Rom 8
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1To pongah vaihi Kri Jesu ah kaom, taksa baktiah kacaeh ai, Muithla baktiah kacaeh kaminawk hanah, lokcaekhaih om ai boeh.
1پس هیچ قصاص نیست بر آنانی که درمسیح عیسی هستند.
2Kri Jesu ah Muithla hinghaih lok mah zae duekhaih lok thung hoiah ang loisak boeh.
2زیرا که شریعت روح حیات در مسیح عیسی مرا از شریعت گناه وموت آزاد گردانید.
3Taksa rang hoiah thazok moe, kaalok mah toksah thai ai naah, zae loihsak hanah, Sithaw mah zae taksa tawn kami baktiah a Capa to patoeh, Anih mah zae taksa to danpaek:
3زیرا آنچه از شریعت محال بود، چونکه به‌سبب جسم ضعیف بود، خدا پسرخود را در شبیه جسم گناه و برای گناه فرستاده، برگناه در جسم فتوا داد،
4taksa koehhaih baktiah kacaeh ai, Muithla koehhaih baktiah caeh kami loe, kaalok mah thuih ih toenghaih to aicae khaeah koepsak tih.
4تا عدالت شریعت کامل گردد در مایانی که نه بحسب جسم بلکه برحسب روح رفتار می‌کنیم.
5Taksa koehhaih baktiah khosah kaminawk loe taksa koehhaih hmuennawk to poek o; toe Muithla koehhaih baktiah khosah kaminawk loe Muithla koehhaih hmuennawk to poek o.
5زیرا آنانی که برحسب جسم هستند، درچیزهای جسم تفکر می‌کنند و اما آنانی که برحسب روح هستند در چیزهای روح.
6Taksa poekhaih palung loe duekhaih ih ni; toe Muithla poekhaih palung loe hinghaih hoi monghaih ah oh.
6از آن جهت که تفکر جسم موت است، لکن تفکر روح حیات و سلامتی است.
7Tipongah tih nahaeloe taksa poekhaih palung loe Sithaw hoi misa ah oh: Sithaw lok ah angpaek ai khue na ai ah, angpaek doeh angpaek thai ai.
7زانرو که تفکر جسم دشمنی خدا است، چونکه شریعت خدا رااطاعت نمی کند، زیرا نمی تواند هم بکند.
8To pongah, taksa ah kaom kaminawk loe Sithaw ih palung tongh o thai ai.
8وکسانی که جسمانی هستند، نمی توانند خدا راخشنود سازند.
9Toe Sithaw ih Muithla nangcae thungah om nahaeloe, nangcae loe taksa ah na om o ai, Muithla ah ni na oh o. Mi kawbaktih doeh Kri Muithla tawn ai kami loe, Kri ih kami na ai ni.
9لکن شما در جسم نیستید بلکه در روح، هرگاه روح خدا در شما ساکن باشد؛ وهرگاه کسی روح مسیح را ندارد وی از آن اونیست.
10Toe nangcae thungah Kri to om nahaeloe, zae pongah nangcae ih takpum dueh cadoeh, toenghaih pongah Muithla loe hinghaih ah oh.
10و اگر مسیح در شما است، جسم به‌سبب گناه مرده است و اما روح، به‌سبب عدالت، حیات‌است.
11Toe duekhaih hoi Jesu Pathawkkung ih Muithla to nangcae thungah om nahaeloe, nangcae thungah kaom Anih ih Muithla rang hoiah duekhaih thung hoi Kri Pathawkkung mah, kadueh thaih nangcae ih takpum to pathawk toeng tih.
11و اگر روح او که عیسی را ازمردگان برخیزانید در شما ساکن باشد، او که مسیح را از مردگان برخیزانید، بدنهای فانی شمارا نیز زنده خواهد ساخت به روح خود که در شماساکن است.
12To pongah nawkamyanawk, aicae loe taksa ah om ai, taksa koehhaih baktiah a hing o han ai ah, laiba a tawnh o.
12بنابراین‌ای برادران، مدیون جسم نیستیم تابرحسب جسم زیست نماییم.
13Taksa koehhaih baktiah na hing o nahaeloe, na dueh o tih: toe Muithla rang hoiah taksa mah sak ih zaehaihnawk to na hum o nahaeloe, na hing o tih.
13زیرا اگربرحسب جسم زیست کنید، هرآینه خواهید مرد. لکن اگر افعال بدن را بوسیله روح بکشید، همانا خواهید زیست.
14Sithaw Muithla mah zaeh ih kaminawk boih loe, Sithaw caa ah oh o.
14زیرا همه کسانی که از روح خدا هدایت می‌شوند، ایشان پسران خدایند.
