Luke 1
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)
1Many have undertaken to compose an account of the things that have been fulfilled among us,
1Kalz o vezañ kemeret ar garg da skrivañ istor an traoù c'hoarvezet, hag anavezet mat evit bezañ gwir en hon touez,
2just as they were handed down to us by the initial eyewitnesses and servants of the word.
2hervez m'o deus degaset deomp ar re o deus o gwelet adalek ar penn-kentañ, hag a zo bet ministred ar Ger,
3Therefore, having carefully investigated everything from the beginning, it seemed good also to me to write an orderly account for you, most excellent Theophilus,
3kredet em eus ivez, Teofil mat-meurbet, e tleen o skrivañ dit dre urzh, goude bezañ graet un enklask pizh warno holl, gant evezh,
4so that you may know the certainty of the things you have been taught.
4evit ma'c'h anavezi ar wirionez diwar-benn ar pezh a zo bet desket dit.
5In the time of Herod king of Judea there was a priest named Zechariah, who belonged to the priestly division of Abijah, and whose wife Elizabeth was a daughter of Aaron.
5En amzer Herodez, roue Judea, e oa ur beleg anvet Zakaria, eus lignez Abia; e wreg a oa eus lignez Aaron, hag en em c'halve Elizabed.
6Both of them were righteous in the sight of God, walking blamelessly in all the commandments and decrees of the Lord.
6Reizh e oant o-daou dirak an Aotrou, hag e heulient holl gourc'hemennoù hag urzhioù an Aotrou, en un doare divlam.
7But they had no children, because Elizabeth was barren, and they were both well along in years.
7N'o devoa ket a vugale, rak Elizabed a oa gaonac'h, hag o-daou, e oant aet war an oad.
8One day while Zechariah’s division was on duty and he was serving as priest before God,
8Erruout a reas, evel ma rae Zakaria e garg a veleg dirak Doue, hervez urzh e dro,
9he was chosen by lot, according to the custom of the priesthood, to enter the temple of the Lord and burn incense.
9ma voe galvet dre ar sord, hervez giz ar velegiezh, da vont e-barzh templ an Aotrou, evit deviñ an ezañs.
10And at the hour of the incense offering, the whole congregation was praying outside.
10An holl bobl a oa er-maez o pediñ, d'an eur ma teved an ezañs.
11Just then an angel of the Lord appeared to Zechariah, standing at the right side of the altar of incense.
11Neuze un ael eus an Aotrou en em ziskouezas dezhañ en e sav, en tu dehou da aoter an ezañs.
12When Zechariah saw him, he was startled and gripped with fear.
12Zakaria, o welout anezhañ, a voe trubuilhet, hag ar spont a grogas ennañ.
13But the angel said to him, “Do not be afraid, Zechariah, because your prayer has been heard. Your wife Elizabeth will bear you a son, and you are to give him the name John.
13Met an ael a lavaras dezhañ: Zakaria, na'z pez ket aon, rak da bedenn a zo bet selaouet, Elizabed a c'hano dit ur mab, hag e roi dezhañ an anv a Yann.
14He will be a joy and delight to you, and many will rejoice at his birth,
14Bez' e vo evidout un abeg a joa hag a laouenidigezh, ha kalz en em laouenaio eus e c'hanedigezh.
15for he will be great in the sight of the Lord. He shall never take wine or strong drink, and he will be filled with the Holy Spirit even from his mother’s womb.
15Rak bras e vo dirak an Aotrou; n'evo na gwin, nag evaj kreñv ebet, ha leuniet e vo eus ar Spered-Santel adalek kof e vamm;
16Many of the sons of Israel he will turn back to the Lord their God.
16distreiñ a raio kalz eus bugale Israel d'an Aotrou o Doue,
17And he will go on before the Lord in the spirit and power of Elijah, to turn the hearts of the fathers to their children and the disobedient to the wisdom of the righteous—to make ready a people prepared for the Lord.”
17hag e valeo dirazañ e spered hag e nerzh Elia, evit treiñ kalonoù an tadoù ouzh ar vugale, hag ar re disentus ouzh furnez ar re reizh, evit aozañ d'an Aotrou ur bobl tuet mat.
18“How can I be sure of this?” Zechariah asked the angel. “I am an old man, and my wife is well along in years.”
18Zakaria a lavaras d'an ael: A betra ec'h anavezin kement-se? Rak me a zo kozh, ha va gwreg a zo aet war an oad?
