1 Korin 15
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Nawkamyanawk, kahoih tamthanglok to nangcae khaeah ka taphong, ka thuih ih kahoih tamthanglok to na talawk o moe, nang doet o haih boeh;
1Broeders, ik herinner u aan het Evangelie, dat ik u heb gepreekt, dat gij ook hebt aangenomen, waarop gij gegrondvest zijt,
2kang thuih o ih kahoih to tamthanglok to kacakah na tapom o nahaeloe, to kahoih tamthanglok hoiah ni pahlong ah na oh o, to tih ai nahaeloe na tang o haih to azom pui ah ni om tih.
2en waardoor gij zult worden gered, zo gij vasthoudt aan de zin, waarin ik het u heb verkondigd; in de veronderstelling althans, dat gij niet helemaal onnadenkend zijt gaan geloven.
3Ka talawk ih kahoih tamthanglok to kang thuih o hmaloe; Cabunawk mah thuih ih baktih toengah, Kri loe aicae zaehaih pongah duek;
3Want vóór alles heb ik u overgeleverd, wat ik zelf had ontvangen: Christus is voor onze zonden gestorven volgens de Schriften;
4Anih loe aphum ah oh moe, Cabunawk mah thuih ih baktih toengah Anih loe ni thumto naah angthawk let:
4Hij is begraven, de derde dag is Hij verrezen volgens de Schriften;
5Anih to Kipha mah hnuk, to pacoengah kami hatlai hnetto mah doeh hnuk o:
5en Hij is verschenen aan Kefas, daarna aan de twaalf.
6to pacoengah anih to cumvai pangato pong kapop nawkamyanawk mah nawnto hnuk o; nihcae thung ih thoemto kaminawk loe vaihi khoek to hing o vop, toe thoemto kaminawk loe duek o boeh.
6Vervolgens is Hij verschenen aan meer dan vijfhonderd broeders tegelijk, waarvan de meesten thans nog leven, en slechts enkelen zijn ontslapen.
7To pacoengah Jakob mah Anih to hnuk, to pacoengah patoeh ih kaminawk boih mah hnuk o.
7Daarna is Hij verschenen aan Jakobus, toen aan alle Apostelen.
8Hnukkhuem koekah loe atue pha ai naah tapen baktiah kaom, kai mah doeh Anih to ka hnuk.
8Het laatst van allen verscheen Hij aan mij als aan de misdracht.
9Kai loe patoeh ih kaminawk thungah kathoeng koekah ka oh, Sithaw kricaabu ka pacaekthlaek pongah, kai loe patoeh ih kami, tiah kawk han doeh kam cuk ai.
9Ja waarlijk, ik ben de allerminste der Apostelen, niet waardig Apostel genoemd te worden, daar ik Gods Kerk heb vervolgd;
10Toe Sithaw tahmenhaih rang hoiah vaihi ka oh baktih toengah ka oh thaih: ka nuiah ang paek ih tahmenhaih loe azom pui ai; toe kai loe nihcae boih pongah tok ka sak pop kue: to tiah om cadoeh kai mah ka sah ai, kai hoi nawnto kaom Sithaw tahmenhaih mah ni sak.
10maar door Gods genade ben ik, wat ik ben, en de genade, die Hij me schonk, is niet ijdel geweest, maar meer dan alle anderen heb ik gezwoegd; niet ik, maar Gods genade met mij.
11To pongah kai mah doeh, to tih ai boeh loe nihcae mah doeh lok to kang taphong o baktiah, nangcae mah doeh na tang o boeh.
11Of ik het nu ben, of de anderen: zó preken wij, en zó hebt gij het geloofd!
12Kri loe duekhaih thung hoi vaihi angthawk boeh, tiah kang thuih o boeh, toe kawbangmaw nangcae thung ih thoemto kaminawk mah loe kadueh kami angthawk lethaih om ai, tiah thuih o?
12Welnu, indien van Christus gepreekt wordt, dat Hij van de doden is verrezen, hoe kunnen dan sommigen onder u zeggen: De opstanding der doden is onmogelijk?
13Kadueh kami angthawk lethaih om ai nahaeloe, Kri loe angthawk let ai, tih haih ih ni.
13Indien de opstanding der doden onmogelijk is, dan is ook Christus niet verrezen.
14Duekhaih thung hoi Kri angthawk let ai nahaeloe, aicae mah taphong ih lok loe azom pui ah om ueloe, nangcae tanghaih doeh azom pui ah ni om tih.
