Sunglat 12
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1BOEIPA loh Moses neh Aaron te Egypt kho ah a voek.
1主はエジプトの地でモーセとアロンに言われた。
2“Tahae hla he nangmih ham hla kungpuei neh kum dongkah hla khuiah khaw nangmih ham lamhmala om ni.
2「この月を、あなたがたの月々の始まりとしなさい。あなたがたにとって一年の第一の月とする。
3Israel rhaengpuei boeih taengah thui lamtah, 'Tahae kah hla rha dongah tah hlang long he a napa im ham tu pakhat, te pawt atah im pakhat ham tu pakhat tah amamih taengla lo uh saeh.
3イスラエルの全会衆に告げなさい。『この月の十日に、各人は父祖の家ごとに一匹の小羊を取り、一家族に一匹とする。
4Tu aka om lakah imkhui a vaitah atah a im neh aka yoei a imben taengah lo saeh. Hlang kah hinglu tarhing neh aka ca tarhing ah tu te boesoep pah.
4一家族が一匹を食べきれないほど少人数なら、隣家と人数に応じて分けなさい。小羊は、それぞれが食べる量を考えて割り当てる。
5Boiva te a tal a hmabuet, kum khat aka lo ca te tah tuca khaw maae khaw namamih taengla lo uh.
5小羊は傷のない一歳の雄とし、羊か山羊の群れから取る。
6Te phoeiah tahae hla hnin hlai li hil tuemkoi la nangmih taengah om vetih kholaeh ah Israel rhaengpuei hlangping boeih loh te te ngawn uh saeh.
6この月の十四日まで取っておき、イスラエルの全会衆が夕暮れにそれを屠る。
7Te phoeiah a thii te lo uh saeh lamtah rhungsut so rhoi neh im kah danglo dongah pae uh saeh. A pum te a khuiah ca uh saeh.
7その血を取り、それを食べる家の二本の門柱と鴨居に塗る。
8Maeh te khoyin ah hmai dongkah maehkaeh la ca uh saeh lamtah vaidamding neh ankhaa caak thil uh saeh.
8その夜、肉を火で焼き、種なしパンと苦菜を添えて食べる。
9A haeng lam khaw, tui neh a thong tih a hmin te lamkhaw ca uh boeh. Tedae a lu neh a kho, a kotak khaw hmai a kaeh ni na caak eh.
9生のまま、または水で煮て食べてはならない。頭も足も内臓も一緒に、火で焼く。
10Te te mincang hil paih boeh, mincang hil aka coih pueng te tah hmai neh hoeh uh.
10朝まで少しも残してはならない。朝まで残ったものは火で焼き尽くす。
11Te te he tlam he ca uh. Na cinghen yen uh lamtah na khokhom te na kho dongah buen uh. Na conghol te na kut dongah pom uh. BOEIPA kah Yoom he thintawn la ca uh.
11腰に帯を締め、足に履き物を履き、手に杖を持ち、急いで食べなさい。これは主の過越である。
12Te khoyin ah Egypt khohmuen long ka pah vetih, Egypt kho kah caming boeih tah hlang lamloh rhamsa hil pataeng ka ngawn ni. Te vaengah BOEIPA kamah loh Egypt pathen boeih soah tholhphu ka thung ni.
12その夜、わたしはエジプトの地を巡り、人から家畜に至るまで、すべての長子を打つ。エジプトのすべての神々に裁きを下す。わたしは主である。
13Thii he nangmih ham im dongah miknoek la om ni. Nangmih taengah thii te ka hmuh vaengah nangmih te kang kang vetih Egypt khohmuen ka ngawn vaengah khaw kutcaihnah tlohthae te nangmih ah om mahpawh.
13その血は、あなたがたがいる家々において、あなたがたのためのしるしとなる。わたしがその血を見る時、わたしはあなたがたを過ぎ越す。わたしがエジプトの地を打つ時、あなたがたを滅ぼす災いはあなたがたの上に臨まない。
14Te phoeiah he khohnin he nangmih ham poekkoepnah la om saeh. Te vaengah BOEIPA taengah khotue neh lam uh. Na lam uh te na cadilcahma ham kumhal khosingla om saeh.
