מִשְׁלֵי 23
Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)Original language
Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)
Freedom Bible (Thai)
1כִּֽי־תֵ֭שֵׁב לִלְח֣וֹם אֶת־מוֹשֵׁ֑ל בִּ֥ין תָּ֝בִ֗ין אֶת־אֲשֶׁ֥ר לְפָנֶֽיךָ׃
1เมื่อนั่งกินอาหารกับผู้ปกครอง จงพิจารณาให้ดีว่าสิ่งใดอยู่ตรงหน้า
2וְשַׂמְתָּ֣ שַׂכִּ֣ין בְּלֹעֶ֑ךָ אִם־בַּ֖עַל נֶ֣פֶשׁ אָֽתָּה׃
2ถ้าเป็นคนเห็นแก่กิน ก็จงข่มความอยากให้เด็ดขาด ราวกับมีมีดจ่อคอ
3אַל־תִּ֭תְאָו לְמַטְעַמּוֹתָ֑יו וְ֝ה֗וּא לֶ֣חֶם כְּזָבִֽים׃
3อย่าอยากได้อาหารเลิศรสของเขา เพราะมันเป็นอาหารที่หลอกลวง
4אַל־תִּיגַ֥ע לְֽהַעֲשִׁ֑יר מִֽבִּינָתְךָ֥ חֲדָֽל׃
4อย่าหักโหมเพื่อให้ร่ำรวย ใช้ปัญญารู้จักยับยั้งตัวเอง
5התעוף עֵינֶ֥יךָ בּ֗וֹ וְֽאֵ֫ינֶ֥נּוּ כִּ֤י עָשֹׂ֣ה יַעֲשֶׂה־לּ֣וֹ כְנָפַ֑יִם כְּ֝נֶ֗שֶׁר ועיף הַשָּׁמָֽיִם׃ פ
5จะเพ่งมองสิ่งที่ไม่จีรังไปทำไม มันย่อมงอกปีกเหมือนนกอินทรี แล้วบินลับฟ้าไป
6אַל־תִּלְחַ֗ם אֶת־לֶ֭חֶם רַ֣ע עָ֑יִן וְאַל־תתאו לְמַטְעַמֹּתָֽיו׃
6อย่ากินอาหารของคนตระหนี่ และอย่าอยากได้ของเลิศรสของเขา
7כִּ֤י ׀ כְּמוֹ־שָׁעַ֥ר בְּנַפְשׁ֗וֹ כֶּ֫ן־ה֥וּא אֱכֹ֣ל וּ֭שְׁתֵה יֹ֣אמַר לָ֑ךְ וְ֝לִבּ֗וֹ בַּל־עִמָּֽךְ׃
7เพราะเขาเป็นคนที่คอยคิดคำนวณค่าใช้จ่ายอยู่ในใจ ปากบอกลูกว่า “กินสิ ดื่มสิ!” แต่ใจไม่ได้อยู่กับลูก
8פִּֽתְּךָ־אָכַ֥לְתָּ תְקִיאֶ֑נָּה וְ֝שִׁחַ֗תָּ דְּבָרֶ֥יךָ הַנְּעִימִֽים׃
8ลูกจะอาเจียนอาหารที่กินเข้าไปออกมา และถ้อยคำไพเราะที่ลูกพูดไปก็เสียเปล่า
9בְּאָזְנֵ֣י כְ֭סִיל אַל־תְּדַבֵּ֑ר כִּֽי־יָ֝ב֗וּז לְשֵׂ֣כֶל מִלֶּֽיךָ׃
9อย่าพูดให้คนโง่ฟัง เพราะเขาจะดูหมิ่นถ้อยคำอันมีปัญญา
10אַל־תַּ֭סֵּג גְּב֣וּל עוֹלָ֑ם וּבִשְׂדֵ֥י יְ֝תוֹמִ֗ים אַל־תָּבֹֽא׃
10อย่าย้ายหลักเขตโบราณ และอย่ารุกล้ำไร่นาของเด็กกำพร้าพ่อ
11כִּֽי־גֹאֲלָ֥ם חָזָ֑ק הֽוּא־יָרִ֖יב אֶת־רִיבָ֣ם אִתָּֽךְ׃
