선하여
4เมื่อออกเรือจากที่นั่น พวกเราอาศัยเกาะไซปรัสบังลม เพราะลมพัดสวนทาง
5길리기아와 밤빌리아 바다를 건너 루기아의 무라성에 이르러
5หลังจากแล่นข้ามทะเลนอกชายฝั่งแคว้นซิลีเซียและปัมฟีเลีย พวกเราก็มาถึงเมืองไมราในแคว้นลิเซีย
6거기서 백부장이 이달리야로 가려 하는 알렉산드리아 배를 만나 우리를 오르게 하니
6ที่นั่นนายร้อยพบเรือจากเมืองอเล็กซานเดรียลำหนึ่งกำลังจะไปอิตาลี จึงให้พวกเราขึ้นเรือลำนั้น
7배가 더디 가 여러 날만에 간신히 니도 맞은 편에 이르러 풍세가 더 허락지 아니하므로 살모네 앞을 지나 그레데 해안을 의지하고 행선하여
7พวกเราแล่นเรือช้า ๆ อยู่หลายวัน และมาถึงบริเวณตรงข้ามเมืองคนิดัสด้วยความยากลำบาก เพราะลมไม่ยอมให้แล่นต่อไป พวกเราจึงอาศัยเกาะครีตบังลม แล่นผ่านแหลมซัลโมเน
8간신히 그 연안을 지나 미항이라는 곳에 이르니 라새아성에서 가깝더라
8พวกเราแล่นเลียบเกาะไปอย่างยากลำบากจนมาถึงสถานที่แห่งหนึ่งชื่อแฟร์เฮเวนส์ ซึ่งอยู่ใกล้เมืองลาเซีย
9여러 날이 걸려 금식하는 절기가 이미 지났으므로 행선하기가 위태한지라 바울이 저희를 권하여
9เวลาผ่านไปมาก และการเดินเรือก็เริ่มอันตราย เพราะวันถืออดอาหารผ่านไปแล้ว เปาโลจึงเตือนพวกเขา
10말하되 `여러분이여, 내가 보니 이번 행선이 하물과 배만 아니라 우리 생명에도 타격과 많은 손해가 있으리라' 하되
10ว่า “ทุกคน ข้าพเจ้าเห็นว่าการเดินทางครั้งนี้จะนำมาซึ่งความเสียหายและการสูญเสียอย่างมาก ไม่เพียงต่อสินค้าและเรือ แต่ต่อชีวิตของพวกเราด้วย”
11백부장이 선장과 선주의 말을 바울의 말보다 더 믿더라
11แต่นายร้อยเชื่อนายเรือกับเจ้าของเรือมากกว่าสิ่งที่เปาโลพูด
12그 항구가 과동하기에 불편하므로 거기서 떠나 아무쪼록 뵈닉스에 가서 과동하자 하는 자가 더 많으니 뵈닉스는 그레데 항구라 한 편은 동북을,한 편은 동남을 향하였더라
12เนื่องจากท่าเรือนั้นไม่เหมาะสำหรับพักในฤดูหนาว คนส่วนใหญ่จึงเสนอให้ออกเรือต่อไป เผื่อว่าจะไปถึงเมืองฟีนิกซ์และพักฤดูหนาวที่นั่นได้ เมืองนี้เป็นท่าเรือของเกาะครีตที่หันไปทางตะวันตกเฉียงใต้และตะวันตกเฉียงเหนือ
13남풍이 순하게 불매 저희가 득의한 줄 알고 닻을 감아 그레데 해변을 가까이 하고 행선하더니
13เมื่อลมใต้พัดเบา ๆ พวกเขาคิดว่าได้โอกาสตามที่ต้องการแล้ว จึงถอนสมอและแล่นเลียบเกาะครีตอย่างใกล้ฝั่ง
14얼마 못되어 섬 가운데로서 유라굴로라는 광풍이 대작하니
14แต่ไม่นานก็มีลมพายุรุนแรงพัดลงมาจากเกาะ เรียกว่า “ยูโรคลีดอน”
15배가 밀려 바람을 맞추어 갈 수 없어 가는 대로 두고 쫓겨가다가
15เมื่อเรือถูกพายุพัดและไม่อาจหันหัวเรือสู้ลมได้ พวกเราจึงปล่อยให้เรือถูกลมพัดไป
16가우다라는 작은 섬 아래로 지나 간신히 거루를 잡아
16เมื่ออาศัยเกาะเล็ก ๆ ชื่อเคลาดาบังลม พวกเราก็แทบจะเก็บเรือเล็กขึ้นมาได้
17끌어 올리고 줄을 가지고 선체를 둘러 감고 스르디스에 걸릴까 두려워 연장을 내리고 그냥 쫓겨가더니
