Genezo 47
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Jozef venis kaj sciigis al Faraono, kaj diris: Mia patro kaj miaj fratoj kaj iliaj malgrandaj kaj grandaj brutoj, kaj ĉio, kio apartenas al ili, venis el la lando Kanaana, kaj nun ili estas en la lando Goŝen.
1Então José foi e informou ao Faraó, e disse: “Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos, seu gado e tudo o que possuem, vieram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.”
2Kaj el inter siaj fratoj li prenis kvin homojn kaj starigis ilin antaŭ Faraono.
2Dentre seus irmãos, ele tomou cinco homens e os apresentou ao Faraó.
3Kaj Faraono diris al liaj fratoj: Kio estas via okupo? Kaj ili diris al Faraono: Viaj sklavoj estas brutedukistoj, kiel ni, tiel ankaŭ niaj patroj.
3O Faraó disse aos irmãos dele: “Qual é a ocupação de vocês?” Eles disseram ao Faraó: “Seus servos são pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.”
4Kaj ili diris al Faraono: Ni venis, por loĝi en la lando; ĉar ne ekzistas paŝtaĵo por la brutoj de viaj sklavoj, ĉar forta estas la malsato en la lando Kanaana; permesu do, ke viaj sklavoj loĝu en la lando Goŝen.
4Eles também disseram ao Faraó: “Viemos para viver como estrangeiros na terra, pois não há pasto para os rebanhos dos seus servos. Porque a fome é severa na terra de Canaã. Agora, portanto, por favor, permita que seus servos habitem na terra de Gósen.”
5Tiam Faraono diris al Jozef jene: Via patro kaj viaj fratoj venis al vi;
5O Faraó falou a José, dizendo: “Seu pai e seus irmãos vieram a você.
6la lando Egipta estas antaŭ vi; en la plej bona loko de la lando loĝigu vian patron kaj viajn fratojn; ili loĝu en la lando Goŝen; kaj se vi scias, ke estas inter ili kapablaj homoj, faru ilin administrantoj de miaj brutoj.
6A terra do Egito está diante de você. Faça seu pai e seus irmãos habitarem no melhor da terra. Deixe-os habitar na terra de Gósen. Se você conhece homens capazes entre eles, então coloque-os como encarregados do meu gado.”
7Kaj Jozef enkondukis sian patron Jakob kaj starigis lin antaŭ Faraono; kaj Jakob benis Faraonon.
7José trouxe Jacó, seu pai, e o apresentou ao Faraó; e Jacó abençoou o Faraó.
8Faraono diris al Jakob: Kian aĝon vi havas?
8O Faraó perguntou a Jacó: “Quantos anos você tem?”
9Kaj Jakob diris al Faraono: La nombro de la jaroj de mia migrado estas cent tridek jaroj; malmultaj kaj malbonaj estis la jaroj de mia vivo, kaj ili ne atingis la nombron de la jaroj de la vivo de miaj patroj dum ilia migrado.
9Jacó disse ao Faraó: “Os anos da minha peregrinação são cento e trinta anos. Os dias dos anos da minha vida foram poucos e maus. Eles não alcançaram os dias dos anos da vida de meus pais, nos dias da peregrinação deles.”
10Kaj Jakob benis Faraonon kaj foriris de Faraono.
10Jacó abençoou o Faraó e saiu da presença do Faraó.
11Kaj Jozef enloĝigis sian patron kaj siajn fratojn, kaj donis al ili posedaĵon en la Egipta lando, en la lando Rameses, kiel Faraono ordonis.
11José instalou seu pai e seus irmãos, e deu-lhes propriedade na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como o Faraó havia ordenado.
12Kaj Jozef havigis panon al sia patro kaj al siaj fratoj kaj al la tuta domo de sia patro, laŭ la nombro de la infanoj.
12José sustentou seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com o tamanho de suas famílias.
13Ne estis pano sur la tuta tero, ĉar la malsato estis tre forta; kaj senfortiĝis de la malsato la lando Egipta kaj la lando Kanaana.
13Não havia pão em toda a terra, pois a fome era muito severa, de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14Kaj Jozef kolektis la tutan monon, kiu troviĝis en la lando Egipta kaj en la lando Kanaana, pro la greno, kiun oni aĉetadis; kaj Jozef enportis la tutan monon en la domon de Faraono.
14José recolheu todo o dinheiro que se encontrou na terra do Egito e na terra de Canaã, em troca dos cereais que compravam; e José levou o dinheiro para a casa do Faraó.
15Kiam ne estis plu mono en la lando Egipta kaj en la lando Kanaana, ĉiuj Egiptoj venis al Jozef, kaj diris: Donu al ni panon; kial ni mortu antaŭ vi pro tio, ke ni jam ne havas monon?
15Quando todo o dinheiro acabou na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José e disseram: “Dê-nos pão! Por que morreríamos na sua presença? Pois o nosso dinheiro acabou.”
16Tiam Jozef diris: Donu viajn brutojn; kaj mi donos al vi panon pro viaj brutoj, se vi jam ne havas monon.
16José disse: “Entreguem o seu gado, e eu lhes darei comida em troca do seu gado, se o dinheiro acabou.”
17Kaj ili alkondukis siajn brutojn al Jozef; kaj Jozef donis al ili panon pro ĉevaloj, ŝafoj, bovoj, kaj azenoj, kaj li provizadis al ili panon pro ĉiuj iliaj brutoj en tiu jaro.