14Maar zo Christus niet is verrezen, dan is onze prediking ijdel, ijdel ook uw geloof.
15Ue, kadueh kami angthawk let ai nahaeloe, anih loe duekhaih thung hoi angthawk let ai to mah, Sithaw mah Kri to duekhaih thung hoi pathawk let boeh, tiah kang thuih o pongah, kaicae loe Sithaw hnukung amsawn ah ni ka om o tih.
15Dan blijken we bovendien valse getuigen van God te zijn; want we hebben van God getuigd, dat Hij Christus heeft opgewekt; terwijl Hij Hem niet opgewekt heeft, zo er inderdaad geen doden verrijzen.
16Kadueh kami angthawk let ai nahaeloe, Kri doeh angthawk let ai, tih haih ih ni.
16Want zo er geen doden verrijzen, dan is ook Christus niet verrezen.
17Kri angthawk let ai nahaeloe, nangcae tanghaih loe azom pui ah ni oh; nangcae loe nangmacae zaehaih thungah ni na oh o vop.
17Maar zo Christus niet is verrezen, dan is uw geloof zonder nut, en zijt gij nog in uw zonden;
18To pacoengah Kri ah iip kaminawk doeh anghmaa angtaa o boeh.
18dan zijn ook zij verloren, die in Christus ontsliepen.
19A tawnh o ih Kri oephaih loe hae long nuiah hing nathung han khue ah om nahaeloe, aicae loe kaminawk boih pongah kamtang koekah ni a oh o.
19Zo we alleen voor dit leven onze hoop stellen op Christus, dan zijn we de meest beklagenswaardige van alle mensen.
20Toe Kri loe vaihi duekhaih hoi angthawk let boeh pongah, anih loe iip kaminawk ih thingthai tangsuek ah oh.
20Maar neen, Christus is van de doden verrezen, als Eersteling onder hen, die ontslapen zijn.
21Kami rang hoiah duekhaih angzoh baktih toengah, kadueh angthawk lethaih doeh kami rang hoiah ni angzoh.
21Want omdat door een mens de dood is gekomen, daarom ook is door een Mens de opstanding der doden.
22Adam ah kami boih duek baktih toengah, Kri ah kami boih hing o toeng tih.
22Zoals allen immers sterven door hun gemeenschap met Adam, zo zullen ook allen door hun gemeenschap met Christus herleven.
23Toe Kri loe kathai tangsuek thingthai ah oh; Anih angzoh naah Kri ah kaom kaminawk loe, angmacae ih atue phak naah angthawk o let tih.
23Maar iedereen naar eigen rang. Christus als Eersteling; dan zij, die Christus toebehoren bij zijn komst.
24Anih mah ukhaih, sakthaihaih hoi thacakhaihnawk pazawk boih pacoengah, long boenghaih to om tih, to naah ukhaih prae to Ampa, Sithaw khaeah paek tih.
24Daarna komt het einde, als Hij het koningschap aan God en den Vader overdraagt, na alle heerschappij en alle macht en kracht te hebben vernietigd.
25A misanawk a khok tlim ah suem boih ai karoek to Anih mah uk tih.
25Want Hij moet Koning zijn, totdat “Hij alle vijanden onder zijn voeten heeft gelegd”.
26Hnukkhuem koekah pazawk han ih misa loe duekhaih to ni.
26En de dood is de laatste vijand, die vernietigd wordt;
27Anih mah hmuennawk to a khok tlim ah suek boih boeh. Toe hmuennawk boih Anih tlim ah suek boeh, tiah Anih mah thuih naah, hmuennawk boih Anih khok tlim ah Suemkung, Anih thuih koehhaih ih na ai ni, tito amtueng.
27want àlles heeft Hij onder zijn voeten gelegd. Wanneer Hij nu zegt, dat àlles onderworpen is, dan is heel duidelijk Hijzelf uitgezonderd, die alles aan Hem onderwierp.
28Hmuennawk boih Anih tlim ah suek pacoengah, Sithaw loe tih boih boih ih Sithaw ah oh thai hanah, Capa loe hmuennawk boih Anih tlim ah Suemkung khaeah, angmah hoi angmah to ang paek tih.
28Zodra dus alles aan Hem onderworpen is, zal ook de Zoon Zichzelf onderwerpen aan Dengene, die alles aan Hem onderwierp, opdat God zij: Alles in allen.
29Kadueh kami angthawk ai nahaeloe, kadueh kaminawk han tuinuem kaminawk loe kawbangmaw om o tih? Tipongah kadueh kaminawk hanah tui a nuem pae o loe?
