John 4
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)
1When Jesus realized that the Pharisees were aware He was gaining and baptizing more disciples than John
1An Aotrou, o vezañ gouezet o devoa ar farizianed klevet e rae hag e vadeze muioc'h a ziskibien eget Yann,
2(although it was not Jesus who baptized, but His disciples),
2(koulskoude ne oa ket Jezuz e-unan a vadeze, met e ziskibien)
3He left Judea and returned to Galilee.
3a guitaas Bro-Judea, hag a zistroas e Galilea;
4Now He had to pass through Samaria.
4met, ret e oa dezhañ tremen dre Samaria.
5So He came to a town of Samaria called Sychar, near the plot of ground that Jacob had given to his son Joseph.
5Erruout a reas eta en ur gêr eus Samaria, anvet Sikar, tost d'an douar en devoa Jakob roet d'e vab Jozef.
6Since Jacob’s well was there, Jesus, weary from His journey, sat down by the well. It was about the sixth hour.
6Eno e oa puñs Jakob. Jezuz eta, skuizh gant an hent, a azezas e-kichen ar puñs; war-dro ar c'hwec'hvet eur e oa.
7When a Samaritan woman came to draw water, Jesus said to her, “Give Me a drink.”
7Ur wreg samaritan o vezañ deuet evit tennañ dour, Jezuz a lavaras dezhi: Ro din da evañ.
8(His disciples had gone into the town to buy food.)
8E ziskibien a oa aet e kêr, evit prenañ boued.
9“You are a Jew,” said the woman. “How can You ask for a drink from me, a Samaritan woman?” (For Jews do not associate with Samaritans.)
9Ar wreg samaritan a respontas dezhañ: Penaos, te hag a zo yuzev, a c'houlenn da evañ diganin-me, ur Samaritanez? (Rak ar Yuzevien ne zarempredont ket gant ar Samaritaned.)
10Jesus answered, “If you knew the gift of God and who is asking you for a drink, you would have asked Him, and He would have given you living water.”
10Jezuz a respontas hag a lavaras dezhi: Mar anavezjes donezon Doue, ha piv eo an hini a lavar dit: Ro din da evañ, te a c'houlennje da-unan digantañ, hag eñ a roje dit dour bev.
11“Sir,” the woman replied, “You have nothing to draw with and the well is deep. Where then will You get this living water?
11Ar wreg a lavaras dezhañ: Aotrou, te ne'c'h eus netra evit tennañ dour, hag ar puñs a zo don; a-belec'h eta ez pefe an dour bev-se?
12Are You greater than our father Jacob, who gave us this well and drank from it himself, as did his sons and his livestock?”
12Brasoc'h out eget hon tad Jakob en deus roet deomp ar puñs-mañ hag en deus evet e-unan anezhañ, kenkoulz evel e vibien hag e loened?
13Jesus said to her, “Everyone who drinks this water will be thirsty again.
13Jezuz a respontas dezhi: Piv bennak a ev eus an dour-mañ en devo c'hoazh sec'hed;
14But whoever drinks the water I give him will never thirst. Indeed, the water I give him will become in him a fount of water springing up to eternal life.”
14met an hini a evo eus an dour a roin dezhañ n'en devo biken sec'hed; hag an dour a roin dezhañ a zeuio ennañ ur vammenn-dour a strinko evit ar vuhez peurbadus.
15The woman said to Him, “Sir, give me this water so that I will not get thirsty and have to keep coming here to draw water.”
15Ar wreg a lavaras dezhañ: Aotrou, ro din an dour-se, evit na'm bo ken sec'hed, ha na zeuin ken da dennañ dour amañ.
16Jesus told her, “Go, call your husband and come back.”
16Jezuz a lavaras dezhi: Kae, galv da bried, ha deus amañ.
17“I have no husband,” the woman replied. Jesus said to her, “You are correct to say that you have no husband.
17Ar wreg a respontas: Ne'm eus pried ebet. Jezuz a lavaras dezhi: Lavaret mat ec'h eus: Ne'm eus pried ebet;
18In fact, you have had five husbands, and the man you now have is not your husband. You have spoken truthfully.”
18rak pemp pried ac'h eus bet; hag an hini a zo ganit bremañ n'eo ket da bried; gwir ac'h eus lavaret e kement-se.
19“Sir,” the woman said, “I see that You are a prophet.
