Matthieu 15
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1Alors des pharisiens et des scribes vinrent de Jérusalem auprès de Jésus, et dirent:
1Ngadani Pharisaia ja jaura jinkinietja Jerusalemingundru Jesungu wokarana wonti ja jatana wonti:
2Pourquoi tes disciples transgressent-ils la tradition des anciens? Car ils ne se lavent pas les mains, quand ils prennent leurs repas.
2„Minandru milieli jinkanali pinaraia jirijiribani jaura dankarai? Ngangau tanali mara wata kulirkateriai buka tajila.“
3Il leur répondit: Et vous, pourquoi transgressez-vous le commandement de Dieu au profit de votre tradition?
3Nulu kalabana wonti ja tanangu jatana wonti: „Minandru jura Godaia jirijiribani jaura dankarai jurani jirijiribani jaurandru?“
4Car Dieu a dit: Honore ton père et ta mère; et: Celui qui maudira son père ou sa mère sera puni de mort.
4Ngangau Godali jirijiribana wonti ja jatana wonti: „Ngaperi ja ngandri pirna ngundramai!“ ja: „Warle ngaperani ja ngandrini jaura madlentji jatai, nau naria palinanto.“
5Mais vous, vous dites: Celui qui dira à son père ou à sa mère: Ce dont j’aurais pu t’assister est une offrande à Dieu, n’est pas tenu d’honorer son père ou sa mère.
5Ja jura jatai: „Worana npaperani kara ngandrini kara jatai: Poto ngumu ngato jinkiai, mina jinkangu ngumu nganai, nina jundru ngakangundru maninanto; ja nulu ngaperi nunkani kara, ngandri nunkani kara, wata pirna ngundrananto.“
6Vous annulez ainsi la parole de Dieu au profit de votre tradition.
6Ja jura Godaia jirijiribani jaura worana warai jurani jirijiribani jaurandru.
7Hypocrites, Ésaïe a bien prophétisé sur vous, quand il a dit:
7Jura kana jeljujelju, ngumu Jesaiasali jurangundru talpadakana wonti ja jatana wonti:
8Ce peuple m’honore des lèvres, Mais son cœur est éloigné de moi.
8„Tanapini kana wolara manali ngakangu wokarai ja manamimieli ngana pirna ngundrai, ja tanani ngara ngakangu worita nganai.
9C’est en vain qu’ils m’honorent, En enseignant des préceptes qui sont des commandements d’hommes.
9Bakujeli tanali ngana pirna ngundrai; ngangau tanali kanaia jirijiribani jaurandru ngujangujara jinkiai.“
10Ayant appelé à lui la foule, il lui dit: Écoutez, et comprenez.
10Ja Nulu kana wolara karkana wonti ja tanangu jatana wonti: „Ngaranimai, ja ngundranimai!
11Ce n’est pas ce qui entre dans la bouche qui souille l’homme; mais ce qui sort de la bouche, c’est ce qui souille l’homme.
11Wata jendralipara, mina manani wiriai, kana murumaru ngankai; a‐ai, windri jendralipara, mina manandra dunkai, nulupini kana murumuru ngankai.“
12Alors ses disciples s’approchèrent, et lui dirent: Sais-tu que les pharisiens ont été scandalisés des paroles qu’ils ont entendues?
12Jendranguta mili nunkani wokarana wonti ja nunkangu jatana wonti: „Jidni milkila, Pharisaiali ninaia jaura matja ngarana, tana kalakalarina warai?“
13Il répondit: Toute plante que n’a pas plantée mon Père céleste sera déracinée.
13Nulu kalabana wonti ja jatana wonti: „Nindri pratjana, tananapini Ngaperali ngakanali pariwilpani wata kuranala, tanana tanali dukarala nganai.
14Laissez-les: ce sont des aveugles qui conduisent des aveugles; si un aveugle conduit un aveugle, ils tomberont tous deux dans une fosse.
