Jeremiah 11
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1This is the word that came to Jeremiah from the LORD:
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
2“Listen to the words of this covenant and tell them to the men of Judah and the residents of Jerusalem.
2“จงฟังถ้อยคำของพันธสัญญานี้ แล้วบอกชาวยูดาห์และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็ม
3You must tell them that this is what the LORD, the God of Israel, says: Cursed is the man who does not obey the words of this covenant,
3จงบอกพวกเขาว่า พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ ‘คนที่ไม่ฟังถ้อยคำของพันธสัญญานี้ถูกสาปแช่ง
4which I commanded your forefathers when I brought them out of the land of Egypt, out of the iron furnace, saying, ‘Obey Me, and do everything I command you, and you will be My people, and I will be your God.’
4เป็นพันธสัญญาที่เราสั่งบรรพบุรุษของพวกเจ้าในวันที่เราพาพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ ออกจากเตาหลอมเหล็ก’ โดยกล่าวว่า ‘จงเชื่อฟังเสียงของเราและทำตามทุกสิ่งที่เราสั่ง พวกเจ้าจะเป็นชนชาติของเรา เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า
5This was in order to establish the oath I swore to your forefathers, to give them a land flowing with milk and honey, as it is to this day.” “Amen, LORD,” I answered.
5เพื่อเราจะทำให้คำสาบานที่ให้ไว้แก่บรรพบุรุษของพวกเจ้าสำเร็จ คือให้แผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์แก่พวกเขา’ ดังที่เป็นอยู่ในวันนี้” ข้าพเจ้าทูลตอบว่า “อาเมน พระยาห์เวห์”
6Then the LORD said to me, “Proclaim all these words in the cities of Judah and in the streets of Jerusalem, saying: Hear the words of this covenant and carry them out.
6พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “จงประกาศถ้อยคำทั้งหมดนี้ตามเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และถนนในเยรูซาเล็มว่า ‘จงฟังถ้อยคำของพันธสัญญานี้และทำตาม
7For from the time I brought your fathers out of the land of Egypt until today, I strongly warned them again and again, saying, ‘Obey My voice.’
7เพราะเราตักเตือนบรรพบุรุษของพวกเจ้าอย่างจริงจังตั้งแต่วันที่พาพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์จนถึงวันนี้ ตื่นแต่เช้าและตักเตือนครั้งแล้วครั้งเล่าว่า “จงเชื่อฟังเสียงของเรา”
8Yet they would not obey or incline their ears, but each one followed the stubbornness of his evil heart. So I brought on them all the curses of this covenant I had commanded them to follow but they did not keep.”
8แต่พวกเขาไม่เชื่อฟัง ไม่เงี่ยหู แต่ละคนทำตามความดื้อรั้นของใจชั่วของตน เราจึงให้ถ้อยคำทุกอย่างในพันธสัญญานี้เกิดกับพวกเขา เราสั่งให้พวกเขาทำตาม แต่พวกเขาไม่ทำ’”
9And the LORD told me, “There is a conspiracy among the men of Judah and the residents of Jerusalem.
9พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “ชาวยูดาห์และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็มสมคบคิดกัน
10They have returned to the sins of their forefathers who refused to obey My words. They have followed other gods to serve them. The house of Israel and the house of Judah have broken the covenant I made with their fathers.
10พวกเขากลับไปทำผิดเหมือนบรรพบุรุษที่ไม่ยอมฟังถ้อยคำของเรา ตามเทพเจ้าอื่นไปรับใช้ ชนอิสราเอลและชนยูดาห์ละเมิดพันธสัญญาที่เราทำกับบรรพบุรุษของพวกเขา
11Therefore this is what the LORD says: ‘I am about to bring upon them a disaster that they cannot escape. They will cry out to Me, but I will not listen to them.
11เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวว่า ‘จงฟัง เราจะนำภัยร้ายมาถึงพวกเขา ซึ่งหนีไม่พ้น พวกเขาจะร้องเรียกเรา แต่เราจะไม่ฟัง
12Then the cities of Judah and the residents of Jerusalem will go and cry out to the gods to which they have been burning incense, but these gods certainly will not save them in their time of disaster.
12แล้วเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็มจะไปร้องเรียกเทพเจ้าที่พวกเขาเผาเครื่องหอมบูชา แต่เทพเจ้าเหล่านั้นจะช่วยพวกเขาให้รอดในยามเดือดร้อนไม่ได้เลย
13Your gods are indeed as numerous as your cities, O Judah; the altars of shame you have set up—the altars to burn incense to Baal—are as many as the streets of Jerusalem.’
