מִשְׁלֵי
Chapter 22
Westminster Leningrad Co…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

מִשְׁלֵי 22

Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)
Freedom Bible (Thai)
1נִבְחָ֣ר שֵׁ֭ם מֵעֹ֣שֶׁר רָ֑ב מִכֶּ֥סֶף וּ֝מִזָּהָ֗ב חֵ֣ן טֽוֹב׃
1ชื่อเสียง​ดี​น่า​ปรารถนา​ยิ่ง​กว่า​ทรัพย์​มาก ความ​โปรดปราน​ดี​กว่า​เงิน​และ​ทอง
2עָשִׁ֣יר וָרָ֣שׁ נִפְגָּ֑שׁוּ עֹשֵׂ֖ה כֻלָּ֣ם יְהוָֽה׃
2คน​รวย​กับ​คน​จน​มี​สิ่ง​หนึ่ง​ร่วม​กัน พระ​ยาห์เวห์​ทรง​สร้าง​พวก​เขา​ทั้งหมด
3עָר֤וּם ׀ רָאָ֣ה רָעָ֣ה ויסתר וּ֝פְתָיִ֗ים עָבְר֥וּ וְֽנֶעֱנָֽשׁוּ׃
3คน​รอบคอบ​เห็น​อันตราย​ก็​หลบ แต่​คน​ไม่​รู้เท่า​ทัน​เดิน​ต่อ​ไป แล้ว​ต้อง​รับ​ผล
4עֵ֣קֶב עֲ֭נָוָה יִרְאַ֣ת יְהוָ֑ה עֹ֖שֶׁר וְכָב֣וֹד וְחַיִּֽים׃
4ผล​ของ​ความ​ถ่อม​ใจ​และ​การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์ คือ​ความ​มั่งคั่ง เกียรติยศ และ​ชีวิต
5צִנִּ֣ים פַּ֭חִים בְּדֶ֣רֶךְ עִקֵּ֑שׁ שׁוֹמֵ֥ר נַ֝פְשׁ֗וֹ יִרְחַ֥ק מֵהֶֽם׃
5หนาม​และ​บ่วง​อยู่​บน​ทาง​ของ​คน​คด​โกง คน​ที่​รักษา​ชีวิต​ตน​ย่อม​อยู่​ห่าง​จาก​มัน
6חֲנֹ֣ךְ לַ֭נַּעַר עַל־פִּ֣י דַרְכּ֑וֹ גַּ֥ם כִּֽי־יַ֝זְקִ֗ין לֹֽא־יָס֥וּר מִמֶּֽנָּה׃
6ฝึก​เด็ก​ให้​เดิน​ใน​ทาง​ที่​เขา​ควร​ไป แม้​แก่​แล้ว​ก็​จะ​ไม่​หัน​จาก​ทาง​นั้น
7עָ֭שִׁיר בְּרָשִׁ֣ים יִמְשׁ֑וֹל וְעֶ֥בֶד לֹ֝וֶ֗ה לְאִ֣ישׁ מַלְוֶֽה׃
7คน​รวย​ปกครอง​คน​จน คน​กู้​เป็น​คน​รับใช้​ของ​เจ้าหนี้
8זוֹרֵ֣עַ עַ֭וְלָה יקצור ־אָ֑וֶן וְשֵׁ֖בֶט עֶבְרָת֣וֹ יִכְלֶֽה׃
8คน​หว่าน​ความ​ชั่ว​จะ​เก็บเกี่ยว​ความ​เดือดร้อน และ​ไม้เรียว​ที่​เขา​ใช้​ด้วย​ความ​โกรธ​จะ​สิ้น​ฤทธิ์
9טֽוֹב־עַ֭יִן ה֣וּא יְבֹרָ֑ךְ כִּֽי־נָתַ֖ן מִלַּחְמ֣וֹ לַדָּֽל׃
9คน​ใจ​กว้าง​ย่อม​ได้​รับ​พร เพราะ​แบ่ง​อาหาร​ให้​คน​จน
