Marko 9
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Meriam Mir Gospels
1Kaj li diris al ili: Vere mi diras al vi: Inter la ĉi tie starantaj estas iuj, kiuj neniel gustumos morton, antaŭ ol ili vidos la regnon de Dio venintan en potenco.
1E uiabi daratagereda, kega, Ageakar, kaka uabi detagereda, kega, Uader gaire le ge tekue, nole eud kak, kekiam uiaba Ade ra baselaia dasmerauem tabarki kemem adgiri.
2Kaj post ses tagoj Jesuo prenis kun si Petron kaj Jakobon kaj Johanon, kaj kondukis ilin solajn sur altan monton aparte; kaj li estis aliformita antaŭ ili;
2Eseamuda abele gaire gerger sikes, Iesu Peteru tegadare, a Iakobo, a Ioane, a uiabi taraisare tumem perepere paser, uiaba tepteb: abara gem uiabi opem depegemelu.
3kaj liaj vestoj fariĝis brilantaj, treege blankaj, kiel fulisto sur la tero ne povas blankigi.
3Abara am uali zoromzorom, kakekake mokakalam kiona ise; le ogarup umer kak ko kakekake mokakalam.
4Kaj aperis al ili Elija kun Moseo, kaj ili interparoladis kun Jesuo.
4Elia a Mose uiabim paret kak; a uiaba mer atager Iesuim.
5Kaj Petro responde diris al Jesuo: Rabeno, estas bone por ni esti ĉi tie; kaj ni faru tri laŭbojn: unu por vi, kaj unu por Moseo, kaj unu por Elija.
5Peteru Iesui detager, kega, Opole ae, debele meriba emri ike, keriba thri nole niai meta akerare; mara nerute, Mose ra nerute, a Elia ra nerute ko.
6Ĉar li ne sciis, kion respondi, ĉar ili tre timiĝis.
6E nole akiapor kak abele mer E detager; abelelam uiaba au geum.
7Kaj nubo superombris ilin; kaj elvenis voĉo el la nubo: Ĉi tiu estas Mia Filo, la amata; aŭskultu lin.
7Uiaba natkamda baz de; abele kodo mer teosmeda bazelam, kega, Kara Uerem nasge idali: uaba mamor abim asoli.
8Kaj subite, ĉirkaŭrigardinte, ili jam vidis neniun krom Jesuo sola.
8Sobkak uiaba bager, a nole le asmer kak, epe Iesu tepteb uiabi dog.
9Kaj dum ili malsupreniris de la monto, li admonis ilin, ke al neniu ili rakontu tion, kion ili vidis, ĝis la Filo de homo releviĝos el la mortintoj.
9Uiaba paserlam tabatueli, Iesu uiabi mer tigri, uiaba nole atomeret kak abele lu uiaba emetu dasmerare, pe kekiam Le la Uerem eded akaida eudelam.
10Kaj ili konservis la diron, demandante inter si, kion signifas la releviĝo el la mortintoj.
10Uiaba abele mer mamor asesered, a uiaba mer atager tonar abele eded akaida eudelam.
11Kaj ili demandis lin, dirante: Kial diras la skribistoj, ke Elija devas veni antaŭe?
11Uiaba abi eutumer, kega, Nako, aotale giz detagereda, kega, Elia ko kekiam tabarki?
12Kaj li diris al ili: Vere Elija venas antaŭe, kaj restarigas ĉion; kaj kiel estas skribite pri la Filo de homo, ke li devas multe suferi kaj esti malestimata?
12E uiabi detagereda, kega, Ageakar, Elia ko kekiam tabakeam, gaire lu ko barditug; mokakalam emetu detali Le la Ueremlam, E ko au asiasi, a abi desauersili.
13Sed mi diras al vi, ke Elija jam venis, kaj oni faris al li ĉion, kion ili volis, kiel estas skribite pri li.
13Kaka uabi detagereda, kega, Elia emetu tabarki, uiaba emetu abim ikeli uiaba lag, mokakalam emetu detali abielam.
14Kaj veninte al la disĉiploj, ili vidis grandan homamason ĉirkaŭ ili, kaj skribistojn diskutantajn kun ili.
14Uiaba abara kaimeg giz tabarki, uiaba dasmer gaire le lakub uiabi dog deraueili, a aotale giz uiabim mer atager.
15Kaj tuj la homamaso, vidante lin, forte miris, kaj alkuris, kaj salutis lin.
15Uiaba uridili abi dasmerare, sobkak uiaba damreda, a abim koreder kega, Maiem.
16Kaj li demandis ilin: Pri kio vi diskutas kun ili?
16E aotale giz itmer, kega, Nako uaba uiabi mer atager?
