Baruch 4
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1This is the book of the commandments of God, and the law that endureth for ever: all they that keep it shall come to life; but such as leave it shall die.
1Zij is het Boek van Gods geboden, De Wet, die voor eeuwig bestaat! Die haar behouden, verkrijgen het leven, Die haar verlaten, de dood.
2Turn thee, O Jacob, and take hold of it: walk in the presence of the light thereof, that thou mayest be illuminated.
2Jakob, wend u tot haar, en houd haar vast, En wandel in de glans van haar licht.
3Give not thine honour to another, nor the things that are profitable unto thee to a strange nation.
3Geef aan anderen uw glorie niet weg, Uw voorrecht niet aan vreemde volken!
4O Israel, happy are we: for things that are pleasing to God are made known unto us.
4Israël, hoe zijn wij gelukkig: Want ons is bekend, wat Gode behaagt!
5Be of good cheer, my people, the memorial of Israel.
5Houd moed, mijn volk; Israël, blijf het gedenken:
6Ye were sold to the nations, not for your destruction: but because ye moved God to wrath, ye were delivered unto the enemies.
6Niet ter vernieling zijt ge aan de heidenen verkocht, Maar aan uw vijand uitgeleverd, omdat ge God hebt getart.
7For ye provoked him that made you by sacrificing unto devils, and not to God.
7Want ge hebt uw Schepper vergramd, Door aan duivels te offeren, niet aan God;
8Ye have forgotten the everlasting God, that brought you up; and ye have grieved Jerusalem, that nursed you.
8Ge hebt den eeuwigen God vergeten, die u spijsde, Jerusalem bedroefd, die u voedde!
9For when she saw the wrath of God coming upon you, she said, Hearken, O ye that dwell about Sion: God hath brought upon me great mourning;
9Zo zag zij Gods gramschap over u komen, en sprak: Hoort, gij volken rond Sion: Een grote droefheid heeft God mij bereid;
10For I saw the captivity of my sons and daughters, which the Everlasting brought upon them.
10Want ik heb de verbanning moeten aanschouwen Van mijn zonen en dochters, Die de Eeuwige over hen heeft gebracht!
11With joy did I nourish them; but sent them away with weeping and mourning.
11Met vreugde heb ik ze groot gebracht; Met wenen en klagen liet ik ze gaan!
12Let no man rejoice over me, a widow, and forsaken of many, who for the sins of my children am left desolate; because they departed from the law of God.
12Laat niemand zich vrolijk over mij maken: Een weduwe, door zo velen verlaten, Eenzaam geworden, omdat mijn kinderen hebben gezondigd, Zijn afgeweken van Gods wet;
13They knew not his statutes, nor walked in the ways of his commandments, nor trod in the paths of discipline in his righteousness.
13Omdat zij zijn rechten hebben miskend, De wegen van Gods geboden niet hebben bew andeld, De paden der tucht niet hebben betreden Volgens zijn gerechtigheid.
14Let them that dwell about Sion come, and remember ye the captivity of my sons and daughters, which the Everlasting hath brought upon them.
14Komt, gij volken rond Sion; Denkt aan de ballingschap van mijn zonen en dochters!
15For he hath brought a nation upon them from far, a shameless nation, and of a strange language, who neither reverenced old man, nor pitied child.
15Want Hij joeg een ver-verwijderd volk op hen af, Een schaamteloos volk, met vreemde spraak: Dat geen eerbied had voor den grijsaard, Geen medelijden met het kind,
16These have carried away the dear beloved children of the widow, and left her that was alone desolate without daughters.
16De lievelingen der weduwen heeft weggesleurd, De eenzame van haar dochters beroofd!
17But what can I help you?
17Hoe zou ik u kunnen helpen?
18For he that brought these plagues upon you will deliver you from the hands of your enemies.
18Die uw onheil voltrok, redt u uit de macht van uw vijand!
19Go your way, O my children, go your way: for I am left desolate.
19Trekt weg, kinderen; ach, trekt weg; Want ik moet eenzaam achterblijven.
20I have put off the clothing of peace, and put upon me the sackcloth of my prayer: I will cry unto the Everlasting in my days.
20Ik legde het kleed van vrede af, En sloeg de zak van mijn ellende om; Maar ik zal tot den Eeuwige blijven roepen, Mijn leven lang!
