Luke 18
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1Then Jesus told them a parable about their need to pray at all times and not lose heart:
1พระองค์เล่าอุปมาเรื่องหนึ่งให้พวกเขาฟัง เพื่อสอนว่าพวกเขาควรอธิษฐานอยู่เสมอและไม่ท้อถอย
2“In a certain town there was a judge who neither feared God nor respected men.
2โดยกล่าวว่า “ในเมืองแห่งหนึ่งมีผู้พิพากษาคนหนึ่งซึ่งไม่เกรงกลัวพระเจ้าและไม่เกรงใจมนุษย์
3And there was a widow in that town who kept appealing to him, ‘Give me justice against my adversary.’
3ในเมืองนั้นมีหญิงม่ายคนหนึ่ง นางมาหาเขาบ่อย ๆ และพูดว่า ‘ช่วยให้ฉันได้รับความยุติธรรมจากคู่กรณีของฉันด้วย!’
4For a while he refused, but later he said to himself, ‘Though I neither fear God nor respect men,
4ตอนแรกเขาไม่ยอม แต่ต่อมาเขาคิดในใจว่า ‘ถึงฉันจะไม่เกรงกลัวพระเจ้าและไม่เกรงใจมนุษย์
5yet because this widow keeps pestering me, I will give her justice. Then she will stop wearing me out with her perpetual requests.’”
5แต่เพราะหญิงม่ายคนนี้มารบกวนฉัน ฉันจะให้ความยุติธรรมแก่นาง มิฉะนั้นนางคงมาหาฉันไม่หยุดจนฉันทนไม่ไหว’”
6And the Lord said, “Listen to the words of the unjust judge.
6องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวว่า “จงฟังสิ่งที่ผู้พิพากษาอธรรมคนนั้นพูด
7Will not God bring about justice for His elect who cry out to Him day and night? Will He continue to defer their help?
7แล้วพระเจ้าจะไม่ให้ความยุติธรรมแก่คนที่พระองค์เลือก ซึ่งร้องหาพระองค์ทั้งกลางวันและกลางคืนหรือ? พระองค์จะอดทนต่อพวกเขานานหรือ?
8I tell you, He will promptly carry out justice on their behalf. Nevertheless, when the Son of Man comes, will He find faith on earth?”
8เราบอกพวกคุณว่า พระองค์จะให้ความยุติธรรมแก่พวกเขาโดยเร็ว แต่เมื่อบุตรมนุษย์มา พระองค์จะพบความเชื่อบนแผ่นดินโลกหรือ?”
9To some who trusted in their own righteousness and viewed others with contempt, He also told this parable:
9พระองค์ยังเล่าอุปมาเรื่องนี้แก่บางคนที่มั่นใจว่าตนเองเป็นคนชอบธรรมและดูหมิ่นคนอื่น ๆ ว่า
10“Two men went up to the temple to pray. One was a Pharisee and the other a tax collector.
10“ชายสองคนขึ้นไปที่พระวิหารเพื่ออธิษฐาน คนหนึ่งเป็นฟาริสี อีกคนเป็นคนเก็บภาษี
11The Pharisee stood by himself and prayed, ‘God, I thank You that I am not like the other men—swindlers, evildoers, adulterers—or even like this tax collector.
11คนฟาริสียืนแยกอยู่คนเดียวและอธิษฐานว่า ‘ข้าแต่พระเจ้า ข้าพเจ้าขอบคุณพระองค์ที่ข้าพเจ้าไม่เหมือนคนอื่น ๆ คือพวกรีดไถ คนอธรรม คนล่วงประเวณี หรือแม้แต่เหมือนคนเก็บภาษีคนนี้
12I fast twice a week and pay tithes of all that I acquire.’
12ข้าพเจ้าอดอาหารสัปดาห์ละสองครั้ง และถวายหนึ่งในสิบจากทุกสิ่งที่ข้าพเจ้าได้มา’
13But the tax collector stood at a distance, unwilling even to lift up his eyes to heaven. Instead, he beat his breast and said, ‘God, have mercy on me, a sinner!’
13แต่คนเก็บภาษียืนอยู่ห่าง ๆ ไม่กล้าแม้แต่เงยหน้ามองฟ้า เขาทุบอกของตนและพูดว่า ‘ข้าแต่พระเจ้า โปรดเมตตาข้าพเจ้าผู้เป็นคนบาปด้วย!’
