Жидів 12
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Coptic New Testament
1Тим же оце й ми, маючи кругом нас таку тьму сьвідків, відложивши всяку гордість і гріх, що путав нас, з терпіннєм біжім на боротьбу, що перед нами,
1ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⳿ⲁⲛⲟⲛ ϩⲱⲛ ⳿ⲉⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩ ϭⲏⲡⲓ ⳿ⲛⲧⲁⲓⲙⲁⲓⲏ ⲭⲏ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲉϫⲱⲛ ⳿ⲛⲧⲉ ϩⲁⲛⲙⲁⲣⲧⲩⲣⲟⲥ ⳿ⲉⲁⲛⲭⲱ ⳿ⲛⲥⲱⲛ ⳿ⲙⲙⲉⲧϭⲁⲥⲓϩⲏⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⳿ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲉⲧⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧϥ ⳿ⲉⲣⲟⲛ ⲉⲙⲁϣⲱ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲟⲩϩⲩⲡⲟⲙⲟⲛⲏ ⲙⲁⲣⲉⲛϭⲟϫⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲅⲱⲛ ⲉⲧⲭⲏ ⲛⲁⲛ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ.
2дивлячись на Ісуса, починателя і звершителя віри, котрий замість радости, яка була перед Ним, витерпів хрест, не дбаючи про сором, і сїв по правицї престола Божого.
2ⲉⲛϫⲟⲩϣⲧ ⳿ⲉ⳿ⲡⲁⲣⲭⲏⲅⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲫⲛⲁϩϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲣⲉϥϫⲱⲕ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⳿ⲛ⳿ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⳿ⲙⲡⲓⲣⲁϣⲓ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲁϫⲱϥ ⲁϥ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ ⳿ⲉⲟⲩ ̇ⲁϥⲉⲣⲕⲁⲧⲁ⳿ⲫⲣⲟⲛⲓⲛ ⳿ⲙ⳿ⲡϣⲓⲡⲓ ⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲥⲁⲟⲩ⳿ⲓⲛⲁⲙ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ.
3Подумайте бо про Того, хто витерпів од грішників такий перекір проти себе, щоб не внивали, ослабши в душах ваших.
3ⲙⲉⲕⲙⲉⲕ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉⲧⲁⲓⲙⲉⲧⲣⲉϥ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫⲁⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲟⲩ ⳿ⲛⲛⲓⲣⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲉⲩⲁⲛⲧⲓⲗⲟⲅⲓⲁ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⳿ⲙⲙⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ϣⲧⲉⲙϭⲓϧⲓⲥⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲃⲏⲗ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ.
4Ще ви аж до крові не стояли, борючись проти гріха,
4⳿ⲙⲡⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛϯ ⲟⲩⲃⲉ ⳿ⲫⲛⲟⲃⲓ ϣⲁ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉ⳿ⲡ⳿ⲥⲛⲟϥ.
5і забули напомин, що до вас, як до синів, глаголе: „Сину мій, не гордуй караннєм Господнїм, анї слабни, докоренний від Нього;
5ⲟⲩⲟϩ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲣ⳿ⲡⲱⲃϣ ⳿ⲙⲡⲓⲑⲱⲧ ⳿ⲛϩⲏⲧ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲛϩⲁⲛϣⲏⲣⲓ ⲡⲁϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲡⲉⲣⲉⲣⲕⲟⲩϫⲓ ⳿ⲛϩⲏⲧ ϧⲉⲛ ϯ⳿ⲥⲃⲱ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲡ⳪ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲉⲣⲃⲱⲗ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲉϥⲥⲟϩⲓ ⳿ⲙⲙⲟⲕ.
6кого бо любить Господь, карає; і бє всякого сина, котрого приймає.‟
6ⲫⲏ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲉ Ⲡ⳪ ⲙⲉⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϣⲁϥ ϯ⳿ⲥⲃⲱ ⲛⲁϥ ϣⲁϥⲉⲣⲙⲁⲥⲧⲓⲅⲅⲟⲓⲛ ⲇⲉ ⳿ⲛϣⲏⲣⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉϥⲛⲁϣⲟⲡⲟⲩ ⳿ⲉⲣⲟϥ.
7Коли караннє терпите, Бог до вас такий, як до синів: чи єсть бо такий син, котрого не карає батько?
