Марка 14
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Coptic New Testament (Bohairic)
1Була ж пасха й опрісноки по двох днях; і шукали архиєреї, та письменники, як би Його, підступом узявши, вбити.
1ⲚⲈ ⲚⲒⲠⲀⲤⲬⲀ ⲆⲈ ⲠⲈ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲀⲦϢⲈⲘⲎ ⲢⲘⲈⲚⲈⲚⲤⲀ ⲈϨⲞⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨⲔⲰϮ ⲠⲈ ⲚϪⲈⲚⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲤⲀϦ ϪⲈ ⲠⲰⲤ ⲚⲦⲞⲨⲀⲘⲞⲚⲒ ⲘⲘⲞϤ ϦⲈⲚⲞⲨⲬⲢⲞϤ ⲚⲦⲞⲨϦⲞⲐⲂⲈϤ
2Та казали: Тільки не в сьвято, щоб бучі не було в народї.
2ⲚⲀⲨϪⲰ ⲄⲀⲢ ⲘⲘⲞⲤ ⲠⲈ ϪⲈ ⲘⲠⲈⲚⲐⲢⲈⲚⲀⲒⲤ ϦⲈⲚⲠϢⲀⲒ ⲘⲎⲠⲞⲦⲈ ⲚⲦⲈⲞⲨϢⲐⲞⲢⲦⲈⲢ ϢⲰⲠⲒ ϦⲈⲚⲠⲒⲖⲀⲞⲤ
3А як був Він у Витаниї, в господї Симона прокаженного, та сидїв за столом, прийшла жінка, маючи любастровий збаночок мира нардового, правдивого, предорогого, й розбивши посудинку, злила Йому на голову.
3ⲞⲨⲞϨ ⲈϤⲬⲎ ϦⲈⲚⲂⲎⲐⲀⲚⲒⲀ ϦⲈⲚⲠⲎⲒ ⲚⲤⲒⲘⲰⲚ ⲠⲒⲔⲀⲔⲤⲈϨⲦ ⲈϤⲢⲰⲦⲈⲂ ⲀⲤⲒ ⲚϪⲈⲞⲨⲤϨⲒⲘⲒ ⲈⲢⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲘⲞⲔⲒ ⲚⲤⲞϪⲈⲚ ⲚⲚⲀⲢⲆⲞⲤ ⲚⲦⲞⲦⲤ ⲘⲠⲒⲤⲦⲒⲔⲎ ⲈⲚⲀϢⲈ ⲚⲤⲞⲨⲈⲚϤ ⲈⲀⲤϦⲞⲘϦⲈⲘ ⲘⲠⲒⲘⲞⲔⲒ ⲈⲀⲤϪⲞϢϤ ⲈϪⲈⲚ ⲦⲈϤⲀⲪⲈ.
4Були ж деякі, що сердились у собі, кажучи: На що ся втрата мира?
4ⲚⲀⲢⲈ ϨⲀⲚⲞⲨⲞⲚ ⲆⲈ ⲬⲢⲈⲘⲢⲈⲘ ⲚⲈⲘ ⲚⲞⲨⲈⲢⲎⲞⲨ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲈⲐⲂⲈⲞⲨ Ⲁ- ⲠⲀⲒⲦⲀⲔⲞ ⲚⲦⲈⲠⲀⲒⲤⲞϪⲈⲚ ϢⲰⲠⲒ
5Можна бо було се продати більш нїж за триста денариїв, та дати вбогим. І дорікали їй.
5ⲚⲈ ⲞⲨⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲄⲀⲢ ⲈϮ ⲘⲪⲀⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲤⲀⲠϢⲰⲒ ⲚⲦ ⲚⲤⲀⲐⲈⲢⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲦⲞⲨⲦⲎ ⲒⲦⲞⲨ ⲚⲚⲒϨⲎⲔⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨⲘⲂⲞⲚ ⲈⲢⲞⲤ ⲠⲈ.
6Ісус же рече: Оставте її. На що завдаєте їй жалю? добре дїло вчинила на менї.
6ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲬⲀⲤ ⲀϦⲰⲦⲈⲚ ⲦⲈⲦⲈⲚϮϦⲒⲤⲒ ⲚⲀⲤ ⲞⲨϨⲰⲂ ⲄⲀⲢ ⲈⲚⲀⲚⲈϤ ⲈⲦⲀⲤⲈⲢϨⲰⲂ ⲈⲢⲞϤ ⲚϦⲎⲦ.
7Всякого бо часу вбогих маєте з собою, і коли схочете, можете їм добро робити; мене ж не всякого часу маєте.
7ⲚⲤⲎⲞⲨ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲚⲒϨⲎⲔⲒ ⲤⲈⲚⲈⲘⲰⲦⲈⲚ ⲞⲨⲞϨ ⲈϢⲰⲠ ⲚⲦⲈⲦⲈⲚⲞⲨⲰϢ ⲞⲨⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲘⲰⲦⲈⲚ ⲈⲈⲢⲠⲈⲐⲚⲀⲚⲈϤ ⲚⲰⲞⲨ ⲚⲤⲎⲞⲨ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲀⲚⲞⲔ ⲆⲈ ϮⲚⲈⲘⲰⲦⲈⲚ ⲚⲤⲎⲞⲨ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲀⲚ.
