Rom 7
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Nawkamyanawk, (kaalok panoek kaminawk khaeah ni lok ka thuih,) kami hing nathung khue ni kaalok mah kami to uk, tito na panoek o ai maw?
1ای برادران آیا نمی دانید (زیرا که با عارفین شریعت سخن می‌گویم ) که مادامی که انسان زنده است، شریعت بر وی حکمرانی دارد؟
2Thuih rumram ah, sava tawn nongpata loe sava hing nathung daan lok mah taoengh; toe sava to dueh nahaeloe sava ih daan lok thung hoiah a loih boeh.
2زیرا زن منکوحه برحسب شریعت به شوهرزنده بسته است، اما هرگاه شوهرش بمیرد، ازشریعت شوهرش آزاد شود.
3To pongah a sava hing nathung anih mah kalah nongpa hoi nawnto om nahaeloe, anih loe daan ai ah sava nuiah zaehaih sah kami, tiah thui o tih: toe sava to dueh boeh nahaeloe, anih mah kalah nongpa khaeah sava sah cadoeh, to daan thung hoiah a loih boeh pongah, anih loe daan lok aek kami hoi zaehaih sah kami ah om mak ai.
3پس مادامی که شوهرش حیات دارد، اگر به مرد دیگر پیوندد، زانیه خوانده می‌شود. لکن هرگاه شوهرش بمیرد، از آن شریعت آزاد است که اگر به شوهری دیگرداده شود، زانیه نباشد.
4To pongah, nawkamyanawk, kalah kami hoi imthong na krak o moe, duekhaih thung hoi angthawk Anih khaeah Sithaw ah thingthai na thaih o thai hanah, nangcae doeh Kri takpum rang hoiah kaalok thungah na duek o boeh.
4بنابراین، ای برادران من، شما نیز بوساطت جسد مسیح برای شریعت مرده شدید تا خود رابه دیگری پیوندید، یعنی با او که از مردگان برخاست، تا بجهت خدا ثمر آوریم.
5Aicae taksa ah a oh o naah, kaalok rang hoiah zae sak koehhaih palungthin mah, duekhaih thingthai athaih hanah, zaehaih mah aicae takpum thungah toksak.
5زیرا وقتی که در جسم بودیم، هوسهای گناهانی که ازشریعت بود، در اعضای ما عمل می‌کرد تا بجهت موت ثمر آوریم.
6Toe aicae loe vaihi kangquem Ca thungah a om o ai boeh, lokpaek kangtha Muithla ah tok a sak o thai hanah, duek hanah aicae qui hoi taoeng, kaalok thung hoiah a loih o boeh.
6اما الحال چون برای آن چیزی که در آن بسته بودیم مردیم، از شریعت آزاد شدیم، بحدی که در تازگی روح بندگی می‌کنیم نه در کهنگی حرف.
7To tih nahaeloe kawbangmaw a tih o han boeh? Kaalok ah zaehaih oh maw? Zaehaih om ai. Toe kaalok rang hoiah ni, zaehaih to ka panoek: Kaalok mah khit hmah, tiah thui ai nahaeloe, khithaih loe timaw, tito ka panoek mak ai.
7پس چه گوییم؟ آیا شریعت گناه است؟ حاشا! بلکه گناه را جز به شریعت ندانستیم. زیراکه شهوت را نمی دانستم، اگر شریعت نمی گفت که طمع مورز.
8Toe zaehaih mah kaalok nuiah atue kahoih to lak moe, ka nuiah congca khithaih hmuennawk to ohsak. Kaalok om ai ah loe zaehaih to duek.
8لکن گناه از حکم فرصت جسته، هر قسم طمع را در من پدید آورد، زیرا بدون شریعت گناه مرده است.
9Canghniah kai loe kaalok ai ah ka hing: toe kaalok angzoh naah, zaehaih angphong pongah, kai loe ka duek.
9و من از قبل بدون شریعت زنده می‌بودم؛ لکن چون حکم آمد، گناه زنده گشت و من مردم.
10Hinghaih paek han kaom kaalok mah, duekhaih ohsak, tito ka panoek.
10و آن حکمی که برای حیات بود، همان مرا باعث موت گردید.
11Zaehaih mah kaalok nuiah atue kahoih to lak moe, kai to ang ling; to kaalok mah kai ang hum.
11زیراگناه از حکم فرصت یافته، مرا فریب داد و به آن مرا کشت.