19“I am Gabriel,” replied the angel. “I stand in the presence of God, and I have been sent to speak to you and to bring you this good news.
19An ael a respontas dezhañ: Me eo Gabriel, an hini a chom dirak Doue; degaset on bet evit komz ouzhit ha disklêriañ dit ar c'heloù mat-mañ.
20And now you will be silent and unable to speak until the day this comes to pass, because you did not believe my words, which will be fulfilled at their proper time.”
20Ha setu, te a ya da vezañ mut, ha ne c'helli ken komz, betek an deiz ma c'hoarvezo an traoù-mañ, abalamour ne'c'h eus ket kredet da'm c'homzoù, hag a erruo en o amzer.
21Meanwhile, the people were waiting for Zechariah and wondering why he took so long in the temple.
21Koulskoude, ar bobl a c'hortoze Zakaria, hag a oa souezhet ma talee en templ.
22When he came out and was unable to speak to them, they realized he had seen a vision in the temple. He kept making signs to them but remained speechless.
22Pa voe deuet er-maez, ne c'helle ket komz outo, hag ec'h anavezjont en devoa bet ur welidigezh en templ, rak dre sinoù en roe da gompren dezho; hag e chomas mut.
23And when the days of his service were complete, he returned home.
23Pa voe echuet deizioù e garg, ez eas d'e di.
24After these days, his wife Elizabeth became pregnant and for five months remained in seclusion. She declared,
24Un nebeut amzer goude, Elizabed, e wreg, en em gavas dougerez, hag en em guzhas e-pad pemp miz, o lavarout:
25“The Lord has done this for me. In these days He has shown me favor and taken away my disgrace among the people.”
25Evel-se eo, en deus graet an Aotrou em c'heñver en deizioù-mañ, m'en deus sellet ouzhin, evit lemel an dismegañs a oa warnon dirak an dud.
26In the sixth month, God sent the angel Gabriel to a town in Galilee called Nazareth,
26Er c'hwec'hvet miz, Doue a gasas an ael Gabriel en ur gêr a C'halilea galvet Nazared,
27to a virgin pledged in marriage to a man named Joseph, who was of the house of David. And the virgin’s name was Mary.
27d'ur werc'hez a zlee dimeziñ d'un den anvet Jozef, eus tiegezh David; ar werc'hez-se a oa anvet Mari.
28The angel appeared to her and said, “Greetings, you who are highly favored! The Lord is with you.”
28An ael, o vezañ aet el lec'h ma oa, a lavaras dezhi: Da saludiñ a ran, te a zo bet resevet en gras, an Aotrou a zo ganit. [Benniget out e-touez ar gwragez.]
29Mary was greatly troubled at his words and wondered what kind of greeting this might be.
29O vezañ gwelet an ael, e voe trubuilhet gant e gomzoù, hag e soñje enni ec'h-unan petra a c'helle ar salud-se bezañ.
30So the angel told her, “Do not be afraid, Mary, for you have found favor with God.
30Neuze an ael a lavaras dezhi: Mari, na'z pez ket aon, rak kavet ec'h eus gras dirak Doue.
31Behold, you will conceive and give birth to a son, and you are to give Him the name Jesus.
31Setu, te a vo dougerez, hag e c'hani ur mab, hag e c'halvi e anv Jezuz.
32He will be great and will be called the Son of the Most High. The Lord God will give Him the throne of His father David,
32Bras e vo, hag e vo galvet mab an Uhelañ-Meurbet, hag an Aotrou Doue a roio dezhañ tron David e dad.
33and He will reign over the house of Jacob forever. His kingdom will never end!”
33Ren a raio da virviken war diegezh Jakob, hag e ren n'en devo ken a fin.
34“How can this be,” Mary asked the angel, “since I am a virgin?”
34Neuze Mari a lavaras d'an ael: Penaos e c'hoarvezo kement-se, pa n'anavezan gwaz ebet?
35The angel replied, “The Holy Spirit will come upon you, and the power of the Most High will overshadow you. So the Holy One to be born will be called the Son of God.
35An ael a respontas dezhi: Ar Spered-Santel a zeuio warnout, ha galloud an Uhelañ-Meurbet a c'holoio ac'hanout gant e skeud; dre-se ar bugel santel a vo ganet ac'hanout a vo galvet Mab Doue.