10גָּ֣רֵֽשׁ לֵ֭ץ וְיֵצֵ֣א מָד֑וֹן וְ֝יִשְׁבֹּ֗ת דִּ֣ין וְקָלֽוֹן׃
10ไล่​คน​ชอบ​เยาะเย้ย​ออก​ไป การ​ทะเลาะ​ก็​ออก​ไป​ด้วย การ​วิวาท​และ​คำ​ดูหมิ่น​จะ​ยุติ
11אֹהֵ֥ב טהור ־לֵ֑ב חֵ֥ן שְׂ֝פָתָ֗יו רֵעֵ֥הוּ מֶֽלֶךְ׃
11คน​ที่​รัก​ความ​บริสุทธิ์​ใน​ใจ​และ​พูดจา​น่า​ฟัง จะ​เป็น​เพื่อน​ของ​กษัตริย์
12עֵינֵ֣י יְ֭הוָה נָ֣צְרוּ דָ֑עַת וַ֝יְסַלֵּ֗ף דִּבְרֵ֥י בֹגֵֽד׃
12พระ​ยาห์เวห์​ทรง​จับ​ตา​ดูแล​ความ​รู้ แต่​พระองค์​ทำให้​คำ​พูด​ของ​คน​ไม่​ซื่อสัตย์​ล้มเหลว
13אָמַ֣ר עָ֭צֵל אֲרִ֣י בַח֑וּץ בְּת֥וֹךְ רְ֝חֹב֗וֹת אֵֽרָצֵֽחַ׃
13คน​เกียจคร้าน​พูด​ว่า “มี​สิงโต​อยู่​ข้าง​นอก! ฉัน​จะ​ถูก​ฆ่า​กลาง​ถนน!”
14שׁוּחָ֣ה עֲ֭מֻקָּה פִּ֣י זָר֑וֹת זְע֥וּם יְ֝הוָ֗ה יפול ־שָֽׁם׃
14ปาก​ของ​หญิง​เล่นชู้​เป็น​หลุม​ลึก คน​ที่​อยู่​ใต้​ความ​กริ้ว​ของ​พระ​ยาห์เวห์​จะ​ตกลง​ไป
15אִ֭וֶּלֶת קְשׁוּרָ֣ה בְלֶב־נָ֑עַר שֵׁ֥בֶט מ֝וּסָ֗ר יַרְחִיקֶ֥נָּה מִמֶּֽנּוּ׃
15ความ​โง่​ผูก​ติด​อยู่​ใน​ใจ​เด็ก ไม้เรียว​แห่ง​การ​ตี​สอน​จะ​ขับ​มัน​ออก​ไป​ไกล
16עֹ֣שֵֽׁק דָּ֭ל לְהַרְבּ֣וֹת ל֑וֹ נֹתֵ֥ן לְ֝עָשִׁ֗יר אַךְ־לְמַחְסֽוֹר׃
16คน​ที่​กดขี่​คน​จน​เพื่อ​เพิ่มพูน​ทรัพย์​ของ​ตน และ​คน​ที่​ให้​แก่​คน​รวย ทั้ง​สอง​จะ​ลงเอย​ด้วย​ความ​ยากจน
17הַ֥ט אָזְנְךָ֗ וּ֭שְׁמַע דִּבְרֵ֣י חֲכָמִ֑ים וְ֝לִבְּךָ֗ תָּשִׁ֥ית לְדַעְתִּֽי׃
17เงี่ยหู​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​คน​มี​ปัญญา และ​ใส่ใจ​คำ​สอน​ของ​ฉัน
18כִּֽי־נָ֭עִים כִּֽי־תִשְׁמְרֵ֣ם בְּבִטְנֶ֑ךָ יִכֹּ֥נוּ יַ֝חְדָּ֗ו עַל־שְׂפָתֶֽיךָ׃
18เก็บ​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ไว้​ใน​ใจ​ย่อม​เป็น​สิ่ง​น่า​ยินดี และ​พร้อม​จะ​เอ่ย​ทุก​คำ
19לִהְי֣וֹת בַּ֭יהוָה מִבְטַחֶ֑ךָ הוֹדַעְתִּ֖יךָ הַיּ֣וֹם אַף־אָֽתָּה׃
19วัน​นี้​ฉัน​สอน​ลูก​เอง เพื่อ​ให้​ลูก​วางใจ​ใน​พระ​ยาห์เวห์