17Kaj unu el la amaso respondis al li: Majstro, mi venigis al vi mian filon, kiu havas mutan spiriton;
17Nerute le kublam detaut, kega, Tarim le ae, kaka marim tegardelu kara uerem, nagri lamar te dabim dabim;
18kaj kie ajn ĝi kaptas lin, ĝi ŝiras lin, kaj li ŝaŭmas kaj grincigas la dentojn kaj kadukiĝas; kaj mi parolis al viaj disĉiploj, ke ili elpelu ĝin; kaj ili ne povis.
18E abi erpei, a E darbor: E serur ge, a tereg ikupmaretili, a gem kerar: kaka emetu mara kaimeg giz detager, ko abi imuda; epe uiaba umer kak.
19Kaj li respondis al ili, dirante: Ho senfida generacio, ĝis kiam mi estos kun vi? ĝis kiam mi toleros vin? venigu lin al mi.
19E uiabi detaut, kega, Uaba nosik oatur kak, nade mop kaka uabi dog emerili? nade mop kaka uabi mabus? E karim tegaret.
20Kaj ili venigis lin al li; kaj vidinte lin, tuj la spirito konvulsiigis lin, kaj li falis teren kaj ruliĝis ŝaŭmanta.
20Ui abim tegaret Iesuim; E abi dasmer, sobkak uit lamar abi darbor; a E sebge ekesmeri, a epeteli, a serur ge.
21Kaj li demandis la patron: De kiom da tempo okazadas ĉi tio al li? Kaj li diris: De infaneco.
21Iesu abara aba itmer, kega, Na kerker abele lu abim tabarki? E detaut, kega, Ditimeda kebi uerem.
22Kaj ofte ĝi ĵetis lin en fajron kaj en akvon, por pereigi lin; sed se vi povas fari ion, kompatu al ni kaj helpu nin.
22Gaire kerker E abi ur ge batauered, a ko ni batauered, ueakai abi ipit eumilu: ese mama umele, ma keribi upinati, a keribi omare.
23Kaj Jesuo diris al li: Kiel, se vi povas! Ĉio estas ebla por kredanto.
23Iesu abi detager, kega, Ese mama umele! Gaire lu eseamuda umele abi abele le oituli
24Tuj ekkriante, la patro de la infano diris: Mi kredas; helpu mian nekredemon.
24Sobkak abele uerem ra aba ereretikri, a ezoli detagereda, kega, Opole, kaka oituli, kara kebi oituli upinati.
25Kaj kiam Jesuo vidis, ke homamaso alkuras, li severe admonis la malpuran spiriton, dirante al ĝi: Vi muta kaj surda spirito, mi ordonas al vi: Eliru el li, kaj ne plu eniru en lin.
25Iesu gaire le lakub dasmer netat gedim koreder, E uit lamar daisumda, a abi detager, kega, Mama lamar te dabimdabim a grip batapili, kaka marim mer tigri, abielam toesmeda, a nole abi nerkep ge iako barot.
26Kaj ekkriinte, kaj multe konvulsiiginte lin, ĝi eliris; kaj li fariĝis kvazaŭ mortinto, tiel ke la plimulto diris: Li mortis.
26E ereretikri, a abi darbor, a tosemeda; abele uerem mokakalam le eud; iueakai gaire le batagereda, kega, E dali eumida.
27Sed Jesuo, preninte lin je la mano, levis lin; kaj li stariĝis.
27Iesu abara tag datkimoartare, a abi tekuelu; E tababu tekue.
28Kaj kiam li eniris en la domon, liaj disĉiploj aparte demandis lin: Kial ni ne povis elpeli ĝin?
28Iesu meta ge barot, abara kaimeg giz gumik abim eutumer, kega, Nalugem keriba umer kak abim imuare?
29Kaj li diris al ili: Ĉi tiu speco neniel povas eliri, krom per preĝado.
29E uiabi daratagereda, kega, Abele lu mokakalam nole tabarki, mamoro esorerapare, a leuer baili tepteb.
30Kaj foririnte, ili trapasis tra Galileo; kaj li deziris, ke neniu tion eksciu.
30Uiaba ab gedelam teosmeda, a eipu Galilaia nakaseredi; E nole lakak nerute le abi dasmer.
31Ĉar li instruadis siajn disĉiplojn, kaj diris al ili: La Filo de homo estas transdonita en la manojn de homoj, kaj ili mortigos lin; kaj, mortigite, li leviĝos post tri tagoj.
31Iesu abara kaimeg giz ereuerem, a uiabi detagereda, kega, Le la Uerem ko emarida uiabim gaire le la tag, uiaba ko abi ipit eumilu; uiaba emetu abi ipit eumilu, E iako eded akaida keubu gerger thri.
32Sed ili ne komprenis la diron, kaj timis demandi lin.
32Epe uiaba nole akmer kak abele mer, ui geum ko abim eutumer.
33Kaj ili venis al Kapernaum, kaj kiam li estis en la domo, li demandis ilin: Pri kio vi diskutis sur la vojo?
