Loma 7
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Lutherbibel 1912
1ʻE Kāinga, ʻikai ʻoku mou ʻilo, (he ʻoku ou lea kiate kinautolu ʻoku ʻilo ʻae fono,) koeʻuhi ʻoku puleʻi ʻe fono ʻae tangata ʻi he lolotonga pe ʻene moʻui?
1Wisset ihr nicht, liebe Brüder (denn ich rede mit solchen, die das Gesetz wissen), daß das Gesetz herrscht über den Menschen solange er lebt?
2He ko e fefine ʻaia ʻoku ai hono husepāniti, kuo noʻotaki ʻe he fono ki hono husepāniti ʻi he lolotonga ʻene moʻui; pea kapau kuo mate hono husepāniti, kuo movete ai ia mei he fono ʻo hono husepāniti.
2Denn ein Weib, das unter dem Manne ist, ist an ihn gebunden durch das Gesetz, solange der Mann lebt; so aber der Mann stirbt, so ist sie los vom Gesetz, das den Mann betrifft.
3Pea ko ia, kapau ʻe mali ia mo e tangata kehe, ʻi he lolotonga ʻae moʻui ʻa hono husepāniti, ʻe ui ia ko e tono tangata: pea kapau ʻe mate hono husepāniti, kuo tauʻatāina ai ia mei he fono ko ia; pea kapau ʻe mali ia mo ha tangata kehe, ʻoku ʻikai ko e tono tangata ia.
3Wo sie nun eines andern Mannes wird, solange der Mann lebt, wird sie eine Ehebrecherin geheißen; so aber der Mann stirbt, ist sie frei vom Gesetz, daß sie nicht eine Ehebrecherin ist, wo sie eines andern Mannes wird.
4Ko ia, ʻe hoku kāinga, kuo mate foki ʻakimoutolu ki he fono ʻi he sino ʻo Kalaisi; koeʻuhi ke mou mali mo ha taha, ʻio , kiate ia kuo fokotuʻu mei he mate, koeʻuhi ke tupu ʻiate kitautolu ʻae fua ki he ʻOtua.
4Also seid auch ihr, meine Brüder, getötet dem Gesetz durch den Leib Christi, daß ihr eines andern seid, nämlich des, der von den Toten auferweckt ist, auf daß wir Gott Frucht bringen.
5He naʻe lolotonga ʻetau ʻi he anga fakakakano, ko e ngaahi holi ʻoe angahala, ʻaia naʻe mei he fono, ne ngāue ia ʻi hotau ngaahi kupuʻi sino, ke fakatupu ʻae fua ki he mate.
5Denn da wir im Fleisch waren, da waren die sündigen Lüste, welche durchs Gesetz sich erregten, kräftig in unsern Gliedern, dem Tode Frucht zu bringen.
6Ka ko eni, kuo fakahaofi ʻakitautolu mei he fono, he kuo mate ia ne tau moʻua ki ai; koeʻuhi ke tau tauhi ʻi he fakafoʻou ʻoe loto, kae ʻikai ʻi he mataʻi tohi kuo motuʻa.
6Nun aber sind wir vom Gesetz los und ihm abgestorben, das uns gefangenhielt, also daß wir dienen sollen im neuen Wesen des Geistes und nicht im alten Wesen des Buchstabens.
7Pea ka ko ia, pea te tau pehē ko e hā? Ko e angahala ʻae fono? ʻIkai ʻaupito. He ka ne taʻeʻoua ʻae fono, ne ʻikai te u ʻilo ʻae angahala: he naʻe ʻikai te u ʻilo ʻae holi kovi, ʻo ka ne ʻikai pehē ʻe he fono, “ʻOua naʻa ke manumanu.”
7Was wollen wir denn nun sagen? Ist das Gesetz Sünde? Das sei ferne! Aber die Sünde erkannte ich nicht, außer durchs Gesetz. Denn ich wußte nichts von der Lust, wo das Gesetz nicht hätte gesagt: “Laß dich nicht gelüsten!”
8Ka ko e angahala, ʻi heʻene meʻa ngāueʻaki ʻae fono, ne fakatupu ʻiate au ʻae ngaahi holi kovi kotoa pē. He naʻe mate ʻae angahala ʻi he ʻikai ai ʻae fono.
8Da nahm aber die Sünde Ursache am Gebot und erregte in mir allerlei Lust; denn ohne das Gesetz war die Sünde tot.
9He naʻaku moʻui ʻi muʻa taʻeʻiaiʻaefono: kae ʻi he hoko mai ʻae fekau, ne ake ʻae angahala, pea u mate ai.
9Ich aber lebte weiland ohne Gesetz; da aber das Gebot kam, ward die Sünde wieder lebendig,
10Pea ko e fekau naʻe tuʻutuʻuni ko e moʻuiʻanga, ne u ʻiloʻi ia ko e mateʻanga.
10ich aber starb; und es fand sich, daß das Gebot mir zum Tode gereichte, das mir doch zum Leben gegeben war.
11He ko e angahala, ʻi heʻene meʻa ngāueʻaki ʻae fekau, ne kākaaʻi au, pea ne tāmateʻi ʻaki au.
11Denn die Sünde nahm Ursache am Gebot und betrog mich und tötete mich durch dasselbe Gebot.
