ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ
Chapter 4

ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ

Septuagint (Greek Old Te…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ 4

Septuagint (Greek Old Testament), second edition
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Σίμων γάρ τις πρὸς Ὀνίαν ἀντιπολιτευόμενος τόν ποτε τὴν ἀρχιερωσύνην ἔχοντα διά βίου, καλὸν καὶ ἀγαθὸν ἄνδρα, ἐπειδὴ πάντα τρόπον διαβάλλων ὑπὲρ τοῦ ἔθνους οὐκ ἴσχυσε κακῶσαι, φυγὰς ᾤχετο τὴν πατρίδα προδώσων.
1O Simão mencionado anteriormente, que havia denunciado o dinheiro e traído sua própria pátria, começou a caluniar Onias, dizendo que fora ele quem incitara Heliodoro e que era o verdadeiro responsável por esses males.
2ὅθεν ἥκων πρὸς Ἀπολλώνιον, τὸν Συρίας τε καὶ Φοινίκης καὶ Κιλικίας στρατηγόν, ἔλεγεν· εὔνους ὢν τοῖς τοῦ βασιλέως πράγμασιν ἥκω
2Ele ousava chamar de conspirador contra o Estado aquele que na verdade era benfeitor da cidade, protetor de seus compatriotas e zeloso defensor das leis.
3μηνύσων πολλὰς ἰδιωτικῶν χρημάτων μυριάδας ἐν τοῖς Ἱεροσολύμων γαζοφυλακίοις τεθησαυρίσθαι τοῖς ἱεροῖς μὴ ἐπικοινωνούσας, καὶ προσήκειν ταῦτα Σελεύκῳ τῷ βασιλεῖ.
3Quando sua hostilidade cresceu tanto que até assassinatos eram cometidos por meio de um dos agentes de confiança de Simão,
4τούτων δὲ ἕκαστα γνοὺς ὁ Ἀπολλώνιος, τὸν μὲν Σίμωνα τῆς εἰς τὸν βασιλέα κηδεμονίας ἐπαινεῖ, πρὸς δὲ τὸν Σέλευκον ἀναβὰς κατεμήνυσε τὸν τῶν χρημάτων θησαυρόν.
4Onias, percebendo o perigo da rivalidade e vendo que Apolônio, filho de Menesteu, governador da Celessíria e da Fenícia, estava aumentando a maldade de Simão,
5καὶ λαβὼν τὴν περὶ αὐτὸν ἐξουσίαν ταχὺ εἰς τὴν πατρίδα ἡμῶν μετὰ τοῦ καταράτου Σίμωνος καὶ βαρυτάτου στρατοῦ ἀνέβη
5apelou ao rei, não para acusar seus concidadãos, mas procurando o bem de todo o povo, tanto no âmbito público como no particular,
6καὶ προσελθὼν ταῖς τοῦ βασιλέως ἐντολαῖς ἥκειν ἔλεγεν, ὅπως τὰ ἰδιωτικὰ τοῦ γαζοφυλακίου λάβοι χρήματα.
6pois via que, sem a intervenção do rei, o Estado não conseguiria mais alcançar a paz e que Simão não cessaria sua loucura.
7καὶ τοῦ ἔθνους πρὸς τὸν λόγον σχετλιάζοντος ἀντιλέγοντός τε, πάνδεινον εἶναι νομίσαντες, εἰ οἱ τὰς παρακαταθήκας πιστεύσαντες τῷ ἱερῷ θησαυρῷ στερηθήσονται, ὡς οἷόν τε ἦν, ἐκώλυον.
7Depois da morte de Seleuco, Antíoco, chamado Epifânio, sucedeu-o no reino. Jasão, irmão de Onias, usurpou de seu irmão o sumo sacerdócio,
8μετὰ ἀπειλῶν δὲ ὁ Ἀπολλώνιος ἀπῃ£ει εἰς τὸ ἱερόν.
8prometendo ao rei, numa audiência, trezentos e sessenta talentos de prata e, de outra fonte de renda, mais oitenta talentos.
9τῶν δέ ἱερέων μετά γυναικῶν καὶ παιδίων ἐν τῷ ἱερῷ ἱκετευσάντων τὸν Θεὸν ὑπερασπίσαι τοῦ ἱεροῦ καταφρονουμένου τόπου
9Além disso, comprometeu-se a pagar mais cento e cinquenta, se lhe fosse permitido, por autoridade do rei, estabelecer um ginásio, formar ali um corpo de jovens e registrar os habitantes de Jerusalém como cidadãos de Antioquia.
