Jeremiah 38
World English BibleTranslation
World English Bible
Freedom Bible (Thai)
1Shephatiah the son of Mattan, Gedaliah the son of Pashhur, Jucal the son of Shelemiah, and Pashhur the son of Malchijah heard the words that Jeremiah spoke to all the people, saying,
1เชฟาทิยาห์ บุตรมัทธาน เกดาลิยาห์ บุตรปาชเฮอร์ ยูคัล บุตรเชเลมิยาห์ และปาชเฮอร์ บุตรมัลคียาห์ ได้ยินถ้อยคำที่เยเรมีย์กล่าวกับประชาชนทั้งหมดว่า
2“The LORD says, ‘He who remains in this city will die by the sword, by the famine, and by the pestilence, but he who goes out to the Chaldeans will live. He will escape with his life and he will live.’
2“พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘คนที่อยู่ในเมืองนี้จะตายด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด แต่คนที่ออกไปหาชาวเคลเดียจะมีชีวิต เขาจะเอาชีวิตรอดและมีชีวิตอยู่’
3The LORD says, ‘This city will surely be given into the hand of the army of the king of Babylon, and he will take it.’”
3พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘เมืองนี้จะถูกมอบไว้ในมือกองทัพของกษัตริย์บาบิโลนแน่ และเขาจะยึดเมือง’”
4Then the princes said to the king, “Please let this man be put to death, because he weakens the hands of the men of war who remain in this city, and the hands of all the people, in speaking such words to them; for this man doesn’t seek the welfare of this people, but harm.”
4ขุนนางจึงทูลกษัตริย์ว่า “โปรดให้ฆ่าคนนี้ เพราะการพูดถ้อยคำเช่นนี้กับพวกเขาทำให้มือของนักรบที่เหลืออยู่ในเมืองนี้และมือของประชาชนทั้งหมดอ่อนแรง คนนี้ไม่ได้มุ่งประโยชน์สุขของประชาชนนี้ แต่มุ่งร้ายต่อพวกเขา”
5Zedekiah the king said, “Behold, he is in your hand; for the king can’t do anything to oppose you.”
5กษัตริย์เศเดคียาห์กล่าวว่า “นี่ เขาอยู่ในมือพวกท่าน เพราะกษัตริย์ทำอะไรขัดพวกท่านไม่ได้”
6Then they took Jeremiah and threw him into the dungeon of Malchijah the king’s son, that was in the court of the guard. They let down Jeremiah with cords. In the dungeon there was no water, but mire; and Jeremiah sank in the mire.
6พวกเขาจึงเอาเยเรมีย์ไปโยนลงในหลุมคุมขังของมัลคียาห์ บุตรของกษัตริย์ ที่อยู่ในลานทหารยาม พวกเขาหย่อนเยเรมีย์ลงด้วยเชือก ในหลุมไม่มีน้ำ มีแต่โคลน เยเรมีย์จมลงในโคลน
7Now when Ebedmelech the Ethiopian, a eunuch, who was in the king’s house, heard that they had put Jeremiah in the dungeon (the king was then sitting in Benjamin’s gate),
7เมื่อเอเบดเมเลค ชาวเอธิโอเปีย ขันทีที่อยู่ในวังของกษัตริย์ ได้ยินว่าพวกเขาเอาเยเรมีย์ใส่หลุมคุมขัง เวลานั้นกษัตริย์นั่งอยู่ที่ประตูเบนยามิน
8Ebedmelech went out of the king’s house, and spoke to the king, saying,
8เอเบดเมเลคออกจากวังของกษัตริย์ และทูลว่า
9“My lord the king, these men have done evil in all that they have done to Jeremiah the prophet, whom they have cast into the dungeon. He is likely to die in the place where he is, because of the famine; for there is no more bread in the city.”
9“กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า คนเหล่านี้ทำชั่วในทุกสิ่งที่พวกเขาทำกับเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ ที่พวกเขาโยนลงหลุมคุมขัง เขาน่าจะตายเพราะความอดอยากในที่ที่เขาอยู่ เนื่องจากในเมืองไม่มีขนมปังเหลือแล้ว”
10Then the king commanded Ebedmelech the Ethiopian, saying, “Take from here thirty men with you, and take up Jeremiah the prophet out of the dungeon, before he dies.”
