1 שְׁמוּאֵל

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 30
Modern Hebrew Bible
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1 שְׁמוּאֵל 30

Modern Hebrew Bible
Freedom Bible (Thai)
1ויהי בבא דוד ואנשיו צקלג ביום השלישי ועמלקי פשטו אל נגב ואל צקלג ויכו את צקלג וישרפו אתה באש׃
1วัน​ที่​สาม​เมื่อ​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​กลับ​มา​ถึง​ศิกลาก ชาว​อามาเลข​ได้​บุก​ดิน​แดน​ใต้​และ​ศิกลาก โจมตี​และ​เผา​เมือง​ศิกลาก
2וישבו את הנשים אשר בה מקטן ועד גדול לא המיתו איש וינהגו וילכו לדרכם׃
2จับ​ผู้​หญิง​และ​ทุก​คนใน​เมือง​ไป​เป็น​เชลย​ทั้ง​เด็ก​และ​ผู้ใหญ่ แต่​ไม่​ได้​ฆ่า​ใคร​เลย พวก​เขา​พา​คน​เหล่า​นั้น​ไป​แล้ว​จาก​ไป
3ויבא דוד ואנשיו אל העיר והנה שרופה באש ונשיהם ובניהם ובנתיהם נשבו׃
3เมื่อ​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​มา​ถึง​เมือง ก็​เห็น​ว่า​เมือง​ถูก​เผา ส่วน​ภรรยา ลูกชาย และ​ลูกสาว​ของ​พวก​เขา​ถูก​จับ​ไป​เป็น​เชลย
4וישא דוד והעם אשר אתו את קולם ויבכו עד אשר אין בהם כח לבכות׃
4ดาวิด​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ต่าง​ร้องไห้​เสียง​ดัง​จน​ไม่มี​แรง​จะ​ร้อง​อีก
5ושתי נשי דוד נשבו אחינעם היזרעלית ואביגיל אשת נבל הכרמלי׃
5ภรรยา​สอง​คน​ของ​ดาวิด​ก็​ถูก​จับ​ไป คือ​อาหิโนอัม​ชาว​ยิสเรเอล และอาบีกายิล ภรรยา​ของ​นาบาล ชาว​คารเมล
6ותצר לדוד מאד כי אמרו העם לסקלו כי מרה נפש כל העם איש על בנו ועל בנתיו ויתחזק דוד ביהוה אלהיו׃
6ดาวิด​ทุกข์​ใจ​มาก เพราะ​คน​ของ​เขา​พูด​ว่า​จะ​เอา​หิน​ขว้าง​เขา​ให้​ตาย ทุก​คน​เศร้า​โศก​ถึง​ลูกชาย​ลูกสาว​ของ​ตน แต่​ดาวิด​เรียก​กำลังใจ​ขึ้น​จาก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เขา
7ויאמר דוד אל אביתר הכהן בן אחימלך הגישה נא לי האפד ויגש אביתר את האפד אל דוד׃
7ดาวิด​บอกอาบียาธาร์ ปุโรหิต​ลูกชาย​ของ​อาหิเมเลค ว่า “ขอนำ​เอโฟด​มา​ให้​ฉัน” อาบียาธาร์​นำ​เอโฟด​มา​ให้​ดาวิด
8וישאל דוד ביהוה לאמר ארדף אחרי הגדוד הזה האשגנו ויאמר לו רדף כי השג תשיג והצל תציל׃
8ดาวิด​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์​ว่า “ถ้า​ข้าพเจ้า​ไล่​ตาม​กอง​โจร​นี้ จะ​ตาม​ทัน​หรือ​ไม่?” พระองค์​ตรัส​ตอบ​ว่า “จง​ไล่​ตาม เจ้า​จะ​ตาม​ทัน​แน่​และ​นำ​ทุก​คน​กับ​ทุก​สิ่ง​กลับ​คืน​มา​ได้​แน่นอน”
9וילך דוד הוא ושש מאות איש אשר אתו ויבאו עד נחל הבשור והנותרים עמדו׃
9ดาวิด​กับ​คน​หก​ร้อย​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ออก​เดินทาง​มา​ถึง​ลำธาร​เบโสร์ ที่​นั่น​คน​ที่​อยู่​ข้าง​หลัง​ก็​หยุด​พัก
10וירדף דוד הוא וארבע מאות איש ויעמדו מאתים איש אשר פגרו מעבר את נחל הבשור׃
10ดาวิด​กับ​ชาย​สี่​ร้อย​คน​ไล่​ตาม​ต่อ ส่วน​อีก​สอง​ร้อย​คน​เหนื่อย​ล้า​เกิน​กว่า​จะ​ข้าม​ลำธาร​เบโสร์ จึง​อยู่​ที่​นั่น