19Ar wreg a lavaras dezhañ: Aotrou, gwelout a ran out ur profed.
20Our fathers worshiped on this mountain, but you Jews say that the place where one must worship is in Jerusalem.”
20Hon tadoù o deus azeulet war ar menez-mañ, ha c'hwi a lavar penaos al lec'h e pelec'h eo ret azeuliñ eo Jeruzalem.
21“Believe Me, woman,” Jesus replied, “a time is coming when you will worship the Father neither on this mountain nor in Jerusalem.
21Jezuz a lavaras dezhi: Gwreg, kred ac'hanon; an amzer a zeu ma n'azeulor ken an Tad na war ar menez-mañ nag e Jeruzalem.
22You worship what you do not know; we worship what we do know, for salvation is from the Jews.
22C'hwi a azeul ar pezh n'anavezit ket; evidomp-ni, ni a azeul ar pezh a anavezomp, rak ar silividigezh a zeu eus ar Yuzevien.
23But a time is coming and has now come when the true worshipers will worship the Father in spirit and in truth, for the Father is seeking such as these to worship Him.
23Met an eur a zeu, ha deuet eo dija, ma'c'h azeulo ar gwir azeulerien an Tad e spered hag e gwirionez, rak an Tad a c'houlenn ar seurt azeulerien-se.
24God is Spirit, and His worshipers must worship Him in spirit and in truth.”
24Doue a zo Spered, hag eo ret d'ar re en azeul, e azeuliñ e spered hag e gwirionez.
25The woman said, “I know that Messiah” (called Christ) “is coming. When He comes, He will explain everything to us.”
25Ar wreg a lavaras dezhañ: Gouzout a ran penaos ar Mesiaz, an hini a c'halver Krist, a dle dont; pa vo-eñ deuet, e tisklêrio deomp an holl draoù.
26Jesus answered, “I who speak to you am He.”
26Jezuz a lavaras dezhi: Me eo, me, an hini a gomz ouzhit.
27Just then His disciples returned and were surprised that He was speaking with a woman. But no one asked Him, “What do You want from her?” or “Why are You talking with her?”
27War gement-se, e ziskibien a erruas, hag e oant souezhet dre ma komze gant ur wreg; koulskoude hini anezho ne lavaras dezhañ: Petra a c'houlennez? Pe, perak e komzez ganti?
28Then the woman left her water jar, went back into the town, and said to the people,
28Neuze ar wreg a lezas he fod-dour, a yeas e kêr, hag a lavaras d'an dud:
29“Come, see a man who told me everything I ever did. Could this be the Christ?”
29Deuit da welout un den en deus lavaret din kement am eus graet; ne vefe ket eñ ar C'hrist?
30So they left the town and made their way toward Jesus.
30Mont a rejont eta eus kêr, hag ez ejont d'e gavout.
31Meanwhile the disciples urged Him, “Rabbi, eat something.”
31Koulskoude, e ziskibien a bede anezhañ, o lavarout: Mestr, debr.
32But He told them, “I have food to eat that you know nothing about.”
32Met eñ a lavaras dezho: Me am eus da zebriñ ur boued n'anavezit ket.
33So the disciples asked one another, “Could someone have brought Him food?”
33An diskibien a lavare eta an eil d'egile: Unan bennak en defe degaset da zebriñ dezhañ?
34Jesus explained, “My food is to do the will of Him who sent Me and to finish His work.
34Jezuz a lavaras dezho: Va boued eo ober bolontez an hini en deus va c'haset, ha peurober e oberenn.
35Do you not say, ‘There are still four months until the harvest’? I tell you, lift up your eyes and look at the fields, for they are ripe for harvest.
35Ne lavarit ket ez eus c'hoazh pevar miz ac'han d'an eost? Setu, me a lavar deoc'h: Savit ho taoulagad, ha sellit ouzh ar maezioù a wenna dija evit an eost.
36Already the reaper draws his wages and gathers a crop for eternal life, so that the sower and the reaper may rejoice together.
36An hini a ved en deus ur gopr, hag a zastum frouezh evit ar vuhez peurbadus, evit m'en em laouenaio an hini a had ivez gant an hini a ved.
37For in this case the saying ‘One sows and another reaps’ is true.
37Rak e kement-mañ eo gwir ar gomz-mañ: Unan all eo an hader, hag unan all eo ar meder.