15Nangcae loe zit kaom tamna ah oh lethaih palung to na hak o ai; Abba, Pa, tiah kawk thaihaih a caa ah angcoenghaih Muihtla ni na hak o.
15از آنرو که روح بندگی را نیافته‌اید تا باز ترسان شوید بلکه روح پسر‌خواندگی را یافته‌اید که به آن ابا یعنی‌ای پدر ندا می‌کنیم.
16Aicae loe Sithaw ih caa ah a oh o, tito aicae ih muithla hoi nawnto Sithaw angmah ih Muithla mah hnukung ah oh.
16همان روح برروحهای ما شهادت می‌دهد که فرزندان خداهستیم.
17Anih ih caa ah a oh o nahaeloe, qawktoepkung, Sithaw ih qawktoep kami ah a om o ueloe, Kri hoi nawnto qawktoepkung ah a om o tih; anih hoi nawnto patang a khang o nahaeloe, aicae doeh a lensawkhaih ah om o toeng tih.
17و هرگاه فرزندانیم، وارثان هم هستیم یعنی ورثه خدا و هم‌ارث با مسیح، اگر شریک مصیبتهای او هستیم تا در جلال وی نیز شریک باشیم.
18Vaihi thuem karai tonghaihnawk loe aicae khaeah amtueng han koi lensawkhaih hoi patah naah tidoeh na ai ni, tiah ka poek.
18زیرا یقین می‌دانم که دردهای زمان حاضرنسبت به آن جلالی که در ما ظاهر خواهد شد هیچ است.
19Sithaw caanawk amtuenghaih to a sak ih hmuenanwk boih mah paroeai oephaih hoiah zing o.
19زیرا که انتظار خلقت، منتظر ظهورپسران خدا می‌باشد،
20A sak ih hmuen to doeh amrohaih misong thung hoiah loihsak moe, kalensawk Sithaw caanawk loihhaih thungah akun toeng han oh pongah,
20زیرا خلقت، مطیع بطالت شد، نه به اراده خود، بلکه بخاطر او که آن را مطیع گردانید،
21a sak ih hmuen loe tidoeh avang ai ah oh sut, toe angmakoeh ah to tiah om ai, oephaih rang hoiah ni Anih mah to tiah ohsak.
21در امید که خود خلقت نیز از قیدفساد خلاصی خواهد یافت تا در آزادی جلال فرزندان خدا شریک شود.
22A sak ih hmuennawk boih loe vaihi khoek to nawkta oh tom nathuem ih zok kana baktiah pacip pa-aahaih hoiah a hang o, tito a panoek o.
22زیرا می‌دانیم که تمام خلقت تا الان با هم در آه کشیدن و درد زه می‌باشند.
23Nihcae khue ai, Muithla thingthai tangsuek ah kaom aicae doeh, a caa ah ohhaih hoi aicae taksa loih han akranghaih to a oep o pongah, a zing o naah aimacae ih palung thung hoiah a hangh o toeng.
23و نه این فقط، بلکه ما نیز که نوبر روح را یافته‌ایم، در خود آه می‌کشیم در انتظارپسرخواندگی یعنی خلاصی جسم خود.
24Aicae loe to oephaih hoiah ni pahlong ah oh: toe hnukhaih loe oephaih ah om ai: kami maeto mah a hnuk tangcae hmuen to oep khing vop tih maw?
24زیراکه به امید نجات یافتیم، لکن چون امید دیده شد، دیگر امید نیست، زیرا آنچه کسی بیند چرا دیگردر امید آن باشد؟
25Toe a hnu o ai ih hmuen to a oep o nahaeloe, to hmuen to palungsawkhaih hoiah zing han oh.
25اما اگر امید چیزی را داریم که نمی بینیم، با صبر انتظار آن می‌کشیم.
26To baktih toengah aicae thazok naah Muithla mah ang bomh: aicae mah lawk a thuih o han oh, lawkthuih han koi to a panoek o ai: toe lok hoi thui laek ai karoek to Muithla mah roe mah ahamhaih hoiah aicae taham ah lawk ang thuih pae.
26و همچنین روح نیز ضعف ما را مددمی کند، زیرا که آنچه دعا کنیم بطوری که می‌بایدنمی دانیم، لکن خود روح برای ما شفاعت می‌کند به ناله هایی که نمی شود بیان کرد.
27Palungthin Pakrongkung mah loe Muithla poekhaih palung to panoek, tipongah tih nahaeloe Sithaw koehhaih baktih toengah Anih mah kaciim kaminawk hanah lawkthuih pae.
27و او که تفحص کننده دلهاست، فکر روح را می‌داند زیراکه او برای مقدسین برحسب اراده خدا شفاعت می‌کند.
