Lokcaekkung 3
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Kanaan prae ah misatukhaih panoek vai ai Israel kaminawk boih tanoek hanah,
1Estas são as nações que o SENHOR deixou, para provar Israel por meio delas, a saber, todos os que não haviam conhecido todas as guerras de Canaã;
2misatuk naah caeh vai ai Israel kaminawk ih a caanawk misatuk amtuk o hanah, Angraeng mah caehtaak ih kaminawk loe,
2somente para que as gerações dos filhos de Israel pudessem conhecê-la, para lhes ensinar a guerra, pelo menos àqueles que nada sabiam disso antes:
3Philistin ukkung angraeng pangato, Kanaan kaminawk boih, Sidon kaminawk, Lebanon mae nuiah kaom Hiv kaminawk, Baal-Hermon mae nui hoi Hamath karoek to kaom kaminawk to athum o.
3os cinco governantes dos filisteus, todos os cananeus, os sidônios e os heveus que habitavam no monte Líbano, desde o monte Baal-Hermom até a entrada de Hamate.
4Angraeng mah Mosi rang hoiah ampanawk khaeah paek ih loknawk to pazui o tih maw, pazui o mak ai, tiah panoek hanah Israel kaminawk to tanoek.
4Eles foram deixados para provar Israel, para saber se dariam ouvidos aos mandamentos do SENHOR, que ele ordenou a seus pais por intermédio de Moisés.
5Israel kaminawk loe Kanaan kaminawk, Hit kaminawk, Amor kaminawk, Periz kaminawk, Hiv kaminawk hoi Jebus kaminawk salakah khosak o.
5Os filhos de Israel viveram entre os cananeus, os hititas, os amorreus, os ferezeus, os heveus e os jebuseus.
6Nihcae ih canu to zu ah lak o moe, angmacae ih canu to nihcae capanawk hanah zu ah a paek o pacoengah, nihcae sithawnawk ih tok to a sak pae o.
6Eles tomaram as filhas deles para serem suas mulheres, deram as suas próprias filhas aos filhos deles, e serviram aos seus deuses.
7Israel kaminawk loe Angraeng mikhnukah kahoih ai hmuen to sak o; angmacae ih Angraeng Sithaw to pahnet o moe, Baal hoi Asherah ih tok to sak pae o.
7Os filhos de Israel fizeram o que era mau aos olhos do SENHOR, esqueceram-se do SENHOR seu Deus, e serviram aos baalins e aos postes ídolos.
8To pongah Angraeng palungphuihaih Israel kaminawk nuiah krak moe, nihcae to Mesopotamia siangpahrang Kushan-Rishathaim ban ah a zawh; Israel kaminawk loe anih ban ah saning tazetto thung toksak o.
8Portanto, a ira do SENHOR se acendeu contra Israel, e ele os vendeu para a mão de Cusã-Risataim, rei da Mesopotâmia; e os filhos de Israel serviram a Cusã-Risataim por oito anos.
9Toe Angraeng khaeah a hangh o naah loe, nihcae pahlong hanah Angraeng mah Kaleb ih amnawk, Kenaz capa Othniel to pathawk; anih mah nihcae to pahlong.
9Quando os filhos de Israel clamaram ao SENHOR, o SENHOR levantou um libertador para os filhos de Israel, que os salvou: Otniel, filho de Quenaz, irmão mais novo de Calebe.
10Anih nuiah Angraeng ih Muithla to oh; anih loe Israel kaminawk lokcaekkung ah oh pacoengah, misatukhaih ahmuen ah a caeh. Angraeng mah Mesopotamia siangpahrang Kushan-Arathaim to anih ban ah paek pongah, anih mah to siangpahrang to pazawk.
10O Espírito do SENHOR veio sobre ele, e ele julgou a Israel; saiu à guerra, e o SENHOR entregou Cusã-Risataim, rei da Mesopotâmia, em sua mão. A sua mão prevaleceu contra Cusã-Risataim.
11To pongah Kenaz capa Othniel duek karoek to, saning quipalito thung prae thungah monghaih to oh.
11A terra teve descanso por quarenta anos, e então Otniel, filho de Quenaz, morreu.
12Israel kaminawk mah Angraeng mikhnukah kahoih ai hmuen to sak o let; to tiah nihcae mah Angraeng hmaa ah kahoih ai hmuen to sak o pongah, Angraeng mah Moab siangpahrang Eglon to thacaksak.
12Os filhos de Israel voltaram a fazer o que era mau aos olhos do SENHOR, e o SENHOR fortaleceu Eglom, rei de Moabe, contra Israel, porque haviam feito o que era mau aos olhos do SENHOR.
13Eglon mah Ammon hoi Amelek kaminawk to nawnto pakhueng, Israel to a tuk moe, ungsikung kaom vangpui to lak.
13Ele reuniu os filhos de Amom e de Amaleque; marchou, feriu Israel e tomou posse da cidade das palmeiras.
14Israel kaminawk loe saning hatlaitazetto thung, Moab siangpahrang Eglon ban thungah toksak o.
14Os filhos de Israel serviram a Eglom, rei de Moabe, por dezoito anos.
15Israel kaminawk mah Angraeng khaeah hang o let naah, Angraeng mah banqoi ban patoh thaih, Benjamin acaeng, Gera capa, Ehud to pahlongkung ah paek; Israel kaminawk mah anih to Moab siangpahrang Eglon khaeah tangqum paek hanah patoeh o.
15Mas quando os filhos de Israel clamaram ao SENHOR, o SENHOR lhes levantou um libertador: Eúde, filho de Gera, o benjamita, homem canhoto. Os filhos de Israel enviaram por meio dele o tributo a Eglom, rei de Moabe.
