Predikanto 9
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Freedom Bible (Thai)
1Al ĉio ĉi tio mi direktis mian koron, por esplori ĉion ĉi tion, ke la virtuloj kaj saĝuloj kaj iliaj faroj estas en la mano de Dio; kaj nek amon nek malamon scias la homo, kaj nenion, kio lin atendas.
1ฉันใส่ใจเรื่องทั้งหมดนี้และพยายามทำความเข้าใจว่า คนชอบธรรม คนมีปัญญา และการงานของพวกเขาอยู่ในมือของพระเจ้า มนุษย์ไม่รู้ว่าสิ่งที่รออยู่เบื้องหน้าจะเป็นความรักหรือความเกลียดชัง ทุกสิ่งยังอยู่เบื้องหน้าพวกเขา
2Al ĉiuj estas la sama sorto: al la virtulo kaj al la malvirtulo, al la bona kaj pura kaj al la malpura, al la oferfaranto kaj al tiu, kiu ne oferfaras, al la bonulo kaj al la pekulo, al la ĵuranto kaj al tiu, kiu timas ĵuron.
2ทุกคนประสบเหตุการณ์เดียวกัน ทั้งคนชอบธรรมและคนชั่ว คนดี คนที่ไม่มีมลทิน และคนมีมลทิน คนที่ถวายเครื่องบูชาและคนที่ไม่ถวาย คนดีก็ไม่ต่างจากคนทำบาป คนที่สาบานก็ไม่ต่างจากคนที่เกรงกลัวการสาบาน
3Ĉi tio estas malbona en ĉio, kio fariĝas sub la suno, ke la sama sorto ekzistas por ĉiuj, kaj la koro de la homidoj estas plena de malbono, kaj sensencaĵo estas en ilia koro dum ilia vivado, kaj poste ili transiras al la mortintoj.
3นี่เป็นเรื่องเลวร้ายในทุกสิ่งที่ทำกันภายใต้ดวงอาทิตย์ คือทุกคนประสบเหตุการณ์เดียวกัน นอกจากนี้ ใจมนุษย์ยังเต็มไปด้วยความชั่ว และความบ้าคลั่งอยู่ในใจตลอดชีวิต หลังจากนั้นพวกเขาก็ไปอยู่กับคนตาย
4Ĉar kiu troviĝas inter la vivuloj, tiu havas ankoraŭ esperon; ĉar eĉ al hundo vivanta estas pli bone, ol al leono mortinta.
4ตราบใดที่คนเรายังมีชีวิตอยู่ ก็ยังมีความหวัง เพราะสุนัขที่มีชีวิตอยู่ยังดีกว่าสิงโตที่ตายแล้ว
5Ĉar la vivantoj scias, ke ili mortos; kaj la mortintoj scias nenion, kaj por ili jam ne ekzistas rekompenco, ĉar la memoro pri ili estas forgesita.
5คนเป็นรู้ว่าตนจะตาย แต่คนตายไม่รู้อะไรเลย พวกเขาไม่มีผลตอบแทนอีก เพราะไม่มีใครจดจำพวกเขาแล้ว
6Kaj ilia amo, kaj ilia malamo, kaj ilia ĵaluzo jam de longe malaperis; kaj jam por neniam ili havas partoprenon en io, kio fariĝas sub la suno.
6ทั้งความรัก ความเกลียดชัง และความริษยาของพวกเขาสูญสิ้นไปนานแล้ว พวกเขาไม่มีส่วนในสิ่งใดที่ทำกันภายใต้ดวงอาทิตย์อีกต่อไป
7Iru, manĝu ĝoje vian panon, kaj trinku kun gaja koro vian vinon, se Dio favoris viajn aferojn.
7ไปเถิด จงกินขนมปังด้วยความยินดี และดื่มเหล้าองุ่นด้วยใจเบิกบาน เพราะพระเจ้ายอมรับการงานของเจ้าแล้ว
8En ĉiu tempo viaj vestoj estu blankaj, kaj oleo ne manku sur via kapo.
8จงสวมเสื้อผ้าสีขาวอยู่เสมอ และอย่าให้ขาดการชโลมศีรษะด้วยน้ำมัน
9Ĝuu la vivon kun la edzino, kiun vi amas en la tempo de via tuta vanta vivo, kaj kiun Dio donis al vi por ĉiuj viaj vantaj tagoj; ĉar ĉi tio estas via apartenaĵo en via vivo, kaj en viaj laboroj, kiujn vi laboris sub la suno.
9จงใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับภรรยาผู้เป็นที่รัก ตลอดวันเวลาแห่งชีวิตอันว่างเปล่าที่พระเจ้าให้มาภายใต้ดวงอาทิตย์ ตลอดวันเวลาอันว่างเปล่าของชีวิต เพราะนี่คือส่วนที่เจ้าได้รับในชีวิต และในการงานที่เจ้าตรากตรำภายใต้ดวงอาทิตย์
10Kion ajn via mano povas fari laŭ via forto, tion faru; ĉar ekzistas nek faro, nek kalkulo, nek scio, nek saĝo, en Ŝeol, kien vi iros.
10สิ่งใดที่มือทำได้ จงทำอย่างเต็มกำลัง เพราะในเชโอล ที่เจ้ากำลังมุ่งไปนั้น ไม่มีงาน แผนการ ความรู้ หรือปัญญา
11Aliflanke mi vidis sub la suno, ke ne de la rapiduloj dependas la kuro, ne de la fortuloj dependas la milito, kaj ne la saĝuloj havas panon, kaj ne la talentuloj havas riĉecon, kaj ne la kompetentuloj trovas aprobon; nur de la tempo kaj okazo ili ĉiuj dependas.
11ฉันหันกลับมาเห็นว่า ภายใต้ดวงอาทิตย์ การแข่งขันไม่ได้เป็นของคนวิ่งเร็วเสมอไป สงครามก็ไม่ได้เป็นของคนแข็งแรง คนมีปัญญาไม่ได้มีอาหารเสมอ คนมีความเข้าใจไม่ได้มั่งคั่งเสมอ และคนมีความชำนาญไม่ได้รับความโปรดปรานเสมอ เพราะทุกคนต่างประสบทั้งจังหวะเวลาและเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด
12Ĉar eĉ ne scias la homo sian sorton; kiel fiŝoj, kaptitaj en pereigan reton, kaj kiel birdoj, implikiĝintaj en kaptilon, tiel kaptiĝas la homoj en tempo malbona, kiam ĝi atakas ilin neatendite.
12มนุษย์ก็ไม่รู้เวลาของตนเอง ปลาติดอวนแห่งหายนะและนกติดบ่วงฉันใด มนุษย์ก็ติดกับในยามเคราะห์ร้ายที่จู่โจมอย่างฉับพลันฉันนั้น
13Ankaŭ jenan saĝaĵon mi vidis sub la suno, kaj ĝi ŝajnis al mi granda:
13ฉันยังเห็นตัวอย่างของปัญญาภายใต้ดวงอาทิตย์ และฉันเห็นว่าปัญญานั้นมีคุณค่ายิ่ง
14estis urbo malgranda, kaj malmulte da homoj ĝi havis; venis al ĝi granda reĝo, kaj sieĝis ĝin, kaj konstruis ĉirkaŭ ĝi grandajn sieĝajn fortikaĵojn;
14มีเมืองเล็ก ๆ เมืองหนึ่ง มีผู้คนอยู่เพียงไม่กี่คน กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ยกทัพมาโจมตี ล้อมเมือง และสร้างเครื่องล้อมเมืองขนาดใหญ่ขึ้นโจมตีเมืองนั้น
15sed troviĝis en ĝi homo malriĉa sed saĝa, kaj li savis la urbon per sia saĝeco; tamen neniu rememoris tiun malriĉan homon.
15ในเมืองนั้นมีชายยากจนผู้มีปัญญา เขาใช้ปัญญากอบกู้เมืองไว้ แต่กลับไม่มีใครจดจำชายยากจนคนนั้น
16Kaj mi diris: Pli bona estas saĝo ol forto, tamen la saĝo de malriĉulo estas malrespektata, kaj liaj vortoj ne estas aŭdataj.
16ฉันจึงกล่าวว่า “ปัญญาดีกว่ากำลัง” ถึงกระนั้น ปัญญาของคนยากจนกลับถูกดูหมิ่น และไม่มีใครฟังถ้อยคำของเขา
17La vortoj de saĝuloj, trankvile aŭskultitaj, estas pli bonaj ol la kriado de reganto inter malsaĝuloj.
17ถ้อยคำของคนมีปัญญาที่กล่าวอย่างสงบ น่าฟังยิ่งกว่าเสียงตะโกนของผู้ปกครองท่ามกลางคนโง่
18Pli bona estas saĝo, ol militaj instrumentoj; kaj unu pekulo pereigas multe da bono.
18ปัญญาดีกว่าอาวุธสงคราม แต่คนทำบาปเพียงคนเดียวทำลายสิ่งดีมากมาย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.