14この日をあなたがたの記念の日とし、主への祭りとして祝いなさい。代々にわたり、永遠の掟として祝う。
15Hnin rhih khuiah vaidamding ca uh. A cuek hnin ah tolrhu te na im lamloh toeng uh. Tolrhu aka ca boeih tah a hinglu te a cuek hnin lamloh a rhih hnin due Israel lamloh khoe saeh.
15七日間、種なしパンを食べなさい。初日には家からパン種を取り除く。初日から七日目までの間に種入りパンを食べる者は、イスラエルから断たれる。
16A cuek khohnin kah a cim tingtunnah neh a rhih hnin kah a cim tingtunnah te nangmih ham om ni. Te vaengah bitat boeih he saii boel saeh. Tedae nangmih khuikah hinglu boeih loh a caak nawn te amah loh saii mai saeh.
16初日と七日目には聖なる集会を開く。これらの日には、各人が食べる物を用意するほか、どんな仕事もしてはならない。
17Te khohnin kuelhuelh ah nangmih caempuei te Egypt kho lamloh kang khuen dongah vaidamding te ngaithuen. Te dongah na cadilcahma kah kumhal khosing dongah khaw he khohnin he ngaithuen uh.
17種なしパンの祭りを守りなさい。まさにこの日に、わたしはあなたがたの軍団をエジプトの地から導き出した。代々にわたり、永遠の掟としてこの日を守る。
18Lamhma ah hla sae hnin hlai li hlaem vaeng lamloh tekah hla hnin kul hnin khat hlaem duela vaidamding mah ca uh.
18第一の月の十四日の夕暮れから、二十一日の夕暮れまで、種なしパンを食べる。
19Hnin rhih hil na im ah tolrhu hmu boel saeh. tolrhu aka ca boeih tah yinlai khaw, khohmuen mupoe khaw Israel rhaengpuei lamloh hinglu hnawt pah saeh.
19七日間、家にパン種が見つかってはならない。種の入ったものを食べる者は、寄留者であれ、その地で生まれた者であれ、イスラエルの会衆から断たれる。
20Tolrhu aka nuen boeih tah ca uh boel lamtah na tolrhum boeih ah vaidamding mah ca uh ,” a ti nah.
20種の入ったものは一切食べてはならない。どこに住んでいても、種なしパンを食べなさい。』」
21Te phoeiah Moses loh Israel kah a hamca boeih te a khue tih amih te dangrhoek uh laeh, namah huiko ham boiva te namamih loh lo uh lamtah Yoom maeh te ngawn uh laeh.
21そこでモーセはイスラエルのすべての長老たちを呼び寄せて、彼らに言った。「あなたがたの家族のために小羊を選び取って、過越のいけにえを屠りなさい。
22Te phoeiah pumpiding bong at lo uh lamtah baeldung dongkah thii khuiah nuem uh. Baeldung khuikah thii te danglo so neh rhungsut rhoi dongah hluk uh. Nangmih te hlang pakhat khaw mincang hil a im thohka lamloh moe uh boeh.
22ヒソプの束を取り、それを鉢の中の血に浸し、鉢の中の血を鴨居と二つの門柱に付けなさい。あなたがたは誰一人、朝まで自分の家の戸口から出てはならない。
23Egypt vuek ham BOEIPA loh a pah vaengah danglo dongkah neh rhungsut rhoi dongkah thii te a hmuh vetih a kan ni. Aka vuek te na im thohka la kun ham khaw BOEIPA loh nang te kutcaihnah la n'khueh mahpawh.
23主はエジプト人を打つために通り過ぎられる。鴨居と二本の門柱にある血をご覧になると、その戸口を過ぎ越し、滅ぼす者が家に入ってあなたがたを打つことを許されない。
24He ol he namah ham neh na ca ham khaw kumhal kah oltlueh la ngaithuen laeh.
24このことを、あなたとあなたの子らのための掟として永遠に守りなさい。
25Nangmih taengah a thui vanbangla BOEIPA loh m'paek ham khohmuen la na pawk uh tue om bitni. Te vaengah he kah thothuengnah he ngaithuen uh.