36Look, even Elizabeth your relative has conceived a son in her old age, and she who was called barren is in her sixth month.
36Ha setu, Elizabed da geniterv a zoug ivez ur mab en he c'hozhni, hag hemañ eo ar c'hwec'hvet miz eus an hini a oa galvet gaonac'h.
37For no word from God will ever fail.”
37Rak n'eus netra dibosupl da Zoue.
38“I am the Lord’s servant,” Mary answered. “May it happen to me according to your word.” Then the angel left her.
38Ha Mari a lavaras: Setu servijerez an Aotrou, ra vo graet din hervez da gomz. Hag an ael a bellaas diouti.
39In those days Mary got ready and hurried to a town in the hill country of Judah,
39Neuze Mari a savas, hag a yeas buan da vro ar menezioù, en ur gêr eus Bro-Juda,
40where she entered the home of Zechariah and greeted Elizabeth.
40hag, o vezañ aet e ti Zakaria, e saludas Elizabed.
41When Elizabeth heard Mary’s greeting, the baby leaped in her womb, and Elizabeth was filled with the Holy Spirit.
41Kerkent ha ma klevas Elizabed Salud Mari, ar bugel bihan a dridas en he c'hof; hag Elizabed a voe leuniet eus ar Spered-Santel.
42In a loud voice she exclaimed, “Blessed are you among women, and blessed is the fruit of your womb!
42Hag o sevel he mouezh, e krias: Te a zo benniget e-touez ar gwragez, ha benniget eo frouezh da gof.
43And why am I so honored, that the mother of my Lord should come to me?
43A-belec'h e teu kement-mañ din, ma teu mamm va Aotrou etrezek ennon?
44For as soon as the sound of your greeting reached my ears, the baby in my womb leaped for joy.
44Rak mouezh da salud n'he deus ket kentoc'h skoet va divskouarn, m'en deus ar bugel bihan tridet gant levenez em c'hof.
45Blessed is she who has believed that the Lord’s word to her will be fulfilled.”
45Eürus eo an hini he deus kredet, rak graet e vo an traoù a zo bet lavaret dezhi a-berzh an Aotrou.
46Then Mary said: “My soul magnifies the Lord,
46Neuze Mari a lavaras: Va ene a veul an Aotrou,
47and my spirit rejoices in God my Savior!
47ha va spered en em laouena e Doue va Salver,
48For He has looked with favor on the humble state of His servant. From now on all generations will call me blessed.
48abalamour m'en deus sellet ouzh izelded e servijerez. Ha setu, diwar vremañ, e vin galvet eürus gant an holl rummadoù,
49For the Mighty One has done great things for me. Holy is His name.
49rak an Holl-C'halloudek en deus graet traoù bras din; e anv a zo santel,
50His mercy extends to those who fear Him, from generation to generation.
50hag e drugarez en em astenn a oad en oad war ar re a zouj anezhañ.
51He has performed mighty deeds with His arm; He has scattered those who are proud in the thoughts of their hearts.
51Diskouezet en deus nerzh e vrec'h; stlabezet en deus ar soñjezonoù a rae ar re lorc'hus en o c'halon.
52He has brought down rulers from their thrones, but has exalted the humble.
52Didronet en deus ar re c'halloudek, ha savet en deus ar re vihan.
53He has filled the hungry with good things, but has sent the rich away empty.
53Leuniet en deus a vadoù a re o devoa naon, ha kaset en deus kuit ar re binvidik er goullo.
54He has helped His servant Israel, remembering to be merciful,
54Sikouret en deus Israel e servijer, o kaout soñj eus e drugarez,
55as He promised to our fathers, to Abraham and his descendants forever.”
55evel m'en devoa e lavaret d'hon tadoù, da Abraham ha d'e lignez da viken.
56Mary stayed with Elizabeth for about three months and then returned home.
56Mari a chomas gant Elizabed war-dro tri miz; neuze e tistroas d'he zi.
57When the time came for Elizabeth to have her child, she gave birth to a son.
57Neuze, amzer Elizabed o vezañ deuet, e c'hanas ur mab.
58Her neighbors and relatives heard that the Lord had shown her great mercy, and they rejoiced with her.
58He amezeien hag he c'herent, o vezañ anavezet penaos en devoa an Aotrou diskouezet e drugarez en he c'heñver, en em laouenajont ganti.
