Evangelo Di S. Luca 7
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1ORA, dopo ch'egli ebbe finiti tutti questi suoi ragionamenti, udente il popolo, entrò in Capernaum.
1Nulu jaura nunkani pratjana kana wolaraia talpani matja mudana, Nau Kapernaum ngurani wirina wonti.
2E il servitore di un certo centurione, il quale gli era molto caro, era malato, e stava per morire.
2Juljaia kapara kulnuja mili, nina nulu ngantjana wonti, muntja nganana wonti nari kupiri.
3Or il centurione , avendo udito parlar di Gesù, gli mandò degli anziani de' Giudei, pregandolo che venisse, e salvasse il suo servitore.
3Nulu Jesungundru ngarana wonti, ja nulu Judaia kapara nunkangu jinpana wonti, ja nunkangu ngatjina wonti, Nau wokarananto milini nunkanani marangokala.
4Ed essi, venuti a Gesù, lo pregarono instantemente, dicendo: Egli è degno che tu gli conceda questo;
4Tana Jesungu matja wokarana, tana nunkangu parparali ngatjina wonti ja jatana wonti: „Nau talku nganai, jundru nunkangu jenia ngankananto.
5perciocchè egli ama la nostra nazione, ed egli è quel che ci ha edificata la sinagoga.
5Ngangau nulu ngaianana kana wolara ngantjai, ja jaura punga ngaianani nulu wotinala.“
6E Gesù andava con loro. E come egli già era non molto lungi dalla casa, il centurione gli mandò degli amici, per dirgli: Signore, non faticarti, perciocchè io non son degno che tu entri sotto al mio tetto.
6Jesus tanangunto wapana wonti. Ja Nau wata morla worita pungandru nganana, juljaia kaparali kamaeli nunkangu jinpana wonti tana nunkangu jatananto: „Kaparajai, wata ngara patau, ngangau ngani wata talku nganai jidni ngakangu pungani wirinanto.
7Perciò ancora, non mi son reputato degno di venire a te ma comanda solo con una parola, e il mio servitore sarà guarito.
7Jendrania ngani munta waka ngundraterina warai jinkangu wokarala; windri jaura kulno jatamai, ja mili ngakani tepirila nganai.
8Perciocchè io sono uomo sottoposto alla podestà altrui , ed ho sotto di me de' soldati; e pure, se dico all'uno: Va', egli va; se all'altro: Vieni, egli viene; e se dico al mio servitore: Fa' questo, egli lo fa.
8Ngangau bakana ngani kana nganai ja kaparani wodatarana ngamai, ja ngato mili wolara ngamalkai; ngani nunkangupini jatanani: Wapau, ja nau wapai; ja kulnuni: Kaparau, ja nau wokarai; ja milini ngakanani: Jenia ngankau, ja nulu jenia ngankai.“
9E Gesù, udite queste cose, si maravigliò di lui, e rivoltosi, disse alla moltitudine che lo seguitava: Io vi dico, che non pure in Israele ho trovata una cotanta fede.
9Jesujeli jenia ngarana, Nau nunkangundru pirna ngaruparana wonti; ja Nulu najina karitjina wonti kana wolarani, nunkangu karipaterinani, ja jatana wonti: „Ngani jurangu jatai: Wata Israelani ngato jenipara morlalu ngundrana mankamankanala.“
10E quando coloro ch'erano stati mandati furon tornati a casa, trovarono il servitore ch'era stato infermo esser sano.
10Ja tanali, tanana nulu jinpana, terpina tikana wonti, ja mili muntja tepi mankamankana wonti. (Ngantjani jaura G. D. 16. Trinitatis.)
11ED avvenne nel giorno seguente, che egli andava in una città, detta Nain; e i suoi discepoli, in gran numero, e una gran moltitudine andavano con lui.
11Ja ditji kulnuni Nau ngura kulnuja palkana wonti, Nain tala nunkani; ja mili nunkani marapu, ja kana wolara nunkangunto wapana wonti.
12E come egli fu presso della porta della città, ecco, si portava a seppellire un morto, figliuolo unico di sua madre, la quale ancora era vedova, e gran moltitudine della città era con lei.
12Nau ngura manani karakara wokarana, mai, tanali nari kulno padakana tarana wonti, nunkani ngandria ngatani kunakulno, ja nani mangawaru nganana wonti; ja kana wolara ngurandru nankangunto nganana wonti.