10กษัตริย์จึงสั่งเอเบดเมเลคชาวเอธิโอเปียว่า “จงพาคนสามสิบคนจากที่นี่ไปด้วย นำเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะขึ้นจากหลุมคุมขังก่อนที่เขาจะตาย”
11So Ebedmelech took the men with him, and went into the house of the king under the treasury, and took from there rags and worn-out garments, and let them down by cords into the dungeon to Jeremiah.
11เอเบดเมเลคจึงพาคนไปด้วย เข้าไปในวังของกษัตริย์ใต้ห้องคลัง เอาเศษผ้าและเสื้อผ้าเก่าออกจากที่นั่น แล้วใช้เชือกหย่อนลงในหลุมให้เยเรมีย์
12Ebedmelech the Ethiopian said to Jeremiah, “Now put these rags and worn-out garments under your armpits under the cords.” Jeremiah did so.
12เอเบดเมเลคชาวเอธิโอเปียบอกเยเรมีย์ว่า “เอาเศษผ้าและเสื้อผ้าเก่าเหล่านี้รองรักแร้ไว้ใต้เชือกเถิด” เยเรมีย์ทำตาม
13So they lifted Jeremiah up with the cords, and took him up out of the dungeon; and Jeremiah remained in the court of the guard.
13พวกเขาจึงใช้เชือกดึงเยเรมีย์ขึ้น นำเขาขึ้นจากหลุมคุมขัง เยเรมีย์อยู่ในลานทหารยามต่อไป
14Then Zedekiah the king sent and took Jeremiah the prophet to himself into the third entry that is in the LORD’s house. Then the king said to Jeremiah, “I will ask you something. Hide nothing from me.”
14กษัตริย์เศเดคียาห์ส่งคนไปพาเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะมาเข้าเฝ้า ที่ทางเข้าที่สามในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ กษัตริย์กล่าวกับเยเรมีย์ว่า “เราจะถามท่านเรื่องหนึ่ง อย่าปิดบังอะไรจากเรา”
15Then Jeremiah said to Zedekiah, “If I declare it to you, will you not surely put me to death? If I give you counsel, you will not listen to me.”
15เยเรมีย์กล่าวกับเศเดคียาห์ว่า “หากข้าพเจ้าบอกท่าน ท่านจะฆ่าข้าพเจ้าแน่ไม่ใช่หรือ? หากข้าพเจ้าให้คำแนะนำ ท่านก็จะไม่ฟังข้าพเจ้า”
16So Zedekiah the king swore secretly to Jeremiah, saying, “As the LORD lives, who made our souls, I will not put you to death, neither will I give you into the hand of these men who seek your life.”
16กษัตริย์เศเดคียาห์จึงสาบานกับเยเรมีย์อย่างลับ ๆ ว่า “พระยาห์เวห์ผู้สร้างชีวิตของพวกเรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เราจะไม่ฆ่าท่าน และจะไม่มอบท่านไว้ในมือคนเหล่านี้ที่มุ่งเอาชีวิตท่านฉันนั้น”
17Then Jeremiah said to Zedekiah, “The LORD, the God of Armies, the God of Israel, says: ‘If you will go out to the king of Babylon’s princes, then your soul will live, and this city will not be burned with fire. You will live, along with your house.
17เยเรมีย์จึงกล่าวกับเศเดคียาห์ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘หากเจ้าออกไปหาขุนนางของกษัตริย์บาบิโลน เจ้าจะมีชีวิตอยู่ และเมืองนี้จะไม่ถูกเผาด้วยไฟ เจ้าและครัวเรือนของเจ้าจะมีชีวิตอยู่
18But if you will not go out to the king of Babylon’s princes, then this city will be given into the hand of the Chaldeans, and they will burn it with fire, and you won’t escape out of their hand.’”
18แต่หากเจ้าไม่ออกไปหาขุนนางของกษัตริย์บาบิโลน เมืองนี้จะถูกมอบไว้ในมือชาวเคลเดีย พวกเขาจะเผาเมืองด้วยไฟ และเจ้าจะหนีไม่พ้นมือพวกเขา’”
19Zedekiah the king said to Jeremiah, “I am afraid of the Jews who have defected to the Chaldeans, lest they deliver me into their hand, and they mock me.”