8Що змогла ся, зробила: попередила намастити тїло моє на погребеннє.
8ⲪⲎ ⲈⲦⲀⲤϬⲒⲦϤ ⲀⲤⲀⲒϤ ⲀⲤⲈⲢϢⲞⲢⲠ ⲄⲀⲢ ⲚⲐⲀϨⲤ ⲠⲀⲤⲰⲘⲀ ⲘⲠⲀⲒⲤⲞϪⲈⲚ ⲈⲠϪⲒⲚⲔⲞⲤⲦ.
9Істино глаголю вам: Де б нї проповідувалась євангелия ся по всьому сьвіту, казати меть ся й те, що зробила оця, на спомин її.
9ⲀⲘⲎⲚ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲠⲒⲘⲀ ⲈⲦⲞⲨⲚⲀϨⲒⲰⲒϢ ⲘⲠⲀⲒⲈⲨⲀⲄⲄⲖⲒⲞⲚ ⲘⲘⲞϤ ϦⲈⲚⲠⲒⲔⲞⲤⲘⲞⲤ ⲦⲎⲢϤ ⲪⲎ ϨⲰϤ ⲈⲦⲈ ⲐⲀⲒ ⲀⲒϤ ⲈⲨⲈⲤⲀϪⲒ ⲘⲘⲞϤ ⲈⲨⲘⲈⲨⲒ ⲚⲀⲤ.
10А Юда Іскариоцький, один з дванайцятьох, пійшов до архиєреїв, щоб їм зрадити Його.
10ⲞⲨⲞϨ ⲒⲞⲨⲆⲀⲤ ⲠⲒⲤⲔⲀⲢⲒⲰⲦⲎⲤ ⲠⲒⲞⲨⲀⲒ ⲚⲦⲈⲠⲒⲒ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ϨⲀ ⲚⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈϤⲦⲎⲒϤ ⲚⲰⲞⲨ.
11Вони ж почувши, зрадїли, й обіцяли йому срібняків дати. І шукав, як би у добру годину Його зрадити.
11ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲈⲦⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲀⲨⲢⲀϢⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨϮ ⲚⲀϤ ⲚⲞⲨϨⲀⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤⲔⲰϮ ⲠⲈ ϪⲈ ⲠⲰⲤ ϤⲚⲀⲦⲎⲒϤ ϦⲈⲚⲞⲨⲈⲨⲔⲈⲢⲒⲀ
12І первого дня опрісночного, як пасхове ягня кололи, кажуть Йому ученики Його: Де хочеш, щоб пійшовши, наготовили Тобі їсти пасху?
12ⲞⲨⲞϨ ⲠⲒϨⲞⲨⲒⲦ ⲚⲈϨⲞⲞⲨ ⲚⲦⲈⲚⲒⲀⲦϢⲈⲘⲎ ⲢϨⲞⲦⲈ ⲈⲨϢⲰⲦ ⲘⲠⲒⲠⲀⲤⲬⲀ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ⲚⲀϤ ⲚϪⲈⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ϪⲈ ⲬⲞⲨⲰϢ ⲚⲦⲈⲚϢⲈ ⲈⲐⲰⲚ ⲚⲦⲈⲚⲤⲞⲂϮ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈⲔⲞⲨⲰⲘ ⲘⲠⲒⲠⲀⲤⲬ Ⲁ
13І посилає двох з учеників своїх, і рече їм: Ідїть у город, і зустріне вас чоловік, несучи глек води; йдїть за ним,
13ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲞⲨⲰⲢⲠ ⲚⲚⲦⲈ ⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎ ⲦⲎⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲰⲦⲈⲚ ⲈϮⲂⲀⲔⲒ ⲞⲨⲞϨ ϤⲚⲀⲈⲢⲀⲠⲀⲚⲦⲀⲚ ⲈⲢⲰⲦⲈⲚ ⲚϪⲈⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ⲈϤϤⲀⲒ ⲚⲞⲨϢⲞϢⲞⲨ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲘⲞϢⲒ ⲚⲤⲰϤ
14і куди ввійде він, скажіть господареві: Що учитель каже: Де сьвітлиця, щоб пасху з учениками моїми менї їсти?
14ⲞⲨⲞϨ ⲠⲒⲘⲀ ⲈⲦⲈϤⲚⲀϢⲈ ⲚⲀϤ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲢⲞϤ ⲀϪⲞⲤ ⲘⲠⲒⲚⲈⲂⲎⲒ ϪⲈ ⲠⲈϪⲈ ⲠⲒⲢⲈϤϮⲤⲂⲰ ϪⲈ ⲀϤⲐⲰⲚ ⲠⲒⲘⲀⲚⲘⲦⲞⲚ ⲠⲒⲘⲀ ⲈϮⲚⲀⲞⲨⲰⲘ ⲘⲠⲒⲠⲀⲤⲬⲀ ⲘⲘⲞϤ ⲚⲈⲘ ⲚⲀⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ.
15І він вам покаже гірницю простору, прибрану й готову; там приготовте нам.