38I sent you to reap what you have not worked for; others have done the hard work, and now you have taken up their labor.”
38Me am eus ho kaset e-lec'h n'hoc'h eus ket labouret; reoù all o deus labouret, ha c'hwi a zo aet war o labour.
39Many of the Samaritans from that town believed in Jesus because of the woman’s testimony, “He told me everything I ever did.”
39Kalz eus Samaritaned ar gêr-se a gredas ennañ, abalamour da gomz ar wreg; roet he devoa an testeni-mañ: Lavaret en deus din kement am eus graet.
40So when the Samaritans came to Him, they asked Him to stay with them, and He stayed two days.
40Ar Samaritaned eta, o vezañ deuet d'e gavout, a bedas anezhañ da chom ganto; hag e chomas daou zevezh eno.
41And many more believed because of His message.
41Hag un niver brasoc'h a gredas abalamour d'e gelennadurezh.
42They said to the woman, “We now believe not only because of your words; we have heard for ourselves, and we know that this man truly is the Savior of the world.”
42Hag e lavarent d'ar wreg: N'eo ket abalamour da'z lavar eo e kredomp, rak klevet hon eus anezhañ hon-unan, hag ec'h anavezomp penaos hemañ eo e gwirionez Salver ar bed[, ar C'hrist].
43After two days, Jesus left for Galilee.
43Daou zevezh goude, ez eas kuit ac'hano, evit mont e Galilea,
44Now He Himself had testified that a prophet has no honor in his own hometown.
44rak Jezuz e-unan en devoa disklêriet penaos ur profed n'eo ket enoret en e vro.
45Yet when He arrived, the Galileans welcomed Him. They had seen all the great things He had done in Jerusalem at the feast, for they had gone there as well.
45Pa oa erru e Galilea, e voe degemeret mat gant ar C'halileiz o devoa gwelet kement en devoa graet e Jeruzalem deiz ar gouel; rak int ivez a oa aet d'ar gouel.
46So once again He came to Cana in Galilee, where He had turned the water into wine. And there was a royal official whose son lay sick at Capernaum.
46Jezuz a zeuas eta a-nevez da Gana e Galilea, e-lec'h m'en devoa graet gwin gant dour. Ha, bez' e oa e Kafarnaoum un Aotrou a di ar roue a oa klañv e vab.
47When he heard that Jesus had come from Judea to Galilee, he went and begged Him to come down and heal his son, who was about to die.
47An den-mañ, o vezañ anavezet penaos Jezuz a oa deuet eus Judea da C'halilea, a yeas d'e gavout hag a bedas anezhañ da ziskenn evit yac'haat e vab, rak mont a rae da vervel.
48Jesus said to him, “Unless you people see signs and wonders, you will never believe.”
48Jezuz a lavaras: Ma ne welit ket a sinoù hag a virakloù, ne gredit ket.
49“Sir,” the official said, “come down before my child dies.”
49An Aotrou-mañ a di ar roue a lavaras dezhañ: Aotrou, diskenn, a-raok ma varvo va bugel.
50“Go,” said Jesus. “Your son will live.” The man took Jesus at His word and departed.
50Jezuz a lavaras dezhañ: Kae, da vab a vev. An den-mañ a gredas ar pezh en devoa Jezuz lavaret dezhañ, hag a yeas kuit.
51And while he was still on the way, his servants met him with the news that his boy was alive.
51Evel ma tiskenne, e vevelien a zeuas a-raok dezhañ, hag a lavaras dezhañ: Da vab a vev.
52So he inquired as to the hour when his son had recovered, and they told him, “The fever left him yesterday at the seventh hour.”
52Eñ a c'houlennas outo da bet eur e oa en em gavet gwelloc'h. Hag int a lavaras dezhañ: Dec'h d'ar seizhvet eur, an derzhienn a guitaas anezhañ.
53Then the father realized that this was the very hour in which Jesus had told him, “Your son will live.” And he and all his household believed.
53Hag an tad a anavezas e oa d'an eur-se en devoa Jezuz lavaret dezhañ: Da vab a vev; hag e kredas, eñ hag holl dud e di.
54This was now the second sign that Jesus performed after coming from Judea into Galilee.
54Jezuz a reas an eil mirakl-se en e zistro eus Judea da C'halilea.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.