17Eles trouxeram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca dos cavalos, dos rebanhos de ovelhas, dos rebanhos de gado e dos jumentos. Ele os sustentou com pão em troca de todo o seu gado durante aquele ano.
18Kiam finiĝis tiu jaro, ili venis al li en la dua jaro, kaj diris al li: Ni ne kaŝos antaŭ nia sinjoro, ke monon ni jam ne havas, kaj la brutoj estas ĉe nia sinjoro; nenio restis antaŭ nia sinjoro krom niaj korpoj kaj nia tero;
18Quando aquele ano terminou, eles vieram a ele no segundo ano e lhe disseram: “Não esconderemos do meu senhor que todo o nosso dinheiro acabou, e os rebanhos de gado pertencem ao meu senhor. Não resta nada diante do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19kial ni pereu antaŭ viaj okuloj, ni kaj nia tero? aĉetu nin kaj nian teron pro la pano, kaj ni kaj nia tero estu sklavoj al Faraono; kaj donu semon, por ke ni vivu kaj ne mortu kaj la tero ne dezertiĝu.
19Por que morreríamos diante dos seus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compre-nos e compre a nossa terra por pão, e nós e a nossa terra seremos servos do Faraó. Dê-nos sementes, para que possamos viver e não morrer, e para que a terra não fique desolada.”
20Kaj Jozef aĉetis la tutan Egiptan teron por Faraono; ĉar la Egiptoj vendis ĉiu sian kampon, ĉar forte premis ilin la malsato. Kaj la tero fariĝis propraĵo de Faraono.
20Assim, José comprou toda a terra do Egito para o Faraó, pois cada um dos egípcios vendeu o seu campo, porque a fome era severa sobre eles; e a terra passou a ser do Faraó.
21Kaj la popolon li transirigis en la urbojn, de unu fino de Egiptujo ĝis la alia.
21Quanto ao povo, ele os transferiu para as cidades, de uma extremidade da fronteira do Egito até a outra.
22Nur la teron de la pastroj li ne aĉetis; ĉar la pastroj havis parton, difinitan de Faraono, kaj ili manĝadis sian parton, kiun donis al ili Faraono, tial ili ne vendis sian teron.
22Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes tinham uma porção estipulada pelo Faraó, e comiam a porção que o Faraó lhes dava. É por isso que eles não venderam a sua terra.
23Kaj Jozef diris al la popolo: Jen mi aĉetis vin hodiaŭ kaj vian teron por Faraono; jen mi donas al vi semon, kaj prisemu la teron.
23Então José disse ao povo: “Eis que hoje comprei vocês e a sua terra para o Faraó. Eis aqui sementes para vocês, e vocês semearão a terra.
24Kaj kiam vi havos rikolton, vi donos kvinonon al Faraono, kaj kvar partoj apartenos al vi, por prisemi la kampon kaj por manĝi, por vi, por ĉio, kio estas en viaj domoj, kaj por viaj infanoj.
24Acontecerá que, nas colheitas, vocês darão a quinta parte ao Faraó, e quatro partes serão de vocês, para semente do campo, para o seu alimento, para os de suas casas e para o sustento de suas crianças.”
25Kaj ili diris: Vi konservis nian vivon; ni akiru favoron de nia sinjoro, kaj ni estu sklavoj al Faraono.
25Eles disseram: “Você salvou as nossas vidas! Que possamos achar favor aos olhos do meu senhor, e seremos servos do Faraó.”
26Kaj Jozef faris ĝin leĝo ĝis la hodiaŭa tago: de la tero Egipta kvinono de la produktoj apartenas al Faraono. Nur la tero de la pastroj ne fariĝis propraĵo de Faraono.
26José estabeleceu isso como um estatuto a respeito da terra do Egito até o dia de hoje, que o Faraó deveria ter a quinta parte. Apenas a terra dos sacerdotes não passou a ser do Faraó.
27Kaj Izrael ekloĝis en la lando Egipta, en la lando Goŝen; kaj ili posedis ĝin kaj fruktis kaj multiĝis forte.
27Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen; e lá adquiriram propriedades, foram frutíferos e se multiplicaram grandemente.
28Kaj Jakob vivis en la lando Egipta dek sep jarojn. Kaj la daŭro de la vivo de Jakob estis cent kvardek sep jaroj.
28Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29Kiam alproksimiĝis la tempo, kiam Izrael devis morti, li alvokis sian filon Jozef, kaj diris al li: Se mi akiris vian favoron, metu vian manon sub mian femuron kaj faru al mi favorkoraĵon kaj fidelaĵon, ne enterigu min en Egiptujo;
29Aproximando-se o tempo em que Israel devia morrer, ele chamou seu filho José e lhe disse: “Se agora achei favor aos seus olhos, por favor, coloque a sua mão debaixo da minha coxa, e aja com bondade e fidelidade para comigo. Por favor, não me sepulte no Egito,
30sed mi kuŝu kun miaj patroj; elportu min el Egiptujo kaj entombigu min en ilia tombujo. Kaj tiu diris: Mi faros, kiel vi diris.
30mas, quando eu dormir com meus pais, você me levará para fora do Egito e me sepultará no lugar de sepultamento deles.” José disse: “Farei como você disse.”
31Kaj li diris: Ĵuru al mi. Kaj tiu ĵuris. Kaj Izrael adorkliniĝis sur la kapa parto de la lito.
31Israel disse: “Jure-me”, e ele lhe jurou. Então Israel curvou-se sobre a cabeceira da cama.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.