שִׁיר הַשִּׁירִים 2
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1אני חבצלת השרון שושנת העמקים׃
1Mi estas la lilio de Ŝaron, La rozo de la valoj.
2כשושנה בין החוחים כן רעיתי בין הבנות׃
2Kiel rozo inter la dornoj, Tiel estas mia amatino inter la knabinoj.
3כתפוח בעצי היער כן דודי בין הבנים בצלו חמדתי וישבתי ופריו מתוק לחכי׃
3Kiel pomarbo inter arboj nefruktaj, Tiel estas mia amato inter la junuloj. Mi sopiris al lia ombro, jen mi sidiĝis; Kaj liaj fruktoj estas bongustaj al mia palato.
4הביאני אל בית היין ודגלו עלי אהבה׃
4Li enkonduku min en vindomon, Kaj lia standardo super mi estu la amo.
5סמכוני באשישות רפדוני בתפוחים כי חולת אהבה אני׃
5Plifortigu min per vinberkuko, Refreŝigu min per pomsuko; Ĉar mi estas malsana de amo.
6שמאלו תחת לראשי וימינו תחבקני׃
6Lia maldekstra mano estu sub mia kapo, Lia dekstra ĉirkaŭprenu min.
7השבעתי אתכם בנות ירושלם בצבאות או באילות השדה אם תעירו ואם תעוררו את האהבה עד שתחפץ׃
7Mi ĵurligas vin, ho filinoj de Jerusalem, Je la gazeloj aŭ la cervoj de la kampo: Ne veku nek sendormigu la amatinon, Ĝis ŝi mem volos.
8קול דודי הנה זה בא מדלג על ההרים מקפץ על הגבעות׃
8Ho, jen estas la voĉo de mia amato! Ho, jen li venas, Rapidante sur la montoj, saltante sur la altaĵoj.
9דומה דודי לצבי או לעפר האילים הנה זה עומד אחר כתלנו משגיח מן החלנות מציץ מן החרכים׃
9Mia amato similas al gazelo aŭ al cervo. Ho, jen li staras post nia muro, Rigardante tra la fenestro, Sin montrante ĉe la krado.
10ענה דודי ואמר לי קומי לך רעיתי יפתי ולכי לך׃
10Mia amato vokas, li parolas al mi: Leviĝu, mia amatino, mia belulino, ho venu;
11כי הנה הסתו עבר הגשם חלף הלך לו׃
11Ĉar la vintro jam forpasis, La pluvo pasis kaj malaperis;
12הנצנים נראו בארץ עת הזמיר הגיע וקול התור נשמע בארצנו׃
12La floroj jam estas sur la tero; La kantosezono jam alvenis, Kaj la voĉo de la turto jam aŭdiĝas en nia lando;
13התאנה חנטה פגיה והגפנים סמדר נתנו ריח קומי לכי רעיתי יפתי ולכי לך׃
13La figarbo jam maturigas siajn fruktetojn, La vinbertrunkoj siajn vinberetojn, Kiuj jam bonodoras. Leviĝu, mia amatino, mia belulino, kaj venu.
14יונתי בחגוי הסלע בסתר המדרגה הראיני את מראיך השמיעיני את קולך כי קולך ערב ומראיך נאוה׃
14Ho mia kolombino, en la krevaĵoj de la roko, en la kaŝejo de la rokkrutaĵo, Montru al mi vian aspekton, aŭdigu al mi vian voĉon; Ĉar via voĉo estas dolĉa, kaj via aspekto estas bela.
15אחזו לנו שועלים שועלים קטנים מחבלים כרמים וכרמינו סמדר׃
15Kaptu al ni la ŝakalojn, la malgrandajn ŝakalojn, La detruantojn de la vinberĝardenoj, Kiam niaj vinberĝardenoj burĝonas.
16דודי לי ואני לו הרעה בשושנים׃
16Mia amato apartenas al mi, Kaj mi apartenas al li, Kiu paŝtas inter la rozoj.
17עד שיפוח היום ונסו הצללים סב דמה לך דודי לצבי או לעפר האילים על הרי בתר׃
17Ĝis la tago malvarmetiĝos kaj la ombroj forkuros, Turnu vin, ho amato, similiĝu al gazelo aŭ al cervo Sur la montoj de aromaĵoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.