17เมื่อยกเรือเล็กขึ้นแล้ว พวกเขาเอาเชือกพันรอบลำเรือเพื่อเสริมความแข็งแรง และเพราะกลัวว่าจะเกยสันทรายซีร์ทิส จึงปล่อยสมอทะเลลง แล้วปล่อยให้เรือลอยไปตามลม
18우리가 풍랑으로 심히 애쓰다가 이튿날 사공들이 짐을 바다에 풀어 버리고
18พายุซัดพวกเราอย่างหนัก วันรุ่งขึ้นพวกเขาจึงเริ่มโยนสิ่งของออกจากเรือ
19사흘째 되는 날에 배의 기구를 저희 손으로 내어 버리니라
19วันที่สาม พวกเขาโยนอุปกรณ์ของเรือทิ้งด้วยมือของตนเอง
20여러 날 동안 해와 별이 보이지 아니하고 큰 풍랑이 그대로 있으매 구원의 여망이 다 없어졌더라
20หลายวันผ่านไปโดยไม่เห็นทั้งดวงอาทิตย์และดวงดาว และพายุใหญ่ยังคงโหมใส่พวกเรา จนในที่สุดความหวังทั้งหมดว่าพวกเราจะรอดก็หมดไป
21여러 사람이 오래 먹지 못하였으매 바울이 가운데 서서 말하되 여러분이여 내 말을 듣고 그레데에서 떠나지 아니하여 이 타격과 손상을 면하였더면 좋을 뻔하였느니라
21เมื่อทุกคนอดอาหารกันมานาน เปาโลยืนขึ้นท่ามกลางพวกเขาและกล่าวว่า “ทุกคนควรฟังข้าพเจ้าและไม่ออกเรือจากเกาะครีต จะได้ไม่ต้องประสบความเสียหายและการสูญเสียเช่นนี้
22내가 너희를 권하노니 이제는 안심하라 너희 중 생명에는 아무 손상이 없겠고 오직 배뿐이리라
22แต่ตอนนี้ข้าพเจ้าขอให้พวกคุณมีกำลังใจไว้ เพราะจะไม่มีใครเสียชีวิต มีเพียงเรือเท่านั้นที่จะเสียหาย
23나의 속한 바 곧 나의 섬기는 하나님의 사자가 어제 밤에 내 곁에 서서 말하되
23เพราะเมื่อคืนนี้ ทูตสวรรค์จากพระเจ้าซึ่งข้าพเจ้าเป็นของพระองค์และรับใช้พระองค์ มายืนอยู่ข้างข้าพเจ้า
24바울아 두려워 말라 네가 가이사 앞에 서야 하겠고 또 하나님께서 너와 함께 행선하는 자를 다 네게 주셨다 하였으니
24และกล่าวว่า ‘เปาโล อย่ากลัวเลย ท่านจะต้องยืนต่อหน้าซีซาร์ ดูเถิด พระเจ้าได้ประทานชีวิตของทุกคนที่ร่วมเรือมากับท่านให้แก่ท่านแล้ว’
25그러므로 여러분이여 안심하라 나는 내게 말씀하신 그대로 되리라 !고 하나님을 믿노라
25เพราะฉะนั้น ทุกคนจงมีกำลังใจไว้! เพราะข้าพเจ้าเชื่อพระเจ้าว่าทุกอย่างจะเป็นไปตามที่พระองค์บอกข้าพเจ้า
26그러나 우리가 한 섬에 걸리리라 하더라
26แต่เราจะต้องไปเกยตื้นที่เกาะแห่งหนึ่ง”
27열 나흘째 되는 날 밤에 우리가 아드리아 바다에 이리저리 쫓겨 가더니 밤중쯤 되어 사공들이 어느 육지에 가까와지는 줄을 짐작하고
27เมื่อถึงคืนที่สิบสี่ ขณะที่พวกเราถูกพัดไปมาในทะเลอาเดรียติก ประมาณเที่ยงคืน พวกลูกเรือคาดว่ากำลังเข้าใกล้แผ่นดิน
28물을 재어보니 이십 길이 되고 조금 가다가 다시 재니 열 다섯 길이라
28พวกเขาหยั่งความลึกได้ยี่สิบฟาทอม อีกไม่นานก็หยั่งอีกครั้งได้สิบห้าฟาทอม
29암초에 걸릴까 하여 고물로 닻 넷을 주고 날이 새기를 고대하더니
29เพราะกลัวว่าเรือจะเกยโขดหิน พวกเขาจึงทอดสมอสี่ตัวจากท้ายเรือ และเฝ้ารอให้ฟ้าสาง
30사공들이 도망하고자 하여 이물에서 닻을 주려는 체하고 거루를 바다에 내려놓거늘
30พวกลูกเรือพยายามหนีออกจากเรือ โดยหย่อนเรือเล็กลงทะเลและทำทีว่าจะเอาสมอจากหัวเรือไปทอด
