Lokcaekkung 16
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Nito naah Samson loe Gaza ah caeh; to ahmuen ah tangyat zaw kami maeto a hnuk; to nongpata khaeah a caeh moe, anih to iih haih.
1Sansão foi a Gaza, viu ali uma prostituta e deitou-se com ela.
2Gaza vangpui ih kaminawk mah, Samson to ah oh, tiah panoek o naah, a ohhaih ahmuen to takui o moe, vangpui khongkha ah aqum puek anih to angang o; aqum ah loe oh o taak duem, khawnbang khodai ah anih to hum si, tiah a thuih o.
2Foi dito aos gazitas: “Sansão está aqui!” Eles o cercaram e ficaram de emboscada durante toda a noite na porta da cidade, e ficaram quietos a noite toda, dizendo: “Esperemos até a luz da manhã; então o mataremos.”
3Toe Samson loe qum taning khoek to khue ni to ah iih, anih loe qum taning ah angthawk moe, vangpui khongkha thokkung ih tung hnetto, takraenghaih hmuennawk boih palaeng ah aput moe, Hebron vangpui hmaa ah kaom mae nuiah a suek pae ving.
3Sansão ficou deitado até a meia-noite; então levantou-se à meia-noite, agarrou as portas da entrada da cidade, com as duas colunas, e as arrancou, com tranca e tudo. Ele as colocou sobre os ombros e as levou até o topo da montanha que fica em frente a Hebrom.
4To tiah oh pacoengah, Sorek azawn ah kaom Delilah, tiah ahmin kaom nongpata maeto hoiah ang koeh hoi.
4Depois disso, aconteceu que ele se apaixonou por uma mulher no vale de Soreque, cujo nome era Dalila.
5Philistin ukkunnawk loe nongpata khaeah caeh o moe, anih khaeah, Anih to ka pazawk o thaih moe, taoeng pacoengah, ka pacaekthlaek o hanah, a thacakhaih naah maw oh, tiah panoek thai hanah, anih to zoek ah; to tiah na sak thaih nahaeloe, kami boih mah phoisa shekel sang hatlaito kang paek o han, tiah a naa o.
5Os governantes dos filisteus foram até ela e lhe disseram: “Persuada-o e descubra onde reside a sua grande força, e como poderemos dominá-lo, para que possamos amarrá-lo e subjugá-lo; e cada um de nós lhe dará mil e cem peças de prata.”
6To pongah Delilah mah Samson khaeah, Na thacakhaih loe naah maw oh, nang hae kawbangmaw kang taoeng moe, kang pazawk thaih han, tiah na thui ah, tiah a naa.
6Dalila disse a Sansão: “Por favor, diga-me onde reside a sua grande força e com o que você poderia ser amarrado para ser subjugado.”
7Samson mah anih khaeah, Karoem ai qui kangtha sarihto hoiah nang komh o nahaeloe, ka tha zok ueloe, minawk kalah baktiah ka om tih, tiah a naa.
7Sansão lhe respondeu: “Se me amarrarem com sete cordas de vime verde que nunca foram secas, então ficarei fraco e serei como qualquer outro homem.”
8Philistin ukkungnawk mah nongpata hanah karoem ai qui kangtha sarihto sin pae o, nongpata mah Samson to qui sarihto hoiah a komh.
8Então os governantes dos filisteus trouxeram a ela sete cordas de vime verde que não haviam sido secas, e ela o amarrou com elas.
9Thoemto nongpanawk loe nongpata ih imkhaan thung hoiah zing o; Samson, Philistinnawk mah ang hmang o boeh, tiah a naa. To naah anih mah qui to hmai mah kangh ih tlangqui baktiah taprawt pae pet. To pongah a thacakhaih to panoek thai ai.
9Ora, ela tinha homens de emboscada aguardando no quarto de dentro. Ela lhe disse: “Os filisteus estão sobre você, Sansão!” Ele rompeu as cordas como um fio de estopa se rompe quando toca o fogo. Assim, a origem da sua força não foi descoberta.
10To naah Delilah mah Samson khaeah, Khenah, kai hae tiah doeh nang sah ai moe, amsawnlok nang thuih; angzoh loe, kawbangmaw kang taoengh thai han na thui ah, tiah a naa.
10Dalila disse a Sansão: “Eis que você zombou de mim e me contou mentiras. Agora, por favor, diga-me com o que você pode ser amarrado.”
11Anih mah Delilah khaeah, Mi mah doeh patoh vai ai ih qui kangtha hoiah nang taoengh nahaeloe, tha ka zok ueloe, minawk kalah baktiah ka om tih, tiah a naa.
11Ele lhe disse: “Se simplesmente me amarrarem com cordas novas com as quais nenhum trabalho tenha sido feito, então ficarei fraco e serei como qualquer outro homem.”