29Wat toch zullen zij aanvangen, die zich voor de doden laten dopen, zo er helemaal geen doden verrijzen? Waarom dan laten ze zich voor hen dopen?
30Tipongah aicae loe ni thokkruek zithaih hoiah kho a sak o loe?
30En waartoe dient het dan, dat wijzelf ieder uur in gevaar verkeren?
31Kai loe ni thokkruek ka duek, aicae Angraeng Kri Jesu ah ka tawnh ih nangcae anghoehaih rang hoiah, ka thui thaih.
31Elke dag zie ik de dood van nabij; broeders, zowaar ik op u roem, in Christus Jesus onzen Heer.
32Kadueh kami angthawkhaih om ai nahaeloe, kaminawk ih khosakhaih baktiah, Efisa vangpui ah kasan moinawk hoi kang panhaih to tih atho maw om tih? Aicae loe khawnbangah a duek o han boeh pongah, Caak moe naek hanah ni a oh o boeh.
32Als ik te Éfese met wilde dieren had gevochten, zoals de mensen het wilden, wat zou het me hebben gebaat? Wanneer de doden niet verrijzen, laat ons dan maar eten en drinken, want morgen gaan we dood.
33Minawk mah aling thaih koi kami ah om o hmah: kahoih ai kami hoi angkomhaih mah kahoih tuinuen to amrosak.
33Laat u niet verleiden: Slechte omgang bederft goede zeden.
34Toenghaih bangah poek cai oh, zaehaih sah o hmah; thoemto kaminawk loe Sithaw panoekhaih tawn o ai: na zat o han ih ni hae lok hae kang thuih o.
34Gebruikt uw nuchter verstand, zoals het behoort, en zondigt niet. Want er zijn er, die van God geen begrip hebben. Ik zeg het tot uw beschaming.
35Toe kadueh kami loe kawbangmaw angthawk let tih? Kawbaktih taksa hoiah maw angthawk tih? tiah thoemto kaminawk mah dueng o tih.
35Maar, zal iemand zeggen: Op welke wijze verrijzen de doden; met wat voor lichaam komen ze terug?
36Kamthu nang, Na patit ih aanmu loe qong ai ah amprawk thai ai:
36Gij dwaas! Wat ge zelf zaait, wordt niet levend, zo het niet gestorven is;
37aanmu na patit naah, akung to na patii ai, cangti doeh, kalah aanmu doeh, amuu to ni na patit:
37bovendien wat ge zaait, is niet de uitwendige gestalte, die te voorschijn treedt, doch een naakte korrel, bijvoorbeeld van graan of iets anders;
38Sithaw mah ni a koeh baktiah akung ah angcoengsak, amu boih angmacae ih amuu baktih toengah akung ah angcoengsak.
38maar God geeft er een gestalte aan, zoals het Hem behaagt, en wel aan ieder zaad zijn eigen gestalte.
39Taksa loe anghmong o boih ai: kami taksa, moi taksa, tanga taksa, tavaa taksa, tiah oh o.
39Alle vlees is niet hetzelfde; maar anders is dat van mensen, anders dat van het vee, van vogels en vissen.
40Van taksa oh baktih toengah, long taksa doeh oh: toe van taksa lensawkhaih to lah moe, long taksa lensawkhaih doeh lah.
40Er zijn hemellichamen en aardse lichamen, maar de glans der hemelse is anders dan die der aardse.
41Ni lensawkhaih, khrah lensawkhaih hoi cakaehnawk lensawkhaih to anghmong ai: cakaeh maeto hoi maeto lensawkhaih doeh lah boih.
41Anders is de glans van de zon, anders de glans van de maan, anders de glans van de sterren; zelfs de ene ster verschilt van de andere in glans.
42Kadueh kami angthawk lethaih doeh to tiah ni oh. Qong hanah patit ih oh baktih toengah, qong ai ah angthawkhaih doeh oh:
42Zo is het ook met de opstanding der doden: Het wordt gezaaid in bederf, Het verrijst onbederflijk.
43patit naah pakoeh han om ai; angthawk naah loe lensawkhaih hoiah akoep: patit naah thazok; angthawk naah loe thacakhaih hoiah akoep:
43Het wordt gezaaid in oneer, Het verrijst in heerlijkheid. Het wordt gezaaid in zwakheid, Het verrijst in kracht.
44patit naah long taksa ah oh; angthawk naah loe Muithla taksa ah oh. Long taksa oh baktih toengah, Muithla taksa doeh oh.