14I tell you, this man, rather than the Pharisee, went home justified. For everyone who exalts himself will be humbled, but the one who humbles himself will be exalted.”
14เราบอกพวกคุณว่า คนนี้กลับบ้านไปโดยได้รับความชอบธรรม ไม่ใช่อีกคนหนึ่ง เพราะทุกคนที่ยกตนขึ้นจะถูกทำให้ต่ำลง แต่คนที่ถ่อมตนลงจะถูกยกขึ้น”
15Now people were even bringing their babies to Jesus for Him to place His hands on them. And when the disciples saw this, they rebuked those who brought them.
15ผู้คนยังพาทารกมาหาพระองค์เพื่อให้พระองค์แตะต้องพวกเขา แต่เมื่อพวกสาวกเห็นก็ห้ามคนเหล่านั้น
16But Jesus called the children to Him and said, “Let the little children come to Me, and do not hinder them! For the kingdom of God belongs to such as these.
16พระเยซูเรียกเด็ก ๆ เข้ามาและกล่าวว่า “จงปล่อยให้เด็กเล็ก ๆ มาหาเรา และอย่าขัดขวางพวกเขา เพราะอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของคนเช่นนี้
17Truly I tell you, anyone who does not receive the kingdom of God like a little child will never enter it.”
17เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ใครไม่รับอาณาจักรของพระเจ้าเหมือนเด็กเล็ก ๆ จะไม่มีวันเข้าไปในอาณาจักรนั้นได้”
18Then a certain ruler asked Him, “Good Teacher, what must I do to inherit eternal life?”
18ผู้ปกครองคนหนึ่งถามพระองค์ว่า “อาจารย์ที่ดี ข้าพเจ้าต้องทำอะไรจึงจะได้รับชีวิตนิรันดร์เป็นมรดก?”
19“Why do you call Me good?” Jesus replied. “No one is good except God alone.
19พระเยซูถามเขาว่า “ทำไมท่านเรียกเราว่าดี? ไม่มีใครดีนอกจากพระเจ้าเพียงผู้เดียว
20You know the commandments: ‘Do not commit adultery, do not murder, do not steal, do not bear false witness, honor your father and mother.’”
20ท่านรู้พระบัญญัติแล้วว่า ‘อย่าล่วงประเวณี’ ‘อย่าฆ่าคน’ ‘อย่าลักขโมย’ ‘อย่าเป็นพยานเท็จ’ ‘จงให้เกียรติบิดามารดาของท่าน’”
21“All these I have kept from my youth,” he said.
21เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าปฏิบัติตามสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดมาตั้งแต่ยังหนุ่ม”
22On hearing this, Jesus told him, “You still lack one thing: Sell everything you own and give to the poor, and you will have treasure in heaven. Then come, follow Me.”
22เมื่อพระเยซูได้ยินดังนั้น ก็กล่าวกับเขาว่า “ท่านยังขาดอยู่อย่างหนึ่ง จงขายทุกสิ่งที่ท่านมีแล้วแจกจ่ายแก่คนยากจน แล้วท่านจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ จากนั้นจงมาติดตามเรา”
23But when the ruler heard this, he became very sad, because he was extremely wealthy.
23แต่เมื่อเขาได้ยินดังนั้นก็เศร้ามาก เพราะเขาร่ำรวยมาก
24Seeing the man’s sadness, Jesus said, “How hard it is for the rich to enter the kingdom of God!
24เมื่อพระเยซูเห็นว่าเขาเศร้ามาก ก็กล่าวว่า “คนมีทรัพย์สมบัติจะเข้าอาณาจักรของพระเจ้าได้ยากเพียงใด!
25Indeed, it is easier for a camel to pass through the eye of a needle than for a rich man to enter the kingdom of God.”
25อูฐลอดรูเข็มยังง่ายกว่าคนร่ำรวยเข้าอาณาจักรของพระเจ้า”
26Those who heard this asked, “Who then can be saved?”
26คนที่ได้ยินจึงถามว่า “ถ้าอย่างนั้น ใครจะรอดได้?”
27But Jesus said, “What is impossible with man is possible with God.”