12To pongah Delilah mah qui kangtha to lak moe, anih to taoengh; kaminawk loe a imkhaan thungah oh o pongah, anih khaeah, Samson, Philistin kaminawk mah ang hmang o boeh, tiah a naa. To naah a ban ih qui to tlangqui baktiah apet.
12Então Dalila pegou cordas novas e o amarrou com elas, e lhe disse: “Os filisteus estão sobre você, Sansão!” A emboscada estava aguardando no quarto de dentro. Ele as rompeu de seus braços como se fossem uma linha.
13Delilah mah anih khaeah, Vaihi khoek to nang pahnui thuih moe, amsawnlok nang thuih; kawbangmaw kang taoengh thai han na thui ah, tiah a naa. Anih mah, Ka lu ah sarihto pakhui ih ka sam hae kahni sakhaih tangnaeng hoi nawnto na takaek moe, tapang ah sumdik hoiah na takhing caeng nahaeloe, ka tha zok ueloe, kalah kaminawk baktiah ka om tih, tiah a naa.
13Dalila disse a Sansão: “Até agora você tem zombado de mim e me contado mentiras. Diga-me com o que você pode ser amarrado.” Ele lhe respondeu: “Se você tecer as sete tranças da minha cabeça com o tecido no tear.”
14Delilah mah sarihto pakhui ih sam to lak, kahni sakhaih tangnaeng hoi nawnto takaek moe, sumdik hoiah tapang ah takhing caeng pacoengah, Samson, Philistinnawk mah ang hmang o boeh, tiah a naa let bae. Anih loe iihhaih ahmuen hoiah angthawk, kahni sakhaih tangnaeng, sumdik hoi thingnawk boih to a zuh moe, vah pae phaeng.
14Ela as fixou com o pino do tear e lhe disse: “Os filisteus estão sobre você, Sansão!” Ele despertou do sono e arrancou o pino do tear e o tecido.
15To pacoengah nongpata mah anih khaeah, Na poekhaih palungthin nang paek ai ah, kawbangmaw kai khaeah kang palung, tiah na thuih thaih? Amsawnlok vai thumto nang thuih boeh, toe naah maw na thacakhaih to oh, tito nang thui ai, tiah a naa.
15Ela lhe disse: “Como você pode dizer: ‘Eu a amo’, quando o seu coração não está comigo? Você zombou de mim estas três vezes e não me contou onde reside a sua grande força.”
16To tiah nithokkruek anget pae moe, duek han khoek to lok a dueng pae pongah,
16Como ela o pressionava diariamente com as suas palavras e o importunava, a sua alma se angustiou até a morte.
17Samson mah angmah ih palung thungah kaom hmuen to thuih pae boih; Sithaw ih Nazarit kami ah ka oh pongah, kam no ih zok thung hoi tacawt pacoengah, ka lu ih sam hae vaito doeh ka aat ai vop; sam ka aah nahaeloe, tha ka cak mak ai, tha ka zok ueloe, kalah kaminawk baktiah ni ka om tih, tiah a naa.
17Ele abriu todo o seu coração para ela e lhe disse: “Nenhuma navalha jamais passou pela minha cabeça; pois sou um nazireu para Deus desde o ventre da minha mãe. Se eu for rapado, a minha força se retirará de mim, ficarei fraco e serei como qualquer outro homem.”
18Samson mah palung thungah kaom hmuen to thuih pae boih boeh, tiah Delilah mah panoek naah, Philistin ukkungnawk kawk hanah kami to patoeh; vaito angzo o let raeh; palung thungah kaom hmuennawk boih ang thuih boeh, tiah a naa. To pongah Philistin ukkungnawk mah phoisa to sin o moe, nongpata khaeah caeh o.
18Quando Dalila percebeu que ele lhe havia aberto todo o seu coração, mandou chamar os governantes dos filisteus, dizendo: “Subam só mais esta vez, pois ele me abriu todo o seu coração.” Então os governantes dos filisteus subiram até ela e trouxeram o dinheiro em suas mãos.
19Samson to a phaih nuiah iihsak pacoengah, pakhui ih a sam sarihto aah pae hanah kami maeto a kawk, pakhui ih sam sarihto aah pacoengah, Samson loe tha zok boeh, to naah Delilah mah Samson to pacaekthlaek amtong boeh.
19Ela o fez dormir sobre os seus joelhos; chamou um homem e mandou rapar as sete tranças da cabeça dele. Ela começou a subjugá-lo, e a força dele se retirou.
20To pacoengah, Samson, Philistin kaminawk angzoh o boeh, tiah a naa. A iihhaih hoiah angthawk, hmaloe ah sak ih baktih toengah, kang thawk moe, ka sawt han vop, tiah a poek; Angraeng mah caehtaak boeh, tiah anih mah panoek ai.
20Ela disse: “Os filisteus estão sobre você, Sansão!” Ele despertou do sono e pensou: “Sairei como das outras vezes e me sacudirei para me livrar.” Mas ele não sabia que o SENHOR havia se retirado dele.
