Johano 5
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Meriam Mir Gospels
1Post tio estis festo de la Judoj, kaj Jesuo supreniris al Jerusalem.
1Abele gaire lu iobaru Iudaia le giz ra uetpur; Iesu Ierusalemaem bakeam.
2En Jerusalem apud la Pordego de Ŝafoj estas lageto, nomata en la Hebrea lingvo Betesda, havanta kvin portikojn.
2Abele Ierusalema ge nerute keper, maike mamoe ra te, nei Heberu, Betheseda, faif bereg nagri.
3En tiuj kuŝis amaso da malsanuloj, blinduloj, lamuloj, velkintoj, kiuj atendis la ekmovon de la akvo;
3Gaire le abele ge emri, le gimgim, a pone asamasam, a ibibi, a euselu, uiaba naokaili ni dakeili.
4ĉar anĝelo de la Eternulo malsupreniris iafoje en la lageton kaj movis la akvon; kiu ajn do unua post la movado de la akvo enpaŝis, tiu resaniĝis, tute egale, de kia malsano li suferis.
4Kerker ge angela uatabu ni ge, ko ni dakeili; abele le kekiam bakmeida, ese emetu ni dakeili, abara gim dekaeda abele gimlam nagri.
5Kaj tie estis unu viro, kiu estis tridek ok jarojn en sia malforteco.
5Abele nerute le, therti eit urut E gimgim.
6Kiam Jesuo vidis lin kuŝantan, kaj sciis, ke li jam de longe malsanas, li diris al li: Ĉu vi volas fariĝi sana?
6Iesu abi dasmer uteidilu, umele E emeretelam, E abi detager, kega, Nako ma lagelag eded?
7La malsanulo respondis: Sinjoro, mi ne havas iun por enĵeti min en la lageton, kiam la akvo moviĝis; sed dum mi venas, alia paŝas malsupren antaŭ mi.
7Gim le abi detaut, kega, Kole, nole le kari nagaret keperem, ese ni dakeili: kaka beber nagemeli, penoka nerute kekiam abi.
8Jesuo diris al li: Leviĝu, prenu vian liton, kaj iru.
8Iesu abi detager, kega, Ekue, mabara sik ekau, a bakeam.
9Kaj la viro tuj fariĝis sana, kaj prenis sian liton, kaj iris. Kaj estis la sabato en tiu tago.
9Sobkak abele le akaida, a abara sik ekau, a bakeam.
10La Judoj do diris al la resanigito: Estas la sabato, kaj al vi ne konvenas porti vian liton.
10Abele gerger sabath ge. Abelelam Iudaia le giz nadgirda le detager, kega, Sabath peik, nole abkoreb marim ko ekau mabara sik.
11Li respondis: Tiu, kiu min sanigis, diris al mi: Prenu vian liton, kaj iru.
11E uiabim detaut, kega, Abele le kari nadgiri, E kari natauti, kega, Mabara sik ekau, a bakeam.
12Ili demandis lin: Kiu estas tiu homo, kiu diris al vi: Prenu kaj iru?
12Uiaba abi itimer, kega, Nete le mari natauti, kega, Mabara sik ekau, a bakeam?
13Sed la resanigito ne sciis, kiu tiu estas; ĉar Jesuo jam formoviĝis pro la tiea homamaso.
13Le nadgiri umer kak nete; abelelam Iesu gumik bakeamulu, gaire le lakub lam.
14Poste Jesuo trovis lin en la templo, kaj diris al li: Jen vi fariĝis sana; ne plu peku, por ke io pli malbona ne okazu al vi.
14Abele iobaru, Iesu abi dasmer muige zogo meta, a abi detager, kega Dasmer, emetu mari nadgiri; nole uit iako ikeli, iauaeakai nole nerute au uit marim tabarki.
15La viro foriris, kaj diris al la Judoj, ke Jesuo estas tiu, kiu lin sanigis.
15Abele le bakeam, a gaire Iudaia le giz detager, kega, Iesu de abi idigiri.
16Kaj la Judoj persekutis Jesuon pro tio, ke li tion faris en sabato.
16Abelelam Iudaia le giz Iesu deskemrare, a deraimerare ko abi ipitare eumilu, abelelam E ikeli abele gaire lu sabath ge.