31바울이 백부장과 군사들에게 이르되 `이 사람들이 배에 있지 아니하면 너희가 구원을 얻지 못하리라' 하니
31เปาโลจึงบอกนายร้อยกับพวกทหารว่า “ถ้าคนเหล่านี้ไม่อยู่ในเรือ พวกคุณก็รอดไม่ได้”
32이에 군사들이 거룻 줄을 끊어 떼어 버리니라
32พวกทหารจึงตัดเชือกของเรือเล็กและปล่อยให้มันตกลงไป
33날이 새어 가매 바울이 여러 사람을 음식 먹으라 권하여 가로되 너희가 기다리고 기다리며 먹지 못하고 주린 지가 오늘까지 열 나흘인즉
33ขณะที่ใกล้จะรุ่งเช้า เปาโลขอร้องทุกคนให้กินอาหาร โดยกล่าวว่า “วันนี้เป็นวันที่สิบสี่แล้วที่พวกคุณรอคอยโดยไม่ได้กินอะไรเลย
34음식 먹으라 권하노니 이것이 너희 구원을 위하는 것이요 너희 중 머리터럭 하나라도 잃을 자가 없느니라 하고
34เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าขอให้พวกคุณกินอาหารบ้าง เพราะสิ่งนี้จำเป็นต่อความปลอดภัยของพวกคุณ แม้แต่เส้นผมสักเส้นบนศีรษะของพวกคุณก็จะไม่สูญหาย”
35떡을 가져다가 모든 사람 앞에서 하나님께 축사하고 떼어 먹기를 시작하매
35เมื่อกล่าวเช่นนี้แล้ว เปาโลหยิบขนมปังขึ้นมา กล่าวขอบคุณพระเจ้าต่อหน้าทุกคน แล้วหักและเริ่มกิน
36저희도 다 안심하고 받아 먹으니
36ทุกคนจึงมีกำลังใจขึ้นและกินอาหารด้วย
37배에 있는 우리의 수는 전부 이백 칠십 륙 인이러라
37คนทั้งหมดในเรือมีสองร้อยเจ็ดสิบหกคน
38배부르게 먹고 밀을 바다에 버려 배를 가볍게 하였더니
38เมื่อกินอิ่มแล้ว พวกเขาก็ทำให้เรือเบาลงโดยโยนข้าวสาลีลงทะเล
39날이 새매 어느 땅인지 알지 못하나 경사 진 해안으로 된 항만이 눈에 띄거늘 배를 거기에 들여다 댈 수 있는가 의논한 후
39เมื่อฟ้าสว่าง พวกเขาจำแผ่นดินไม่ได้ แต่เห็นอ่าวแห่งหนึ่งที่มีหาด จึงตัดสินใจว่าจะพยายามนำเรือขึ้นเกยหาดนั้น
40닻을 끊어 바다에 버리는 동시에 킷줄을 늦추고 돛을 달고 바람을 맞추어 해안을 향하여 들어가다가
40พวกเขาตัดเชือกสมอแล้วทิ้งสมอไว้ในทะเล พร้อมกันนั้นก็แก้เชือกที่มัดหางเสือ แล้วชักใบเรือหัวขึ้นรับลมและมุ่งหน้าเข้าหาหาด
41두 물이 합하여 흐르는 곳을 당하여 배를 걸매 이물은 부딪혀 움직일 수 없이 붙고 고물은 큰 물결에 깨어져 가니
41แต่เรือไปติดบริเวณที่น้ำทะเลจากสองด้านมาบรรจบกัน หัวเรือเกยแน่นและขยับไม่ได้ ส่วนท้ายเรือเริ่มแตกเพราะแรงคลื่น
42군사들은 죄수가 헤엄쳐서 도망할까 하여 저희를 죽이는 것이 좋다 하였으나
42พวกทหารคิดจะฆ่านักโทษ เพื่อไม่ให้ใครว่ายน้ำหนีไปได้
43백부장이 바울을 구원하려 하여 저희의 뜻을 막고 헤엄칠 줄 아는 사람들을 명하여 물에 뛰어 내려 먼저 육지에 나가게 하고
43แต่นายร้อยต้องการช่วยเปาโล จึงห้ามพวกเขาไม่ให้ทำตามความคิดนั้น และสั่งให้คนที่ว่ายน้ำเป็นกระโดดลงทะเลก่อนและว่ายเข้าฝั่ง
44그 남은 사람들은 널조각 혹은 배 물건에 의지하여 나가게 하니 마침내 사람들이 다 상륙하여 구원을 얻으니라
44ส่วนคนที่เหลือให้ตามไป บางคนเกาะแผ่นไม้ บางคนเกาะสิ่งอื่นจากเรือ ด้วยวิธีนี้ทุกคนจึงขึ้นฝั่งได้อย่างปลอดภัย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.