Loma 14
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Lutherbibel 1912
1Ko ia ʻoku vaivai ʻi he tui mou maʻu, kae ʻikai ʻi he fakakikihi taʻeʻaonga.
1Den Schwachen im Glauben nehmet auf und verwirrt die Gewissen nicht.
2He ʻoku tui ʻae tokotaha ʻoku ngofua ʻene kai ki he ngaahi meʻa kotoa pē: ka ko e tokotaha ʻoku vaivai, ʻoku kai mei he ngoue pē .
2Einer glaubt er möge allerlei essen; welcher aber schwach ist, der ißt Kraut.
3Ke ʻoua naʻa manuki ʻaia ʻoku kai kiate ia ʻoku ʻikai kai; pea ʻoua naʻa fakamaau ʻaia ʻoku ʻikai kai kiate ia ʻoku kai: he kuo maʻu ia ʻe he ʻOtua.
3Welcher ißt, der verachte den nicht, der da nicht ißt; und welcher nicht ißt, der richte den nicht, der da ißt; denn Gott hat ihn aufgenommen.
4Ko hai koe, ʻoku ke fakamaauʻi ʻae tamaioʻeiki ʻae tangata kehe? ʻOku ʻi heʻene ʻeiki pē ʻaʻana ʻa ʻene tuʻu pe hinga. ʻIo, ʻe poupou hake ia: he ʻoku mafai ʻe he ʻOtua ke fakatuʻumaʻu ia.
4Wer bist du, daß du einen fremden Knecht richtest? Er steht oder fällt seinem HERRN. Er mag aber wohl aufgerichtet werden; denn Gott kann ihn wohl aufrichten.
5ʻOku manako ʻe he tangata ʻe taha ki he ʻaho ʻe taha ʻi he ʻaho ʻe taha: ka ko e taha kehe ʻoku manako pē ia ki he ʻaho kotoa pē. Ke fifili pau pē ʻae tangata kotoa pē ʻi hono loto ʻoʻona.
5Einer hält einen Tag vor dem andern; der andere aber hält alle Tage gleich. Ein jeglicher sei in seiner Meinung gewiß.
6Ko ia ʻoku ne tokanga ki he ʻaho, ʻoku ne tokanga ki ai koeʻuhi ko e ʻEiki; pea ko ia ʻoku ʻikai tokanga ki he ʻaho, ʻoku ʻikai tokanga ki ai ia koeʻuhi ko e ʻEiki. Ko ia ʻoku kai, ʻoku ne kai koeʻuhi ko e ʻEiki, pea ʻoku ne ʻatu ʻae fakafetaʻi ki he ʻOtua; pea ko ia ʻoku ʻikai te ne kai, ʻoku ʻikai te ne kai koeʻuhi ko e ʻEiki, pea ʻoku ne ʻatu ʻae fakafetaʻi ki he ʻOtua.
6Welcher auf die Tage hält, der tut's dem HERRN; und welcher nichts darauf hält, der tut's auch dem HERRN. Welcher ißt, der ißt dem HERRN, denn er dankt Gott; welcher nicht ißt, der ißt dem HERRN nicht und dankt Gott.
7He ʻoku ʻikai ha taha ʻiate kitautolu ʻoku moʻui kiate ia pē, pea ʻoku ʻikai ha taha ʻoku mate kiate ia pē.
7Denn unser keiner lebt sich selber, und keiner stirbt sich selber.
8He kapau ʻoku tau moʻui, ʻoku tau moʻui ki he ʻEiki; pea kapau ʻoku tau mate, ʻoku tau mate ki he ʻEiki: ko ia, ka tau ka moʻui, pe mate, ʻoku ʻae ʻEiki ʻakitautolu.
8Leben wir, so leben wir dem HERRN; sterben wir, so sterben wir dem HERRN. Darum, wir leben oder sterben, so sind wir des HERRN.
9He ko eni ʻae meʻa naʻe pekia ai ʻa Kalaisi, mo toetuʻu, ʻo toe moʻui, koeʻuhi ke ʻEiki ia ki he mate mo e moʻui.
9Denn dazu ist Christus auch gestorben und auferstanden und wieder lebendig geworden, daß er über Tote und Lebendige HERR sei.
10Ka ko e hā ʻoku ke fakamaau ai ho tokoua? Pea ko e hā ʻoku ke manuki ai ki ho tokoua? He te tau tutuʻu kotoa pē ʻi he fakamaauʻanga ʻo Kalaisi.