27พระองค์ตอบว่า “สิ่งที่มนุษย์ทำไม่ได้ พระเจ้าทำได้”
28“Look,” said Peter, “we have left all we had to follow You.”
28เปโตรกล่าวว่า “พวกเราทิ้งทุกสิ่งแล้วติดตามท่านมา”
29“Truly I tell you,” Jesus replied, “no one who has left home or wife or brothers or parents or children for the sake of the kingdom of God
29พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ไม่มีใครที่ละบ้าน ภรรยา พี่น้อง บิดามารดา หรือลูก เพราะเห็นแก่อาณาจักรของพระเจ้า
30will fail to receive many times more in this age—and in the age to come, eternal life.”
30แล้วจะไม่ได้รับมากกว่านั้นหลายเท่าในเวลานี้ และได้รับชีวิตนิรันดร์ในโลกที่จะมาถึง”
31Then Jesus took the Twelve aside and said to them, “Look, we are going up to Jerusalem, and everything the prophets have written about the Son of Man will be fulfilled.
31พระองค์พาสิบสองคนแยกไปต่างหากและกล่าวกับพวกเขาว่า “ตอนนี้เรากำลังขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม และทุกสิ่งที่พวกผู้เผยพระวจนะเขียนไว้เกี่ยวกับบุตรมนุษย์จะสำเร็จครบถ้วน
32He will be delivered over to the Gentiles and will be mocked and insulted and spit upon.
32เพราะพระองค์จะถูกมอบไว้ในมือคนต่างชาติ ถูกเยาะเย้ย ถูกทำให้อับอาย และถูกถ่มน้ำลายรด
33They will flog Him and kill Him, and on the third day He will rise again.”
33พวกเขาจะเฆี่ยนและฆ่าพระองค์ แล้วในวันที่สามพระองค์จะฟื้นขึ้นมา”
34But the disciples did not understand any of these things. The meaning was hidden from them, and they did not comprehend what He was saying.
34แต่พวกสาวกไม่เข้าใจสิ่งเหล่านี้เลย ความหมายของถ้อยคำนี้ถูกซ่อนไว้จากพวกเขา และพวกเขาไม่เข้าใจสิ่งที่พระองค์กล่าว
35As Jesus drew near to Jericho, a blind man was sitting beside the road, begging.
35ขณะที่พระองค์เข้าใกล้เมืองเยรีโค มีชายตาบอดคนหนึ่งนั่งขอทานอยู่ริมทาง
36When he heard the crowd going by, he asked what was happening.
36เมื่อเขาได้ยินฝูงชนเดินผ่านไป ก็ถามว่าเกิดอะไรขึ้น
37“Jesus of Nazareth is passing by,” they told him.
37คนเหล่านั้นบอกเขาว่าพระเยซูชาวนาซาเร็ธกำลังผ่านไป
38So he called out, “Jesus, Son of David, have mercy on me!”
38เขาจึงร้องว่า “พระเยซู บุตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย!”
39Those who led the way admonished him to be silent, but he cried out all the louder, “Son of David, have mercy on me!”
39คนที่เดินนำหน้าตำหนิเขาให้เงียบ แต่เขากลับร้องดังยิ่งขึ้นว่า “บุตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย!”
40Jesus stopped and directed that the man be brought to Him. When he had been brought near, Jesus asked him,
40พระเยซูหยุดยืนและสั่งให้พาเขามาหาพระองค์ เมื่อชายคนนั้นเข้ามาใกล้ พระองค์ถามว่า
41“What do you want Me to do for you?” “Lord,” he said, “let me see again.”
41“ท่านต้องการให้เราทำอะไรให้?” เขาตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้ข้าพเจ้ามองเห็นอีกครั้ง”
42“Receive your sight!” Jesus replied. “Your faith has healed you.”
42พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “จงมองเห็นได้อีกครั้งเถิด ความเชื่อของท่านทำให้ท่านหายดีแล้ว”
43Immediately he received his sight and followed Jesus, glorifying God. And all the people who saw this gave praise to God.
43ทันใดนั้นเขาก็มองเห็นและติดตามพระองค์ไป พร้อมกับสรรเสริญพระเจ้า เมื่อประชาชนทั้งหมดเห็น ก็สรรเสริญพระเจ้าเช่นกัน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.