7ⲁⲣⲓϩⲩⲡⲟⲙⲉⲛⲓⲛ ⳿ⲛ⳿ⲥⲃⲱ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲛϩⲁⲛϣⲏⲣⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲫϯ ⲛⲓⲙ ⲅⲁⲣ ⳿ⲛϣⲏⲣⲓ ⲉⲧⲉ ⳿ⲙⲡⲁⲣⲉ ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ϯ⳿ⲥⲃⲱ ⲛⲁϥ.
8Коли ж ви пробуваєте без карання, котрого спільниками стались усї, то ви неправого ложа дїти, а не сини.
8ⲓⲥϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲭⲏ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⳿ⲛϯ⳿ⲥⲃⲱ ⲑⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣ⳿ϣⲫⲏⲣ ⳿ⲉⲣⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϩⲁⲣⲁ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲏⲣⲓ ⳿ⲛⲛⲟⲩϫ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲏⲣⲓ ⲁⲛ.
9Ще ж, мали ми батьків, тїла нашого карателїв, та й поважали їх; то чи не геть більше коритись нам Отцю духів, і жити мемо?
9ⲓⲥϫⲉ ⲛⲉⲛⲓⲟϯ ⲙⲉⲛ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲧⲥⲁⲣⲝ ⲛⲁⲩ⳿ⲛⲧⲁⲛ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⳿ⲛⲣⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲛ⳿ϣⲫⲓⲧ ϧⲁⲧⲟⲩϩⲏ ⲓⲉ ⳿ⲛϩⲟⲩ⳿ⲟ ⲁⲛ ϫⲉ ⳿ⲛⲧⲉⲛϭⲛⲉϫⲱⲛ ⳿ⲙ⳿ⲫⲓⲱⲧ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲡ͞ⲛⲁ̅ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉⲛⲱⲛϧ.
10Ті бо на мало днїв, як самі знали, карали нас; а Сей на користь (нашу), щоб ми були спільниками сьвятости Його.
10ⲛⲏ ⲙⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⳿ⲡⲣⲟⲥ ⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⳿ⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲁⲩϯ⳿ⲥⲃⲱ ⲛⲁⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉⲧⲉϩⲛⲱⲟⲩ ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲡⲉⲧⲉⲣⲛⲟϥⲣⲓ ⲛⲁⲛ ⳿ⲛϩⲟⲩ⳿ⲟ ϫⲉ ⳿ⲛⲧⲉⲛϭⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲟ.
11Усяка ж кара на той час не здаєть ся радощами, а смутком; опісля ж дає овощ впокою тим, що нею навчені правди.
11⳿ⲥⲃⲱ ⲇⲉ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲡⲣⲟⲥ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⲙⲉⲛ ⳿ⲙⲡⲁⲕϫⲉⲙⲟⲩ ⲉⲛⲁⲟⲩⲣⲁϣⲓ ⲛⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ⲟⲩ⳿ⲙⲕⲁϩ ⳿ⲛϩⲏⲧ ⳿ⲉ⳿ⲡϧⲁ⳿ⲉ ⲇⲉ ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⳿ⲛϩⲓⲣⲏ ⲛⲓⲕⲟⲛ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ϣⲁⲥⲧⲏⲓϥ ⳿ⲛⲛⲏⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲅⲩⲙⲛⲁⲍⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲥ.
12Тим же „зомлїлі руки і зомлїлі колїна випростайте‟,
12ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲛⲓϫⲓϫ ⲉⲧⲭⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲁⲧ ⲉⲧⲃⲏⲗ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲙⲁⲧⲁϩⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲟⲩ.
13і „стежки праві робіте ногами вашими‟, щоб не звернуло кульгаве з дороги, а лучче сцїлилось.
13ⲁⲣⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲛϩⲁⲛϫⲓⲛϭⲟϫⲓ ⲉⲩⲥⲟⲩⲧⲱⲛ ⳿ⲛⲛⲉⲧⲉⲛϭ ⲁⲗⲁⲩϫ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉ⳿ϣⲧⲉⲙ ϯⲙⲉⲧϭⲁⲗⲉ ⲣⲓⲕⲓ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲇⲉ ⳿ⲛⲧⲉⲥⲗⲟϫⲥ.
14Дбайте про впокій з усїма і про сьвятість, без чого нїхто не побачить Бога,
14ϭⲟϫⲓ ⳿ⲛⲥⲁ ϯϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲧⲟⲩⲃⲟ ⲫⲏⲉⲧⲉ ⲁⲧϭⲛⲟⲩϥ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿ϩⲗⲓ ⲛⲁⲛⲁⲩ ⳿ⲙⲠ⳪.