13E il Signore, vedutala, ebbe pietà di lei, e le disse: Non piangere.
13Kaparali nana najina, Nau nankangu kalumiltjamiltjarina wonti ja nankangu jatana wonti: „Wata jindrau!“
14Ed accostatosi, toccò la bara (or i portatori si fermarono), e disse: Giovanetto, io tel dico, levati.
14Ja Nau karakararina wonti, ja naria pirra patana wonti; ja wilimanietja banbana wonti. Ja Nau jatana wonti: „Teriai, ngani jinkangu jatai, terkakamai!“
15E il morto si levò a sedere, e cominciò a parlare. E Gesù lo diede a sua madre.
15Ja narila ngamana tarana wonti, ja wonina wonti jatala. Ja Nulu nina ngandrini nunkanani jinkina tikana wonti.
16E spavento li occupò tutti, e glorificavano Iddio, dicendo: Un gran profeta è sorto fra noi; Iddio ha visitato il suo popolo.
16Ja tana pratjana japali pantjina wonti ja Goda jurakokana wonti ja jatana wonti: „Propheta pirna ngaianangu terti jiritjina warai, ja Goda nunkani kana wolarani wokarana warai.“
17E questo ragionamento intorno a lui si sparse per tutta la Giudea, e per tutto il paese circonvicino.
17Ja nunkani pintipinti karitjinawontiwontikana wonti Judaia mitani paruparu, ja mita pratjanani karakara.
18OR i discepoli di Giovanni gli rapportarono tutte queste cose.
18Ja Johanningu milieli nunkanali jenia pratjana kaukaubana wonti.
19Ed egli, chiamati a sè due de' suoi discepoli, li mandò a Gesù, a dir gli: Sei tu colui che ha da venire, o pur ne aspetteremo noi un altro?
19Ja Johannili mili nunkani mandru karkana wonti ja pudlana Jesungu jinpana wonti ja jatana wonti: „Naumata jidni, Nau wokarananto kara, kulnuni ngaiani kalkananto?“
20Quegli uomini adunque, essendo venuti a Gesù, gli dissero: Giovanni Battista ci ha mandati a te, a dir ti: Sei tu colui che ha da venire, o pur ne aspetteremo noi un altro?
20Pudla materi nunkangu wokarana wonti ja jatana wonti: „Johannes multibanietjali ngalina jinkangu jinpana warai ja jatana warai: Naumata jidni, Nau wokarananto kara, kulnunni gaiani kalkananto?“
21(Or in quella stessa ora egli ne guarì molti d'infermità, e di flagelli, e di spiriti maligni; ed a molti ciechi donò il vedere)
21Nunkangupini ditjini Nulu marapu tepi ngankana wonti muntjandru ja jupanandru ja kutji murumurundru, ja butju marapuni Nulu jinkina wonti najinanto.
22E Gesù, rispondendo, disse loro: Andate, e rapportate a Giovanni le cose che avete vedute ed udite: che i ciechi ricoverano la vista, che gli zoppi camminano, che i lebbrosi son nettati, che i sordi odono, che i morti sono risuscitati, che l'evangelo è annunziato a' poveri.
22Ja Jesujeli kalabana wonti ja pudlangu jatana wonti: „Tikalumai ja Johanningu kaukaubalumai, mina judla najila wapaia ja ngarala wapaia: Butjulali najiai, tjundurula wapai, gambala kulikiri pantjiai, talpakurulali ngarai, narila tepi terkakai, wangiwangieli ngantjani jaura ngarai.
23E beato è chi non sarà stato scandalezzato in me.
23Ja murlali pirna naupini nganai, nau ngakangu wata buljubuljuriai.“
24E quando i messi di Giovanni se ne furono andati, egli prese a dire alle turbe, intorno a Giovanni: Che andaste voi a veder nel deserto? una canna dimenata dal vento?
24Johannini mili matja tikana, Nulu wonina wonti kana wolarani jatala Johanningundru: „Mina najila jura pitaraia palkana paraia? Kalanka kulno watarali wijawijabanani?
25Ma pure che andaste voi a vedere? un uomo vestito di vestimenti morbidi? ecco, coloro che usano vestimenti magnifici, e vivono in delizie, stanno ne' palazzi dei re.
25Mina najila jura palkana paraia? Kana kulno kati tjankanto? Mai, tana kati tjankani ja pankipankinani, mitaia Kaparaia pungani ngamai.
