John 12
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Jesus therefore, six days before the pasch, came to Bethania, where Lazarus had been dead, whom Jesus raised to life.
1پس شش روز قبل از عید فصح، عیسی به بیت عنیا آمد، جایی که ایلعازر مرده را از مردگان برخیزانیده بود.
2And they made him a supper there: and Martha served: but Lazarus was one of them that were at table with him.
2و برای او در آنجاشام حاضر کردند و مرتا خدمت می‌کرد و ایلعازریکی از مجلسیان با او بود.
3Mary therefore took a pound of ointment of right spikenard, of great price, and anointed the feet of Jesus, and wiped his feet with her hair; and the house was filled with the odour of the ointment.
3آنگاه مریم رطلی ازعطر سنبل خالص گرانبها گرفته، پایهای عیسی راتدهین کرد و پایهای او را از مویهای خودخشکانید، چنانکه خانه از بوی عطر پر شد.
4Then one of his disciples, Judas Iscariot, he that was about to betray him, said:
4پس یکی از شاگردان او یعنی یهودای اسخریوطی، پسر شمعون که تسلیم‌کننده وی بود، گفت:
5Why was not this ointment sold for three hundred pence, and given to the poor?
5«برای چه این عطر به سیصد دینار فروخته نشدتا به فقرا داده شود؟»
6Now he said this, not because he cared for the poor; but because he was a thief, and having the purse, carried the things that were put therein.
6و این را نه از آنرو گفت که پروای فقرا می‌داشت، بلکه از آنرو که دزد بود وخریطه در حواله او و از آنچه در آن انداخته می‌شد برمی داشت.
7Jesus therefore said: Let her alone, that she may keep it against the day of my burial.
7عیسی گفت: «او را واگذارزیرا که بجهت روز تکفین من این را نگاه داشته است.
8For the poor you have always with you; but me you have not always.
8زیرا که فقرا همیشه با شما می‌باشند و امامن همه وقت با شما نیستم.»
9A great multitude therefore of the Jews knew that he was there; and they came, not for Jesus’ sake only, but that they might see Lazarus, whom he had raised from the dead.
9پس جمعی کثیر از یهود چون دانستند که عیسی در آنجا است آمدند نه برای عیسی و بس بلکه تا ایلعازر را نیز که از مردگانش برخیزانیده بود ببینند.
10But the chief priests thought to kill Lazarus also:
10آنگاه روسای کهنه شورا کردند که ایلعازر را نیز بکشند.
11Because many of the Jews, by reason of him, went away, and believed in Jesus.
11زیرا که بسیاری از یهودبه‌سبب او می‌رفتند و به عیسی ایمان می‌آوردند.
12And on the next day, a great multitude that was to come to the festival day, when they had heard that Jesus was coming to Jerusalem,
12فردای آن روز چون گروه بسیاری که برای عید آمده بودند شنیدند که عیسی به اورشلیم می‌آید،
13Took branches of palm trees, and went forth to meet him, and cried: Hosanna, blessed is he that cometh in the name of the Lord, the king of Israel.
13شاخه های نخل را گرفته به استقبال اوبیرون آمدند و ندا می‌کردند هوشیعانا مبارک بادپادشاه اسرائیل که به اسم خداوند می‌آید.
14And Jesus found a young ass, and sat upon it, as it is written:
14وعیسی کره الاغی یافته، بر آن سوار شد چنانکه مکتوب است
15Fear not, daughter of Sion: behold, thy king cometh, sitting on an ass’s colt.
15که «ای دختر صهیون مترس، اینک پادشاه تو سوار بر کره الاغی می‌آید.»
16These things his disciples did not know at the first; but when Jesus was glorified, then they remembered that these things were written of him, and that they had done these things to him.
16و شاگردانش اولا این چیزها رانفهمیدند، لکن چون عیسی جلال یافت، آنگاه به‌خاطر آوردند که این چیزها درباره او مکتوب است و همچنان با او کرده بودند.
17The multitude therefore gave testimony, which was with him, when he called Lazarus out of the grave, and raised him from the dead.
17و گروهی که با او بودند شهادت دادند که ایلعازر را از قبرخوانده، او را از مردگان برخیزانیده است.