11เพราะผู้ปกป้องพวกเขาเข้มแข็ง พระองค์จะว่าความกับลูกแทนพวกเขา
12הָבִ֣יאָה לַמּוּסָ֣ר לִבֶּ֑ךָ וְ֝אָזְנֶ֗ךָ לְאִמְרֵי־דָֽעַת׃
12เอาใจใส่คำสั่งสอน และเงี่ยหูฟังถ้อยคำที่ให้ความรู้
13אַל־תִּמְנַ֣ע מִנַּ֣עַר מוּסָ֑ר כִּֽי־תַכֶּ֥נּוּ בַ֝שֵּׁ֗בֶט לֹ֣א יָמֽוּת׃
13อย่าละเว้นการตีสอนเด็ก ตีเขาด้วยไม้เรียว เขาก็ไม่ตาย
14אַ֭תָּה בַּשֵּׁ֣בֶט תַּכֶּ֑נּוּ וְ֝נַפְשׁ֗וֹ מִשְּׁא֥וֹל תַּצִּֽיל׃
14ตีเขาด้วยไม้เรียว แล้วจะช่วยชีวิตเขาให้พ้นจากเชโอล
15בְּ֭נִי אִם־חָכַ֣ם לִבֶּ֑ךָ יִשְׂמַ֖ח לִבִּ֣י גַם־אָֽנִי׃
15ลูกเอ๋ย ถ้าใจลูกมีปัญญา ใจพ่อก็จะชื่นชมยินดี
16וְתַעְלֹ֥זְנָה כִלְיוֹתָ֑י בְּדַבֵּ֥ר שְׂ֝פָתֶ֗יךָ מֵישָׁרִֽים׃
16ใจพ่อจะยินดีจริงๆ เมื่อลูกพูดสิ่งที่ถูกต้อง
17אַל־יְקַנֵּ֣א לִ֭בְּךָ בַּֽחַטָּאִ֑ים כִּ֥י אִם־בְּיִרְאַת־יְ֝הוָ֗ה כָּל־הַיּֽוֹם׃
17อย่าให้ใจลูกอิจฉาคนบาป แต่จงยำเกรงพระยาห์เวห์ตลอดวัน
18כִּ֭י אִם־יֵ֣שׁ אַחֲרִ֑ית וְ֝תִקְוָתְךָ֗ לֹ֣א תִכָּרֵֽת׃
18เพราะลูกยังมีอนาคตให้หวังอย่างแน่นอน ความหวังของลูกจะไม่ดับสูญ
19שְׁמַע־אַתָּ֣ה בְנִ֣י וַחֲכָ֑ם וְאַשֵּׁ֖ר בַּדֶּ֣רֶךְ לִבֶּֽךָ׃
19ฟังนะ ลูกเอ๋ย จงมีปัญญา และมุ่งใจไปในทางที่ถูกต้อง
20אַל־תְּהִ֥י בְסֹֽבְאֵי־יָ֑יִן בְּזֹלֲלֵ֖י בָשָׂ֣ר לָֽמוֹ׃
20อย่าคลุกคลีกับคนที่ดื่มเหล้าองุ่นมากเกินไป หรือคนที่กินเนื้ออย่างตะกละ
21כִּי־סֹבֵ֣א וְ֭זוֹלֵל יִוָּרֵ֑שׁ וּ֝קְרָעִ֗ים תַּלְבִּ֥ישׁ נוּמָֽה׃
21เพราะคนขี้เมาและคนตะกละจะยากจน ความง่วงงุนจะทำให้ต้องนุ่งห่มผ้าขี้ริ้ว
22שְׁמַ֣ע לְ֭אָבִיךָ זֶ֣ה יְלָדֶ֑ךָ וְאַל־תָּ֝ב֗וּז כִּֽי־זָקְנָ֥ה אִמֶּֽךָ׃
22ฟังพ่อผู้ให้ชีวิตลูก และอย่าดูหมิ่นแม่เมื่อแม่แก่ชรา
23אֱמֶ֣ת קְ֭נֵה וְאַל־תִּמְכֹּ֑ר חָכְמָ֖ה וּמוּסָ֣ר וּבִינָֽה׃
23ซื้อความจริงไว้ อย่าขายทิ้ง และจงหาปัญญา คำสั่งสอน และความเข้าใจ
24גול יגול אֲבִ֣י צַדִּ֑יק יולד חָ֝כָ֗ם וישמח ־בּֽוֹ׃
