Lamentations 2
World English BibleTranslation
World English Bible
Freedom Bible (Thai)
1How has the Lord covered the daughter of Zion with a cloud in his anger! He has cast the beauty of Israel down from heaven to the earth, and hasn’t remembered his footstool in the day of his anger.
1อนิจจา พระผู้เป็นเจ้าปกคลุมศิโยนด้วยเมฆแห่งความโกรธเสียแล้ว! พระองค์เหวี่ยงความงามของอิสราเอลจากสวรรค์ลงสู่แผ่นดิน และไม่ระลึกถึงแท่นรองพระบาทของพระองค์ในวันแห่งความโกรธ
2The Lord has swallowed up all the dwellings of Jacob without pity. He has thrown down in his wrath the strongholds of the daughter of Judah. He has brought them down to the ground. He has profaned the kingdom and its princes.
2พระผู้เป็นเจ้ากลืนกินที่อยู่ทั้งปวงของยาโคบ โดยไม่สงสาร พระองค์โค่นป้อมปราการของยูดาห์ด้วยความโกรธ ทำให้ล้มลงถึงพื้น ทำให้อาณาจักรและขุนนางเสื่อมเกียรติ
3He has cut off all the horn of Israel in fierce anger. He has drawn back his right hand from before the enemy. He has burned up Jacob like a flaming fire, which devours all around.
3พระองค์หักอำนาจทั้งสิ้นของอิสราเอลด้วยความโกรธเกรี้ยว ถอนมือขวากลับจากเบื้องหน้าศัตรู เผายาโคบด้วยไฟที่ลุกโชน เผาผลาญทุกสิ่งรอบด้าน
4He has bent his bow like an enemy. He has stood with his right hand as an adversary. He has killed all that were pleasant to the eye. In the tent of the daughter of Zion, he has poured out his wrath like fire.
4พระองค์น้าวธนูเหมือนศัตรู ยืนอย่างคู่อริ พร้อมใช้มือขวาจู่โจม ฆ่าทุกสิ่งที่น่ามอง เทความโกรธดุจไฟลงในกระโจมของศิโยน
5The Lord has become as an enemy. He has swallowed up Israel. He has swallowed up all her palaces. He has destroyed his strongholds. He has multiplied mourning and lamentation in the daughter of Judah.
5พระผู้เป็นเจ้ากลับเป็นเหมือนศัตรู กลืนกินอิสราเอล กลืนกินวังทั้งปวงของนาง ทำลายป้อมปราการของนาง ทำให้ยูดาห์โศกเศร้าและคร่ำครวญหนักขึ้น
6He has violently taken away his tabernacle, as if it were a garden. He has destroyed his place of assembly. The LORD has caused solemn assembly and Sabbath to be forgotten in Zion. In the indignation of his anger, he has despised the king and the priest.
6พระองค์รื้อพลับพลาของพระองค์อย่างรุนแรง ราวกับรื้อเพิงในสวน ทำลายที่ชุมนุมของพระองค์ พระยาห์เวห์ทำให้ศิโยนลืมพิธีชุมนุมอันศักดิ์สิทธิ์และวันพักอันศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ดูหมิ่นกษัตริย์และปุโรหิตด้วยความโกรธเกรี้ยว
7The Lord has cast off his altar. He has abhorred his sanctuary. He has given the walls of her palaces into the hand of the enemy. They have made a noise in the LORD’s house, as in the day of a solemn assembly.
7พระผู้เป็นเจ้าทอดทิ้งแท่นบูชาของพระองค์ ชิงชังสถานบริสุทธิ์ของพระองค์ มอบกำแพงวังของนางไว้ในมือศัตรู พวกเขาส่งเสียงในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ เหมือนในวันพิธีชุมนุมอันศักดิ์สิทธิ์
8The LORD has purposed to destroy the wall of the daughter of Zion. He has stretched out the line. He has not withdrawn his hand from destroying; He has made the rampart and wall lament. They languish together.
