Ecclesiastes 12
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1Remember your Creator in the days of your youth, before the days of adversity come and the years approach of which you will say, “I find no pleasure in them,”
1จงระลึกถึงพระผู้สร้างในวันเวลาแห่งวัยเยาว์ ก่อนวันทุกข์ยากจะมาถึง และก่อนปีเหล่านั้นจะใกล้เข้ามา เมื่อเจ้าจะกล่าวว่า “ฉันไม่มีความสุขในปีเหล่านั้น”
2before the light of the sun, moon, and stars is darkened, and the clouds return after the rain,
2ก่อนดวงอาทิตย์ แสงสว่าง ดวงจันทร์ และดวงดาวจะมืดลง และเมฆจะกลับมาหลังฝนตก
3on the day the keepers of the house tremble and the strong men stoop, when those grinding cease because they are few and those watching through windows see dimly,
3ในวันที่ผู้เฝ้าบ้านจะสั่นเทา และชายฉกรรจ์จะค้อมตัวลง คนโม่แป้งจะหยุดทำงาน เพราะเหลืออยู่น้อย และผู้ที่มองออกไปทางหน้าต่างจะมองเห็นพร่ามัว
4when the doors to the street are shut and the sound of the mill fades away, when one rises at the sound of a bird and all the daughters of song grow faint,
4ประตูสู่ถนนจะปิดลง เมื่อเสียงโม่แป้งแผ่วเบา คนเราจะตื่นขึ้นเพราะเสียงนก และธิดาแห่งบทเพลงทั้งปวงจะเปล่งเสียงแผ่วลง
5when men fear the heights and dangers of the road, when the almond tree blossoms, the grasshopper loses its spring, and the caper berry shrivels— for then man goes to his eternal home and mourners walk the streets.
5พวกเขาจะกลัวที่สูง และหวาดผวาต่ออันตรายตามหนทาง ต้นอัลมอนด์จะผลิดอก ตั๊กแตนก็เป็นภาระ และความปรารถนาจะหมดสิ้น เพราะมนุษย์กำลังไปยังบ้านนิรันดร์ของตน และผู้ไว้ทุกข์เดินไปมาตามถนน
6Remember Him before the silver cord is snapped and the golden bowl is crushed, before the pitcher is shattered at the spring and the wheel is broken at the well,
6ก่อนสายเงินจะขาด หรือชามทองคำจะแตก หรือเหยือกน้ำจะแตกที่น้ำพุ หรือวงล้อจะพังที่บ่อเก็บน้ำ
7before the dust returns to the ground from which it came and the spirit returns to God who gave it.
7แล้วฝุ่นดินจะกลับคืนสู่แผ่นดินดังเดิม และวิญญาณจะกลับไปหาพระเจ้าผู้ให้วิญญาณนั้น
8“Futility of futilities,” says the Teacher. “Everything is futile!”
8“ว่างเปล่าอย่างที่สุด” ผู้กล่าวสอนกล่าว “ทุกสิ่งล้วนว่างเปล่า!”
9Not only was the Teacher wise, but he also taught the people knowledge; he pondered, searched out, and arranged many proverbs.
9นอกจากนี้ เพราะผู้กล่าวสอนเป็นคนมีปัญญา เขาจึงสอนความรู้แก่ประชาชนด้วย เขาใคร่ครวญ ค้นคว้า และเรียบเรียงสุภาษิตไว้มากมาย
10The Teacher searched to find delightful sayings and to record accurate words of truth.
10ผู้กล่าวสอนพยายามค้นหาถ้อยคำที่น่าฟัง และเขียนถ้อยคำแห่งความจริงไว้อย่างเที่ยงตรง
11The words of the wise are like goads, and the anthologies of the masters are like firmly embedded nails driven by a single Shepherd.
11ถ้อยคำของคนมีปัญญาเปรียบเหมือนปฏัก และถ้อยคำจากเหล่าปราชญ์ผู้รวบรวมคำสอนก็เหมือนตะปูที่ตอกแน่น ทั้งหมดนี้มาจากผู้เลี้ยงแกะเพียงคนเดียว
12And by these, my son, be further warned: There is no end to the making of many books, and much study wearies the body.
12นอกจากนี้ ลูกเอ๋ย จงรับคำเตือน การเขียนหนังสือมากมายไม่มีวันสิ้นสุด และการคร่ำเคร่งกับตำรามากทำให้ร่างกายเหนื่อยล้า
13When all has been heard, the conclusion of the matter is this: Fear God and keep His commandments, because this is the whole duty of man.
13นี่คือบทสรุปของเรื่อง เมื่อได้ฟังทุกสิ่งแล้ว จงยำเกรงพระเจ้าและรักษาพระบัญญัติของพระองค์ เพราะนี่คือหน้าที่ทั้งสิ้นของมนุษย์
14For God will bring every deed into judgment, along with every hidden thing, whether good or evil.
14เพราะพระเจ้าจะนำการกระทำทุกอย่าง รวมทั้งทุกสิ่งที่ซ่อนอยู่ มาสู่การพิพากษา ไม่ว่าจะเป็นสิ่งดีหรือสิ่งชั่ว
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.