19กษัตริย์เศเดคียาห์กล่าวกับเยเรมีย์ว่า “เรากลัวชาวยิวที่แปรพักตร์ไปหาชาวเคลเดีย เกรงว่าพวกเขาจะมอบเราไว้ในมือคนเหล่านั้น แล้วคนเหล่านั้นจะเยาะเย้ยเรา”
20But Jeremiah said, “They won’t deliver you. Obey, I beg you, the LORD’s voice, in that which I speak to you; so it will be well with you, and your soul will live.
20แต่เยเรมีย์กล่าวว่า “พวกเขาจะไม่มอบท่าน ข้าพเจ้าขอร้องท่าน จงเชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ในเรื่องที่ข้าพเจ้าบอกท่าน แล้วท่านจะอยู่ดีและมีชีวิตอยู่
21But if you refuse to go out, this is the word that the LORD has shown me:
21แต่หากท่านไม่ยอมออกไป นี่คือคำที่พระยาห์เวห์ให้ข้าพเจ้าเห็น
22‘Behold, all the women who are left in the king of Judah’s house will be brought out to the king of Babylon’s princes, and those women will say, “Your familiar friends have turned on you, and have prevailed over you. Your feet are sunk in the mire, they have turned away from you.”
22‘จงดูเถิด ผู้หญิงทั้งหมดที่เหลืออยู่ในวังของกษัตริย์ยูดาห์จะถูกนำออกไปหาขุนนางของกษัตริย์บาบิโลน ผู้หญิงเหล่านั้นจะพูดว่า “เพื่อนสนิทของท่านหันมาต่อสู้กับท่าน และเอาชนะท่านแล้ว เท้าของท่านจมในโคลน พวกเขาหันหนีจากท่านแล้ว”
23They will bring out all your wives and your children to the Chaldeans. You won’t escape out of their hand, but will be taken by the hand of the king of Babylon. You will cause this city to be burned with fire.’”
23พวกเขาจะนำภรรยาและลูก ๆ ทั้งหมดของเจ้าออกไปหาชาวเคลเดีย เจ้าจะหนีไม่พ้นมือพวกเขา แต่จะถูกมือของกษัตริย์บาบิโลนจับ เจ้าเองจะทำให้เมืองนี้ถูกเผาด้วยไฟ’”
24Then Zedekiah said to Jeremiah, “Let no man know of these words, and you won’t die.
24เศเดคียาห์กล่าวกับเยเรมีย์ว่า “อย่าให้ใครรู้ถ้อยคำเหล่านี้ แล้วท่านจะไม่ตาย
25But if the princes hear that I have talked with you, and they come to you, and tell you, ‘Declare to us now what you have said to the king; don’t hide it from us, and we will not put you to death; also tell us what the king said to you;’
25แต่หากขุนนางได้ยินว่าเราพูดกับท่าน แล้วมาหาท่านและบอกว่า ‘บอกพวกเราเดี๋ยวนี้ว่าท่านพูดอะไรกับกษัตริย์ อย่าปิดบังพวกเรา แล้วพวกเราจะไม่ฆ่าท่าน บอกด้วยว่ากษัตริย์พูดอะไรกับท่าน’
26then you shall tell them, ‘I presented my supplication before the king, that he would not cause me to return to Jonathan’s house, to die there.’”
26จงบอกพวกเขาว่า ‘ข้าพเจ้าทูลวิงวอนกษัตริย์ว่า ขออย่าส่งข้าพเจ้ากลับไปบ้านของโยนาธานให้ตายที่นั่น’”
27Then all the princes came to Jeremiah, and asked him; and he told them according to all these words that the king had commanded. So they stopped speaking with him, for the matter was not perceived.
27ขุนนางทั้งหมดมาถามเยเรมีย์ เขาบอกพวกเขาตามถ้อยคำทั้งหมดที่กษัตริย์สั่ง พวกเขาจึงหยุดพูดกับเขา เพราะเรื่องนั้นไม่เป็นที่รู้กัน
28So Jeremiah stayed in the court of the guard until the day that Jerusalem was taken.
28เยเรมีย์อยู่ในลานทหารยามจนถึงวันที่เยรูซาเล็มถูกยึด
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.