44Een ziele-lichaam wordt gezaaid, Een geestelijk lichaam verrijst! Bestaat er een ziele-lichaam, er bestaat ook een geestelijk lichaam.
45Hmaloe koek kami Adam loe hinghaih tawn kami ah oh, tiah tarik ih oh; hnukkhuem koek Adam loe hinghaih paekkung Muithla ah oh.
45Aldus staat er ook geschreven: “De eerste mens Adam werd een levende ziel;” de laatste Adam een levendmakende Geest.
46Toe Muithla taksa to om hmaloe ai, long taksa ni oh hmaloe, to pacoengah ni Muithla taksa to oh vop.
46Niet het geestelijke gaat vooraf, maar wel het bezielde; daarna komt het geestelijke.
47Hmaloe koek kami loe long hoiah ni sak, to pongah long kami ah oh: hnetto haih kami loe van bang ih Angraeng ah oh.
47De eerste mens was uit de aarde, aards; de tweede Mens is uit de hemel.
48Long kaminawk loe, long kami baktiah oh o: van kaminawk loe, van kami baktiah oh o.
48Welnu, zoals de aardse was, zo zijn ook de aardse; zoals de Hemelse was, zo zullen ook de hemelse zijn;
49Aicae loe long hoi kaom krang kanghmong ah tapen baktih toengah, van hoi kaom krang hoiah doeh anghmong toeng tih.
49en zoals we de gestalte van den aardsen hebben gedragen, zo moeten we ook de gestalte van den Hemelsen dragen.
50Nawkamyanawk, taksa hoi athii mah Sithaw prae toep o thai mak ai; kaqong thaih mah kaqong thai ai to toep thai mak ai, tiah ka thuih.
50Ik bedoel dit, broeders: vlees en bloed kunnen geen deel hebben aan het koninkrijk Gods, en het bederf heeft geen deel aan het onbederflijke.
51Tahngai oh, loktamqu kang thuih o han; aicae loe a iip o boih mak ai, aicae loe,
51Zie ik deel u een geheimenis mee: Niet allen zullen wij ontslapen, maar wel allen van gedaante veranderen;
52hnukkhuem koek mongkah to uengh naah, akra ai ah, mik pakhrip nathung amkhraih o boih tih: mongkah uengh naah kadueh kaminawk loe kaqong thai ai ah angthawk o tih, aicae loe amkhraih tih boeh.
52plotseling, in een oogwenk, bij de laatste stoot der bazuin. Want zodra de bazuin zal schallen, zullen de doden verrijzen, onbederflijk, maar wij van gedaante veranderen.
53Hae kaqong thaih hmuen hae, kaqong thai ai hmuen mah khuk ueloe, hae kadueh thaih hmuen hae, kadueh thai ai hmuen mah khuk tih.
53Want dit bederflijke moet met het onbederflijke worden bekleed; dit sterflijke met onsterflijkheid.
54Hae kaqong thaih hmuen hae, kaqong thai ai hmuen mah khuk moe, hae kadueh thaih hmuen hae, kadueh thai ai hmuen mah khuk naah loe, Pazawkhaih mah duekhaih to paaeh ving boeh, tiah tarik ih lok to akoep tih boeh.
54En zodra dit bederflijke met het onbederflijke is bekleed, en dit sterflijke met onsterflijkheid, wordt het woord vervuld, dat geschreven staat: De dood is verzwolgen in overwinning.
55Aw duekhaih, nang ih kasoe loe naah maw oh? Aw taprong na pazawkhaih loe naah maw oh?
55Dood, waar is uw overwinning? Dood, waar is uw prikkel?
56Zae loe duekhaih kasoe ah oh moe, kaalok loe zae thacakhaih ah oh.
56De prikkel des doods is de zonde; de kracht der zonde de Wet.
57Toe aicae Angraeng Jesu Kri rang hoiah pazawkhaih paekung, Sithaw khaeah pakoehaih om nasoe.
57Maar God zij dank, die ons de overwinning geeft door Jesus Christus onzen Heer.
58To pongah, palung ih nawkamyanawk, poek amkhrai o hmah, kacakah angdoe oh. Angraeng ih tok to sah o poe ah, Angraeng toksak loe azom pui ai ni, tito panoek oh.
58En daarom, mijn geliefde broeders, staat onbewegelijk vast, weest ten allen tijde rijk in ‘s Heren werk; gij weet, dat uw arbeid niet vergeefs is in den Heer.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.