24พ่อของคนชอบธรรมย่อมชื่นชมยินดี คนที่มีลูกฉลาดก็ยินดีในตัวเขา
25יִֽשְׂמַח־אָבִ֥יךָ וְאִמֶּ֑ךָ וְ֝תָגֵ֗ל יֽוֹלַדְתֶּֽךָ׃
25ขอให้พ่อแม่ของลูกชื่นใจ ขอให้แม่ผู้ให้กำเนิดลูกยินดี
26תְּנָֽה־בְנִ֣י לִבְּךָ֣ לִ֑י וְ֝עֵינֶ֗יךָ דְּרָכַ֥י תרצנה׃
26ลูกเอ๋ย มอบใจให้พ่อ และให้สายตาจดจ่ออยู่กับทางของพ่อ
27כִּֽי־שׁוּחָ֣ה עֲמֻקָּ֣ה זוֹנָ֑ה וּבְאֵ֥ר צָ֝רָ֗ה נָכְרִיָּֽה׃
27หญิงโสเภณีเป็นหลุมลึก หญิงที่นอกใจสามีเป็นบ่อน้ำแคบ
28אַף־הִ֭יא כְּחֶ֣תֶף תֶּֽאֱרֹ֑ב וּ֝בוֹגְדִ֗ים בְּאָדָ֥ם תּוֹסִֽף׃
28นางซุ่มดักเหมือนโจร และทำให้ชายที่ไม่ซื่อสัตย์มีมากขึ้น
29לְמִ֨י א֥וֹי לְמִ֪י אֲב֡וֹי לְמִ֤י מדונים ׀ לְמִ֥י שִׂ֗יחַ לְ֭מִי פְּצָעִ֣ים חִנָּ֑ם לְ֝מִ֗י חַכְלִל֥וּת עֵינָֽיִם׃
29ใครมีแต่ความทุกข์ ใครมีแต่ความเศร้า ใครมีเรื่องวิวาท ใครมีเรื่องบ่นไม่จบ ใครมีบาดแผลโดยไม่จำเป็น ใครตาแดงก่ำ
30לַֽמְאַחֲרִ֥ים עַל־הַיָּ֑יִן לַ֝בָּאִ֗ים לַחְקֹ֥ר מִמְסָֽךְ׃
30คนที่นั่งดื่มเหล้าองุ่นอยู่นาน คนที่เที่ยวเสาะหาเหล้าองุ่นผสม
31אַל־תֵּ֥רֶא יַיִן֮ כִּ֪י יִתְאַ֫דָּ֥ם כִּֽי־יִתֵּ֣ן בכיס עֵינ֑וֹ יִ֝תְהַלֵּ֗ךְ בְּמֵישָׁרִֽים׃
31อย่าจ้องเหล้าองุ่นยามมันแดง ยามเป็นประกายในถ้วย ยามดื่มแล้วคล่องคอ
32אַ֭חֲרִיתוֹ כְּנָחָ֣שׁ יִשָּׁ֑ךְ וּֽכְצִפְעֹנִ֥י יַפְרִֽשׁ׃
32สุดท้ายมันกัดเหมือนงู และปล่อยพิษเหมือนงูพิษ
33עֵ֭ינֶיךָ יִרְא֣וּ זָר֑וֹת וְ֝לִבְּךָ֗ יְדַבֵּ֥ר תַּהְפֻּכֽוֹת׃
33ตาจะเห็นสิ่งประหลาด ใจจะคิดเรื่องสับสนวุ่นวาย
34וְ֭הָיִיתָ כְּשֹׁכֵ֣ב בְּלֶב־יָ֑ם וּ֝כְשֹׁכֵ֗ב בְּרֹ֣אשׁ חִבֵּֽל׃
34ลูกจะเหมือนคนนอนกลางทะเล เหมือนคนนอนอยู่บนยอดเสากระโดง
35הִכּ֥וּנִי בַל־חָלִיתִי֮ הֲלָמ֗וּנִי בַּל־יָ֫דָ֥עְתִּי מָתַ֥י אָקִ֑יץ א֝וֹסִ֗יף אֲבַקְשֶׁ֥נּוּ עֽוֹד׃
35“เขาตีฉัน แต่ฉันไม่เจ็บ! เขาทุบฉัน แต่ฉันไม่รู้สึก! เมื่อไรจะตื่นนะ จะได้กลับไปดื่มอีก ฉันจะไปหาเพิ่มอีก”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.