8พระยาห์เวห์ตั้งใจทำลายกำแพงเมืองศิโยน พระองค์ขึงสายวัด ไม่ถอนมือจากการทำลาย ทำให้เชิงเทินและกำแพงคร่ำครวญ ทั้งสองทรุดโทรมด้วยกัน
9Her gates have sunk into the ground. He has destroyed and broken her bars. Her king and her princes are among the nations where the law is not. Yes, her prophets find no vision from the LORD.
9ประตูเมืองของนางจมลงในดิน พระองค์ทำลายและหักดาลประตู กษัตริย์และขุนนางของนางอยู่ท่ามกลางชนชาติทั้งหลายที่ไม่มีข้อบัญญัติ ผู้พยากรณ์ของนางไม่พบนิมิตจากพระยาห์เวห์
10The elders of the daughter of Zion sit on the ground. They keep silence. They have cast up dust on their heads. They have clothed themselves with sackcloth. The virgins of Jerusalem hang down their heads to the ground.
10ผู้อาวุโสของศิโยนนั่งบนพื้น นิ่งเงียบ พวกเขาเอาฝุ่นโรยศีรษะ สวมผ้ากระสอบ สาวพรหมจารีแห่งเยรูซาเล็มก้มศีรษะลงถึงพื้น
11My eyes fail with tears. My heart is troubled. My bile is poured on the earth, because of the destruction of the daughter of my people, because the young children and the infants swoon in the streets of the city.
11ตาของข้าพเจ้าอ่อนล้าเพราะร้องไห้ ใจของข้าพเจ้าปั่นป่วน เจ็บปวดเหมือนไส้ในทะลักลงสู่ดิน เพราะชนชาติของข้าพเจ้าพินาศ เด็กเล็กและทารกหมดสติตามถนนในเมือง
12They ask their mothers, “Where is grain and wine?” when they swoon as the wounded in the streets of the city, when their soul is poured out into their mothers’ bosom.
12พวกเขาถามแม่ของตนว่า “เมล็ดข้าวกับเหล้าองุ่นอยู่ที่ไหน?” ขณะหมดสติเหมือนคนบาดเจ็บตามถนนในเมือง ขณะชีวิตค่อย ๆ รินหมดไปในอ้อมอกแม่
13What shall I testify to you? What shall I liken to you, daughter of Jerusalem? What shall I compare to you, that I may comfort you, virgin daughter of Zion? For your breach is as big as the sea. Who can heal you?
13ข้าพเจ้าจะยกอะไรมาเป็นตัวอย่างให้เจ้า? จะเปรียบเจ้ากับอะไร เยรูซาเล็มเอ๋ย? จะเอาอะไรมาเทียบกับเจ้า เพื่อปลอบใจเจ้า ศิโยนผู้เป็นดั่งสาวพรหมจารี? บาดแผลของเจ้ากว้างใหญ่ดุจทะเล ใครจะรักษาเจ้าได้?
14Your prophets have seen false and foolish visions for you. They have not uncovered your iniquity, to reverse your captivity, but have seen for you false revelations and causes of banishment.
14ผู้พยากรณ์ของเจ้าเล่านิมิตเท็จอันโง่เขลาให้เจ้าฟัง ไม่เปิดโปงความผิดของเจ้า เพื่อช่วยให้เจ้าพ้นจากการเป็นเชลย กลับเล่านิมิตเท็จที่เป็นเหตุให้เจ้าถูกเนรเทศ
15All that pass by clap their hands at you. They hiss and wag their head at the daughter of Jerusalem, saying, “Is this the city that men called ‘The perfection of beauty, the joy of the whole earth’?”
15ทุกคนที่ผ่านไปปรบมือเยาะเย้ยเจ้า ส่งเสียงเย้ยหยันและส่ายหน้าใส่เยรูซาเล็มว่า “นี่หรือเมืองที่คนเรียกว่า ‘งามพร้อมสรรพ เป็นความยินดีของทั้งแผ่นดิน’?”