15наглядаючи, щоб хто не відпав од благодати Божої, щоб який гіркий корінь, угору виросши, не зашкодив вам, і тим не опоганились многі;
15ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲟⲙⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲉϥϣⲁⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ϩⲙⲟⲧ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲛⲓ ⳿ⲛϣⲁϣⲓ ⲉⲥⲣⲏⲧ ⳿ⲉ⳿ⲡϣⲱⲓ ⲉⲥϯ ⳿ⲙⲕⲁϩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ϭⲱϧⲉⲙ.
16щоб не був хто блудник, або необачний, як Ісав, що за одну страву оддав первородство своє.
16ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲁⲛ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲡⲟⲣⲛⲟⲥ ⲓⲉ ⲟⲩⲥⲁϥϩⲏⲧ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲛⲏⲥⲁⲩ ⲫⲏⲉⲧⲁϥϯ ⳿ⲛⲧⲉϥⲙⲉⲧϣⲁⲙⲓⲥⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩ⳿ϧⲣⲉ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲧ.
17Знаєте бо, що і опісля, як схотїв наслїдувати благословеннє, відкинуто його; місце бо покаяння не знайшов, хоч і з слїзми шукав його.
17ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲱⲥ ⲉϥⲟⲩⲱϣ ⳿ⲉⲉⲣ⳿ⲕⲗⲏⲣⲟⲛⲟⲙⲓⲛ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲥⲙⲟⲩ ⲁⲩϩⲓⲧϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲡⲉϥϫⲉⲙ ⲙⲁ ⲅⲁⲣ ⳿ⲛⲉⲣⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ ⲕⲉⲧⲟⲓ ⲛⲉⲁϥⲕⲱϯ ⳿ⲛⲥⲱⲥ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲉⲣⲙⲱⲟⲩ⳿ⲓ.
18Не приступили бо ви до гори, до котрої доторкаємої і до палаючого огню, і хмари, і темряви і бурі,
18⳿ⲙⲡⲉⲧⲉⲛ⳿ⲓ ⲅⲁⲣ ϩⲁ ⲟⲩ⳿ⲭⲣⲱⲙ ⳿ⲛϫⲟⲙϫⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲙⲟϩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩ⳿ⲅⲛⲟⲫⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲭⲁⲕⲓ ⲉϥⲫⲟⲛϩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲁⲣⲁⲑⲏⲟⲩ.
19і до трубного гуку, і голосу мови, котрий хто чув, то благали, щоб до них не мовило ся слово:
19ⲛⲉⲙ ⳿ⲡⲥⲉⲛⲥⲉⲛ ⳿ⲛⲧⲉ ⲟⲩⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲅⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⳿ⲧ⳿ⲥⲙⲏ ⳿ⲛⲧⲉ ϩⲁⲛⲥⲁϫⲓ ⲑⲏ ⲉⲧⲁ ⲛⲏⲉⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲣⲟⲥ ⲉⲣⲡⲁⲣⲁⲧⲓⲥⲑⲉ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙⲟⲩⲁϩⲉⲙ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ.
20(бо не видержали наказу: „Хоч і зьвір доторкнеть ся до гори, буде каміннєм побитий, або стрілою пробитий.‟
20ⲛⲁⲩ⳿ϣϥⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ⲡⲉ ϧⲁ ⲡⲉⲧⲉⲛⲁⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲕⲁⲛ ⲟⲩⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲁϥϣⲁⲛϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲉⲩ⳿ⲉϩⲓⲱⲛⲓ ⳿ⲉϫⲱϥ.
21І, таке страшне було видїннє, що Мойсей сказав: „Я в страсї і трепетї.‟)
21ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛⲁϥⲟⲓ ⳿ⲛϩⲟϯ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲟⲛϩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲙⲱ⳿ⲩⲥⲏⲥ ⲅⲁⲣ ⲁϥϫⲟⲥ ϫⲉ ϯⲟⲓ ⳿ⲛϩⲟϯ ⲟⲩⲟϩ ϯ⳿ⲥⲑⲉⲣⲉⲧⲉⲣ.
22А приступили ви до Сионської гори і до города Бога живого, Єрусалима небесного, і до тьми ангелів,
22ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛ⳿ⲓ ϩⲁ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲉ ⲥⲓⲱⲛ ⲛⲉⲙ ϯⲃⲁⲕⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ ⲉⲧⲟⲛϧ ⳿ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲧⲫⲉ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛ⳿ⲑⲃⲁ ⳿ⲛⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉⲩⲉⲣϣⲁⲓ.