11וימצאו איש מצרי בשדה ויקחו אתו אל דוד ויתנו לו לחם ויאכל וישקהו מים׃
11พวก​เขา​พบ​ชาว​อียิปต์​คน​หนึ่ง​กลาง​ทุ่ง​และ​พา​มา​หา​ดาวิด ให้​ขนมปัง​เขา​กิน​และ​ให้​น้ำ​ดื่ม
12ויתנו לו פלח דבלה ושני צמקים ויאכל ותשב רוחו אליו כי לא אכל לחם ולא שתה מים שלשה ימים ושלשה לילות׃
12พวก​เขา​ให้​ขนม​มะเดื่อ​ชิ้น​หนึ่ง​กับ​ลูกเกด​สอง​พวง เมื่อ​กิน​แล้ว​เขา​ก็​ฟื้น​กำลัง เพราะ​ตลอด​สาม​วัน​สาม​คืน​เขา​ไม่​ได้​กิน​ขนมปัง​หรือ​ดื่ม​น้ำ​เลย
13ויאמר לו דוד למי אתה ואי מזה אתה ויאמר נער מצרי אנכי עבד לאיש עמלקי ויעזבני אדני כי חליתי היום שלשה׃
13ดาวิด​ถาม​ว่า “เจ้า​เป็น​คน​ของ​ใคร? มา​จาก​ไหน?” เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​เป็น​ชาย​หนุ่ม​ชาว​อียิปต์ เป็น​คน​รับ​ใช้​ชาว​อามาเลข​คน​หนึ่ง นาย​ทิ้ง​ข้าพเจ้า​ไว้​เพราะ​ข้าพเจ้า​ป่วย​เมื่อ​สาม​วัน​ก่อน
14אנחנו פשטנו נגב הכרתי ועל אשר ליהודה ועל נגב כלב ואת צקלג שרפנו באש׃
14พวก​เรา​บุก​ดิน​แดน​ใต้​ของ​ชาว​เคเรธี พื้นที่​ของ​ยูดาห์ และ​ดิน​แดน​ใต้​ของ​คาเลบ ทั้ง​ยัง​เผา​ศิกลาก​ด้วย”
15ויאמר אליו דוד התורדני אל הגדוד הזה ויאמר השבעה לי באלהים אם תמיתני ואם תסגרני ביד אדני ואורדך אל הגדוד הזה׃
15ดาวิด​ถาม​เขา​ว่า “เจ้า​จะ​พา​ฉัน​ลง​ไป​หาก​อง​โจร​นี้​ได้​ไหม?” เขา​ตอบ​ว่า “ขอ​ให้​ท่าน​สาบาน​ต่อ​พระเจ้า​ว่า​จะ​ไม่​ฆ่า​ข้าพเจ้า​หรือ​ส่ง​ข้าพเจ้า​คืนให้​นาย แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​พา​ท่าน​ลง​ไป​หา​พวก​เขา”
16וירדהו והנה נטשים על פני כל הארץ אכלים ושתים וחגגים בכל השלל הגדול אשר לקחו מארץ פלשתים ומארץ יהודה׃
16เมื่อ​เขา​พา​ดาวิด​ลงไป ก็​เห็น​คน​เหล่า​นั้น​กระจาย​กัน​อยู่​ทั่ว​บริเวณ กิน ดื่ม และ​เต้นรำ เพราะ​ของ​ที่​ยึด​มา​ได้​มากมาย​จาก​ดิน​แดน​ฟีลิสเตีย​และ​ดิน​แดน​ยูดาห์
17ויכם דוד מהנשף ועד הערב למחרתם ולא נמלט מהם איש כי אם ארבע מאות איש נער אשר רכבו על הגמלים וינסו׃
17ดาวิด​โจมตี​พวก​เขา​ตั้งแต่​พลบค่ำ​จนถึง​เย็น​วัน​รุ่ง​ขึ้น ไม่มี​ใคร​รอด​ไป​ได้ นอกจาก​ชาย​หนุ่ม​สี่​ร้อย​คน​ที่​ขี่​อูฐ​หนี​ไป
18ויצל דוד את כל אשר לקחו עמלק ואת שתי נשיו הציל דוד׃
18ดาวิด​เอา​ทุก​สิ่ง​ที่​ชาว​อามาเลข​ยึด​ไป​กลับ​คืน​มา และ​ช่วย​ภรรยา​ทั้ง​สอง​ของ​เขา​ด้วย
19ולא נעדר להם מן הקטן ועד הגדול ועד בנים ובנות ומשלל ועד כל אשר לקחו להם הכל השיב דוד׃
19ไม่มี​สิ่ง​ใด​ของ​พวก​เขา​ขาด​ไป ทั้งคน​เล็ก​คน​ใหญ่ ลูกชาย​ลูกสาว ของ​ที่​ถูก​ปล้น หรือ​สิ่ง​อื่น​ใด​ที่​ถูก​ยึด​ไป ดาวิด​นำ​ทุก​สิ่ง​กลับ​มา
20ויקח דוד את כל הצאן והבקר נהגו לפני המקנה ההוא ויאמרו זה שלל דוד׃
20ดาวิด​ยึด​ฝูง​แกะ​และ​ฝูง​วัว​ทั้งหมด คน​ของ​ดาวิด​ต้อน​สัตว์​เหล่า​นี้​นำ​หน้า​ฝูง​สัตว์​อื่น แล้ว​กล่าว​ว่า “นี่​คือ​ของ​ที่​ดาวิด​ยึด​มา​ได้”
