Rom 14
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Tanghaih bangah thahnaem kaminawk to talawk oh, toe palunghaengh koi kaom hmuennawk pongah loe nihcae hoi lok angaek o hmah.
1و کسی را که در ایمان ضعیف باشدبپذیرید، لکن نه برای محاجه درمباحثات.
2Kami maeto mah loe hmuennawk boih caak thaih, tiah tanghaih a tawnh: toe kalah tanghaih thazok kami maeto mah loe aan khue ni a caak.
2یکی ایمان دارد که همه‌چیز را بایدخورد اما آنکه ضعیف است بقول می‌خورد.
3Toe Sithaw mah anih to talawk boeh pongah, caa kami mah caa ai kami to patoek hmah nasoe; caa ai kami mah doeh caa kami to lokcaek hmah nasoe.
3پس خورنده ناخورنده را حقیر نشمارد وناخورنده بر خورنده حکم نکند زیرا خدا او راپذیرفته است.
4Minawk ih tamna lokcaek kami nang loe mi aa? Angmah ih angraeng mah khue ni anih loe katoeng kami maw, katoeng ai kami, tiah lokcaek thai tih. Ue, Sithaw mah loe anih to toengsak thaih pongah, anih to toengsak tih.
4تو کیستی که بر بنده کسی دیگرحکم می‌کنی؟ او نزد آقای خود ثابت یا ساقطمی شود. لیکن استوار خواهد شد زیرا خدا قادراست که او را ثابت نماید.
5Kami maeto mah loe ani maeto pongah loe kalah ani to hoih kue, tiah poek: kalah kami mah loe ani loe anghmong boih, tiah poek. Kami boih a poekhaih baktiah om nasoe.
5یکی یک روز را از دیگری بهتر می‌داند ودیگری هر روز را برابر می‌شمارد. پس هر کس درذهن خود متیقن بشود.
6Ani zaa kami loe Angraeng han ih ni a zaah; ani zaa ai kami loe, Angraeng hanah zaa ai. Kacaa kami loe, Angraeng ah a caak pongah, Sithaw khaeah kawnhaih lok to thuih; kacaa ai kami loe, Angraeng ah caa ai pongah, Sithaw khaeah kawnhaih lok thui ai.
6آنکه روز را عزیز می‌داندبخاطر خداوند عزیزش می‌دارد و آنکه روز راعزیز نمی دارد هم برای خداوند نمی دارد؛ و هرکه می‌خورد برای خداوند می‌خورد زیرا خدا راشکر می‌گوید، و آنکه نمی خورد برای خداوندنمی خورد و خدا را شکر می‌گوید.
7Aicae loe angmah han khue a hing o ai, angmah han khue a dueh o ai.
7زیرا احدی از ما به خود زیست نمی کند و هیچ‌کس به خودنمی میرد.
8A hing o nahaeloe, Angraeng ah ni a hing o; a duek o cadoeh, Angraeng ah ni a duek o: to pongah, a hing o cadoeh, a duek o cadoeh, aicae loe Angraeng ih qawk ah ni a oh o.
8زیرا اگر زیست کنیم برای خداوندزیست می‌کنیم و اگر بمیریم برای خداوند می میریم. پس خواه زنده باشیم، خواه بمیریم، ازآن خداوندیم.
9Kri loe kadueh kami hoi kahing kami ih Angraeng ah oh thai hanah, a duek, angthawk let moe, a hing let boeh.
9زیرا برای همین مسیح مرد وزنده گشت تا بر زندگان و مردگان سلطنت کند.
10Aicae loe Kri lokcaekhaih tangkhang hmaa ah angdoe boih tih, to tiah nahaeloe tih hanah nam nawkamya to lok na caek loe? To tih ai boeh loe tih hanah nam nawkamya to na khet patoek loe?
10لکن تو چرا بر برادر خود حکم می‌کنی؟ یا تونیز چرا برادر خود را حقیر می‌شماری؟ زانرو که همه پیش مسند مسیح حاضر خواهیم شد.
11Cabu thungah, Kai ka hing pongah, kami boih ka hmaa ah khokkhu cangkrawn o tih, kami boih mah Sithaw to taphong o tih, tiah Angraeng mah thuih ih lok tarik ih oh.