14Tana worani; ngangau tana butjuja palto wondranietja ja munta butju nganai; butjujeli butjuni palto wondranani, pudla kutuni purila nganai.“
15Pierre, prenant la parole, lui dit: Explique-nous cette parabole.
15Petrujeli kalabana wonti ja nunkangu jatana wonti: „Ninapini jeribaka jaura ngaianingu mildiri ngankamai.“
16Et Jésus dit: Vous aussi, êtes-vous encore sans intelligence?
16Jesus jatana wonti: „Bakana jura patipati nganai?
17Ne comprenez-vous pas que tout ce qui entre dans la bouche va dans le ventre, puis est jeté dans les lieux secrets?
17Jura wata ngujamai, jenipara pratjana, mina manani wiriai, mandrani ngariai, ja ngadani palkingai?
18Mais ce qui sort de la bouche vient du cœur, et c’est ce qui souille l’homme.
18Jenipara, mina manandru dunkai, ngarandru wokarai; ja jendralipara kana murumuru ngankai.
19Car c’est du cœur que viennent les mauvaises pensées, les meurtres, les adultères, les impudicités, les vols, les faux témoignages, les calomnies.
19Ngangau ngarandru dunkai, ngundrana madlentji, naria nandrani, pinta wokaribana, palakantji, kurikantji, jedieli jaura morlalu kurani, ngirkibani.
20Voilà les choses qui souillent l’homme; mais manger sans s’être lavé les mains, cela ne souille point l’homme.
20Tanalipini kana murumuru ngankai; mara murumurujeli tajina wata kana murumuru ngankai.“ (Ngantjani‐jaura G. D. Reminiscere.)
21Jésus, étant parti de là, se retira dans le territoire de Tyr et de Sidon.
21Ja Jesus nakandru wapana wonti ja kutingana wonti Tyrus ja Sidon mitaia.
22Et voici, une femme cananéenne, qui venait de ces contrées, lui cria: Aie pitié de moi, Seigneur, Fils de David! Ma fille est cruellement tourmentée par le démon.
22Ja mai, Canaan widla kulno nunkangupini wondirandru dunkana wonti ja maritjina wonti ja nunkangu jatana wonti: „Kaparajai, Davidani ngatamurajai! ngakangu kalumiltjamiltjariau; ngatani ngakani kutjieli pirna jupai.“
23Il ne lui répondit pas un mot, et ses disciples s’approchèrent, et lui dirent avec instance: Renvoie-la, car elle crie derrière nous.
23Ja Nulu wata jaura kulno kalabana wonti nankangu. Ja mili nunkani nunkangu wokarana wonti ja nunkangu ngatjina wonti ja jatana wonti: „Nanaia jinpamai: ngangau nania ngaianangu maritjina karipateriai.“
24Il répondit: Je n’ai été envoyé qu’aux brebis perdues de la maison d’Israël.
24Ja Nulu kalabana wonti ja jatana wonti: „Ngapili ngana jinpana wonti windri tanangupini tjipia, tana Israel pungandru tintaterinala.“
25Mais elle vint se prosterner devant lui, disant: Seigneur, secours-moi!
25Ja nani wokarana wonti ja nunkangu pantjaterkana ngarina wonti ja jatana wonti: „Kaparajai, ngakangu marangokau!“
26Il répondit: Il n’est pas bien de prendre le pain des enfants, et de le jeter aux petits chiens.
26Ja Nulu kalabana wonti ja jatana wonti: „Wata jenia talku nganai, kupaia buka manina ja kintalani worana.“
27Oui, Seigneur, dit-elle, mais les petits chiens mangent les miettes qui tombent de la table de leurs maîtres.
27Nani jatana wonti: „Kau, Kaparajai; ja bakana kintalali buka worduwordu tajiai, kapara worani kurlindru purinani.“
28Alors Jésus lui dit: Femme, ta foi est grande; qu’il te soit fait comme tu veux. Et, à l’heure même, sa fille fut guérie.