15ⲞⲨⲞϨ ⲚⲐⲞϤ ϤⲚⲀⲦⲀⲘⲈ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲈⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲘⲘⲀ ⲈϤϬⲞⲤⲒ ⲈϤⲪⲞⲢϢ ⲈϤⲤⲈⲂⲦⲰⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲤⲈⲂⲦⲰⲦϤ ⲚⲀⲚ ⲘⲘⲀⲨ.
16І вийшли ученики Його, й прийшли в город, й знайшли, як Він сказав їм, і приготовили пасху.
16ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϪⲈⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎ ⲦⲎⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲒ ⲈϮⲂⲀⲔⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨϪⲒⲘⲒ ⲔⲀⲦⲀ ⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲀϤϪⲞⲤ ⲚⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲤⲈⲂⲦⲈ ⲠⲒⲠⲀⲤⲬⲀ
17І, як настав вечір, приходить з дванайцятьма.
17ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀ ⲢⲞⲨϨⲒ ϢⲰⲠⲒ ⲀϤⲒ ⲚⲈⲘ ⲠⲒⲒⲂ.
18І, як сидїли вони за столом та їли, рече Ісус: Істино глаголю вам: Що один з вас зрадить мене, котрий їсть зо мною.
18ⲈⲨⲢⲞⲦⲈⲂ ⲆⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲨⲞⲨⲰⲘ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲀⲘⲎⲚ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲞⲨⲀⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ ⲠⲈⲐⲚⲀⲦⲎ ⲒⲦ ϦⲀ ⲚⲎ ⲈⲐⲞⲨⲰⲘ ⲚⲈⲘⲎⲒ
19Вони ж почали смутити ся і казати до Него один по одному: Аже ж не я? і другий: Аже ж не я?
19ⲀⲨⲈⲢϨⲎⲦⲤ ⲚⲈⲢⲘⲔⲀϨ ⲚϨⲎⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲈϪⲞⲤ ⲚⲀϤ ⲚⲞⲨⲀⲒ ⲞⲨⲀⲒ ϪⲈ ⲘⲎⲦⲒ ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ
20Він же, озвавшись, рече їм: Один з дванайцяти, що вмочає зо мною руку в миску.
20ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲞⲨⲀⲒ ⲚⲦⲈⲠⲒⲒⲂ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲤⲈⲠ ⲦⲈϤϪⲒϪ ⲚⲈⲘⲎⲒ ϦⲈⲚϮϪⲎ.
21Син чоловічий іде, як писано про Него; горе ж чоловікові тому, що Сина чоловічого зрадить! Добре було б йому, коли б не родив ся чоловік той.
21ϪⲈ ⲠⲰⲎⲢⲒ ⲘⲈⲚ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ϤⲚⲀϢⲈ ⲚⲀϤ ⲔⲀⲦⲀ ⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲤϦⲎⲞⲨⲦ ⲈⲐⲂⲎⲦϤ ⲞⲨⲀⲒ ⲆⲈ ⲘⲠⲒⲢⲰⲘⲒ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲪⲎ ⲈⲦⲞⲨⲚⲀϮ ⲘⲠϢⲎ ⲢⲒ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲞⲦϤ ⲚⲀⲚⲈⲤ ⲚⲀϤ ⲠⲈ ⲘⲠⲞⲨⲘⲀⲤϤ ⲠⲒⲢⲰⲘⲒ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ.
22Як же їли вони, взявши Ісус хлїб і поблагословивши, ламав і давав їм, і рече: Прийміть їжте: се єсть тїло моє.
22ⲞⲨⲞϨ ⲈⲨⲞⲨⲰⲘ ⲈⲦⲀϤϬⲒ ⲚⲞⲨⲰⲒⲔ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈⲦⲀϤⲤⲘⲞⲨ ⲈⲢⲞϤ ⲀϤⲪⲀϢϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϮ ⲚⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ϬⲒ ⲪⲀⲒ ⲠⲈ ⲠⲀⲤⲰⲘⲀ.
23І, взявши чашу, й оддавши хвалу, подав їм, і пили з неї всї.
23ⲈⲦⲀϤϬⲒ ⲚⲞⲨⲀⲪⲞⲦ ⲀϤϢⲈⲠϨⲘⲞⲦ ⲀϤϮ ⲚⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲤⲰ ⲚϦⲎⲦϤ ⲦⲎⲢⲞⲨ.
24І рече їм: Се єсть кров моя нового завіту, що за многих проливаєть ся.
24ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϪⲞⲤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲪⲀⲒ ⲠⲈ ⲠⲀⲤⲚⲞϤ ⲚⲦⲈϮⲆⲒⲀⲐⲎⲔⲎ ⲈⲦⲞⲨⲚⲀⲪⲞⲚϤ ⲈⲂⲞⲖ ⲈϪⲈⲚ ⲞⲨⲘⲎϢ ⲈⲠϪⲒⲚⲬⲰ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲦⲈⲚⲞⲨⲚⲞⲂⲒ.
25Істино глаголю вам: Що більше не пити му від плоду винограднього, аж до дня того, коли його пити му новим у царстві Божому.