13ยูดาห์ เจ้ามีเทพเจ้ามากเท่าจำนวนเมือง และตั้งแท่นบูชาแก่สิ่งน่าอับอายมากเท่าจำนวนถนนในเยรูซาเล็ม เป็นแท่นเผาเครื่องหอมบูชาเทพบาอัล’
14As for you, do not pray for these people. Do not raise up a cry or a prayer on their behalf, for I will not be listening when they call out to Me in their time of disaster.
14“เพราะฉะนั้น อย่าวิงวอนเพื่อชนชาตินี้ อย่าร้องขอหรืออธิษฐานเพื่อพวกเขา เพราะเราจะไม่ฟังเมื่อพวกเขาร้องเรียกเราในยามเดือดร้อน
15What right has My beloved in My house, having carried out so many evil schemes? Can consecrated meat avert your doom, so that you can rejoice?
15คนรักของเรามาทำอะไรในพระนิเวศของเรา ในเมื่อเธอประพฤติลามกกับคนมากมาย และเนื้ออันบริสุทธิ์ก็จากเจ้าไปแล้ว? เมื่อเจ้าทำชั่ว เจ้ากลับยินดี”
16The LORD once called you a flourishing olive tree, beautiful with well-formed fruit. But with a mighty roar He will set it on fire, and its branches will be consumed.
16พระยาห์เวห์เรียกเจ้าว่า “ต้นมะกอกเขียวสด งดงามด้วยผลดี” ท่ามกลางเสียงคำรามดังสนั่น พระองค์จุดไฟเผามัน กิ่งของมันหัก
17The LORD of Hosts, who planted you, has decreed disaster against you on account of the evil that the house of Israel and the house of Judah have brought upon themselves, provoking Me to anger by burning incense to Baal.”
17เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพผู้ปลูกเจ้า ประกาศภัยร้ายที่จะเกิดกับเจ้า เพราะความชั่วของชนอิสราเอลและชนยูดาห์ ซึ่งพวกเขาทำร้ายตนเองโดยยั่วให้เราโกรธด้วยการเผาเครื่องหอมบูชาเทพบาอัล
18And the LORD informed me, so I knew. Then You showed me their deeds.
18พระยาห์เวห์ให้ข้าพเจ้ารู้เรื่องนี้ ข้าพเจ้าจึงรู้ แล้วพระองค์แสดงการกระทำของพวกเขาให้ข้าพเจ้าเห็น
19For I was like a gentle lamb led to slaughter; I did not know that they had plotted against me: “Let us destroy the tree with its fruit; let us cut him off from the land of the living, that his name may be remembered no more.”
19แต่ข้าพเจ้าเหมือนลูกแกะเชื่องที่ถูกพาไปฆ่า ไม่รู้ว่าพวกเขาวางแผนต่อต้านข้าพเจ้าว่า “ให้พวกเราทำลายต้นไม้พร้อมกับผล ให้พวกเราตัดเขาออกจากแผ่นดินของคนเป็น เพื่อจะไม่มีใครจำชื่อเขาอีก”
20O LORD of Hosts, who judges righteously, who examines the heart and mind, let me see Your vengeance upon them, for to You I have committed my cause.
20แต่พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ ผู้พิพากษาอย่างเที่ยงธรรม ผู้ทดสอบใจและความคิด ข้าพเจ้าจะเห็นพระองค์แก้แค้นพวกเขา เพราะข้าพเจ้าแจ้งเรื่องคดีของตนต่อพระองค์แล้ว
21Therefore this is what the LORD says concerning the people of Anathoth who are seeking your life and saying, “You must not prophesy in the name of the LORD, or you will die by our hand.”
21“เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวถึงชาวอานาโธทที่หมายเอาชีวิตเจ้า ผู้พูดว่า ‘อย่ากล่าวคำพยากรณ์ในนามพระยาห์เวห์ มิฉะนั้นพวกเราจะฆ่าเจ้า’
22So this is what the LORD of Hosts says: “I will punish them. Their young men will die by the sword, their sons and daughters by famine.
22เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์แห่งกองทัพจึงกล่าวดังนี้ ‘จงฟัง เราจะลงโทษพวกเขา ชายหนุ่มจะตายด้วยดาบ ลูกชายลูกสาวจะตายเพราะความอดอยาก
23There will be no remnant, for I will bring disaster on the people of Anathoth in the year of their punishment.”
23จะไม่เหลือใคร เพราะเราจะนำภัยร้ายมาถึงชาวอานาโธทในปีที่พวกเขาต้องรับโทษ’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.