Daniel 6
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Siangpahrang ukhaih thung boih ah prae ukkung angraeng cumvai, pumphaeto suek hanah, Darius koehhaih oh;
1Pareceu bem a Dario estabelecer sobre o reino cento e vinte governadores locais, que deveriam estar por todo o reino;
2nihcae to kahoih ah uk moe, siangpahrang ukhaih amro han ai ah, ukkung angraeng thumto a kawk; to kami thumto thungah Daniel doeh athum toeng.
2e sobre eles três presidentes, dos quais Daniel era um, para que esses governadores locais lhes prestassem contas, e para que o rei não sofresse nenhum prejuízo.
3Daniel loe kalah prae ukkung hoi angraengnawk pong kasang koek poekhaih palungthin to tawnh pongah, siangpahrang mah anih khaeah prae to aap boih hanah poek.
3Então este Daniel se destacou acima dos presidentes e dos governadores locais, porque havia nele um espírito excelente; e o rei pensava em estabelecê-lo sobre todo o reino.
4Prae ukhaih kawng pongah ukkungnawk hoi angraengnawk mah Daniel sakpazaehaih hnuk thai hanah pakrong o; toe kasae sakpazaehaih to hnu o thai ai; anih loe oepthoh moe, sakpazaehaih om ai pongah sethaih to hnu o thai ai.
4Então os presidentes e os governadores locais procuraram encontrar um motivo de acusação contra Daniel em relação ao reino; mas não conseguiram encontrar nenhum motivo ou falta, porque ele era fiel. Não se achou nele nenhum erro ou falta.
5Hnukkhuem koek ah to ih kaminawk mah, a bok ih Sithaw kawng pong ai ah loe hae kami Daniel nuiah sakpazaehaih a hnu o thai mak ai, tiah thuih o.
5Então estes homens disseram: “Não encontraremos nenhum motivo de acusação contra este Daniel, a menos que o encontremos contra ele na lei do seu Deus.”
6To pongah ukkungnawk hoi angraengnawk siangpahrang khaeah caeh o moe, anih khaeah, Aw Darius siangpahrang, na hinglung sawk nasoe!
6Então estes presidentes e governadores locais se reuniram e foram ao rei, e lhe disseram o seguinte: “Rei Dario, viva para sempre!
7Siangpahrang prae thung ih zaehoikungnawk, angraengnawk, poekhaih paekkungnawk, misatuh angraengnawk boih kam khueng o moe, Aw siangpahrang, nang khue ai ah, kalah Sithaw khaeah maw, to tih ai boeh loe kalah kami khaeah maw, ni qui thumto thung lawkthui kami loe, kaipui paunghaih akhaw thungah va oh, tiah aek thai ai siangpahrang lokpaekhaih kacak rap ah sak hanah ka thuih o.
7Todos os presidentes do reino, os prefeitos e os governadores locais, os conselheiros e os governadores, consultaram-se para estabelecer um estatuto real e fazer um decreto rigoroso, de que qualquer um que fizer um pedido a qualquer deus ou homem por trinta dias, exceto a você, ó rei, será lançado na cova dos leões.
8To pongah vaihi, Aw siangpahrang, amkhrai thai ai, Median hoi Persian kaminawk ih daan baktih toengah, lok takroekhaih to sah ah loe, pakhraih thaih han ai ah, ca ah tarik ah, tiah a naa o.
8Agora, ó rei, estabeleça o decreto e assine o documento, para que não seja alterado, de acordo com a lei dos medos e dos persas, que não se altera.”
9To pongah Darius siangpahrang mah tarik ih ca hoi lok takroekhaih to catui daengh o.
9Portanto, o rei Dario assinou o documento e o decreto.
10To tiah tarik ih ca to catui daeng boeh, tiah Daniel mah panoek naah, angmah im ah amlaem. Im ranui ah dawh moe, Jerusalem bangah kanghae thokbuem to paongh, nito naah vai thumto khokkhu cangkrawn hoiah lawk a thuih; canghnii hoi a sakzong ih baktih toengah, angmah ih Sithaw khaeah anghoehaih lawk a thuih.