16All your enemies have opened their mouth wide against you. They hiss and gnash their teeth. They say, “We have swallowed her up. Certainly this is the day that we looked for. We have found it. We have seen it.”
16ศัตรูทั้งปวงของเจ้าอ้าปากตะโกนใส่เจ้า ส่งเสียงเย้ยหยันและขบฟัน พูดว่า “พวกเรากลืนกินนางแล้ว นี่คือวันที่พวกเรารอคอยแน่ พวกเราพบแล้ว พวกเราเห็นแล้ว”
17The LORD has done that which he planned. He has fulfilled his word that he commanded in the days of old. He has thrown down, and has not pitied. He has caused the enemy to rejoice over you. He has exalted the horn of your adversaries.
17พระยาห์เวห์ทำสิ่งที่พระองค์วางแผนไว้ ทำตามคำที่พระองค์สั่งไว้แต่ก่อนให้สำเร็จ พระองค์โค่นลง โดยไม่สงสาร ทำให้ศัตรูยินดีเหนือเจ้า เสริมอำนาจให้คู่อริของเจ้า
18Their heart cried to the Lord. O wall of the daughter of Zion, let tears run down like a river day and night. Give yourself no relief. Don’t let your eyes rest.
18ใจของพวกเขาร้องต่อพระผู้เป็นเจ้า กำแพงเมืองศิโยนเอ๋ย จงให้น้ำตาไหลเหมือนแม่น้ำทั้งกลางวันและกลางคืน อย่าหยุดพัก อย่าให้ตาของเจ้าได้พัก
19Arise, cry out in the night, at the beginning of the watches! Pour out your heart like water before the face of the Lord. Lift up your hands toward him for the life of your young children, who faint for hunger at the head of every street.
19ลุกขึ้น ร้องคร่ำครวญในยามค่ำคืน เมื่อเริ่มยามแต่ละครั้ง! เทใจเหมือนน้ำต่อหน้าพระผู้เป็นเจ้า ยกมือขึ้นหาพระองค์ วิงวอนเพื่อชีวิตของลูกเล็ก ๆ ของเจ้า ที่อ่อนแรงเพราะหิวตรงหัวถนนทุกสาย
20“Look, LORD, and see to whom you have done thus! Should the women eat their offspring, the children that they held and bounced on their knees? Should the priest and the prophet be killed in the sanctuary of the Lord?
20“พระยาห์เวห์ โปรดมองดูว่าพระองค์ทำเช่นนี้กับใคร! ผู้หญิงควรกินลูกของตนหรือ ลูกที่เคยอุ้มและโยกกล่อมบนตัก? ปุโรหิตและผู้พยากรณ์ควรถูกฆ่าในสถานบริสุทธิ์ของพระผู้เป็นเจ้าหรือ?
21“The youth and the old man lie on the ground in the streets. My virgins and my young men have fallen by the sword. You have killed them in the day of your anger. You have slaughtered, and not pitied.
21คนเยาว์วัยและคนแก่นอนบนพื้นตามถนน สาวพรหมจารีและชายหนุ่มของฉันล้มลงด้วยดาบ พระองค์ฆ่าพวกเขาในวันแห่งความโกรธ สังหารโดยไม่สงสาร
22“You have called, as in the day of a solemn assembly, my terrors on every side. There was no one that escaped or remained in the day of the LORD’s anger. My enemy has consumed those whom I have cared for and brought up.
22พระองค์เรียกสิ่งน่าสะพรึงกลัวมารุมฉันจากทุกด้าน ราวกับเรียกมาร่วมพิธีชุมนุมอันศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีใครหนีรอดหรือเหลืออยู่ในวันแห่งความโกรธของพระยาห์เวห์ ศัตรูของฉันกลืนกินผู้ที่ฉันดูแลและเลี้ยงมา”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.