10ἀνιόντος τε μετά καθωπλισμένης τῆς στρατιᾶς τοῦ Ἀπολλωνίου πρὸς τὴν τῶν χρημάτων ἁρπαγήν, οὐρανόθεν ἔφιπποι προὐφάνησαν ἄγγελοι περιαστράπτοντες τοῖς ὅπλοις καὶ πολὺν αὐτοῖς φόβον τε καὶ τρόμον ἐνιέντες.
10Quando o rei concordou e Jasão tomou posse do cargo, imediatamente começou a conduzir os homens de sua própria raça ao modo de vida grego.
11καταπεσών γέ τοι ἡμιθανὴς ὁ Ἀπολλώνιος ἐπὶ τὸν πάμφυλον τοῦ ἱεροῦ περίβολον τὰς χεῖρας ἐξέτεινεν εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ μετὰ δακρύων τοὺς Ἑβραίους παρεκάλει, ὅπως περί αὐτοῦ εὐξάμενοι τὸν ἐπουράνιον ἐξευμενίσωνται στρατόν.
11Deixando de lado as concessões reais especiais feitas aos judeus por meio de João, pai de Eupolemo, que havia participado da missão aos romanos para estabelecer amizade e aliança, e procurando abolir os modos legítimos de vida, introduziu novos costumes proibidos pela Lei.
12ἔλεγε γὰρ ἡμαρτηκὼς ὥστε καὶ ἀποθανεῖν ἄξιος ὑπάρχειν πᾶσί τε ἀνθρώποις ὑμνήσειν σωθεὶς τὴν τοῦ ἱεροῦ τόπου μακαριότητα.
12Com entusiasmo, construiu um ginásio logo abaixo da cidadela e fez com que os jovens mais nobres usassem o chapéu grego.
13τούτοις ὑπαχθεὶς τοῖς λόγοις Ὀνίας ὁ ἀρχιερεύς, καίπερ ἄλλως εὐλαβηθείς, μήποτε νομίσειεν ὁ βασιλεὺς Σέλευκος ἐξ ἀνθρωπίνης ἐπιβουλῆς καὶ μὴ θείας δίκης ἀνῃρῆσθαι τὸν Ἀπολλώνιον, ηὔξατο περὶ αὐτοῦ.
13Assim chegou-se ao extremo da helenização e ao avanço de uma religião estrangeira por causa da extraordinária impiedade de Jasão, homem ímpio e não verdadeiro sumo sacerdote,
14καὶ ὁ μὲν παραδόξως διασωθεὶς ᾤχετο δηλώσων τῷ βασιλεῖ τὰ συμβάντα αὐτῷ.
14a ponto de os sacerdotes já não demonstrarem zelo pelo serviço do altar. Desprezavam o santuário, negligenciavam os sacrifícios e, depois do sinal para o lançamento do disco, corriam para participar do que era ilegalmente oferecido na arena de luta.
15Τελευτήσαντος δὲ Σελεύκου τοῦ βασιλέως διαδέχεται τὴν ἀρχὴν ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἀντίοχος Ἐπιφανής, ἀνὴρ ὑπερήφανος καὶ δεινός,
15Desprezavam as honras de seus antepassados e consideravam acima de tudo o prestígio dos gregos.
16ὃς καταλύσας τὸν Ὀνίαν τῆς ἀρχιερωσύνης, Ἰάσονα τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ κατέστησεν ἀρχιερέα, συνθέμενον δώσειν,
16Por isso uma calamidade severa os alcançou. Os homens cujo modo de vida procuravam tão ardentemente seguir e aos quais desejavam tornar-se semelhantes em tudo tornaram-se seus inimigos e os castigaram.
17εἰ ἐπιτρέψειεν αὐτῷ τὴν ἀρχήν, κατ' ἐνιαυτὸν τρισχίλια ἑξακόσια ἑξήκοντα τάλαντα.
17Pois não é coisa pequena agir com irreverência contra as leis de Deus, como os acontecimentos posteriores deixarão claro.
18ὁ δὲ ἐπέτρεψεν αὐτῷ καὶ ἀρχιερᾶσθαι καὶ τοῦ ἔθνους ἀφηγεῖσθαι.