25ⲀⲘⲎⲚ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϪⲈ ⲚⲚⲀⲤⲰ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲞⲨⲦⲀϨ ⲚⲦⲈⲦⲀⲒⲂⲰ ⲚⲀⲖⲞⲖⲒ ϢⲀ ⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲈⲦⲦⲎ ϨⲞⲦⲀⲚ ⲀⲒϢⲀⲚⲤⲞϤ ⲘⲂⲈⲢⲒ ϦⲈⲚϮⲘⲈⲦⲞⲨⲢⲞ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ.
26І засьпівавши вони, вийшли на гору Оливну.
26ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲤⲘⲞⲨ ⲀⲨⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲈⲠⲒⲦⲰⲞⲨ ⲚⲦⲈⲚⲒϪⲰⲒⲦ
27І рече їм Ісус: Що всї поблазнитесь мною ночи сієї, бо писано: Поражу пастиря і розсиплють ся вівцї.
27ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲈⲢⲤⲔⲀⲚⲆⲀⲖⲒⲌⲈⲤⲐⲈ ⲦⲎⲢⲞⲨ ϪⲈ ⲞⲨⲎⲒ ⲤⲤϦⲎⲞⲨⲦ ϪⲈ ϮⲚⲀϢⲀⲢⲒ ⲘⲠⲒⲘⲀⲚⲈⲤⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲤⲈϪⲰⲢ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϪⲈⲚⲒⲈⲤⲰⲞⲨ.
28Тільки ж по воскресенню моїм попереджу вас у Галилею.
28ⲀⲖⲖⲀ ⲘⲈⲚⲈⲚⲤⲀ ⲐⲢⲒⲦⲰⲚⲦ ϮⲚⲀⲈⲢϢⲞⲢⲠ ⲈⲢⲰⲦⲈⲚ ⲈϮⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲀ.
29Петр же рече Йому: Хоч і всї поблазнять ся, тільки не я.
29ⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲔⲀⲚ ⲀⲨϢⲀⲚⲈⲢⲤⲔⲀⲚⲆⲀⲖⲒⲌⲈⲤⲐⲈ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲀⲖⲖⲀ ⲀⲚⲞⲔ ⲀⲚ.
30І рече йому Ісус: Істино глаголю тобі: Що сьогоднї, ночи сієї, перш нїж двічи півень запїє, тричі відречеш ся мене.
30ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲀⲘⲎⲚ ϮϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲀⲔ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ⲘⲪⲞⲞⲨ ϦⲈⲚⲠⲀⲒⲈϪⲰⲢϨ ⲘⲠⲀⲦⲈ ⲞⲨⲀⲖⲈⲔⲦⲰⲢ ⲘⲞⲨϮ ⲚⲤⲞⲠ ⲬⲚⲀϪⲞⲖⲦ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲚⲤⲞⲠ
31Він же ще більш говорив: Хоч би менї і вмерти з Тобою, не відречусь Тебе. Так само ж і всї казали.
31ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲚⲀϤⲤⲀϪⲒ ϦⲈⲚⲞⲨⲘⲈⲦϨⲞⲨⲞ ϪⲈ ⲔⲀⲚ ⲀⲤϢⲀⲚⲪⲞϨ ⲚⲦⲀⲘⲞⲨ ⲚⲈⲘⲀⲔ ⲚⲚⲀϪⲞⲖⲔ ⲈⲂⲞⲖ ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲆⲈ ⲞⲚ ⲚⲀⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲦⲎⲢⲞⲨ
32І приходять на врочище Гетсиман; і рече ученикам своїм: Сидїть тут, поки молити мусь.
32ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲒ ⲈⲨⲒⲞϨⲒ ⲈⲠⲈϤⲢⲀⲚ ⲠⲈ ⲄⲈⲐⲤⲎⲘⲀⲚⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲚⲈϤⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ϪⲈ ϨⲈⲘⲤⲒ ϨⲀⲘⲚⲀⲒ ϨⲰⲤ ϮⲈⲢⲠⲢⲞⲤⲈⲨⲬⲈⲤⲐⲈ
33І бере Петра, та Якова, та Йоана з собою, і почав скорбіти та вдаватись у тугу;
33ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲰⲖⲒ ⲚⲈⲘⲀϤ ⲘⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲒⲀⲔⲰⲂⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲒⲰⲀⲚⲚⲎⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲈⲢϨⲎ ⲦⲤ ⲚϢⲐⲞⲢⲦⲈⲢ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲈⲢⲘⲔⲀϨ ⲚϨⲎⲦ.
34і рече їм: Тяжко сумна душа моя аж до смерти. Підождїть тут і пильнуйте.
34ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲦⲀⲮⲨⲬⲎ ⲘⲞⲔϨ ϢⲀ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲈⲪⲘⲞⲨ ⲞϨⲒ ⲘⲠⲀⲒⲘⲀ ⲞⲨⲞϨ ⲢⲰⲒⲤ.
35І, пройшовши трохи далїй, припав до землї, і молив ся, щоб, коли можна, мимо йшла від Него ся година.
35ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲤⲒⲚⲒ ⲈⲦϨⲎ ⲚⲞⲨⲔⲞⲨϪⲒ ⲚⲀϤϨⲒ ⲘⲘⲞϤ ⲚϦⲢⲎⲒ ⲈϪⲈⲚ ⲠⲔⲀϨⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤⲈⲢⲠⲢⲞⲤⲈⲨⲬⲈⲤⲐⲈ ϨⲒⲚⲀ ⲒⲤϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲚⲦⲈϮⲞⲨⲚⲞⲨ ⲤⲒⲚⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲀⲢⲞϤ.