28Anih mah Sithaw palung kaminawk hoi a timhaih baktiah kawk ih kaminawk hanah khosak hoihaih hmuennawk a sak pae boih, tito a panoek o.
28و می‌دانیم که بجهت آنانی که خدا رادوست می‌دارند و بحسب اراده او خوانده شده‌اند، همه‌چیزها برای خیریت (ایشان ) با هم در کار می‌باشند.
29Anih loe pop parai nawkamyanawk thungah calu koekah oh moe, a Capa hoi kanghmong ah ohsak hanah, Angmah panoek coek ih kami to a thuih coek boeh.
29زیرا آنانی را که از قبل شناخت، ایشان را نیز پیش معین فرمود تا به صورت پسرش متشکل شوند تا او نخست زاده ازبرادران بسیار باشد.
30To tiah Angmah panoek coek ih kaminawk to ni Anih mah doeh kawk: a kawk ih kaminawk to a toengsak: a toengsak ih kaminawk to a pakoeh.
30و آنانی را که از قبل معین فرمود، ایشان را هم خواند و آنانی را که خواندایشان را نیز عادل گردانید و آنانی را که عادل گردانید، ایشان را نیز جلال داد.
31To tiah nahaeloe hae hmuennawk hae kawbangmaw a thuih o han? Aicae bangah Sithaw om nahaeloe, mi mah maw aicae hae tuh thai tih?
31پس به این چیزها چه گوییم؟ هرگاه خدا باما است کیست به ضد ما؟
32A Capa mataeng doeh paquem ai ah, aicae boih han Paekkung loe, hmuennawk boih aicae han azom ah paek ai ah om tih maw?
32او که پسر خود رادریغ نداشت، بلکه او را در راه جمیع ما تسلیم نمود، چگونه با وی همه‌چیز را به ما نخواهدبخشید؟
33Toenghaih omsakkung loe Sithaw ni, to pongah Sithaw mah qoih ih kaminawk to mi mah maw zae net thai tih?
33کیست که بر برگزیدگان خدا مدعی شود؟ آیا خدا که عادل کننده است؟
34Lokcaek kami loe mi aa? Kri loe duek, toe duekhaih thung hoi angthawk let boeh, Anih loe Sithaw bantang bangah anghnut moe, aicae taham ah lawkthuih.
34کیست که بر ایشان فتوا دهد؟ آیا مسیح که مرد بلکه نیزبرخاست، آنکه به‌دست راست خدا هم هست وما را نیز شفاعت می‌کند؟
35Kri amlunghaih hoiah mi mah maw aicae tapraek thai tih? Amtanghaih, to tih ai boeh loe patangkhanghaih, to tih ai boeh loe pacaekthlaekhaih, to tih ai boeh loe takaang thohhaih, to tih ai boeh loe bangkrai ah ohhaih, to tih ai boeh loe zit kathok raihaih hoi sumsennawk mah tapraek thai tih maw?
35کیست که ما را ازمحبت مسیح جدا سازد؟ آیا مصیبت یا دلتنگی یاجفا یا قحط یا عریانی یا خطر یا شمشیر؟
36Nangcae pongah kaicae loe athun qui duekhaih ka tongh o; kaicae loe boh han suek ih tuu baktiah a poek o, tiah tarik ih oh.
36چنانکه مکتوب است که «بخاطر تو تمام روزکشته و مثل گوسفندان ذبحی شمرده می‌شویم.»
37To tiah na ai ni, hae hmuennawk boih Palungkung, Anih rang hoiah aicae loe pazawk kaminawk pong kapop ah a pazawk o.
37بلکه در همه این امور از حد زیاده نصرت یافتیم، بوسیله او که ما را محبت نمود.
38Kai loe duekhaih mah doeh, hinghaih mah doeh, van kaminawk mah doeh, van ukkungnawk mah doeh, thacakhaih mah doeh, vaihiah kaom hmuen mah doeh, hmabang kaom han koi hmuennawk mah doeh,
38زیرایقین می‌دانم که نه موت و نه حیات و نه فرشتگان و نه روسا و نه قدرتها و نه چیزهای حال و نه چیزهای آینده
39kasang mah doeh, kahnaem mah doeh, kawbaktih sak ih hmuen mah doeh, aicae Angraeng Kri Jesu ah kaom, Sithaw amlunghaih thung hoiah tapraek thai mak ai, tito ka panoek.
39و نه بلندی و نه پستی و نه هیچ مخلوق دیگر قدرت خواهد داشت که ما را ازمحبت خدا که در خداوند ما مسیح عیسی است جدا سازد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.