11زیرا مکتوب است «خداوند می‌گوید به حیات خودم قسم که هر زانویی نزد من خم خواهد شد وهر زبانی به خدا اقرار خواهد نمود.»
12To naah aicae boih mah Anih kawng to Sithaw hmaa ah taphong o tih.
12پس هریکی از ما حساب خود را به خدا خواهد داد.
13To pongah aicae mah maeto hoi maeto lokcaek o hma lai si: toe mi kawbaktih doeh nawkamya amtimh han ih maw, to tih ai boeh loe amthaek han ih maw sah o hma si.
13بنابراین بر یکدیگر حکم نکنیم بلکه حکم کنید به اینکه کسی سنگی مصادم یا لغزشی در راه برادر خود ننهد.
14Angraeng Jesu tanghaih rang hoiah, Kawbaktih caaknaek doeh angmah koehah amhnong ai, tiah a panoek o: toe ciimcai ai, tiah poek kami hanah loe, to hmuen to ciim ai.
14می‌دانم و در عیسی خداوندیقین می‌دارم که هیچ‌چیز در ذات خود نجس نیست جز برای آن کسی‌که آن را نجس پندارد؛ برای او نجس است.
15Toe na caak ih buh pongah nawkamya palung na setsak nahaeloe, nang loe amlunghaih hoiah khosah kami na ai vop ni. Anih hanah Kri duek boeh pongah na caak ih buh hoiah anih to amrosak hmah.
15زیرا هرگاه برادرت به خوراک آزرده شود، دیگر به محبت رفتارنمی کنی. به خوراک خود هلاک مساز کسی را که مسیح در راه او بمرد.
16Na hoihhaih to kasae thuihaih ah om hmah nasoe:
16پس مگذارید که نیکویی شما را بد گویند.
17Sithaw mah siangpahrang ah uk ih prae loe caak naekhaih ahmuen na ai ni; Kacai Muithla ah toenghaih, angdaehhaih hoi anghoehaih ah ni oh.
17زیرا ملکوت خدا اکل وشرب نیست بلکه عدالت و سلامتی و خوشی درروح‌القدس.
18To tiah Kri toksah kami loe Sithaw hmaa ah tapom han koiah oh, kaminawk mah pakoeh han koiah doeh oh.
18زیرا هرکه در این امور خدمت مسیح را کند، پسندیده خدا و مقبول مردم است.
19To pongah aicae loe angdaehhaih hoi kami qoengsak thaih hmuen to patom o si.
19پس آن اموری را که منشا سلامتی و بنای یکدیگر است پیروی نمایید.
20Caaknaekhaih hoiah Sithaw toksakhaih to amrosak hmah. Hmuen boih loe ciim; toe kami amtimsak hanah caak to hoih ai.
20بجهت خوراک کار خدا را خراب مساز. البته همه‌چیز پاک است، لیکن بد است برای آن شخص که برای لغزش می‌خورد.
21Nam nawkamya amtimsak hanah loe moi doeh, misurtui doeh, kawbaktih caaknaeknawk doeh caak han om ai.
21گوشت نخوردن و شراب ننوشیدن و کاری نکردن که باعث ایذا یا لغزش یا ضعف برادرت باشد نیکواست.
22Tanghaih na tawnh maw? Na tawnh nahaeloe nangmah hanah Sithaw hmaa ah tawn ah. A koeh moe, sak ih hmuen pongah angmah hoi angmah lok angcaek ai kami loe tahamhoih.
22آیا تو ایمان داری؟ پس برای خودت درحضور خدا آن را بدار، زیرا خوشابحال کسی‌که بر خود حکم نکند در آنچه نیکو می‌شمارد.
23Toe palunghaenghaih hoiah caa kami loe, tanghaih palung hoiah caa ai pongah, zaehaih a tawnh: to pongah tanghaih hoiah sah ai ih hmuen boih loe zaehaih ah ni oh.
23لکن آنکه شک دارد اگر بخورد ملزم می‌شود، زیرا به ایمان نمی خورد؛ و هر‌چه از ایمان نیست گناه است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.