18Quando em Tiro se celebravam certos jogos realizados a cada cinco anos e o rei estava presente,
19ὃς καὶ ἐξεδιῃ£τησε τῶν Ἰουδαίων τὸ ἔθνος καὶ ἐξεπολίτευσεν ἐπὶ πᾶσαν παρανομίαν
19o desprezível Jasão enviou representantes sagrados, como cidadãos antioquenos de Jerusalém, levando trezentas dracmas de prata para o sacrifício a Hércules. Os próprios portadores julgaram que não era correto usar o dinheiro para sacrifício, por não ser apropriado, mas que deveria ser empregado para outra finalidade.
20ὥστε μὴ μόνον ἐπ' αὐτῇ τῇ ἄκρᾳ τῆς πατρίδος ἡμῶν γυμνάσιον κατασκευάσαι, ἀλλὰ καὶ καταλῦσαι τὴν τοῦ ἱεροῦ κηδεμονίαν.
20Embora, pela intenção de quem o enviou, o dinheiro se destinasse ao sacrifício a Hércules, por causa das circunstâncias presentes foi empregado na construção de trirremes de guerra.
21ἐφ' οἷς ἀγανακτήσασα ἡ θεία δίκη αὐτὸν αὐτοῖς τὸν Ἀντίοχον ἐπολέμωσεν.
21Quando Apolônio, filho de Menesteu, foi enviado ao Egito para a entronização de Filometor como rei, Antíoco soube que Filometor se mostrara hostil ao governo e tomou medidas para garantir a segurança de seu reino. Por isso foi a Jope e depois seguiu para Jerusalém.
22ἐπειδὴ γὰρ πολεμῶν ἦν κατ' Αἴγυπτον Πτολεμαίῳ, ἤκουσέ τε ὅτι φήμης διαδοθείσης περὶ τοῦ τεθνᾶναι αὐτόν, ὡς ἔνι μάλιστα χαίροιεν οἱ Ἱεροσολυμῖται, ταχέως ἐπ' αὐτοὺς ἀνέζευξεν,
22Recebido com grande esplendor por Jasão e pela cidade, entrou acompanhado de tochas e aclamações. Depois conduziu seu exército para a Fenícia.
23καὶ ὡς ἐπόρθησεν αὐτούς, δόγμα ἔθετο ὅπως, εἴ τινες αὐτῶν φάνοιεν τῷ πατρίῳ πολιτευόμενοι νόμῳ, θάνοιεν.
23Passados três anos, Jasão enviou Menelau, irmão do Simão mencionado anteriormente, para levar o dinheiro ao rei e apresentar relatórios sobre certos assuntos necessários.
24καὶ ἐπεὶ κατὰ μηδένα τρόπον ἴσχυε καταλῦσαι διὰ τῶν δογμάτων τὴν τοῦ ἔθνους εὔνοιαν,
24Menelau, porém, depois de ser recomendado ao rei e de impressioná-lo com a demonstração de sua autoridade, conseguiu para si o sumo sacerdócio, oferecendo trezentos talentos de prata a mais do que Jasão.
25ἀλλὰ πάσας τὰς ἑαυτοῦ ἀπειλὰς καὶ τιμωρίας ἑώρα καταλυομένας, ὥστε καὶ γυναῖκας, ὅτι περιέτεμον τὰ παιδία, μετὰ τῶν βρεφῶν κατακρημνισθῆναι προειδυίας ὅτι τοῦτο πείσονται·
25Depois de receber as ordens reais, voltou sem trazer consigo nada digno do sumo sacerdócio, mas com as paixões de um tirano cruel e a fúria de um animal selvagem.
26ἐπεὶ οὖν τὰ δόγματα αὐτοῦ κατεφρονεῖτο ὑπὸ τοῦ λαοῦ, αὐτὸς διά βασάνων ἕνα ἕκαστον τοῦ ἔθνους ἠνάγκαζε μιαρῶν ἀπογευομένους τροφῶν ἐξόμνυσθαι τὸν Ἰουδαϊσμόν.