36І рече: Авва, Отче, все можливе Тобі: мимо неси від мене чашу сю; тільки ж не що я хочу, а що Ти.
36ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲂⲂⲀ ⲪⲒⲰⲦ ⲞⲨⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲈϨⲰⲂ ⲚⲒⲂⲈⲚ ϦⲀⲦⲞⲦⲔ ⲘⲀⲢⲈ ⲠⲒⲀⲪⲞⲦ ⲤⲒⲚⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲀⲢⲞⲒ ⲀⲖⲖⲀ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲈϨⲚⲎⲒ ⲀⲚⲞⲔ ⲀⲚ ⲀⲖⲖⲀ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲈϨⲚⲀⲔ ⲚⲐⲞⲔ.
37І приходить і знаходить їх сплячих, і рече до Петра: Симоне, ти спиш? не міг ти однієї години попильнувати?
37ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲒ ⲀϤϪⲈⲘⲞⲨ ⲈⲨⲚⲔⲞⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲘⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ϪⲈ ⲤⲒⲘⲰⲚ ⲔⲚⲔⲞⲦ ⲘⲠⲈⲔϢϪⲈⲘϪⲞⲘ ⲚⲢⲰⲒⲤ ⲚⲈⲘⲎⲒ ⲚⲞⲨⲞⲨⲚⲞⲨ.
38Пильнуйте та молїть ся, щоб не ввійшли у спокусу. Дух-то охочий, тїло ж немошне.
38ⲢⲰⲒⲤ ⲞⲨⲚ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲢⲒⲠⲢⲞⲤⲈⲨⲬⲈⲤⲐⲈ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈⲦⲈⲚϢⲦⲈⲘⲒ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲒⲢⲀⲤⲘⲞⲤ ⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲘⲈⲚ ϤⲢⲰⲞⲨⲦ ϮⲤⲀⲢⲜ ⲆⲈ ⲞⲨⲀⲤⲐⲈⲚⲎⲤ ⲦⲈ.
39І знов пійшовши, молив ся, те ж саме слово промовляючи.
39ⲞⲨⲞϨ ⲠⲀⲖⲒⲚ ⲈⲦⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲚⲀϤⲈⲢⲠⲢⲞⲤⲈⲨⲬ ⲈⲤⲐⲈ ⲀϤϪⲈ ⲠⲀⲒⲤⲀϪⲒ ⲢⲰ
40І вернувшись знайшов їх знов сплячих: були бо їх очі важкі; і не знали вони, що Йому відказати.
40ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲒ ⲞⲚ ⲀϤϪⲈⲘⲞⲨ ⲈⲨⲚⲔⲞⲦ ⲚⲀⲢⲈ ⲚⲞⲨⲂⲀⲖ ⲄⲀⲢ ϨⲞⲢϢ ⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨⲈⲘⲒ ⲀⲚ ⲠⲈ ϪⲈ ⲞⲨ ⲠⲈⲦⲞⲨⲚⲀⲈⲢⲞⲨⲰ ⲘⲘⲞϤ ⲚⲀϤ.
41І приходить утретє, і рече їм: Спіть уже й спочивайте. Годї, пристигла година; ось виданий буде Син чоловічий у руки грішникам.
41ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲒ ⲘⲠⲒⲘⲀϨⲄ ⲚⲤⲞⲠ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲚⲔⲞⲦ ϪⲈ ⲀⲤⲒ ⲚϪⲈϮⲞⲨⲚⲞⲨ ϨⲎⲠⲠⲈ ⲤⲈⲚⲀϮ ⲘⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ⲈⲚⲈⲚϪⲒϪ ⲚⲦⲈⲚⲒⲢⲈϤⲈⲢⲚⲞⲂⲒ.
42Вставайте, ходїмо: ось зрадник мій наближуєть ся.
42ⲦⲈⲚ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲘⲀⲢⲞⲚ ϨⲎⲠⲠⲈ ⲀϤϦⲰⲚⲦ ⲚϪⲈⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀⲦⲎⲒⲦ.
43І зараз, як ще Він промовляв, приходить Юда, один з дванайцяти, й з ним багато народу з мечами й киями, від архиєреїв, та письменників, та старших.
43ⲞⲨⲞϨ ⲤⲀⲦⲞⲦϤ ⲈⲦⲒ ⲈϤⲤⲀϪⲒ ⲀϤⲒ ⲚϪⲈⲒⲞⲨⲆⲀⲤ ⲞⲨⲀⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒⲒⲂ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲢⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲘⲎϢ ⲚⲈⲘⲀϤ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚⲤⲎϤⲒ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚϢⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲀ ⲚⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲠⲢⲈⲤⲂⲨⲦⲈⲢⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲤⲀϦ.
44Дав же зрадник Його знак їм, говорячи: кого поцїлую, той і єсть Він; беріть Його, та й ведїть осторожно.