16Ehud loe ahnuk ahmaa kanoe, dongto kasawk sumsen to sak moe, kahni thungah ayaw hmoek pacoengah, a bantang phaih nuiah angnaengh.
16Eúde fez para si uma espada de dois gumes, de um côvado de comprimento; e a cingiu debaixo de sua roupa, sobre a coxa direita.
17Tangqum to Moab siangpahrang Eglon khaeah paek; anih loe thawk parai.
17Ele ofereceu o tributo a Eglom, rei de Moabe. Ora, Eglom era um homem muito gordo.
18Ehud mah tangqum to paek pacoengah, tangqum phaw kaminawk to a caehsak ving.
18Quando Eúde terminou de entregar o tributo, despediu o povo que o havia carregado.
19Anih loe Gilgal vangpui taeng ih thlung lakhaih ahmuen phak naah, amlaem let moe, Aw siangpahrang, nang khaeah tamqulok thuih han ka tawnh, tiah a naa. Siangpahrang mah, To lok to thui hmah raeh! tiah a naa. To naah a taengah kaom kaminawk boih to tasa bangah tacawt o king.
19Mas ele mesmo voltou dos ídolos de pedra que estavam perto de Gilgal, e disse: “Tenho uma mensagem secreta para o senhor, ó rei.” O rei disse: “Silêncio!” Todos os que estavam ao redor dele saíram.
20Siangpahrang loe ni nat naah anghnuthaih ahmuen ah angmah bueng anghnut. Ehud mah anih khaeah, Sithaw khae ih lok nang han kang sinh, tiah a naa. Siangpahrang loe anghnuthaih ahmuen hoiah angthawk tahang.
20Eúde se aproximou dele; e o rei estava sentado sozinho em seu aposento fresco na sala superior. Eúde disse: “Tenho uma mensagem de Deus para o senhor.” E o rei se levantou da cadeira.
21To naah Ehud mah, A banqoi ban hoiah a bantang phaih pongah angnaeng ih sumsen to aphongh moe, siangpahrang to zok ah a thunh.
21Eúde estendeu a mão esquerda, puxou a espada da coxa direita e a cravou no ventre dele.
22Sumsen toeng akun boih khoek to a thunh, ahnuk bang khoek to sumsen to pra; a thawk mah padap khoep pongah, sumsen to aphong thai ai.
22O cabo também entrou após a lâmina; e a gordura se fechou sobre a lâmina, pois ele não tirou a espada do ventre dele; e as fezes saíram.
23To pacoengah Ehud loe imhmaa bangah caeh moe, thok khah khoep pacoengah, cabi takraeng thuih caeng.
23Então Eúde saiu para a varanda, fechou as portas da sala superior e as trancou.
24Anih caeh pacoengah, a tamnanawk angzoh o; toe thok khah khoep moe, takraeng ih thok to hnuk o naah, siangpahrang loe ni nat naah angsonghaih ahmuen ah anghak kalang mue, tiah thuih o.
24Depois que ele saiu, os servos do rei vieram e viram que as portas da sala superior estavam trancadas. Eles disseram: “Certamente ele está cobrindo os seus pés no aposento fresco.”
25Nihcae loe azatpaw khoek to zing o, anih mah thok paong ai naah loe, cabi to a lak o moe, thok to paong o; khenah, nihcae ih angraeng loe long ah duek sut.
25Esperaram até ficarem constrangidos; e eis que ele não abria as portas da sala superior. Portanto, pegaram a chave e as abriram, e eis que o seu senhor estava caído morto no chão.
26Nihcae mah zing o nathung ah Ehud loe loih ving boeh; thlung lakhaih ahmuen ah caeh moe, Seirah avang bang hoiah a loih ving.
26Eúde escapou enquanto eles esperavam, passou pelos ídolos de pedra e fugiu para Seirá.
27To ahmuen to a phak naah, Ephraim mae nui hoiah mongkah to a uengh; Israel kaminawk loe anih hoi nawnto mae nui hoiah anghumh o tathuk, anih mah nihcae to caeh haih.
27Quando chegou, tocou a trombeta na região montanhosa de Efraim; e os filhos de Israel desceram com ele das montanhas, e ele os liderou.
28Ka hnukah bang oh; Angraeng mah na misa Moab kaminawk to nangcae ban ah paek boeh, tiah a naa. To pongah kaminawk loe anih hnukah bang o tathuk moe, Moab prae caehhaih Jordan vapui yaeh ah caeh o, mi kawbaktih doeh vapui angkatsak ai.
28Ele lhes disse: “Sigam-me; porque o SENHOR entregou os seus inimigos, os moabitas, em suas mãos.” Eles o seguiram, tomaram os vaus do Jordão que levavam a Moabe, e não deixaram nenhum homem passar.
29To nathuem ah thacak Moab misatuh kami sang hato a hum o; kami maeto doeh loih o ai.
29Feriram naquele tempo cerca de dez mil homens de Moabe, todos homens fortes e valentes. Nenhum homem escapou.
30To na niah Moab kaminawk loe Israel kaminawk khaeah angpaek o. To nathuem hoi kamtong saning quitazetto thung prae thungah monghaih to oh.
30Assim, Moabe foi subjugado naquele dia sob a mão de Israel. E a terra teve descanso por oitenta anos.
31Ehud pacoengah, Anath capa Shamgar mah doeh, Philistin kami cumvai tarukto tayae toeng hoiah hum; anih mah doeh Israel kaminawk to pahlong.
31Depois dele foi Sangar, filho de Anate, que feriu seiscentos homens dos filisteus com uma aguilhada de bois. Ele também salvou Israel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.