18For which reason also the people came to meet him, because they heard that he had done this miracle.
18وبجهت همین نیز آن گروه او را استقبال کردند، زیرا شنیده بودند که آن معجزه را نموده بود.
19The Pharisees therefore said among themselves: Do you see that we prevail nothing? behold, the whole world is gone after him.
19پس فریسیان به یکدیگر گفتند: «نمی بینید که هیچ نفع نمی برید؟ اینک تمام عالم از پی او رفته‌اند!»
20Now there were certain Gentiles among them, who came up to adore on the festival day.
20و از آن کسانی که در عید بجهت عبادت آمده بودند، بعضی یونانی بودند.
21These therefore came to Philip, who was of Bethsaida of Galilee, and desired him, saying: Sir, we would see Jesus.
21ایشان نزدفیلپس که از بیت صیدای جلیل بود آمدند و سوال کرده، گفتند: «ای آقا می‌خواهیم عیسی را ببینیم.»
22Philip cometh, and telleth Andrew. Again Andrew and Philip told Jesus.
22فیلپس آمد و به اندریاس گفت و اندریاس وفیلپس به عیسی گفتند.
23But Jesus answered them, saying: The hour is come, that the Son of man should be glorified.
23عیسی در جواب ایشان گفت: «ساعتی رسیده است که پسر انسان جلال یابد.
24Amen, amen I say to you, unless the grain of wheat falling into the ground die,
24آمین آمین به شما می‌گویم اگر دانه گندم که در زمین می‌افتد نمیرد، تنها ماند لیکن اگربمیرد ثمر بسیار آورد.
25Itself remaineth alone. But if it die, it bringeth forth much fruit. He that loveth his life shall lose it; and he that hateth his life in this world, keepeth it unto life eternal.
25کسی‌که جان خود رادوست دارد آن را هلاک کند و هرکه در این جهان جان خود را دشمن دارد تا حیات جاودانی آن رانگاه خواهد داشت.
26If any man minister to me, let him follow me; and where I am, there also shall my minister be. If any man minister to me, him will my Father honour.
26اگر کسی مرا خدمت کند، مرا پیروی بکند و جایی که من می‌باشم آنجاخادم من نیز خواهد بود؛ و هرکه مرا خدمت کندپدر او را حرمت خواهد داشت.
27Now is my soul troubled. And what shall I say? Father, save me from this hour. But for this cause I came unto this hour.
27الان جان من مضطرب است و چه بگویم؟ ای پدر مرا از این ساعت رستگار کن. لکن بجهت همین امر تا این ساعت رسیده‌ام.
28Father, glorify thy name. A voice therefore came from heaven: I have both glorified it, and will glorify it again.
28ای پدر اسم خود را جلال بده!» ناگاه صدایی از آسمان در‌رسید که جلال دادم و باز جلال خواهم داد.
29The multitude therefore that stood and heard, said that it thundered. Others said: An angel spoke to him.
29پس گروهی که حاضر بودند این را شنیده، گفتند: «رعد شد!» ودیگران گفتند: «فرشته‌ای با او تکلم کرد!»
30Jesus answered, and said: This voice came not because of me, but for your sakes.
30عیسی در جواب گفت: «این صدا از برای من نیامد، بلکه بجهت شما.
31Now is the judgment of the world: now shall the prince of this world be cast out.
31الحال داوری این جهان است و الان رئیس این جهان بیرون افکنده می‌شود.
32And I, if I be lifted up from the earth, will draw all things to myself.
32و من اگر از زمین بلند کرده شوم، همه را به سوی خود خواهم کشید.»
33(Now this he said, signifying what death he should die.)
33و این را گفت کنایه از آن قسم موت که می‌بایست بمیرد.
34The multitude answered him: We have heard out of the law, that Christ abideth for ever; and how sayest thou: The Son of man must be lifted up? Who is this Son of man?
34پس همه به او جواب دادند: «ما از تورات شنیده‌ایم که مسیح تا به ابد باقی می‌ماند. پس چگونه تو می‌گویی که پسر انسان باید بالا کشیده شود؟ کیست این پسر انسان؟»
35Jesus therefore said to them: Yet a little while, the light is among you. Walk whilst you have the light, that the darkness overtake you not. And he that walketh in darkness, knoweth not whither he goeth.