23до громади і церкви первородних, на небесах написаних, і до суддї всїх, Бога, і до духів праведників звершених,
23ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲉⲕ⳿ⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ϩⲁⲛϣⲁⲙⲓⲥⲓ ⲉⲥ⳿ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲫⲏⲟⲩ⳿ⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲣⲉϥϯϩⲁⲡ ⲫϯ ⳿ⲛⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲡ͞ⲛⲁ̅ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓ⳿ⲑⲙⲏⲓ ⲉⲧϫⲏⲕ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
24і до Посередника завіта нового, Ісуса, і крови кроплення, що промовляє лучче, нїж Авелева.
24ⲛⲉⲙ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲓⲙⲉⲥⲓⲧⲏⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲇⲓ⳿ⲁⲑⲏⲕⲏ ⳿ⲙⲃⲉⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩ⳿ⲥⲛⲟϥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲟⲩⲛⲟⲩϫϧ ⲉϥⲥⲁϫⲓ ⳿ⲉϩⲟⲧⲉ ⲫⲁ ⲁⲃⲉⲗ.
25Гледїть, щоб не відректись глаголющого. Коли бо вони не втекли, одрікшись пророкувавшого на землї, то геть більше ми, одрікшись небесного,
25⳿ⲁⲛⲁⲩ ⳿ⲙⲡⲉⲣⲉⲣⲡⲁⲣⲁⲧⲓⲥⲑⲉ ⳿ⲙⲡⲉⲧⲥⲁϫⲓ ⲓⲥϫⲉ ⲅⲁⲣ ⲛⲏ ⳿ⲙⲡⲟⲩ⳿ϣⲫⲱⲧ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲡⲁⲣⲁⲧⲓⲥⲑⲉ ⳿ⲙⲡⲉⲧⲥⲁϫⲓ ⳿ⲛϩⲟⲩ⳿ⲟ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⳿ⲁⲛⲟⲛ ϧⲁ ⲛⲏⲉⲑⲛⲁⲕⲉⲧ ⳿ϩⲣⲁⲩ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲫⲏⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲫⲏⲟⲩ⳿ⲓ.
26котрого голос тодї захитав землею, нинї ж обітував, глаголючи: „Ще раз потрясу не тілько землею, та й небом.‟
26ⲫⲏⲉⲧⲁ ⲧⲉϥ⳿ⲥⲙⲏ ⲕⲓⲙ ⳿ⲙⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲏ ⲟⲩ ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲁϥⲱϣ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉⲧⲓ ⲕⲉⲥⲟⲡ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲙⲟⲛⲙⲉⲛ ⲟⲩ ⲙⲟⲛⲟⲛ ⳿ⲉ⳿ⲡⲕⲁϩⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲉⲙ ϯⲕⲉⲫⲉ.
27Се ж: „ще раз‟ показує переміну потрясеного, яко створеного, щоб пробувало нерухоме.
27ⲡⲓⲉⲧⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲕⲉⲥⲟⲡ ⲉϥⲧⲁⲙⲟ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲉⲩⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲏⲉⲧⲟⲩⲕⲓⲙ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ϩⲱⲥ ⲉⲩ⳿ⲑⲙⲁⲓⲏⲟⲩⲧ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲉⲩ⳿ⲥⲙⲟⲛⲧ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲏⲉⲧⲉ⳿ⲛⲥⲉⲕⲓⲙ ⲁⲛ.
28Тим же царство нерухоме приймаючи, маємо благодать, котрою треба нам служити до вподоби Богу з шанобою і страхом.
28ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲉⲛⲛⲁϭⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲁⲧⲕⲓⲙ ⲙⲁⲣⲉⲛϣⲱⲡⲓ ⳿ⲉⲟⲩⲟⲛ ⳿ϩⲙⲟⲧ ⳿ⲛⲧⲟⲧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣⲉⲙϣⲓ ⳿ⲙⲫϯ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲉⲛⲣⲁⲛⲁϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲟϯ ⲛⲉⲙ ⲟⲩ⳿ⲥⲑⲉⲣⲧⲉⲣ.
29Бо наш Бог — огонь пожирающий.
29ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲟⲩ⳿ⲭⲣⲱⲙ ⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲡⲉ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.