1 Corinthians 10
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1For I would not have you ignorant, brethren, that our fathers were all under the cloud, and all passed through the sea.
1زیرا‌ای برادران نمی خواهم شما بی خبر باشید از اینکه پدران ما همه زیرابر بودند و همه از دریا عبور نمودند
2And all in Moses were baptized, in the cloud, and in the sea:
2و همه به موسی تعمید یافتند، در ابر و در دریا؛
3And did all eat the same spiritual food,
3و همه همان خوراک روحانی را خوردند
4And all drank the same spiritual drink; (and they drank of the spiritual rock that followed them, and the rock was Christ.)
4و همه همان شرب روحانی را نوشیدند، زیرا که می‌آشامیدنداز صخره روحانی که از عقب ایشان می‌آمد و آن صخره مسیح بود.
5But with most of them God was not well pleased: for they were overthrown in the desert.
5لیکن از اکثر ایشان خداراضی نبود، زیرا که در بیابان انداخته شدند.
6Now these things were done in a figure of us, that we should not covet evil things as they also coveted.
6و این امور نمونه‌ها برای ما شد تا ماخواهشمند بدی نباشیم، چنانکه ایشان بودند؛
7Neither become ye idolaters, as some of them, as it is written: The people sat down to eat and drink, and rose up to play.
7ونه بت‌پرست شوید، مثل بعضی از ایشان، چنانکه مکتوب است: «قوم به اکل و شرب نشستند وبرای لهو و لعب برپا شدند.»
8Neither let us commit fornication, as some of them committed fornication, and there fell in one day three and twenty thousand.
8و نه زنا کنیم چنانکه بعضی از ایشان کردند و در یک روزبیست و سه هزار نفر هلاک گشتند.
9Neither let us tempt Christ: as some of them tempted, and perished by the serpents.
9و نه مسیح راتجربه کنیم، چنانکه بعضی از ایشان کردند و ازمارها هلاک گردیدند.
10Neither do you murmur: as some of them murmured, and were destroyed by the destroyer.
10و نه همهمه کنید، چنانکه بعضی از ایشان کردند و هلاک کننده ایشان را هلاک کرد.
11Now all these things happened to them in figure: and they are written for our correction, upon whom the ends of the world are come.
11و این همه بطور مثل بدیشان واقع شد وبرای تنبیه ما مکتوب گردید که اواخر عالم به ما رسیده است.
12Wherefore he that thinketh himself to stand, let him take heed lest he fall.
12پس آنکه گمان برد که قایم است، باخبر باشد که نیفتد.
13Let no temptation take hold on you, but such as is human. And God is faithful, who will not suffer you to be tempted above that which you are able: but will make also with temptation issue, that you may be able to bear it.
13هیچ تجربه جز آنکه مناسب بشر باشد، شما را فرو نگرفت. اما خداامین است که نمی گذارد شما فوق طاقت خودآزموده شوید، بلکه باتجربه مفری نیز می‌سازد تایارای تحمل آن را داشته باشید.
14Wherefore, my dearly beloved, fly from the service of idols.
14لهذا‌ای عزیزان من از بت‌پرستی بگریزید.
15I speak as to wise men: judge ye yourselves what I say.
15به خردمندان سخن می‌گویم: خود حکم کنیدبرآنچه می‌گویم.
16The chalice of benediction, which we bless, is it not the communion of the blood of Christ? And the bread, which we break, is it not the partaking of the body of the Lord?
16پیاله برکت که آن را تبرک می‌خوانیم، آیا شراکت در خون مسیح نیست؟ ونانی را که پاره می‌کنیم، آیا شراکت در بدن مسیح نی؟
17For we, being many, are one bread, one body, all that partake of one bread.
17زیرا ما که بسیاریم، یک نان و یکتن می‌باشیم چونکه همه از یک نان قسمت می‌یابیم.
18Behold Israel according to the flesh: are not they, that eat of the sacrifices, partakers of the altar?
18اسرائیل جسمانی را ملاحظه کنید! آیاخورندگان قربانی‌ها شریک قربانگاه نیستند؟
19What then? Do I say, that what is offered in sacrifice to idols, is any thing? Or, that the idol is any thing?
19پس چه گویم؟ آیا بت چیزی می‌باشد؟ یا که قربانی بت چیزی است؟
20But the things which the heathens sacrifice, they sacrifice to devils, and not to God. And I would not that you should be made partakers with devils.
20نی! بلکه آنچه امت هاقربانی می‌کنند، برای دیوها می‌گذرانند نه برای خدا؛ و نمی خواهم شما شریک دیوها باشید.
21You cannot drink the chalice of the Lord, and the chalice of devils: you cannot be partakers of the table of the Lord, and of the table of devils.
21محال است که هم از پیاله خداوند و هم از پیاله دیوها بنوشید؛ و هم از مایده خداوند و هم ازمایده دیوها نمی توانید قسمت برد.
22Do we provoke the Lord to jealousy? Are we stronger than he? All things are lawful for me, but all things are not expedient.
22آیاخداوند را به غیرت می‌آوریم یا از او تواناترمی باشیم؟
23All things are lawful for me, but all things do not edify.
23همه‌چیز جایز است، لیکن همه مفیدنیست؛ همه رواست، لیکن همه بنا نمی کند.
24Let no man seek his own, but that which is another’s.
24هرکس نفع خود را نجوید، بلکه نفع دیگری را.
25Whatsoever is sold in the shambles, eat; asking no question for conscience’ sake.
25هرآنچه را در قصابخانه می‌فروشند، بخوریدو هیچ مپرسید به‌خاطر ضمیر.
26The earth is the Lord’s, and the fulness thereof.
26زیرا که جهان و پری آن از آن خداوند است.
27If any of them that believe not, invite you, and you will be willing to go; eat of any thing that is set before you, asking no question for conscience’ sake.
27هرگاه کسی ازبی ایمانان از شما وعده خواهد و می‌خواهیدبروید، آنچه نزد شما گذارند بخورید و هیچ مپرسید بجهت ضمیر.
28But if any man say: This has been sacrificed to idols, do not eat of it for his sake that told it, and for conscience’ sake.
28اما اگر کسی به شماگوید «این قربانی بت است»، مخورید به‌خاطر آن کس که خبر داد و بجهت ضمیر، زیرا که جهان وپری آن از آن خداوند است.
29Conscience, I say, not thy own, but the other’s. For why is my liberty judged by another man’s conscience?
29اما ضمیرمی گویم نه از خودت بلکه ضمیر آن دیگر؛ زیراچرا ضمیر دیگری بر آزادی من حکم کند؟
30If I partake with thanksgiving, why am I evil spoken of, for that for which I give thanks?
30واگر من به شکر بخورم، چرا بر من افترا زنند به‌سبب آن چیزی که من برای آن شکر می‌کنم؟
31Therefore, whether you eat or drink, or whatsoever else you do, do all to the glory of God.
31پس خواه بخورید، خواه بنوشید، خواه هرچه کنید، همه را برای جلال خدا بکنید.
32Be without offence to the Jews, and to the Gentiles, and to the church of God:
32یهودیان و یونانیان و کلیسای خدا را لغزش مدهید.
33As I also in all things please all men, not seeking that which is profitable to myself, but to many, that may be saved.
33چنانکه من نیز در هرکاری همه را خوش می‌سازم و نفع خود را طالب نیستم، بلکه نفع بسیاری را تا نجات یابند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.