12Pea ko eni, ʻoku māʻoniʻoni ʻae fono, pea māʻoniʻoni, mo angatonu, mo lelei ʻae fekau.
12Das Gesetz ist ja heilig, und das Gebot ist heilig, recht und gut.
13Pea ka ko ia, pea kuo hoko ʻaia ʻoku lelei ko e mateʻanga kiate au? ʻIkai ʻaupito. Ka ko e angahala, koeʻuhi ke hā ai ia ko e angahala, ne ne meʻa ngāueʻaki ʻaia ʻoku lelei, ke u mate ai au; koeʻuhi ke hā ʻi he fekau ko e angahala ko e fungani ʻi he meʻa ʻoku kovi.
13Ist denn, das da gut ist, mir zum Tod geworden? Das sei ferne! Aber die Sünde, auf daß sie erscheine, wie sie Sünde ist, hat sie mir durch das Gute den Tod gewirkt, auf daß die Sünde würde überaus sündig durchs Gebot.
14He ʻoku tau ʻilo ʻoku fakalaumālie ʻae fono: ka ʻoku ou fakakakano, kuo fakatau au ke moʻulaloa ki he angahala.
14Denn wir wissen, daß das Gesetz geistlich ist; ich bin aber fleischlich, unter die Sünde verkauft.
15He ko ia ʻoku ou fai, ʻoku ʻikai te u loto ki ai: pea ko ia ʻoku ou loto ki ai, ko ia ʻoku ʻikai te u fai; ka ko ia ʻoku ou fehiʻa ki ai, ko ia ia ʻoku ou fai.
15Denn ich weiß nicht, was ich tue. Denn ich tue nicht, was ich will; sondern, was ich hasse, das tue ich.
16Pea kapau ʻoku ou fai ʻaia ʻoku ʻikai te u loto ki ai, ʻoku ou fakamoʻoni ki he fono ʻoku lelei ia.
16So ich aber das tue, was ich nicht will, so gebe ich zu, daß das Gesetz gut sei.
17Pea ko eni, ʻoku ʻikai ko au ʻoku kei fai ia, ka ko e angahala ʻoku ne nofoʻia au.
17So tue ich nun dasselbe nicht, sondern die Sünde, die in mir wohnt.
18He ʻoku ou ʻilo ʻoku ʻikai ha meʻa lelei ʻe nofoʻia au ʻi hoku kakano: ʻoku ʻiate au ʻae loto fiefai; ka ko hono mafai ʻo ia ʻoku lelei ʻoku ʻikai te u ʻiloʻi.
18Denn ich weiß, daß in mir, das ist in meinem Fleische, wohnt nichts Gutes. Wollen habe ich wohl, aber vollbringen das Gute finde ich nicht.
19He ko e lelei ʻoku ou loto ki ai, ʻoku ʻikai te u fai: ka ko e kovi ʻoku ʻikai te u loto ki ai, ko ia ia ʻoku ou fai.
19Denn das Gute, das ich will, das tue ich nicht; sondern das Böse, das ich nicht will, das tue ich.
20Pea ko eni, kapau ʻoku ou fai ʻaia ʻoku ʻikai te u loto ki ai, pea ʻoku ʻikai ko au pē ʻoku kei fai ia, ka ko e angahala ʻoku ne nofoʻia au.
20So ich aber tue, was ich nicht will, so tue ich dasselbe nicht; sondern die Sünde, die in mir wohnt.
21Ko ia ʻoku ou ʻiloʻi ha fono ʻiate au, koeʻuhi ʻo kau ka fie fai lelei, ʻoku ofi kiate au ʻae kovi.
21So finde ich mir nun ein Gesetz, der ich will das Gute tun, daß mir das Böse anhangt.
22He ʻoku mālie ʻae tangata ʻi loto ʻiate au ʻi he fono ʻae ʻOtua.
22Denn ich habe Lust an Gottes Gesetz nach dem inwendigen Menschen.
23Ka ʻoku ou mamata ki he fono ʻe taha ʻi hoku ngaahi kupuʻi sino, ʻoku ne tauʻi ʻae fono ʻo hoku loto, mo ne fakapōpulaʻi au ki he fono ʻoe angahala ʻaia ʻoku ʻi hoku ngaahi kupuʻi sino.
23Ich sehe aber ein ander Gesetz in meinen Gliedern, das da widerstreitet dem Gesetz in meinem Gemüte und nimmt mich gefangen in der Sünde Gesetz, welches ist in meinen Gliedern.
24ʻOiauē, ko au, ko e tangata malaʻia! Ko hai te ne fakamoʻui au mei he sino ʻoe mate ni?
24Ich elender Mensch! wer wird mich erlösen von dem Leibe dieses Todes?
25ʻOku ou fakafetaʻi ki he ʻOtua ʻia Sisu Kalaisi ko hotau ʻEiki. Pea ko eni, ʻoku ou tauhi ʻeau ʻaki ʻae loto ʻae fono ʻae ʻOtua; ka ko e fono ʻoe angahala ʻaki ʻae kakano.
25Ich danke Gott durch Jesum Christum, unserm HERRN. So diene ich nun mit dem Gemüte dem Gesetz Gottes, aber mit dem Fleische dem Gesetz der Sünde.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.