12To pongah, kaalok loe ciimcai, lokpaekhaih doeh ciimcai, toeng moe hoih.
12خلاصه شریعت مقدس است و حکم مقدس و عادل و نیکو.
13To tih nahaeloe kahoih hmuen loe kai han duekhaih ah oh maw? Om ai. Toe zae to zae baktiah amtueng thaih moe, kaalok rang hoiah zae to zaesak aep hanah, kahoih hmuen patohhaih rang hoiah ka nuiah duekhaih to ohsak.
13پس آیا نیکویی برای من موت گردید؟ حاشا! بلکه گناه، تا گناه بودنش ظاهر شود. بوسیله نیکویی برای من باعث مرگ شد تا آنکه گناه به‌سبب حکم بغایت خبیث شود.
14Kaalok loe Muithla ih hmuen ni, tito a panoek o: toe taksa ah ka oh pongah, zae thungah zawh ih kami ah ka oh.
14زیرا می‌دانیم که شریعت روحانی است، لکن من جسمانی و زیر گناه فروخته شده هستم،
15Ka sak ih hmuen to ka koeh ai: ka sak koeh ih hmuen to ka sah ai; ka hnukma ih hmuen to ka sak lat.
15که آنچه می‌کنم نمی دانم زیرا آنچه می‌خواهم نمی کنم بلکه کاری را که از آن نفرت دارم بجامی آورم.
16To tiah ka sak koeh ai ih hmuen to ka sak naah, kaalok loe toeng, tiah ka tapom.
16پس هرگاه کاری را که نمی خواهم به‌جا می‌آورم، شریعت را تصدیق می‌کنم که نیکوست.
17Toe vaihi kahoih ai hmuen sah kami loe kai na ai boeh ni, kai thungah kaom zae mah ni sak.
17و الحال من دیگر فاعل آن نیستم بلکه آن گناهی که در من ساکن است.
18Kai (ka taksa thungah,) thungah kahoih hmuen roe om ai, tito ka panoek: sak han ka koeh, toe kahoih hmuen sakhaih loklam to ka hnu ai.
18زیرامی دانم که در من یعنی در جسدم هیچ نیکویی ساکن نیست، زیرا که اراده در من حاضر است اماصورت نیکو کردن نی.
19Sak ka koeh ih kahoih hmuen to ka sah ai: toe sak ka koeh ai ih kahoih ai hmuen to ni ka sak lat.
19زیرا آن نیکویی را که می‌خواهم نمی کنم، بلکه بدی را که نمی خواهم می‌کنم.
20Sak koeh ai ih hmuen to vaihi ka sak vop nahaeloe, kai mah sak ih na ai boeh ni, kai thungah kaom zae mah ni sak.
20پس چون آنچه را نمی خواهم می‌کنم، من دیگر فاعل آن نیستم بلکه گناه که در من ساکن است.
21Kahoih hmuen sak ka koeh naah, kahoih ai hmuen kai khaeah oh, tito ka panoek.
21لهذا این شریعت را می‌یابم که وقتی که می‌خواهم نیکویی کنم بدی نزد من حاضر است.
22Kai thungah kaom kami mah loe Sithaw ih kaalok to koeh:
22زیرا برحسب انسانیت باطنی به شریعت خداخشنودم.
23toe ka takpum ah kaom kalah kaalok mah, ka poekhaih thungah kaom kaalok to aek, to tiah ka takpum ah kaom hmuennawk mah, zae sakhaih kaalok ih misong ah ang laemh haih, tito ka hnuk.
23لکن شریعتی دیگر در اعضای خودمی بینم که با شریعت ذهن من منازعه می‌کند و مرااسیر می‌سازد به آن شریعت گناه که در اعضای من است.
24Kai loe amtang amlai kami ah ni ka oh boeh! hae duekhaih takpum thung hoiah mi mah maw na loisak tih?
24وای بر من که مرد شقی‌ای هستم! کیست که مرا از جسم این موت رهایی بخشد؟
25Aicae Angraeng Jesu Kri rang hoiah, Sithaw khaeah kawnhaih lok ka thuih! to pongah ka poekhaih hoiah loe Sithaw ih kaalok baktiah tok ka sak, toe ka taksa hoiah loe zae sakhaih kaalok baktiah ni ka sak.
25خدا راشکر می‌کنم بوساطت خداوند ما عیسی مسیح. خلاصه اینکه من به ذهن خود شریعت خدا رابندگی می‌کنم و اما به جسم خود شریعت گناه را.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.