Caeltueih 28
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1Malta a ti sanglak tah sading la ka hmuh uh.
1無事に逃れた後、人々は その島がマルタと呼ばれていることを知りました。
2Te vaengah kholong rhoek loh kaimih taengah lungnah a tueng sak te a mailai moenih. Rhotui ha pai tih khosik vaengah kaimih ham hmai boeih han toih uh tih n'doe uh.
2島の人々は、私たちに並々ならぬ親切を示してくれました。雨が降って寒かったので、火をたいて、私たち全員を迎えてくれたのです。
3Paul loh thingpaem pok at te a sisuk tih hmai dongah a pup hatah hmaihu khui lamkah rhulthae ha thoeng tih a kut a kap pah.
3パウロが一束の枯れ枝を集めて火にくべると、熱のために一匹の毒蛇が出て来て、彼の手にかみつきました。
4A kut lamkah aka bat satlung te kholong rhoek loh a hmuh uh vaengah khat neh khat te, “Hekah hlang tah hlang aka ngawn la om tih tuili lamloh ha daem ngawn dae dantatnah loh anih he hing sak ham a hlah moenih,” a ti uh.
4島の人々は、その生き物がパウロの手からぶら下がっているのを見て、互いに言いました。「この男はきっと人殺しだ。海からは逃れたものの、正義の女神は彼を生かしておかなかった。」
5Tedae suva te hmai khuila a khoek tih a tloh lam khaw patang pawh.
5しかしパウロは、その生き物を火の中に振り落とし、何の害も受けませんでした。
6Tedae anih a duih ham neh a duek la rhup a cungku ham ni a lamtawn uh. Amih te puet lamso dae anih taengah a lang la a om pawt te a hmuh uh. Te dongah poehlip uh tih, “Anih he pathen ni,” a ti uh.
6人々は、彼の体が腫れ上がるか、突然倒れて死ぬだろうと待っていました。しかし長い間見ていても何の異変も起こらなかったので、考えを変え、彼は神だと言いました。
7Te vaengah a kaepvai hmuen te tah sanglak tongmang a ming ah Poplio kah khohmuen la om. Anih long te kaimih te n'doe tih hnin thum khuiah hlae hlae m'pah sak.
7さて、その場所の近くに、島の長官でプブリオという人の土地がありました。彼は私たちを迎え、三日間、心を込めてもてなしてくれました。
8Te vaengah Poplio kah a napa te satloh neh tamthae nat tih yalh. Te dongah anih te Paul loh a kun thil tih a kut a tloeng thil phoeiah a thangthui pah hatah anih te hoeih.
8そのとき、プブリオの父が熱病と赤痢を患い、床についていました。パウロは彼のところに入って祈り、手を置いて癒やしました。
9Te tlam te a om dongah sanglak ah aka om tih tloh aka khueh rhoek long khaw ham paan uh tih hoeih uh.
9このことがあってから、島で病気を患っていたほかの人々もやって来て、治してもらいました。
10Kaimih he amih loh hinyahnah neh muep n'hinyah uh van dongah tuili ka kat uh vaengkah ham a ngoengaih uh te han sang uh.
10人々は私たちに数々の敬意を示し、船出するときには必要な物を船に積んでくれました。
11Hla thum phoeiah sangpho neh ka kat uh tih rhaiphae miknoek Alexandria sanglak ah sikca ka boek uh.
11三か月後、私たちはその島で冬を越したアレクサンドリアの船で出航しました。その船の船首像は「双子の兄弟」でした。
12Te vaengah Surakousai la ka thoeng uh tih hnin thum ka om uh.
12シラクサに寄港し、そこに三日間滞在しました。
13Te lamkah loh ka khoe uh tih Rhegion te kam pha uh. Tedae hnin at neh tuithim yilh ha hli tih a bae hnin ah Putioloi la ka pawk uh.
13そこから回り込んでレギオンに着きました。一日たつと南風が吹き始め、二日目にはポテオリに着きました。
14Te ah te manuca rhoek ka hmuh tih amih loh hnin rhih om ham n'cael uh. Te phoeiah te Rom la ka cet uh tangloeng.
14そこで兄弟たちに会い、 七日間滞在するよう頼まれました。こうして私たちはローマに着きました。
15Te lamloh kaimih kawng te manuca rhoek loh a yaak uh tih kaimih doe hamla Appios kholung neh impoem pathum duela ha pawk uh. Amih a hmuh vaengah Paul loh thahluenah la a loh tihPathen te a uem.
15ローマの兄弟たちは私たちのことを聞き、アピオの市場と三軒宿まで迎えに来てくれました。パウロは彼らを見ると神に感謝し、勇気づけられました。
16Tedae Rom la ka kun uh vaengah Paul te amah aka tawt rhalkap neh amah ngaihloei ah om ham a paek.
16私たちがローマに入ると、百人隊長は囚人たちを近衛隊長に引き渡しました。しかしパウロは、自分を見張る兵士一人と共に、別に暮らすことを許されました。
17Hnin thum a cum phoeiah Judah rhoek kah a congkhang la aka om rhoek te a hueh tih a tingtun uh vaengah amih te, “Manuca rhoek ka hlang rhoek, kai tah Jerusalem lamloh Roman kut ah thongtla la m'voeih dae pilnam neh pacut rhoek kah khosing te a kingkalh la ka saii moenih.