20הֲלֹ֤א כָתַ֣בְתִּי לְ֭ךָ שלשום בְּמ֖וֹעֵצֹ֣ת וָדָֽעַת׃
20ฉัน​ไม่​ได้​เขียน​สิ่ง​ยอดเยี่ยม​สาม​สิบ​ข้อ​ไว้​ให้​ลูก​หรือ เป็น​ทั้ง​คำ​ชี้แนะ​และ​ความ​รู้
21לְהוֹדִֽיעֲךָ֗ קֹ֭שְׁטְ אִמְרֵ֣י אֱמֶ֑ת לְהָשִׁ֥יב אֲמָרִ֥ים אֱ֝מֶ֗ת לְשֹׁלְחֶֽיךָ׃ פ
21เพื่อ​สอน​ถ้อยคำ​จริง​ที่​เชื่อถือ​ได้ ให้​ลูก​ตอบ​คน​ที่​ส่ง​ลูก​มา​ได้​อย่าง​ถูกต้อง
22אַֽל־תִּגְזָל־דָּ֭ל כִּ֣י דַל־ה֑וּא וְאַל־תְּדַכֵּ֖א עָנִ֣י בַשָּֽׁעַר׃
22อย่า​ฉวย​โอกาส​จาก​คน​จน​เพราะ​เขา​จน และ​อย่า​ข่มเหง​คน​ขัด​สน​ใน​ศาล
23כִּֽי־יְ֭הוָה יָרִ֣יב רִיבָ֑ם וְקָבַ֖ע אֶת־קֹבְעֵיהֶ֣ם נָֽפֶשׁ׃
23เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​จะ​ว่า​ความ​ให้​พวก​เขา และ​จะ​ปล้น​เอา​ชีวิต​คน​ที่​ปล้น​พวก​เขา
24אַל־תִּ֭תְרַע אֶת־בַּ֣עַל אָ֑ף וְאֶת־אִ֥ישׁ חֵ֝מוֹת לֹ֣א תָבֽוֹא׃
24อย่า​เป็น​เพื่อน​กับ​คน​อารมณ์​ร้อน อย่า​คบ​คน​ที่​มัก​โกรธ
25פֶּן־תֶּאֱלַ֥ף ארחתו וְלָקַחְתָּ֖ מוֹקֵ֣שׁ לְנַפְשֶֽׁךָ׃
25เกรง​ว่า​ลูก​จะ​ทำ​ตาม​วิถี​ของ​เขา แล้ว​วาง​บ่วง​ดัก​ชีวิต​ตัวเอง
26אַל־תְּהִ֥י בְתֹֽקְעֵי־כָ֑ף בַּ֝עֹרְבִ֗ים מַשָּׁאֽוֹת׃
26อย่า​เป็น​คน​ที่​จับ​มือ​ค้ำ​ประกัน หรือ​ค้ำ​หนี้​ให้​คน​อื่น
27אִם־אֵֽין־לְךָ֥ לְשַׁלֵּ֑ם לָ֥מָּה יִקַּ֥ח מִ֝שְׁכָּבְךָ֗ מִתַּחְתֶּֽיךָ׃
27ถ้า​ไม่​มี​เงิน​ใช้​หนี้ แล้ว​ทำไม​ต้อง​ปล่อย​ให้​เขา​ยึด​แม้​แต่​ที่นอน​ใต้​ตัว​ลูก​ไป
28אַל־תַּ֭סֵּג גְּב֣וּל עוֹלָ֑ם אֲשֶׁ֖ר עָשׂ֣וּ אֲבוֹתֶֽיךָ׃
28อย่า​ย้าย​หลัก​เขต​โบราณ ที่​บรรพบุรุษ​ตั้ง​ไว้
29חָזִ֡יתָ אִ֤ישׁ ׀ מָ֘הִ֤יר בִּמְלַאכְתּ֗וֹ לִֽפְנֵֽי־מְלָכִ֥ים יִתְיַצָּ֑ב בַּל־יִ֝תְיַצֵּב לִפְנֵ֥י חֲשֻׁכִּֽים׃ פ
29เห็น​คน​ที่​ชำนาญ​งาน​ไหม เขา​จะ​ได้​ทำงาน​ต่อ​หน้า​กษัตริย์ ไม่​ต้อง​รับใช้​คน​ไร้​ชื่อเสียง

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.