17Sed Jesuo respondis al ili: Mia Patro ĝis nun laboras, kaj mi laboras.
17Ege Iesu uiabim detaut, kega, Kara Aba dorge ikeli, a peirdi, kaka ko dorge ikeli.
18Pro tio do la Judoj des pli celis mortigi lin, pro tio, ke li ne nur malobservis la sabaton, sed ankaŭ diris, ke Dio estas lia propra Patro, kaj pretendis esti egala al Dio.
18Abelelam Iudaia le giz au saserim ko abi ipitare eumilu, abelelam E nole sabath datupida tepteb, epe E iako detauti, kega, Ade abara Ab kar, pako E dali a Ade abkoreb.
19Jesuo do respondis kaj diris al ili: Vere, vere, mi diras al vi: La Filo ne povas per si mem fari ion, krom tio, kion li vidas la Patron faranta; ĉar kion ajn Li faras, tion la Filo tiel same ankaŭ faras.
19Iesu detaut, a uiabim daratagerare, kega, Ageakar, ageakar, kaka uabi detagereda, Uerem umer kak tababu dorge ikeli, epe mamoro E Ab dasmer ikeli: gaire lu E ikerare, Uerem ko abele keli.
20Ĉar la Patro amas la Filon, kaj montras al li ĉion, kion Li mem faras; kaj Li montros al li farojn pli grandajn ol ĉi tio, por ke vi miru.
20Abelelam Aba Uerem nas, a abi etomelu gaire lu E eker: E ko abi etomelu gaire au lu tumen abele, uaba ko damreda.
21Ĉar kiel la Patro levas la mortintojn kaj ilin vivigas, tiel ankaŭ la Filo vivigas tiujn, kiujn li volas.
21Mokakalam Aba gaire eud obakiam, a uiabi nadgirare; mokakalam Uerem nadgirare gaire le E laglag.
22Ĉar la Patro juĝas neniun, sed Li donis ĉian juĝon al la Filo,
22Ege Aba nole nerute le itmer, E emetu gaire itmer uridili ikuar Ueremem;
23por ke ĉiuj honoru la Filon tiel same, kiel ili honoras la Patron. Kiu ne honoras la Filon, tiu ne honoras la Patron, kiu lin sendis.
23Eko gaire le uridili Uerem naospereda, mokakalam uiaba Aba naospereda. Abele le nole Uerem naospereda, E ko nole Aba naospereda, abi emariklu.
24Vere, vere, mi diras al vi: Kiu aŭskultas mian vorton, kaj kredas al Tiu, kiu min sendis, tiu havas eternan vivon kaj ne venas en juĝon, sed jam pasis de morto en vivon.
24Ageakar, ageakar, kaka uabi detagereda, kega, Abele le kara mer asoli, a abi oituli kari namarida, E nagri eded aseamur kak, a nole itmer bau, E emetu bakeam eudelam ededem.
25Vere, vere, mi diras al vi: Venas horo kaj jam estas, kiam la mortintoj aŭdos la voĉon de la Filo de Dio; kaj la aŭdintoj vivos.
25Ageakar, ageakar, kaka uabi detagereda, kega, Kerker ge maike uatabu, a peirdi, gaire eud Ade Ueremer ra kodo mer asoli; uiaba asoli ko ededem.
26Ĉar kiel la Patro havas en Si mem vivon, tiel Li donis al la Filo ankaŭ, ke ĉi tiu havu en si mem vivon;
26Mokakalam Aba eded nagri abi dog; mokakalam E Uerem ikuar ko nagri eded abi dog:
27kaj Li donis al li la rajton fari juĝon, ĉar li estas la Filo de homo.
27Emetu abi ikuar adigir ko itmer, abelelam E Le la Uerem.
28Ne miru pro tio; ĉar venas horo, en kiu ĉiuj, kiuj estas en la tomboj, aŭdos lian voĉon,
28Nole abele ezigmada; abelelam kerker uatabu, gaire le aolam ko asoli abara kodo mer,
29kaj eliros; la farintoj de bono, al releviĝo por vivo; sed la farintoj de malbono, al releviĝo por juĝo.
29A ko obakiam; gaire debe lu ikeli, ededem obakiam; a gaire uit ikeli, eudem obakiam.