26Assim Jasão, que havia usurpado o cargo de seu próprio irmão, foi por sua vez substituído por outro e expulso como fugitivo para a terra dos amonitas.
no verse 27 in this text
27Menelau ficou com o cargo, mas não pagava regularmente o dinheiro prometido ao rei, embora Sóstrato, governador da cidadela, o cobrasse —
no verse 28 in this text
28pois a arrecadação das receitas era sua responsabilidade. Por isso ambos foram convocados à presença do rei.
no verse 29 in this text
29Menelau deixou seu próprio irmão Lisímaco como seu substituto no sumo sacerdócio, e Sóstrato deixou Crates, comandante dos cipriotas.
no verse 30 in this text
30Enquanto as coisas estavam assim, aconteceu que os habitantes de Tarso e Malo se revoltaram porque suas cidades seriam dadas como presente a Antióquida, concubina do rei.
no verse 31 in this text
31O rei foi rapidamente resolver a questão, deixando como seu substituto Andrônico, homem de alta posição.
no verse 32 in this text
32Menelau, julgando que havia encontrado uma boa oportunidade, presenteou Andrônico com alguns utensílios de ouro pertencentes ao templo, que havia roubado. Já havia vendido outros em Tiro e nas cidades vizinhas.
no verse 33 in this text
33Quando Onias teve certeza disso, repreendeu-o severamente, depois de refugiar-se num santuário em Dafne, perto de Antioquia.
no verse 34 in this text
34Menelau, então, chamou Andrônico à parte e pediu-lhe que matasse Onias. Andrônico foi até Onias, convenceu-o por meio de traição e, recebido como amigo, estendeu-lhe a mão direita com juramentos. Embora Onias desconfiasse, persuadiu-o a sair do santuário. Então, sem qualquer consideração pela justiça, matou-o imediatamente.
no verse 35 in this text
35Por causa disso, não apenas os judeus, mas também muitos de outras nações ficaram indignados e revoltados com o assassinato injusto daquele homem.
no verse 36 in this text
36Quando o rei voltou das regiões da Cilícia, os judeus da cidade apelaram a ele contra Andrônico; os gregos também se juntaram a eles em seu repúdio à maldade, insistindo que Onias havia sido morto injustamente.
no verse 37 in this text
37Antíoco ficou profundamente entristecido, comoveu-se e chorou por causa da vida sóbria e bem ordenada do homem que havia morrido.
no verse 38 in this text
38Inflamado de ira, arrancou imediatamente de Andrônico a veste de púrpura, rasgou suas roupas de baixo e o conduziu por toda a cidade até o próprio lugar onde havia cometido o ultraje contra Onias. Ali matou o assassino, e o Senhor lhe retribuiu o castigo que merecia.
no verse 39 in this text
39Muitos sacrilégios foram cometidos na cidade por Lisímaco com o consentimento de Menelau. Quando a notícia se espalhou para fora e muitos utensílios de ouro já haviam sido roubados, o povo se reuniu contra Lisímaco.
no verse 40 in this text
40Quando as multidões se levantaram contra ele, cheias de ira, Lisímaco armou cerca de três mil homens e começou um ataque violento e injusto sob a liderança de Haurã, homem avançado em anos e igualmente avançado em insensatez.
no verse 41 in this text
41Ao perceberem o ataque de Lisímaco, alguns pegaram pedras, outros pedaços de madeira, e outros apanharam punhados das cinzas que estavam ali perto e lançaram tudo, em completa desordem, contra Lisímaco e os que estavam com ele.
no verse 42 in this text
42Como resultado, feriram muitos, mataram alguns e obrigaram os restantes a fugir. O próprio autor do sacrilégio, porém, mataram junto ao tesouro.
no verse 43 in this text
43A respeito desses acontecimentos, foi apresentada uma acusação contra Menelau.
no verse 44 in this text
44Quando o rei chegou a Tiro, os três homens enviados pelo senado defenderam a causa diante dele.
no verse 45 in this text
45Menelau, vendo-se agora derrotado, prometeu muito dinheiro a Ptolomeu, filho de Dorímenes, para que convencesse o rei.
no verse 46 in this text
46Ptolomeu levou o rei à parte para uma colunata, como se quisesse tomar um pouco de ar fresco, e o convenceu a mudar de opinião.
no verse 47 in this text
47O rei absolveu das acusações Menelau, que era a causa de todo o mal, mas condenou à morte aqueles homens infelizes que, mesmo se tivessem defendido sua causa diante dos citas, teriam sido absolvidos sem condenação.
no verse 48 in this text
48Assim, os que haviam defendido a cidade, o povo de Israel e os utensílios sagrados sofreram rapidamente aquela pena injusta.
no verse 49 in this text
49Por isso até alguns habitantes de Tiro, indignados com a maldade, providenciaram magnificamente o sepultamento deles.
no verse 50 in this text
50Menelau, porém, por causa da ganância dos que estavam no poder, permaneceu no cargo, crescendo em maldade e estabelecendo-se como grande conspirador contra seus próprios concidadãos.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.