21To naah anih to Philsitin kaminawk mah naeh o moe, a mik hnetto taprok pae o; Gaza ah caeh o haih tathuk; anih to sumkamling sumqui hoiah taoengh o moe, thongim thungah cang kaeh o sak.
21Os filisteus o agarraram, furaram-lhe os olhos, levaram-no para Gaza e o prenderam com algemas de bronze; e ele virava o moinho na prisão.
22Toe a aah pae o ih lu sam to tacawt pae let.
22Contudo, o cabelo da sua cabeça começou a crescer novamente depois de ter sido rapado.
23Philistin ukkungnawk loe angmacae sithaw Dagon khaeah kalen parai angbawnhaih to sak o moe, anghoehaih poisak hanah amkhueng o; aicae sithaw mah aicae ih misa Samson hae aicae ban ah paek boeh, tiah a thuih o.
23Os governantes dos filisteus se reuniram para oferecer um grande sacrifício a Dagom, seu deus, e para se alegrar; pois diziam: “O nosso deus entregou Sansão, nosso inimigo, em nossas mãos.”
24Kaminawk mah hnuk o naah, angmacae ih sithaw to pakoeh o; aicae prae parokung, paroeai aicae kaminawk humkung, aicae ih misa loe sithaw mah aicae ban ah paek boeh, tiah a thuih o.
24Quando o povo o viu, louvaram ao seu deus; pois diziam: “O nosso deus entregou em nossas mãos o nosso inimigo e o destruidor da nossa terra, aquele que matou a muitos de nós.”
25Nihcae loe anghoe o moe, aicae nawmhaih saksak hanah Samson to kawk oh, tiah hangh o. To pongah Samson to thongim thung hoiah tacawt o haih, nihcae poeknawm hanah Samson mah sak pae; anih to tung hnetto salakah a suek o.
25Quando os seus corações estavam alegres, disseram: “Chamem Sansão, para que nos entretenha.” Eles chamaram Sansão da prisão, e ele se apresentou perante eles. Eles o colocaram entre as colunas;
26Samson mah anih hoikung thendoeng khaeah, Hae tempul ataehhaih tung nuiah kam ha thai hanah, tung to ka ban hoi na suisak ah, tiah a naa.
26e Sansão disse ao jovem que o segurava pela mão: “Deixe-me apalpar as colunas sobre as quais o templo se apoia, para que eu possa me encostar nelas.”
27Tempul loe nongpa nongpata hoi koi o mong; Philistin ukkungnawk boih to ahmuen ah oh o; kami sang thumto kaom nongpa hoi nongpatanawk loe Samson mah sak ih nawmhaih khet hanah imphu ah oh o.
27Ora, o templo estava cheio de homens e mulheres; todos os governantes dos filisteus estavam ali; e havia no terraço cerca de três mil homens e mulheres, que assistiam enquanto Sansão os entretinha.
28To naah Samson mah Angraeng khaeah, Aw Angraeng Sithaw, na pahnet hmah; Aw Sithaw, kamik hnetto taprok Philsitinnawk nuiah vaito lu ka lak thai hanah, vaito khue mah thacakhaih na paek raeh, tiah lawk a thuih.
28Sansão clamou ao SENHOR e disse: “Senhor DEUS, lembra-te de mim, por favor, e fortalece-me, por favor, só mais esta vez, ó Deus, para que eu me vingue de uma só vez dos filisteus por causa dos meus dois olhos.”
29To naah Samson mah tempul ataehhaih aum ih tung hnetto to banqoi ban hoiah maeto, bantang ban hoiah maeto patawnh.
29Sansão abraçou as duas colunas centrais sobre as quais o templo se apoiava, e encostou-se nelas, a sua mão direita em uma e a sua mão esquerda na outra.
30Samson mah, Philistin kaminawk hoi nawnto na duehsak ah, tiah a naa. Anih mah a thacakhaih boih pathok naah, tempul loe ukkungnawk hoi to ah kaom kaminawk boih nuiah amtim rup. Samson hing nathuem ah hum ih kami pongah, a duek naah hum ih kami to pop kue.
30Sansão disse: “Que eu morra com os filisteus!” Ele se curvou com toda a sua força, e o templo desabou sobre os governantes e sobre todo o povo que nele estava. Assim, os mortos que ele matou na sua morte foram mais do que os que ele havia matado em sua vida.
31To naah angmah ih nawkamyanawk hoi ampa imthung takoh boih anih ih qok lak hanah caeh o tathuk; a qok to aput o moe, Zorah hoi Eshtaol vangpui salakah kaom ampa Manoah aphumhaih tangqom thungah aphum o. Anih mah Israel kaminawk to saning pumphaeto thung uk.
31Então os seus irmãos e toda a casa de seu pai desceram, pegaram-no, trouxeram-no para cima e o sepultaram entre Zorá e Estaol, no túmulo de Manoá, seu pai. Ele julgou a Israel por vinte anos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.