10Quando Daniel soube que o documento havia sido assinado, ele foi para sua casa (ora, as janelas do seu quarto estavam abertas em direção a Jerusalém) e ele se ajoelhou três vezes ao dia, e orou, e deu graças diante do seu Deus, como costumava fazer antes.
11To naah Daniel loe angmah ih Sithaw khaeah lawkthuih moe, tahmenhaih a hnik, tiah to ah amkhueng toksah angraengnawk mah hnuk o.
11Então estes homens se reuniram, e encontraram Daniel fazendo pedidos e súplicas diante do seu Deus.
12To pongah nihcae loe siangpahrang khaeah caeh o moe, siangpahrang mah sak ih lok takroekhaih to a thuih pae o; Aw siangpahrang, nang khae khue ai ah, kalah Sithaw khaeah maw, to tih ai boeh loe kalah kami khaeah maw, ni qui thumto thung lawkthui kami loe, kaipui paunghaih akhaw thungah va oh, tiah lokpaekhaih to catui na daengh boeh na ai maw? tiah a naa o. Siangpahrang mah, Amkhrai thai ai, Median hoi Persian kaminawk ih daan baktih toengah, lok takroekhaih loe cak bae, tiah a naa.
12Então eles se aproximaram, e falaram diante do rei a respeito do decreto real: “Você não assinou um decreto de que todo homem que fizesse um pedido a qualquer deus ou homem no prazo de trinta dias, exceto a você, ó rei, seria lançado na cova dos leões?” O rei respondeu: “Isso é verdade, de acordo com a lei dos medos e dos persas, que não se altera.”
13To naah nihcae mah siangpahrang khaeah, Aw siangpahrang, Judah prae ah naeh ih Judah kaminawk thungah kathum, Daniel loe nang to tiah doeh sah ai, catui na daeng ih lokpaekhaih doeh dawncang ai; nito naah vai thumto lawk a thuih, tiah a naa o.
13Então eles responderam e disseram diante do rei: “Aquele Daniel, que é dos filhos do cativeiro de Judá, não respeita você, ó rei, nem o decreto que você assinou, mas faz o seu pedido três vezes ao dia.”
14Siangpahrang mah to lok to thaih naah, palung set, Daniel to loisak hanah a poek; anih loisak hanah niduem khoek to tha pathok.
14Então o rei, quando ouviu estas palavras, ficou muito desgostoso, e propôs em seu coração livrar Daniel; e ele se empenhou até o pôr do sol para resgatá-lo.
15To pacoengah to kaminawk loe siangpahrang khaeah caeh o moe, Aw siangpahrang, Median hoi Persian kaminawk ih daan baktih toengah, siangpahrang mah sak ih lokpaekhaih hoi daan loe pakhrai thai ai boeh, tiah panoek ah, tiah a naa o.
15Então estes homens se reuniram e foram ao rei, e disseram ao rei: “Saiba, ó rei, que é uma lei dos medos e dos persas, que nenhum decreto ou estatuto que o rei estabelece pode ser alterado.”
16To pongah siangpahrang mah paek ih lok baktih toengah, nihcae mah Daniel to cae o haih moe, kaipui khaw thungah vah o. Siangpahrang mah Daniel khaeah, Boeng ai ah na bok ih Sithaw mah na pahlong tih hmang! tiah a naa.
16Então o rei ordenou, e trouxeram Daniel e o lançaram na cova dos leões. O rei falou e disse a Daniel: “O seu Deus, a quem você serve continuamente, ele o livrará.”
17Thlung kangphaek maeto lak o moe, thlungkhaw to kraeng o khoep; siangpahrang mah Daniel nuiah lokcaekhaih amkhrai thai han ai ah, angmah ih tacik hoi angmah angraengnawk ih tacik to daengh.
17Uma pedra foi trazida e colocada sobre a boca da cova; e o rei a selou com o seu próprio anel, e com o anel dos seus senhores; para que nada fosse alterado a respeito de Daniel.
18To pacoengah siangpahrang loe angmah im ah amlaem, aqum puek buh caa ai; katoeng tamoi kruek kop kaminawk doeh anih khaeah caeh o ai; to pongah iip thai ai boeh.
18Então o rei foi para o seu palácio, e passou a noite jejuando. Nenhum instrumento musical foi trazido à sua presença; e o seu sono fugiu dele.