30Mi ne povas per mi mem fari ion; kiel mi aŭdas, tiel mi juĝas; kaj mia juĝo estas justa, ĉar mi celas ne mian propran volon, sed la volon de Tiu, kiu min sendis.
30Kaka nole umer kak nerute lu ikeli karababu; kaka itmer mokakalam kaka asoli: kaka barkak itmer, abelelam kaka nole kara lag deraimer, mamoro Baba ra lag, kari namarida.
31Se mi atestus pri mi mem, mia atesto ne estus vera.
31Ese karababu karim ageakarem, nole ageakar kaka karim ageakarem.
32Estas alia, kiu atestas pri mi; kaj mi scias, ke vera estas la atesto, kiun li atestas pri mi.
32Debele nerute karim ageakarem; kaka umele ageakar, abele mer E karim ageakarem.
33Vi sendis al Johano, kaj li atestis pri la vero.
33Uaba Ioaneim namarida, E ageakarem abele ageakar.
34Sed la atesto, kiun mi ricevas, ne estas el homo, tamen mi tion diras, por ke vi estu savitaj.
34Kaka nole egaret ageakar lelam: epe kaka detagere abele gaire lu, iaueakai uaba ko eded.
35Li estis la lampo, kiu brulas kaj lumas; kaj vi volis ĝoji kelkan tempon en lia lumo.
35E lamepa be, pako batoamerdi; uaba laglag sererge abele be abi dog kerker ge.
36Sed la atesto, kiun mi havas, estas pli granda ol la atesto de Johano; ĉar la laboroj, kiujn la Patro donis al mi por fini, tiuj samaj laboroj, kiujn mi faras, atestas pri mi, ke la Patro min sendis.
36Aule kara ageakarem tumem Ioane; abelelam gaire dorge Baba kari nakuar ko eseamuda, abele gaire dorge kaka ikeli, ko karim ageakarem, kega, Baba de kari namarida.
37Kaj la Patro, kiu min sendis, atestis pri mi. Vi nek aŭdis iam Lian voĉon, nek vidis Lian formon.
37Emetu kari ageakarem Baba de kari namarida. Uaba nole asoli abara kodo mer, epe abara nog uaba asmer kak.
38Kaj vi ne havas Lian vorton restantan en vi, ĉar vi ne kredas al tiu, kiun Li sendis.
38Abara mer nole uabi nerkep ge; abelelam uaba nole uatur kak abim, E namarida.
39Vi esploras la Skribojn, ĉar vi opinias, ke en ili vi havas eternan vivon; kaj ili estas tio, kio atestas pri mi;
39Uaba deraimerare jauali zogo ge, abelelam uaba dikiapor uaba eded nagri aseamur kak abielam; abele karim ageakarem.
40kaj vi ne volas veni al mi, por havi vivon.
40Uaba obogai karim tabakeuare, ko eded nagri.
41De homoj mi ne prenas gloron.
41Kaka nole agaret kak naospili lelam.
42Sed mi vin scias, ke vi ne havas en vi la amon al Dio.
42Kaka uaba umele, nole uaba nerkep ge Ade ra lag.
43Mi venis en la nomo de mia Patro, kaj vi min ne akceptas; se alia venos en sia propra nomo, vi lin akceptos.
43Kaka tabarki karba Aba ra nei ge, uaba nole kari agaret kak: ese nerute le tabarki taba nei ge, uaba ko abi egaret.
44Kiel povas kredi vi, kiuj prenas gloron unu de alia, kaj la gloron, kiu venas de la sola Dio, vi ne serĉas?
44Epe nako uaba ko oituli, uaba baospili egaret uabielam, a nole araimer kak naospereda Adelam tepteb?
45Ne pensu, ke mi akuzos vin antaŭ la Patro; ekzistas unu, kiu akuzas vin, Moseo, al kiu vi esperas.
45Nole akiapor kak kaka uaba detauti Abem; nerute ko uaba detaut, ege Mose, uaba abim oituli.
46Ĉar se vi kredus al Moseo, vi ankaŭ kredus al mi, ĉar li skribis pri mi.
46Ese uaba Mose egaret, uaba kari ko nagaret, abelelam E kari naotali.
47Sed se vi ne kredas liajn skribojn, kiel vi kredos miajn vortojn?
47Ese uaba nole egaret gaire jauali E detali, nako uaba egaret gaire kara mer?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.