25主が約束された地へ導き入れられた時にも、この儀式を守りなさい。
26Na ca rhoek loh nangmih taengah, “Nangmih kah he mebang thothuengnah nim? aka ti khaw om ni.
26そして、あなたがたの子どもたちがあなたがたに『この儀式にはどのような意味があるのですか』と尋ねる時、
27Te vaengah, “He tah BOEIPA kah Yoom hmueih ni. Amah loh Egypt kah Israel ca imkhui te a kan dongah Egypt te a vuek tih mamih imkhui te n'huul,’ ti nah,” a ti nah. Te phoeiah pilnam te buluk tih a bawk uh.
27『これは主への過越のいけにえである。主はエジプト人を打たれた時、エジプトにいたイスラエルの子らの家を過ぎ越し、私たちの家を守られた』と答えなさい。」 民は頭を下げて礼拝した。
28A caeh uh phoeiah khaw BOEIPA loh Moses neh Aaron a uen a saii rhoi vanbangla Israel ca rhoek long khaw a saii uh.
28イスラエルの子らは行って、そのようにした。主がモーセとアロンに命じられた通りに、彼らは行った。
29Te phoeiah khoyin boengli a pha vaengah BOEIPA loh a ngolkhoel dongah aka ngol Pharaoh caming lamloh tangrhom im kah tamna caming neh rhamsa caming boeih, Egypt khohmuen kah caming boeih te a ngawn.
29真夜中に、主はエジプトの地のすべての長子を打たれた。それは王座に座るファラオの長子から、地下牢にいる捕虜の長子に至るまで、また家畜のすべての初子に及んだ。
30Te dongah Pharaoh amah neh a sal boeih neh Egypt boeih tah khoyin ah thoo uh. Te vaengah aka duek pawh imkhui a om pawt dongah Egypt ah pangngawlnah muep om.
30ファラオは夜中に起き上がった。彼も家臣たちも、すべてのエジプト人も起きた。エジプトには大きな叫びが起こった。死人のいない家は一つもなかった。
31Amah khoyin ah Moses neh Aaron te a khue tih, “Thoo lamtah ka pilnam lakli lamloh namah neh Israel ca rhoek khaw nong uh laeh. Na thui bangla cet uh lamtah Yahweh te thothueng uh.
31彼は夜のうちにモーセとアロンを呼び寄せて言った。「起き上がり、私の民の中から出て行け。おまえたちもイスラエルの子らもだ。行って、おまえたちが言ったように主に仕えよ。
32Na boiva khaw, na saelhung khaw na thui uh bangla khuen uh. Cet uh lamtah kai khaw yoethen m'pae uh,” a ti nah.
32おまえたちが言ったように、羊の群れも牛の群れも連れて去れ。そして私のことも祝福してくれ。」
33Egypt loh, “Kaimih boeih ka duek uh coeng, ” a ti uh. Te dongah amih te khohmuen lamloh tueih paitok ham te pilnam te a cahawh.
33エジプト人は民を急き立て、急いでその地から送り出そうとした。「さもなければ、私たちはみな死んでしまう」と言ったのである。
34Te dongah pilnam loh a vaidambael dongkah tol a phul hlan a vaidamtlam te a himbai neh a boep uh tih a laengpang dongah a koh uh.
34民はパン種が入る前のパン生地を取り、こね鉢を衣服に包んで肩に担いだ。
35Israel ca rhoek long khaw Moses ol bangla a saii tih Egypt rhoek taengah cak hnopai neh sui hnopai neh himbai te a hoe uh.
35イスラエルの子らはモーセの言葉通りに行い、エジプト人から銀の飾り、金の飾り、衣服を求めた。
36BOEIPA loh pilnam te Egypt mikhmuh ah mikdaithen la a khueh coeng dongah a hoe uh bangla Egypt kah te a huul pa uh.
36主が、民がエジプト人の目に好意を得るようにされたので、彼らは民の求めるものを与えた。こうして彼らはエジプト人から奪い取った。
37Te vaengah Sukkoth Raamses lamloh Israel ca rhoek aka cet te camoe a hoep phoeiah tongpa rhalkap thawng ya rhuk tluk lo uh.