19Siangpahrang loe akhawnbang khawnthaw ah angthawk moe, kaipui khaw ohhaih ahmuen ah karang ah caeh.
19Então o rei se levantou muito cedo pela manhã, e foi apressadamente à cova dos leões.
20Kaipui khaw taeng a phak naah qah hoiah Daniel to a palawk, Aw Daniel, kahing Sithaw ih tamna, boeng thai ai ah na bok ih, na Sithaw mah, kaipui pakha thung hoiah ang loisak maw? tiah a naa.
20Quando ele se aproximou da cova de Daniel, ele clamou com uma voz angustiada. O rei falou e disse a Daniel: “Daniel, servo do Deus vivo, será que o seu Deus, a quem você serve continuamente, pôde livrá-lo dos leões?”
21To naah Daniel mah, Aw siangpahrang, na hinglung sawk nasoe!
21Então Daniel disse ao rei: “Ó rei, viva para sempre!
22Ka Sithaw mah angmah ih van kami to patoeh moe, kaipui pakha to tamuep khoep pongah, ahmaa ka caa ai; a mikhnuk ah zaehaih ka tawn ai, Aw siangpahrang, na hma ah zaehaih tidoeh ka sah ai pongah, nganbawh kana na paek ai, tiah a naa.
22O meu Deus enviou o seu anjo, e fechou a boca dos leões, e eles não me fizeram mal, porque inocência foi achada em mim diante dele; e também diante de você, ó rei, eu não fiz nenhum mal.”
23To naah siangpharang loe paroeai anghoe moe, Daniel to kaipui khaw thung hoiah lak hanah lok a paek. Daniel to kaipui khaw thung hoiah lak o, anih loe angmah ih Sithaw to tang pongah, takpum nuiah nganbawh kana tidoeh hnu ai.
23Então o rei ficou extremamente alegre, e ordenou que tirassem Daniel da cova. Assim Daniel foi tirado da cova, e nenhum tipo de ferimento foi encontrado nele, porque ele havia confiado no seu Deus.
24To pacoengah siangpahrang lokpaekhaih baktih toengah, Daniel zaehaih net kaminawk to hoih o moe, a caanawk hoi a zunawk boih kaipui khaw thungah vah o; nihcae loe kaipuinawk mah rawkcak ah caak han mataeng doeh khawt ai, long ah pha o ai naah, kaipuinawk mah nihcae ih ahuh to taaih pae o boih.
24O rei ordenou, e trouxeram aqueles homens que haviam acusado Daniel, e os lançaram na cova dos leões — eles, seus filhos e suas esposas; e os leões os atacaram, e despedaçaram todos os seus ossos antes que chegassem ao fundo da cova.
25To naah Darius siangpahrang mah, kaminawk boih, prae kaminawk, lok congca pae kaminawk khaeah, Monghaih nangcae khaeah pung nasoe!
25Então o rei Dario escreveu a todos os povos, nações e línguas que habitam em toda a terra: “Que a paz lhes seja multiplicada.
26Ka ukhaih prae thungah kaom kaminawk boih mah Daniel ih Sithaw hmaa ah tasoeh takuenhaih hoi zithaih hoiah om o nasoe, tiah lok takroekhaih to ka sak boeh. Anih loe dungzan khoek to kacak, kahing Sithaw ah oh, a prae loe amro mak ai, a ukhaih doeh long boeng khoek to cak tih.
26“Eu faço um decreto de que em todo o domínio do meu reino os homens tremam e temam diante do Deus de Daniel. “Pois ele é o Deus vivo, e inabalável para sempre. O seu reino é aquele que não será destruído. O seu domínio durará até o fim.
27Anih mah ni pahlong moe, loisak, van hoi long ah angmathaih hoi dawnrai hmuennawk to a sak; anih mah ni Daniel to kaipui thacakhaih thung hoiah pahlong, tiah ca tarik pae.
27Ele livra e resgata. Ele opera sinais e maravilhas no céu e na terra, ele que livrou Daniel do poder dos leões.”
28To pongah Daniel loe Darius siangpahrang ukhaih thung hoi Persia kami Cyrus siangpahrang ukhaih thungah, khosak hoihhaih to hnuk.
28Assim, este Daniel prosperou no reinado de Dario e no reinado de Ciro, o persa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.