26Ma pure, che andaste voi a vedere? un profeta? certo, io vi dico, uno eziandio più che profeta.
26Mina najila jura palkana paraia? Propheta kulno? Morlalu ngani jurangu jatai: Nau morla pirna nganai Prophetani.
27Egli è quello del quale è scritto: Ecco, io mando il mio messo davanti alla tua faccia, il quale preparerà il tuo cammino dinanzi a te.
27Naupini nau nganai, nunkangundru dakanala parai: Mai, ngato angela ngakani jinkangu mudlani ngopera jinpai, nulu palto jinkani jinkangu ngopera ngankingala nganai.
28Perciocchè io vi dico che fra coloro che son nati di donna, non vi è profeta alcuno maggior di Giovanni Battista; ma il minimo nel regno di Dio è maggior di lui.
28Ngangau ngani jurangu jatai: Propheta morla pirna tanangundru, widlandru dankanala, Johanningu multibanietjani wata kulno nganai; worananau waka nganai Godaia mililani, nau morla pirna nganai nunkangu.“
29E tutto il popolo, e i pubblicani ch'erano stati battezzati del battesimo di Giovanni, udite queste cose , giustificarono Iddio.
29Ja kana wolarali, tanali matja ngarana, ja mardatandrakampanietjali Goda talku ngundrana wonti, ja multibanila manina wonti Johannini multibanilali.
30Ma i Farisei, e i dottori della legge, che non erano stati battezzati da lui, rigettarono a lor danno il consiglio di Dio.
30Pharisaiali ja jirijiribani jaura ngujangujara jinkinietjali Godaia jertapaterina tanangundru worarana wonti; ngangau tanali wata multibanila manina wonti nunkangundru.
31E il Signore disse: A chi dunque assomiglierò gli uomini di questa generazione? ed a chi sono essi simili?
31Kapara jatana wonti: „Worangu ngato ninapini kana nguja jeribaka kurananto? Ja worangu tanaia jeribaka nganai?
32Son simili a' fanciulli che seggono in su la piazza, e gridano gli uni agli altri, e dicono: Noi vi abbiamo sonato, e voi non avete ballato; vi abbiamo cantate canzoni lamentevoli, e voi non avete pianto.
32Tanaia kupa wakani jeribaka nganai, tana jinkimalini pirini ngamai ja karkamaliai ja jatai: Ngaiani jurangu wilpina warai, ja jura wata kilina warai; ngaiani jurangu juajuangana warai, ja jura wata jindrana warai.
33Perciocchè Giovanni Battista è venuto, non mangiando pane, nè bevendo vino, e voi avete detto: Egli ha il demonio.
33Johannes multibanietja wokarana warai, nulu wata buka tajina ja wata waina tapana, ja jura jatai: Nulu kutji ngamalkai.
34Il Figliuol dell'uomo è venuto, mangiando, e bevendo, e voi dite: Ecco un uomo mangiatore, e bevitor di vino, amico di pubblicani, e di peccatori.
34Kanaia Ngatamura wokarana warai, Nulia tajai ja tapai; ja jura jatai: Najiau! Nauja mirantjatieli tajinietja ja waina tapanietja, mardatandrakampanietjaia ja madlentji ngankanietjaia kamaneli!“
35Ma la Sapienza è stata giustificata da tutti i suoi figliuoli.
35Ja kirilali kalala maniai nunkani kupa pratjanandru. (Ngantjani jaura Maria Magdalenaia ditjini.)
36OR uno de' Farisei lo pregò a mangiare in casa sua; ed egli, entrato in casa del Fariseo, si mise a tavola.
36Pharisaia kulno nunkangu ngatjina wonti, Nulu nunkangunto tajinanto; ja Nau Pharisaia pungani matja wirina, Nau kurlini ngamana ngarina wonti.
37Ed ecco, vi era in quella città una donna ch'era stata peccatrice, la quale, avendo saputo ch'egli era a tavola in casa del Fariseo, portò un alberello d'olio odorifero.
37Ja mai, widla kulno ngurani, nani madlentji ngankanietja nganana wonti, nandru morlalu ngujamana wonti, Nau Pharisaia pungani kurlini ngamanani, nandru Alabaster koko kulno gildinto padakana wonti.
38E stando a' piedi di esso, di dietro, piangendo, prese a rigargli di lagrime i piedi, e li asciugava co' capelli del suo capo; e gli baciava i piedi, e li ungeva con l'olio.