37イスラエルの子らはラメセスからスコテへと旅立った。子どもたちを除いて、徒歩の男たちは約六十万人であった。
38Namcom khaw amih taengah muep cet uh tih boiva neh saelhung boiva neh bahoeng yet uh.
38多くの入り混じった群衆も彼らと共に上り、羊の群れ、牛の群れ、さらに非常に多くの家畜も共に行った。
39Egypt lamloh a khuen vaidamtlam te tol a phul pawt dongah vaidamding buh la a kaeng uh. Egypt lamloh a haek uh vaengah uelh ham a coeng pawt dongah amamih ham lampu khaw a saii uh moenih.
39彼らはエジプトから持ち出した生地で、種なしのパン菓子を焼いた。追い出されて待つことができず、自分たちの食料を準備する暇もなかったので、生地にはパン種が入っていなかった。
40Israel ca rhoek loh a tolrhum nah tih Egypt ah kho a sak uh te kum ya li neh kum sawmthum lo coeng.
40イスラエルの子らがエジプトに住んでいた期間は四百三十年であった。
41Kum ya li neh kum sawmthum a bawtnah te a pha coeng. Te khohnin kuelhuelh te a pha vaengah tah BOEIPA kah caempuei boeih te Egypt kho lamloh khoe uh.
41四百三十年が終わったまさにその日に、主のすべての軍団はエジプトの地から出て行った。
42Tekah haknah hlaem ah BOEIPA loh amih te Egypt kho lamkah a khuen. He khoyin he Israel ca boeih a cadilcahma ham BOEIPA taengkah haknah la om.
42その夜は、主が彼らをエジプトの地から導き出されたことを覚えて守る夜であった。これはイスラエルの子らが代々にわたり守る、主の夜である。
43Te phoeiah BOEIPA loh Moses neh Aaron te, “Yoom kah khosing he tah, kholong ca boeih long tah te te ca boel saeh.
43主はモーセとアロンに言われた。「過越についての掟は次の通りである。外国人は誰もこれを食べてはならない。
44Tedae sal boeih khaw tangka neh a lai hlang te na rhet pah coeng atah tah te te ca saeh.
44金で買った奴隷は、割礼を施した後で食べることができる。
45Lampah neh kutloh long khaw te te ca boel saeh.
45滞在している外国人や雇い人は、これを食べてはならない。
46Im pakhat ah ca saeh. Maeh te imkhui lamloh tol la khuen boel saeh. A rhuh khaw a khuiah paep sak boeh.
46一つの家の中で食べなさい。肉を家の外へ持ち出してはならない。骨を一本も折ってはならない。
47Israel rhaengpuei boeih loh te te saii saeh.
47イスラエルの全会衆がこれを守る。
48Na taengah yinlai bakuep tih BOEIPA taengkah Yoom ka saii eh a ti atah tongpa boeih te rhet pah saeh. Te daengah ni te te a saii vaengah nuen van vetih khohmuen mupoe bangla a om eh. Tedae pumdul boeih tah te te ca boel saeh.
48寄留者があなたと共に住み、主への過越を守りたいと願うなら、その家の男子はみな割礼を受けなければならない。その後で近づいて守ることができ、その地で生まれた者と同じになる。割礼を受けていない者は誰も食べてはならない。
49Olkhueng he mupoe taeng neh nangmih lakli kah aka bakuep yinlai taengah pakhat la om saeh.
49その地で生まれた者にも、あなたがたの間に寄留する者にも、同じ一つの律法がある。」
50Te dongah BOEIPA loh a uen tih Moses neh Aaron loh a saii bangla Israel ca rhoek loh boeih a saii uh.
50イスラエルの子らは皆、そのようにした。主がモーセとアロンに命じられた通りに彼らは行った。
51Te khohnin kuelhuelh ah ni BOEIPA loh Israel ca rhoek te Egypt kho lamloh a caempuei neh a khuen.
51まさにその日、主はイスラエルの子らをその軍団ごとにエジプトの地から導き出された。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.