59On the eighth day, when they came to circumcise the child, they were going to name him after his father Zechariah.
59O vezañ deuet an eizhvet deiz evit amdroc'hañ ar bugel, e c'halvjont anezhañ Zakaria, eus anv e dad.
60But his mother replied, “No! He shall be called John.”
60Met e vamm, o kemer ar gomz, a lavaras: Nann, met Yann e vo galvet.
61They said to her, “There is no one among your relatives who bears this name.”
61Hag e lavarjont dezhi: N'eus den ez kerentiezh hag a zo galvet eus an anv-se.
62So they made signs to his father to find out what he wanted to name the child.
62Neuze e c'houlennjont dre sin ouzh e dad penaos e felle dezhañ e vije galvet.
63Zechariah asked for a tablet and wrote, “His name is John.” And they were all amazed.
63Zakaria, o vezañ goulennet taolennoùigoù, a skrivas ar gerioù-mañ: Yann eo e anv. Hag an holl a voe souezhet.
64Immediately Zechariah’s mouth was opened and his tongue was released, and he began to speak, praising God.
64Kerkent e c'henou a zigoras, e deod a ziereas, hag e komze en ur veuliñ Doue.
65All their neighbors were filled with awe, and people throughout the hill country of Judea were talking about these events.
65O holl amezeien a voe leuniet a spont, hag an holl draoù-mañ en em vrude dre holl venezioù Judea.
66And all who heard this wondered in their hearts and asked, “What then will this child become?” For the Lord’s hand was with him.
66An holl re o c'hleve, o mire en o c'halon, hag e lavarent: Petra eta e vo ar bugel bihan-se? Ha dorn an Aotrou a oa warnañ.
67Then his father Zechariah was filled with the Holy Spirit and prophesied:
67Neuze Zakaria e dad a voe leuniet eus ar Spered-Santel, hag e tiouganas, o lavarout:
68“Blessed be the Lord, the God of Israel, because He has visited and redeemed His people.
68Benniget ra vo an Aotrou, Doue Israel, dre ma'z eo deuet da welout ha da zasprenañ e bobl,
69He has raised up a horn of salvation for us in the house of His servant David,
69hag abalamour m'en deus savet deomp ur Salver Galloudek e tiegezh David e servijer,
70as He spoke through His holy prophets, those of ages past,
70evel m'en devoa lavaret dre c'henou e brofeded santel, abaoe penn-kentañ ar bed,
71salvation from our enemies and from the hand of all who hate us,
71dre m'en deus hor saveteet a zaouarn hon enebourien, hag eus dorn an holl re a gasae ac'hanomp,
72to show mercy to our fathers and to remember His holy covenant,
72evit ober trugarez e-keñver hon tadoù, o kaout soñj eus e emglev santel,
73the oath He swore to our father Abraham, to grant us
73eus al le en devoa graet da Abraham hon tad,
74deliverance from hostile hands, that we may serve Him without fear,
74penaos, o vezañ hon tennet eus dorn hon enebourien, e roje deomp da servijañ anezhañ hep aon,
75in holiness and righteousness before Him all the days of our lives.
75er santelezh hag er reizhder dirazañ e-pad holl deizioù hor buhez.
76And you, child, will be called a prophet of the Most High; for you will go on before the Lord to prepare the way for Him,
76Ha te, bugel bihan, ta a vo galvet profed an Uhelañ-Meurbet; rak te a gerzho dirak dremm an Aotrou, evit kempenn e hentoù,
77to give to His people the knowledge of salvation through the forgiveness of their sins,
77evit reiñ anaoudegezh ar silvidigezh d'e bobl dre pardon eus o fec'hedoù,
78because of the tender mercy of our God, by which the Dawn will visit us from on high,
78dre garantez trugarezus hon Doue; drezi, ar sav-heol eus an nec'h en deus hor gwelet,
79to shine on those who live in darkness and in the shadow of death, to guide our feet into the path of peace.”
79evit sklêrijennañ ar re a zo azezet en deñvalijenn hag e skeud ar marv, hag evit ren hor c'hammedoù e hent ar peoc'h.
80And the child grew and became strong in spirit; and he lived in the wilderness until the time of his public appearance to Israel.
80Ar bugel bihan a greske hag en em greñvae er spered; hag e chomas el lec'hioù distro betek an deiz ma tlee bezañ diskouezet da Israel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.