33Uiaba Kaperanauma tabarki; E muige meta, E uiabim eutumer, kega, Nalu uaba gab ge basareda?
34Sed ili silentis; ĉar ili diskutis inter si sur la vojo pri tio, kiu estas la plej granda.
34Uiaba baziguar: abelelam uiaba gab ge basared, nete aule.
35Kaj sidiĝinte, li alvokis la dek du, kaj diris al ili: Se iu volas esti unua, li estos lasta el ĉiuj, kaj servanto de ĉiuj.
35Iesu emri, a tuelf le dabgeri, a uiabi detagereda, kega, Ese nerute le laglag ko kekiam, E uiaba uridili sorge ekasered, a E uiabim uridili memeg le.
36Kaj preninte infanon, li starigis ĝin meze de ili; kaj ĉirkaŭbrakinte ĝin, li diris al ili:
36E nerute kebi uerem egaret, a abim ekueilu uiaba opem: a tag ge erpei, E uiabi detagereda, kega,
37Kiu akceptos unu el tiaj infanoj en mia nomo, tiu akceptas min; kaj kiu akceptas min, tiu akceptas ne min, sed Tiun, kiu sendis min.
37Abele le nerute uerem mokakalam egaret, muige kara nei, E kari nagaret: a abele le kari nagaret, E nole kari nagaret tepteb, mamoro E dali kari namarida.
38Johano diris al li: Majstro, ni vidis iun elpelantan demonojn en via nomo; kaj ni malpermesis lin, ĉar li ne sekvas nin.
38Ioane abi detaut, kega, Kole ae, keriba nerute le erdali demoni giz imuda mara nei de: E nole meribi armili kak, ki emetu abi daisumda, abelelam E nole meribi irmili.
39Sed Jesuo diris: Ne malpermesu lin; ĉar neniu, kiu faros miraklon en mia nomo, povos facile paroli malbone pri mi.
39Epe Iesu detager, kega, Nole abi asiumdar kak; nole nerute le adigir ikeli, muige kara nei, ko sobkak kari nasauersili.
40Ĉar tiu, kiu ne estas kontraŭ ni, estas por ni.
40Abele le nole meribi dedkoli, E meribi kemem.
41Ĉar kiu donos al vi trinki tason da akvo, pro tio, ke vi apartenas al Kristo, vere mi diras al vi, tiu neniel perdos sian rekompencon.
41Abele le ni sor uabi ikuar, abelelam uaba Keriso ra boai, ageakar, kaka uabi detagereda, nole ab kak bodomalam abim.
42Kaj kiu igos fali unu el ĉi tiuj malgranduloj, kiuj kredas al mi, estus pli bone por tiu, se granda muelŝtono estus pendigita ĉirkaŭ lia kolo, kaj se li estus ĵetita en la maron.
42Ese nerute le dedkoli nerute kebile kari oituli, debele abim idid baker abara pereg didbare, a E gurim batimed.
43Kaj se via mano faligas vin, detranĉu ĝin: estas bone por vi eniri en vivon kripla prefere ol, havante du manojn, eniri en Gehenan, en la neestingeblan fajron,
43Ese mara tag mari nadkoli, ismi adem; debele ma ededem barot netate tag, a adud neis tag gena barot, abele ur asam kak:
44kie ilia vermo ne pereas kaj la fajro ne estingiĝas.
44Abele nole eud kak uiaba gegedar, a ur asam kak niaiem.
45Kaj se via piedo faligas vin, detranĉu ĝin: estas bone por vi eniri en vivon lama prefere ol, havante du piedojn, esti ĵetita en Gehenan,
45Ese mara teter mari nadkoli, ismi adem; debele ma ededem barot netate teter a adud neis teter genaim batauered, abele ur asam kak niaiem:
46kie ilia vermo ne pereas kaj la fajro ne estingiĝas.
46Abele nole eud kak uiaba gegedar, a ur asam kak niaiem.
47Kaj se via okulo faligas vin, elŝiru ĝin: estas bone por vi eniri en la regnon de Dio kun unu okulo prefere ol, havante du okulojn, esti ĵetita en Gehenan,
47Ese mara pone mari nadkoli, dikiamur; debele ma Ade ra baselaia barot a netate pone, adud neis pone gena ra ur batauered:
48kie ilia vermo ne pereas kaj la fajro ne estingiĝas.
48Abele nole eud kak uiaba gegedar, a ur asam kak niaiem.
49Ĉar ĉiu estos salita per fajro.
49Gaire le uridili ko sol ur de.
50Salo estas bona; sed se la salo fariĝis nesala, kiel vi rebonigos ĝin? Havu salon en vi, kaj paciĝu unu kun alia.
50Sol debe lu: ese nole kurabkurab, nako uaba iako kurabem? Uaba sol mamoro nagri muige uabi nerkep ge, uaba ko demeger nerute a nerute.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.