17三日後、パウロはユダヤ人の主だった人々を呼び集めました。彼らが集まると、パウロは言いました。「兄弟たち。私は、民にも父祖たちの慣習にも何一つ逆らうことをしていないのに、エルサレムで囚人としてローマ人の手に引き渡されました。
18Amih loh kai he n'cae coeng dae dueknah neh a paelnaehnah te ka khuiah a om pawt dongah hlah ham a ngaih uh.
18ローマ人は私を取り調べた後、私に死刑の理由がないので釈放しようとしました。
19Te vaengah Judah rhoek kah boekoek dongah Kaisar taeng pha ham ka tanolh. Ka namtu pawt bangla khat khat neh paelnaeh ham vik ha om.
19しかしユダヤ人たちが反対したため、私はカエサルに上訴せざるを得ませんでした。自分の国民を訴える理由があったわけではありません。
20He kawng he kungsut tih ni nangmih muei hmuh ham neh uen ham kan cael uh,” a ti nah. Israel kah ngaiuepnah kongah thirhui neh n'ven coeng he.
20そのようなわけで、あなたがたに会って話をしたいと願いました。私はイスラエルの望みのために、この鎖につながれているのです。」
21Te daengah amih loh Paul te , “Nang kawng neh Judea lamkah capat te ka dang uh moenih, nang kawng pakhat khaw a thae la aka thui tih aka puen te manuca khui lamkah pakhat pataeng ha pawk moenih.
21彼らはパウロに言いました。「私たちは、あなたについての手紙をユダヤから受け取っていません。また、兄弟たちのだれもここへ来て、あなたについて悪いことを報告したり、話したりしてはいません。
22Tedae namah kah na poek te yaak ham ka ngaih uh. Buhlaelh kawng he tah khotomrhali ah boekoek la ka ming uh la om,” a ti uh.
22ただ、あなたがどのように考えているのか、直接聞きたいと思います。この一派については、至る所で反対されていると承知しています。」
23Te dongah Paul ham a tue a hmoel uh tih a taengah pahnah hmuen ah muep ha pawk uh. Te vaengah Pathen ram te neh a uen tih a yoek phoeiah Moses olkhueng neh tonghma rhoek dongkah Jesuh kawng te amih ham mincang lamkah hlaemhmah duela a saep pah.
23そこで彼らは日を決め、その日にはさらに大勢の人がパウロの宿に来ました。パウロは朝から晩まで、神の国について説明して証しし、モーセの律法と預言者たちの書から、イエスについて彼らを説得しようとしました。
24Te vaengkah a thui te hlangvang loh a rhooi tih hlangvang loh a hnalval pah.
24語られたことを信じる人もいれば、信じない人もいました。
25Te dongah a hlinghlang la om uh tih khat neh khat moeng uh thae. Paul kah a thui ol pakhat tah, “Mueihla Cim loh na pa rhoek te tonghma Isaiah dong lamkah,
25互いに意見が一致しなかったので、彼らは帰り始めました。そのときパウロは一言、こう述べました。「聖霊は預言者イザヤを通して、私たちの父祖に正しく語られました。
26'Pilnam taengah he cet lamtah thui pah. Hnavue neh na yaak sui dae na hmuhming loengloeng mahpawh. Hmuh khaw na hmuh uh sui dae na hmat uh loengloeng mahpawh.
26こう言っておられます。 『この民のところへ行って言いなさい。 あなたがたは聞くには聞くが、 決して理解しない。 見るには見るが、 決して悟らない。
27Pilnam he a ko talh tih, a hna nen khaw a hnatun uh tloel. A mik khaw a him uh. Mik neh hmu uh tih hna nen khaw yaak uh vaengah thinko neh a hmuhming uh vetih rhoeh ha bal uh vaengah amih te ka hoeih sak lah ve,’ a ti tih a thui te thuem coeng.
27この民の心は鈍くなり、 耳は聞こえにくくなり、 目は閉じてしまった。 そうでなければ、彼らは目で見、 耳で聞き、 心で理解し、 立ち返るだろう。 そうすれば、私は彼らを癒やすのに。』
28Te dongah Pathen kah khangnah he namtom rhoek taengla a thak vaengah amih loh a yaak uh ham te nangmih taengah om sak ham ming uh,” a ti nah.
28ですから、神のこの救いが異邦人に送られたことを知ってください。彼らは耳を傾けます。」
29Te vaengah amah kah impham dongah kumhnih puet ngol pai tih,
29パウロがこの言葉を語り終えると、ユダヤ人たちは互いに激しく論じ合いながら立ち去りました。
30a taengla aka kun rhoek te boeih a doe.
30パウロは自分で借りた家に丸二年間住み、訪ねて来るすべての人を迎え入れ、
31Pathen kah ram te a hoe tih Boeipa Jesuh Khrih kawng khaw sayalh la phaeng phaeng boeih a thuituen.
31少しも妨げられることなく、あらん限りの大胆さをもって神の国を宣べ伝え、主イエス・キリストについて教えました。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.