2 Corinthians 10
World English BibleTranslation
World English Bible
Freedom Bible (Thai)
1Now I Paul, myself, entreat you by the humility and gentleness of Christ, I who in your presence am lowly among you, but being absent am bold toward you.
1ตอนนี้ ข้าพเจ้าเปาโลเอง ขอร้องพวกคุณด้วยความถ่อมตนและความอ่อนโยนของพระคริสต์ ข้าพเจ้าผู้เมื่ออยู่ต่อหน้าพวกคุณดูต่ำต้อย แต่เมื่ออยู่ห่างกลับกล้าหาญต่อพวกคุณ
2Yes, I beg you that I may not, when present, show courage with the confidence with which I intend to be bold against some, who consider us to be walking according to the flesh.
2ข้าพเจ้าขอร้องว่า เมื่อข้าพเจ้าอยู่กับพวกคุณ อย่าให้ข้าพเจ้าต้องแสดงความกล้าหาญด้วยความมั่นใจแบบที่ข้าพเจ้าตั้งใจจะใช้กับบางคน ผู้คิดว่าเราดำเนินชีวิตตามเนื้อหนัง
3For though we walk in the flesh, we don’t wage war according to the flesh;
3เพราะแม้เราดำเนินชีวิตอยู่ในเนื้อหนัง เราก็ไม่ได้ทำสงครามตามเนื้อหนัง
4for the weapons of our warfare are not of the flesh, but mighty before God to the throwing down of strongholds,
4เพราะอาวุธที่เราใช้ทำสงครามไม่ใช่อาวุธของเนื้อหนัง แต่มีพลังอย่างยิ่งต่อหน้าพระเจ้าในการทำลายป้อมปราการ
5throwing down imaginations and every high thing that is exalted against the knowledge of God and bringing every thought into captivity to the obedience of Christ,
5เราทำลายความคิดที่มนุษย์สร้างขึ้น และสิ่งสูงส่งทุกอย่างที่ยกตัวต่อต้านความรู้เรื่องพระเจ้า และจับความคิดทุกอย่างเป็นเชลยให้เชื่อฟังพระคริสต์
6and being in readiness to avenge all disobedience when your obedience is made full.
6และเราพร้อมจะลงโทษการไม่เชื่อฟังทุกอย่าง เมื่อการเชื่อฟังของพวกคุณครบถ้วนแล้ว
7Do you look at things only as they appear in front of your face? If anyone trusts in himself that he is Christ’s, let him consider this again with himself, that even as he is Christ’s, so we also are Christ’s.
7พวกคุณมองแต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าหรือ? ถ้าใครมั่นใจในตัวเองว่าเขาเป็นของพระคริสต์ ก็ให้เขาคิดเรื่องนี้อีกครั้งด้วยตัวเองว่า เช่นเดียวกับที่เขาเป็นของพระคริสต์ เราก็เป็นของพระคริสต์ด้วย
8For even if I boast somewhat abundantly concerning our authority, which the Lord gave for building you up and not for casting you down, I will not be ashamed,
8เพราะถึงข้าพเจ้าจะอวดมากกว่านี้อีกบ้างเกี่ยวกับสิทธิอำนาจของเรา ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าประทานเพื่อเสริมสร้างพวกคุณ ไม่ใช่เพื่อทำลายพวกคุณ ข้าพเจ้าก็จะไม่อับอาย
9that I may not seem as if I desire to terrify you by my letters.
9ข้าพเจ้าพูดอย่างนี้เพื่อไม่ให้ดูเหมือนว่าข้าพเจ้าพยายามขู่พวกคุณให้กลัวด้วยจดหมาย
10For, “His letters”, they say, “are weighty and strong, but his bodily presence is weak, and his speech is despised.”
10เพราะพวกเขาพูดว่า “จดหมายของเขาหนักแน่นและแข็งกร้าว แต่เมื่อพบตัวจริง เขาดูอ่อนแอ และคำพูดของเขาก็น่าดูหมิ่น”
11Let such a person consider this, that what we are in word by letters when we are absent, such are we also in deed when we are present.
11คนเช่นนั้นจงคิดไว้ว่า เมื่อเราไม่อยู่ สิ่งที่เราพูดในจดหมายเป็นอย่างไร เมื่อเราอยู่ต่อหน้า การกระทำของเราก็จะเป็นอย่างนั้น
12For we are not bold to number or compare ourselves with some of those who commend themselves. But they themselves, measuring themselves by themselves, and comparing themselves with themselves, are without understanding.
12เราไม่กล้าจัดตัวเองไว้ในกลุ่ม หรือเปรียบเทียบตัวเองกับบางคนที่ยกย่องตัวเอง แต่พวกเขาวัดตัวเองด้วยตัวเอง และเปรียบเทียบตัวเองกับตัวเอง จึงไม่เข้าใจ
13But we will not boast beyond proper limits, but within the boundaries with which God appointed to us, which reach even to you.
13แต่เราจะไม่อวดเกินขอบเขตที่เหมาะสม เราจะอวดภายในขอบเขตที่พระเจ้าทรงกำหนดให้เรา ซึ่งขอบเขตนั้นมาถึงพวกคุณด้วย
14For we don’t stretch ourselves too much, as though we didn’t reach to you. For we came even as far as to you with the Good News of Christ,
14เราไม่ได้ก้าวล้ำเกินขอบเขต ราวกับว่าเราไปไม่ถึงพวกคุณ เพราะเราได้นำข่าวดีของพระคริสต์ไปถึงพวกคุณแล้ว
15not boasting beyond proper limits in other men’s labors, but having hope that as your faith grows, we will be abundantly enlarged by you in our sphere of influence,
15เราไม่อวดเกินขอบเขตโดยเอาผลงานของคนอื่นมาอวด แต่เราหวังว่า เมื่อความเชื่อของพวกคุณเติบโตขึ้น พวกคุณจะช่วยให้งานของเราขยายออกไปอย่างมากภายในขอบเขตของเรา
16so as to preach the Good News even to the parts beyond you, not to boast in what someone else has already done.
16เพื่อเราจะประกาศข่าวดีในดินแดนที่ไกลออกไปจากพวกคุณ ไม่ใช่อวดสิ่งที่คนอื่นทำสำเร็จไว้แล้ว
17But “he who boasts, let him boast in the Lord.”
17แต่ “คนที่อวด ก็จงอวดในองค์พระผู้เป็นเจ้า”
18For it isn’t he who commends himself who is approved, but whom the Lord commends.
18เพราะไม่ใช่คนที่รับรองตัวเองที่ได้รับการยอมรับ แต่เป็นคนที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงรับรอง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.