44ϪⲈ ⲀϤϮ ⲚⲞⲨⲘⲎⲒⲚⲒ ⲚⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲪⲎ ⲈⲐⲚⲀⲦⲎⲒϤ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲪⲎ ⲈϮⲚⲀϮ ⲚⲞⲨⲪⲒ ⲈⲢⲰϤ ⲚⲐⲞϤ ⲠⲈ ⲀⲘⲞⲚⲒ ⲘⲘⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ϬⲒⲦϤ ⲀⲤⲪⲀⲖⲰⲤ
45І прийшовши, зараз приступив до Него, й каже: Учителю, учителю, та й поцїлував Його.
45ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲒ ⲤⲀⲦⲞⲦϤ ⲀϤⲒ ϨⲀⲢⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲢⲀⲂⲂⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϮⲪⲒ ⲈⲢⲰϤ.
46Вони ж наложили на Него руки свої, і взяли Його.
46ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲀⲨⲈⲚ ⲚⲞⲨϪⲒϪ ⲈϪⲰϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲀⲘⲞⲚⲒ ⲘⲘⲞϤ
47Один же хтось із тих, що стояли, вихопивши меча, вдарив слугу архиєрейського, й відтяв йому ухо.
47ⲞⲨⲀⲒ ⲆⲈ ⲚⲦⲈⲚⲎ ⲈⲦⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦⲞⲨ ⲀϤⲐⲈⲔⲈⲘ ϮⲤⲎϤⲒ ⲈⲀϤϮ ⲚⲞⲨϢⲀϢ ⲘⲪⲂⲰⲔ ⲘⲠⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲰⲖⲒ ⲘⲠⲈϤⲘⲀϢϪ ⲈⲂⲞⲖ
48І озвавшись Ісус, рече їм: Чи се як на розбійника вийшли ви з мечами та киями брати мене?
48ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲈⲦⲀⲢⲈⲦⲈⲚⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲈⲢⲈⲦⲈⲚⲚⲎ ⲞⲨ ⲚⲤⲀⲞⲨⲤⲞⲚⲒ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚⲤⲎϤⲒ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚϢⲈ ⲈⲦⲀϨⲞⲒ
49Що-дня був я з вами в церкві навчаючи, й не брали ви мене; та щоб справдились писання.
49ⲚⲀⲒⲬⲎ ϨⲀⲢⲰⲦⲈⲚ ⲘⲘⲎⲚⲒ ⲈⲒϮⲤⲂⲰ ϦⲈⲚⲠⲒⲈⲢⲪⲈⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲠⲈⲦⲈⲚⲀⲘⲞⲚⲒ ⲘⲘⲞⲒ ⲀⲖⲖⲀ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲞⲨϪⲰⲔ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϪⲈⲚⲒⲄⲢⲀⲪⲎ
50І, покинувши Його, всї повтїкали.
50ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲬⲀϤ ⲀⲨⲪⲰⲦ ⲦⲎⲢⲞⲨ
51А один якийся молодець ійшов за ним, одягнений полотном по нагому, й хапають його молодцї (воїни);
51ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲢⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨϦⲈⲖϢⲒⲢⲒ ⲘⲞϢⲒ ⲚⲤⲰϤ ⲈϤϪⲎⲖ ⲚⲞⲨⲤⲨⲚⲆⲞⲚⲒⲞⲚ ⲈϪⲈⲚ ⲠⲈϤⲂⲰϢ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲀⲘⲞⲚⲒ ⲘⲘⲞϤ
52він же, зоставивши полотно, нагий утїк од них.
52ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲀϤⲤⲰϪⲠ ⲚϮⲤⲨⲚⲆⲞⲚⲒⲞⲚ ⲀϤⲪⲰⲦ ⲈϤⲂⲎϢ.
53І повели Ісуса до архиєрея; і сходять ся до него всї архиєреї, і старші й письменники.
53ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨϬⲒ ⲚⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϨⲀ ⲚⲒⲀⲢⲬⲈⲒⲢⲈⲨⲤ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲠⲢⲈⲤⲂⲨⲦⲈⲢⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲤⲀϦ.
54А Петр оддалеки йшов за ними, аж у середину в двір архиєрейський; і сидїв із слугами, та й грівсь коло багаття.
54ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲚⲀϤⲘⲞϢⲒ ⲚⲤⲰϤ ϨⲒⲪⲞⲨⲈⲒ ϢⲀ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈϮⲀⲨⲖⲎ ⲚⲦⲈⲠⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤⲈⲢϢⲪⲎⲢ ⲚϨⲈⲘⲤⲒ ⲚⲈⲘ ⲚⲒϨⲨⲠⲎ ⲢⲈⲦⲎⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲈϤⲦϦⲘⲞⲘ ⲘⲘⲞϤ ϦⲀⲦⲈⲚ ⲠⲒⲞⲨⲰⲒⲚⲒ
55Архиєреї ж і вся рада шукали на Ісуса сьвідчення, щоб убити Його, та й не знайшли.
55ⲠⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲆⲈ ⲚⲈⲘ ⲠⲒⲘⲀⲚϮϨⲀⲚ ⲦⲎⲢϤ ⲚⲀⲨⲔⲰϮ ⲚⲤⲀⲞⲨⲘⲈⲦⲘⲈⲐⲢⲈ ϦⲀ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈⲠϪⲒⲚϦⲞⲐⲂⲈϤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨϪⲒⲘⲒ ⲀⲚ.