38Ja nani nunkangu tokuni terkana wonti ja jindranali wonina wonti milkigildieli nankanali tidna nunkani turibala, ja parali nankanali pudlana muja ngankala; ja nandru tidna nunkani manatapana wonti ja gildieli wiribana wonti.
39E il Fariseo che l'avea convitato, avendo veduto ciò , disse fra sè medesimo: Costui, se fosse profeta, conoscerebbe pur chi, e quale sia questa donna che lo tocca; perciocchè ella è una peccatrice.
39Nulupini Pharisaiali, nulu nina matja karkana, jenia najina, nulu muntali ngundrana wonti ja jatana wonti: „Naupini Propheta ngananani, Nulia ngujamananto worana ja mina widla nania nganai, nandruja ninaia matja karakarana; ngangau nania madlentji ngankanietja nganai.“
40E Gesù gli fece motto, e disse: Simone, io ho qualche cosa a dirti. Ed egli disse: Maestro, di' pure.
40Ja Jesujeli nunkangu kalabana wonti ja jatana wonti: „Simoniai! Ngani jinkangu minakulno jatananto.“ Nau jatana wonti: „Ngujangujara jinkinietjajai, jatau!“
41E Gesù gli disse: Un creditore avea due debitori; l'uno gli dovea cinquecento denari, e l'altro cinquanta.
41Mardatandra jinkinietja kulnuni kana mandru poto wilpanto nganana wonti. Kulno nunkangu 500 mardatandra waka wilpa nganana wonti, ja kulno 50.
42E non avendo essi di che pagare, egli rimise il debito ad amendue. Di' adunque, qual di loro l'amerà più?
42Ngangau pndlali wata ngamalkana wonti woljaia jinkila, nulu jenia pudlangu bakujeli jinkina wonti. Jatau, warle pudlangundru nina morla ngantjala nganai?
43E Simone, rispondendo, disse: Io stimo colui a cui egli ha più rimesso. E Gesù gli disse: Tu hai dirittamente giudicato.
43Simonali kalabana wonti ja jatana wonti: „Ngato ngundrai nulu, nunkangupini nulu morla bakujeli jinkina warai.“ Nau nunkangu jatana wonti: „Jidni talku jatana warai.“
44E rivoltosi alla donna, disse a Simone: Vedi questa donna; io sono entrato in casa tua, e tu non mi hai dato dell'acqua a' piedi; ma ella mi ha rigati di lagrime i piedi, e li ha asciugati coi capelli del suo capo.
44Ja Nulu widla karitjina najina wonti ja Simoningu jatana wonti: „Jundru najiai nanapini widla? Ngani jinkangu pungani wirina warai; jundru ngakangu wata ngapa tidnaia jinkina warai; nandru milkigildieli nankanali tidna ngakani wiribana warai ja parali nankanali muja ngankana warai.
45Tu non mi hai dato neppure un bacio; ma costei, da che è entrata, non è mai restata di baciarmi i piedi.
45Jundru ngana wata manatapana warai; nani matja wirina, jigleri nganana warai, tidna ngakani tapala.
46Tu non mi hai unto il capo d'olio; ma ella mi ha unti i piedi d'olio odorifero.
46Gildieli jundru wata ngana mangatandra wiribana warai, nandruja gildieli tidna ngakani wiribana warai.
47Per tanto, io ti dico, che i suoi peccati, che sono in gran numero, le son rimessi, perchè ella ha molto amato; ma a chi poco è rimesso poco ama.
47Jendrangundruja ngani jinkangu jatai: Madlentji nankani marapu matja kalingana, ngangau nandruja pirna ngantjana warai; worangu ngalje matja kalingana, nulu ngalje ngantjai.“
48Poi disse a colei: I tuoi peccati ti son rimessi.
48Nau nankangu jatana wonti: „Madlentji jinkani matja kalingana.“
49E coloro ch'eran con lui a tavola presero a dire fra loro stessi: Chi è costui, il quale eziandio rimette i peccati?
49Ja bukaia kamanelieli wonina wonti ngankamalila: „Worana Naupini nganai, Nulia bakana madlentji kalingai?“
50Ma Gesù disse alla donna: La tua fede ti ha salvata; vattene in pace.
50Nau widlani jatana wonti: „Morlalu ngundranali jinkanali jidnana kulkana warai; murlali wapamai!“
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.