21ויבא דוד אל מאתים האנשים אשר פגרו מלכת אחרי דוד וישיבם בנחל הבשור ויצאו לקראת דוד ולקראת העם אשר אתו ויגש דוד את העם וישאל להם לשלום׃
21ดาวิด​กลับ​มา​หา​ชาย​สอง​ร้อย​คน​ที่​เหนื่อย​จน​ตาม​ไป​ไม่​ได้ ซึ่ง​พวก​เขา​ให้​พัก​อยู่​ที่​ลำธาร​เบโสร์ คน​เหล่า​นั้น​ออก​มา​ต้อนรับ​ดาวิด​และ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา ดาวิด​เข้าไป​ทักทาย​พวก​เขา
22ויען כל איש רע ובליעל מהאנשים אשר הלכו עם דוד ויאמרו יען אשר לא הלכו עמי לא נתן להם מהשלל אשר הצלנו כי אם איש את אשתו ואת בניו וינהגו וילכו׃
22แต่​คน​ชั่ว​และ​คน​พาล​ทั้งหมด​ใน​หมู่​คน​ที่​ไป​กับ​ดาวิด​พูด​ว่า “พวก​เขา​ไม่​ได้​ไป​กับ​เรา เรา​จะ​ไม่​แบ่ง​ของ​ที่​เอา​คืน​มา​ให้​พวก​เขา นอกจาก​ภรรยา​และ​ลูก​ของ​แต่ละ​คน ให้​พา​ไป​แล้ว​แยก​ย้าย​กัน​เสีย”
23ויאמר דוד לא תעשו כן אחי את אשר נתן יהוה לנו וישמר אתנו ויתן את הגדוד הבא עלינו בידנו׃
23ดาวิด​ตอบ​ว่า “พี่​น้อง​ของ​ฉัน อย่า​ทำ​อย่าง​นั้น​กับ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ประทาน​ให้​เรา พระองค์​ทรง​คุ้มครอง​เรา​และ​มอบ​กอง​โจร​ที่​บุก​เรา​มา​ไว้​ใน​มือ​เรา
24ומי ישמע לכם לדבר הזה כי כחלק הירד במלחמה וכחלק הישב על הכלים יחדו יחלקו׃
24ใคร​จะ​ฟัง​พวก​เจ้า​เรื่อง​นี้? คน​ที่​ลง​ไป​รบ​จะ​ได้​ส่วน​แบ่ง​เท่ากับ​คน​ที่​อยู่​เฝ้า​สัมภาระ ให้​แบ่ง​เท่า​กัน”
25ויהי מהיום ההוא ומעלה וישמה לחק ולמשפט לישראל עד היום הזה׃
25ตั้งแต่​วัน​นั้น​เป็นต้น​มา ดาวิด​กำหนด​เรื่อง​นี้​เป็น​กฎ​และ​ข้อ​ปฏิบัติ​ใน​อิสราเอล​สืบ​มา​จนถึง​ทุก​วัน​นี้
26ויבא דוד אל צקלג וישלח מהשלל לזקני יהודה לרעהו לאמר הנה לכם ברכה משלל איבי יהוה׃
26เมื่อ​ดาวิด​กลับ​มา​ถึง​ศิกลาก เขา​ส่ง​ของ​ที่​ยึด​มา​ได้​บาง​ส่วน​ไป​ให้​ผู้​อาวุโส​แห่ง​ยูดาห์​ซึ่ง​เป็น​สหาย​ของ​เขา พร้อม​ข้อความ​ว่า “นี่​เป็น​ของ​ขวัญ​สำหรับ​พวก​ท่านจาก​สิ่ง​ที่​ยึด​ได้​จาก​ศัตรู​ของ​พระยาห์เวห์”
27לאשר בבית אל ולאשר ברמות נגב ולאשר ביתר׃
27เขา​ส่ง​ให้​คนใน​เบธเอล ราโมท​แห่ง​ดิน​แดน​ใต้ และ​ยัททีร์
28ולאשר בערער ולאשר בשפמות ולאשר באשתמע׃
28คนใน​อาโรเออร์ สิฟโมท และ​เอชเทโมอา
29ולאשר ברכל ולאשר בערי הירחמאלי ולאשר בערי הקיני׃
29คนใน​ราคาล เมือง​ต่าง ๆ ของ​ชาว​เย​รา​เม​เอล และ​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ชาว​เคไนต์
30ולאשר בחרמה ולאשר בבור עשן ולאשר בעתך׃
30คนใน​โฮรมาห์ โบรอาชาน และ​อาธาค
31ולאשר בחברון ולכל המקמות אשר התהלך שם דוד הוא ואנשיו׃
31คนใน​เฮโบรน และ​ทุก​แห่ง​ที่​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​เคย​พัก​อาศัย

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.