21Be of good cheer, O my children, cry unto the Lord, and he will deliver you from the power and hand of the enemies.
21Kinderen, houdt moed, En roept tot God! Hij zal u redden uit het geweld En uit de macht der vijanden.
22For my hope is in the Everlasting, that he will save you; and joy is come unto me from the Holy One, because of the mercy which shall soon come unto you from the Everlasting our Saviour.
22Ja, ik vertrouw, dat de Eeuwige u zal bevrijden, En dat ik van den Heilige vreugde zal ontvangen, Om de ontferming, waaraan ge spoedig deelachtig zult worden, Van den Eeuwige, uw Verlosser!
23For I sent you out with mourning and weeping: but God will give you to me again with joy and gladness for ever.
23Met wenen en klagen liet ik u gaan, Maar God brengt u mij terug Tot eeuwige blijdschap en vreugde!
24Like as now the neighbours of Sion have seen your captivity: so shall they see shortly your salvation from our God which shall come upon you with great glory, and brightness of the Everlasting.
24Zoals Sions buren thans uw verbanning aanschouwen, Zo zullen ze spoedig uw verlossing zien, Die door God wordt bewerkt, Die uw deel zal worden Met grote luister en eeuwige glorie.
25My children, suffer patiently the wrath that is come upon you from God: for thine enemy hath persecuted thee; but shortly thou shalt see his destruction, and shalt tread upon his neck.
25Kinderen, verdraagt dan geduldig de gramschap, Die God over u heeft uitgestort. Zeker, de vijand heeft u vervolgd, Maar spoedig zult ge zijn ondergang zien, Uw voeten zetten op zijn nek.
26My delicate ones have gone rough ways, and were taken away as a flock caught of the enemies.
26Mijn tere kinderen moesten ruwe wegen begaan, Weggesleept als een kudde, Buit gemaakt door den vijand.
27Be of good comfort, O my children, and cry unto God: for ye shall be remembered of him that brought these things upon you.
27Kinderen, houdt moed, En roept tot God! Want Hij, die u dit heeft berokkend, Zal u gedenken.
28For as it was your mind to go astray from God: so, being returned, seek him ten times more.
28Zoals ge geneigd waart, af te dwalen van God, Zo beijvert u tienmaal meer, Hem te zoeken;
29For he that hath brought these plagues upon you shall bring you everlasting joy with your salvation.
29Want Hij, die over u de rampen deed komen, Zal u redding en eeuwige vreugde verschaffen!
30Take a good heart, O Jerusalem: for he that gave thee that name will comfort thee.
30Jerusalem, houd moed; Die u zijn naam gaf, zal u troosten!
31Miserable are they that afflicted thee, and rejoiced at thy fall.
31Maar wee over hen, die u hebben mishandeld, En zich verheugden over uw val.
32Miserable are the cities which thy children served: miserable is she that received thy sons.
32Wee over de steden, Waaraan uw kinderen dienstbaar werden; Wee over haar, Die uw zonen in ballingschap nam.
33For as she rejoiced at thy ruin, and was glad of thy fall: so shall she be grieved for her own desolation.
33Waarachtig, zoals ze zich over uw val heeft verheugd, En over uw ondergang zich vrolijk gemaakt, Zo zal zij jammeren Over haar eigen verwoesting.
34For I will take away the rejoicing of her great multitude, and her pride shall be turned into mourning.
34Ik zal haar de vreugde over haar grote bevolking ontnemen, En haar trots zal in droefheid vergaan;
35For fire shall come upon her from the Everlasting, long to endure; and she shall be inhabited of devils for a great time.
35Want de Eeuwige stort vuur op haar uit in lengte van dagen, Door duivels zal zij worden bewoond, lange tijd!
36O Jerusalem, look about thee toward the east, and behold the joy that cometh unto thee from God.
36Jerusalem, sla uw ogen op naar het oosten, En aanschouw de vreugde, die God u zendt!
37Lo, thy sons come, whom thou sentest away, they come gathered together from the east to the west by the word of the Holy One, rejoicing in the glory of God.
37Zie daar komen uw zonen, Die gij moest laten vertrekken; Daar komen zij van de opgang der zon Tot haar ondergang, Bijeengebracht door het woord van den Heilige, Stralend van vreugde door de glorie van God!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.