35آنگاه عیسی بدیشان گفت: «اندک زمانی نور با شماست. پس مادامی که نور با شماست، راه بروید تا ظلمت شما را فرو نگیرد؛ و کسی‌که در تاریکی راه می‌رود نمی داند به کجا می‌رود.
36Whilst you have the light, believe in the light, that you may be the children of light. These things Jesus spoke; and he went away, and hid himself from them.
36مادامی که نوربا شماست به نور ایمان آورید تا پسران نورگردید.» عیسی چون این را بگفت، رفته خود را ازایشان مخفی ساخت.
37And whereas he had done so many miracles before them, they believed not in him:
37و با اینکه پیش روی ایشان چنین معجزات بسیار نموده بود، بدو ایمان نیاوردند.
38That the saying of Isaias the prophet might be fulfilled, which he said: Lord, who hath believed our hearing? and to whom hath the arm of the Lord been revealed?
38تا کلامی که اشعیا نبی گفت به اتمام رسد: «ای خداوندکیست که خبر ما را باور کرد و بازوی خداوند به که آشکار گردید؟»
39Therefore they could not believe, because Isaias said again:
39و از آنجهت نتوانستندایمان آورد، زیرا که اشعیا نیز گفت:
40He hath blinded their eyes, and hardened their heart, that they should not see with their eyes, nor understand with their heart, and be converted, and I should heal them.
40«چشمان ایشان را کور کرد و دلهای ایشان را سخت ساخت تا به چشمان خود نبینند و به دلهای خود نفهمندو برنگردند تا ایشان را شفا دهم.»
41These things said Isaias, when he saw his glory, and spoke of him.
41این کلام رااشعیا گفت وقتی که جلال او را دید و درباره اوتکلم کرد.
42However, many of the chief men also believed in him; but because of the Pharisees they did not confess him, that they might not be cast out of the synagogue.
42لکن با وجود این، بسیاری ازسرداران نیز بدو ایمان آوردند، اما به‌سبب فریسیان اقرار نکردند که مبادا از کنیسه بیرون شوند.
43For they loved the glory of men more than the glory of God.
43زیرا که جلال خلق را بیشتر از جلال خدا دوست می‌داشتند.
44But Jesus cried, and said: He that believeth in me, doth not believe in me, but in him that sent me.
44آنگاه عیسی ندا کرده، گفت: «آنکه به من ایمان آورد، نه به من بلکه به آنکه مرا فرستاده است، ایمان آورده است.
45And he that seeth me, seeth him that sent me.
45و کسی‌که مرا دید فرستنده مرا دیده است.
46I am come a light into the world; that whosoever believeth in me, may not remain in darkness.
46من نوری در جهان آمدم تا هرکه به من ایمان آورد در ظلمت نماند.
47And if any man hear my words, and keep them not, I do not judge him: for I came not to judge the world, but to save the world.
47و اگر کسی کلام مرا شنید و ایمان نیاورد، من براو داوری نمی کنم زیرا که نیامده‌ام تا جهان راداوری کنم بلکه تا جهان را نجات‌بخشم.
48He that despiseth me, and receiveth not my words, hath one that judgeth him; the word that I have spoken, the same shall judge him in the last day.
48هرکه مرا حقیر شمارد و کلام مرا قبول نکند، کسی هست که در حق او داوری کند، همان کلامی که گفتم در روز بازپسین بر او داوری خواهد کرد.
49For I have not spoken of myself; but the Father who sent me, he gave me commandment what I should say, and what I should speak.
49زآنرو که من از خود نگفتم، لکن پدری که مرافرستاد، به من فرمان داد که چه بگویم و به چه چیزتکلم کنم.
50And I know that his commandment is life everlasting. The things therefore that I speak, even as the Father said unto me, so do I speak.
50و می‌دانم که فرمان او حیات جاودانی است. پس آنچه من می‌گویم چنانکه پدربمن گفته است، تکلم می‌کنم.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.