28Jendranguta Jesujeli kalabana wonti ja nankangu jatana wonti: „Widlajai, morlalu ngundrana jinkani pirna nganai; mina jidni jertapateriai, jenia jinkangu pantjiatimai.“ Ja ngatani nankani tepirina wonti nunkangupini ditjini.
29Jésus quitta ces lieux, et vint près de la mer de Galilée. Étant monté sur la montagne, il s’y assit.
29Ja Jesus nakandru wapana wonti ja Galilaia pantuni wokarana wonti ja mardawonpani tarana wonti ja naka ngamana ngarina wonti.
30Alors s’approcha de lui une grande foule, ayant avec elle des boiteux, des aveugles, des muets, des estropiés, et beaucoup d’autres malades. On les mit à ses pieds, et il les guérit;
30Ja kana wolara pirna nunkangu wokarana wonti, tanali padakana wonti tjunduru, butju, ngapu, dupudupu ja nguja marapu; ja tanali tanana Jesungu tidnani worana ngarina wonti, ja Nulu tanana tepi ngankana wonti.
31en sorte que la foule était dans l’admiration de voir que les muets parlaient, que les estropiés étaient guéris, que les boiteux marchaient, que les aveugles voyaient; et elle glorifiait le Dieu d’Israël.
31Jeruja kana wolara pirna ngaruparana wonti, ngangau tanali najina wonti, ngapula jatanani, dupudupula tepi, tjundurula wapanani ja butjulali najinani; ja tanali Israelani Goda jurakokana wonti.
32Jésus, ayant appelé ses disciples, dit: Je suis ému de compassion pour cette foule; car voilà trois jours qu’ils sont près de moi, et ils n’ont rien à manger. Je ne veux pas les renvoyer à jeun, de peur que les forces ne leur manquent en chemin.
32Jesujeli mili nunkani karkana wonti ja jatana wonti: „Ngani kana wolarani kalumiltjamiltjariai, ngangau ditji parkulu tanaia ngakangunto ngamana warai, ja tanalia panila ngamalkai tajila; ja ngato wata ngantjai, tananaia maua jinpala, tanaia paltuni wariwariati.“
33Les disciples lui dirent: Comment nous procurer dans ce lieu désert assez de pains pour rassasier une si grande foule?
33Ja mili nunkani nunkangu jatana wonti: „Wodajerindru ngaiani pitarani jeruntja buka maninanto, tananapini kana wolara jerto ngankala?“
34Jésus leur demanda: Combien avez-vous de pains? Sept, répondirent-ils, et quelques petits poissons.
34Ja Jesus tanangu jatana wonti: „Worderuntja buka ngunku jura ngamalkai?“ Tana jatana wonti: „Mara wora ja mandrumata ja paru wakawaka ngalje.“
35Alors il fit asseoir la foule par terre,
35Ja Nulu kana wolarani jirijiribana wonti, tana mitani ngamana ngarinanto.
36prit les sept pains et les poissons, et, après avoir rendu grâces, il les rompit et les donna à ses disciples, qui les distribuèrent à la foule.
36Ja Nulu buka ngunku mara wora ja mandru ja paru patana wonti, ja Nulu tanana ngurungutana wonti ja wokaribana wonti ja milini nunkanani jinkina wonti, ja milieli kana wolarani.
37Tous mangèrent et furent rassasiés, et l’on emporta sept corbeilles pleines des morceaux qui restaient.
37Ja pratjanali tajina wonti ja jerturina wonti, ja tanali buku worduwordu kampana wonti billi mara wora ja mandru manamiri.
38Ceux qui avaient mangé étaient quatre mille hommes, sans les femmes et les enfants.
38Ja tanali matja tajina materi 5000 nganana wonti kalitakali widlakupata.
39Ensuite, il renvoya la foule, monta dans la barque, et se rendit dans la contrée de Magadan.
39Ja Nulu kana wolara matja jinpana, Nau botani wirina wonti, ja Magdalaia wondirani wokarana wonti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.