56Многі бо криво сьвідкували проти Него, й не сходились сьвідчення їх.
56ⲚⲀⲢⲈ ⲞⲨⲘⲎϢ ⲄⲀⲢ ⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ⲚⲚⲞⲨϪ ϦⲀⲢⲞϤ ⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨⲞⲒ ⲚϨⲨⲤⲞⲤ ⲀⲚ ⲠⲈ ⲚϪⲈⲚⲞⲨⲘⲈⲦⲘⲈⲐⲢⲈ.
57І деякі, вставши, криво сьвідкували на Него, кажучи:
57ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲦⲰⲞⲨⲚⲞⲨ ⲚϪⲈϨⲀⲚⲞⲨⲞⲚ ⲀⲨⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ⲚⲚⲞⲨϪ ϦⲀⲢⲞϤ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ
58Що ми чули, як він казав: Що я зруйную церкву сю рукотворну, й за три днї иншу нерукотворну збудую.
58ϪⲈ ⲀⲚⲞⲚ ⲀⲚⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲢⲞϤ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ϮⲚⲀⲂⲰⲖ ⲘⲠⲀⲒⲈⲢⲪⲈⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲠⲀⲒⲘⲞⲨⲚⲔ ⲚϪⲒϪ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ Ⲅ- ⲚⲈϨⲞⲞⲨ ⲔⲈⲞⲨⲀⲒ ⲚⲀⲐⲘⲞⲨⲚⲔ ⲚϪⲒϪ ϮⲚⲀⲔⲞⲦϤ
59Та й так не сходились сьвідчення їх.
59ⲞⲨⲆⲈ ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲚⲀⲤⲞⲒ ⲚϨⲨⲤⲞⲤ ⲀⲚ ⲚϪⲈⲦⲞⲨⲘⲈⲦⲘⲈⲐⲢⲈ.
60І ставши архиєрей посерединї, спитав Ісуса, кажучи: Нїчого не відказуєш? Що сї на Тебе сьвідкують?
60ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲦⲰⲚϤ ⲚϪⲈⲠⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲈⲐⲘⲎϮ ⲀϤϢⲈⲚ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲚⲔⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϨⲖⲒ ⲀⲚ ϪⲈ ⲚⲀⲒ ⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ϦⲀⲢⲞⲔ.
61Він же мовчав, і нїчого не відказав. Знов спитав Його архиєрей, і каже Йому: Чи Ти єси Христос, Син Благословенного?
61ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲚⲀϤⲬⲰ ⲚⲢⲰϤ ⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲠⲈϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϨⲖⲒ ⲠⲀⲖⲒⲚ ⲀⲠⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ϢⲈⲚϤ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ⲠⲈ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲤⲘⲀⲢⲰⲞⲨⲦ
62Ісус же рече: Се я; і бачити мете Сина чоловічого, сидячого по правицї сили і йдучого на хмарах небесних.
62ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲠⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲢⲈⲦⲈⲚⲈⲚⲀⲨ ⲈⲠϢⲎⲢⲒ ⲘⲪⲢⲰⲘⲒ ⲈϤϨⲈⲘⲤⲒ ⲤⲀⲞⲨⲒⲚⲀⲘ ⲚϮϪⲞⲘ ⲞⲨⲞϨ ⲈϤⲚⲎⲞⲨ ⲚⲈⲘ ⲚⲒϬⲎⲠⲒ ⲚⲦⲈⲦⲪⲈ.
63Архиєрей же, роздерши одежу свою, каже: На що нам іще сьвідків?
63ⲠⲒⲀⲢⲬⲒⲈⲢⲈⲨⲤ ⲆⲈ ⲈⲦⲀϤⲪⲰϦ ⲚⲚⲈϤϨⲂⲰⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲞⲨ ⲞⲚ ⲈⲦⲈⲦⲈⲚⲈⲢⲬⲢⲒⲀ ⲘⲘⲞϤ ⲘⲘⲈⲐⲢⲈ.
64Ви чули хулу: як вам здаєть ся? Вони ж усї осудили Його, що винен смерти.
64ⲀⲦⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲠⲒϪⲈⲞⲨⲀ ⲞⲨ ⲈⲐⲞⲨⲞⲚϨ ⲚⲰⲦⲈⲚ ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲀⲨⲢⲔⲀⲦⲀⲔⲢⲒⲚⲒⲚ ⲘⲘⲞϤ ϪⲈ ϤⲞⲒ ⲚⲈⲚⲞⲬⲞⲤ ⲈⲪⲘⲞⲨ.
65І почали деякі плювати на Него, й закривати лице Йому, й бити по щоках Його, й казали Йому: Проречи; і слуги знущались над Ним.
65ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲈⲢϨⲎⲦⲤ ⲚϪⲈϨⲀⲚⲞⲨⲞⲚ ⲈϨⲒⲐⲀϤ ϦⲈⲚϨⲢⲀϤ ⲞⲨⲞϨ ⲈϨⲰⲂⲤ ⲘⲠⲈϤϨⲞ ⲞⲨⲞϨ ⲈϮⲔⲈϨ ⲚⲀϤ ⲞⲨⲞϨ ⲈϪⲞⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲀⲢⲒⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲈⲨⲒⲚ ⲚⲀⲚ ϪⲈ ⲚⲒⲘ ⲠⲈⲦⲀϤϨⲒⲞⲨⲒ ⲈⲢⲞⲔ ϮⲚⲞⲨ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲒϨⲨⲠⲎⲢⲈⲦⲎⲤ ⲀⲨϬⲒⲦϤ ⲚϨⲀⲚⲀⲖⲰϪ.
66І як був Петр у дворі внизу, приходить одна з дївчат архиєрейських,
66ⲞⲨⲞϨ ⲈⲢⲈ ⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲚϦⲢⲎⲒ ϦⲈⲚϮⲀⲨⲖⲎ ⲀⲤⲒ ⲚϪⲈⲞⲨⲒ ⲚⲚⲒⲂⲰⲔⲒ ⲚⲦⲈⲠⲒⲀⲢⲬ ⲒⲈⲢⲈⲨⲤ
67і, бачивши Петра, що грієть ся, і позирнувши на него, каже: І ти був з Ісусом Назарянином?
67ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲤⲚⲀⲨ ⲈⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲈϤⲦϦⲘⲞⲘ ⲘⲘⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲤϪⲞⲨϢⲦ ⲈⲢⲞϤ ⲠⲈϪⲀⲤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲚⲐⲞⲔ ϨⲰⲔ ⲚⲀⲔⲬⲎ ⲚⲈⲘ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲒⲚⲀⲌⲰⲢⲈⲞⲤ.
68Він же одрік ся, кажучи: Не знаю, анї розумію, що ти кажеш. І вийшов геть до придвору; а півень запіяв.
68ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲀϤϪⲰⲖ ⲈⲂⲞⲖ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲞⲨⲆⲈ ⲚϮⲈⲘⲒ ⲀⲚ ⲞⲨⲆⲈ ⲚϮⲤⲰⲞⲨⲚ ⲀⲚ ϪⲈ ⲞⲨ ⲚⲐⲞ ⲠⲈⲦⲈϪⲰ ⲘⲘⲞϤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲈⲠⲒⲘⲀ ⲈⲦⲤⲀⲂⲞⲖ ⲚⲦⲈϮⲀⲨⲖⲎ
69І дївчина, побачивши його знов, почала казати тим, що стояли: Що сей з них.
69ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲤⲚⲀⲨ ⲈⲢⲞϤ ⲚϪⲈϮⲬⲈϮ ⲠⲈϪⲀⲤ ⲚⲚⲎ ⲈⲦⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦⲞⲨ ϪⲈ ⲪⲀⲒ ⲞⲨⲈⲂⲞⲖ ⲚϦⲎⲦⲞⲨ ⲠⲈ.
70Він же знов одрік ся. І трохи згодом ті, що стояли, сказали знов Петрові: Справдї з них єси, бо ти й Галилеєць, і говірка твоя подобна.
70ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲞⲚ ⲀϤϪⲰⲖ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲈⲚⲈⲚⲤⲀ ⲞⲨⲔⲞⲨϪⲒ ⲠⲀⲖⲒⲚ ⲚⲎ ⲈⲦⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦⲞⲨ ⲚⲀⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲘⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲖⲎⲐⲰⲤ ⲚⲐⲞⲔ ⲞⲨⲈⲂⲞⲖ ⲚϦⲎⲦⲞⲨ ⲔⲈ ⲄⲀⲢ ⲚⲐⲞⲔ ⲞⲨⲄⲀⲖⲒⲖⲈⲞⲤ.
71Він же почав проклинатись та клястись: Що не знаю чоловіка сього, про котрого кажете.
71ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲀϤⲈⲢϨⲎⲦⲤ ⲚⲈⲢⲀⲚⲀⲐⲈⲘⲀⲦⲒⲌⲒⲚ ⲚⲈⲘ ⲰⲢⲔ ϪⲈ ϮⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲠⲀⲒⲢⲰⲘⲒ ⲀⲚ ⲈⲦⲈⲦⲈⲚϪⲰ ⲘⲘⲞϤ.
72І вдруге півень запіяв. І згадав Петр слово, що промовив йому Ісус: Що перш нїж півень запіє двічи, одречеш ся мене тричі. І став плакати.
72ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲘⲞⲨϮ ⲚϪⲈⲞⲨⲀⲖⲈⲔⲦⲰⲢ ⲘⲪⲘⲀϨⲤⲞⲠⲂ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲈⲢⲪⲘⲈⲨⲒ ⲚϪⲈⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲘⲠⲒⲤⲀϪⲒ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲀϤϪⲞⲤ ⲚⲀϤ ⲚϪⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ϪⲈ ⲘⲠⲀⲦⲈ ⲞⲨⲀⲖⲈⲔⲦⲰⲢ ⲘⲞⲨϮ ⲚⲤⲞⲠⲂ ⲬⲚⲀϪⲞⲖⲦ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲄ ⲚⲤⲞⲠ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤϨⲒⲦⲞⲦϤ ⲀϤⲢⲒⲘⲒ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.