10Du aber, was richtest du deinen Bruder? Oder, du anderer, was verachtest du deinen Bruder? Wir werden alle vor den Richtstuhl Christi dargestellt werden;
11He kuo tohi, “ʻOku pehē ʻe he ʻEiki, Ko au ʻoku ou moʻui, ʻe peluki ʻae tui kotoa pē kiate au, pea ʻe vete ʻae ʻelelo kotoa pē ki he ʻOtua.”
11denn es steht geschrieben: “So wahr ich lebe, spricht der HERR, mir sollen alle Kniee gebeugt werden, und alle Zungen sollen Gott bekennen.”
12Ko ia te tau fakamatala atu taki taha kotoa pē ia ki he ʻOtua.
12So wird nun ein jeglicher für sich selbst Gott Rechenschaft geben.
13Ko ia ke ʻoua naʻa tau kei fefakamaauʻaki ʻakitautolu: kae fakamaau muʻa eni, koeʻuhi ke ʻoua naʻa ʻai ʻe ha taha ha tūkiaʻanga pe ha meʻa ke fakahinga ʻaki ʻa hono tokoua.
13Darum lasset uns nicht mehr einer den andern richten; sondern das richtet vielmehr, daß niemand seinem Bruder einen Anstoß oder Ärgernis darstelle.
14ʻOku ou ʻilo, pea kuo u maʻu pau mei he ʻEiki ko Sisu, koeʻuhi ʻoku ʻikai ha meʻa ʻoku taʻemaʻa tuʻungaʻa pē: ka ko ia ʻoku ne lau ha meʻa ko e taʻemaʻa, ʻoku taʻemaʻa ia kiate ia.
14Ich weiß und bin gewiß in dem HERRN Jesus, daß nichts gemein ist an sich selbst; nur dem, der es rechnet für gemein, dem ist's gemein.
15Pea kapau ʻoku mamahi ho tokoua koeʻuhi ko e meʻakai, ʻoku ʻikai ai te ke laka ʻo taau mo e ʻofa. ʻOua naʻa ke fakaʻauha ia ʻaki hoʻo meʻakai, ʻaia naʻe pekia ai ʻa Kalaisi.
15So aber dein Bruder um deiner Speise willen betrübt wird, so wandelst du schon nicht nach der Liebe. Verderbe den nicht mit deiner Speise, um welches willen Christus gestorben ist.
16Ko ia ke ʻoua naʻa tuku ke lauʻikoviʻi ʻa hoʻomou lelei.
16Darum schaffet, daß euer Schatz nicht verlästert werde.
17He ko e puleʻanga ʻoe ʻOtua, ʻoku ʻikai ko e meʻakai pe ko e inu; ka ko e māʻoniʻoni, mo e melino, mo e fiefia ʻi he Laumālie Māʻoniʻoni.
17Denn das Reich Gottes ist nicht Essen und Trinken, sondern Gerechtigkeit und Friede und Freude in dem heiligen Geiste.
18Pea ko ia ʻoku ne tauhi ʻa Kalaisi ʻi ʻaonga ia ki he ʻOtua, pea lelei ki he kakai.
18Wer darin Christo dient, der ist Gott gefällig und den Menschen wert.
19Ko ia ke tau tuli ki he ngaahi meʻa fakamelino, mo e ngaahi meʻa te tau felangaʻaki hake ai ʻakitautolu.
19Darum laßt uns dem nachstreben, was zum Frieden dient und was zur Besserung untereinander dient.
20ʻOua naʻa ke maumau ʻae ngāue ʻae ʻOtua koeʻuhi ko e meʻakai. Ko e moʻoni ʻoku ngofua ʻae meʻa kotoa pē; ka ko e kovi ia ki he tangata ko ia ʻoku ne kai ke fakahalaʻi.
20Verstöre nicht um der Speise willen Gottes Werk. Es ist zwar alles rein; aber es ist nicht gut dem, der es ißt mit einem Anstoß seines Gewissens.
21ʻOku lelei ke ʻoua naʻa kai kakano, pe inu uaine, pe fai ha meʻa ʻe humu ai ho tokoua, pe tūkia ai, pe vaivai ai.
21Es ist besser, du essest kein Fleisch und trinkest keinen Wein und tust nichts, daran sich dein Bruder stößt oder ärgert oder schwach wird.
22ʻOku ʻiate koe ʻae tui? Maʻu ia kiate koe ʻi he ʻao ʻoe ʻOtua. ʻOku monūʻia ia ʻoku ʻikai ke valokiʻi ia ʻe hono loto ʻi he meʻa ko ia ʻoku ne fai.
22Hast du den Glauben, so habe ihn bei dir selbst vor Gott. Selig ist, der sich selbst kein Gewissen macht in dem, was er annimmt.
23Ka ko ia ʻoku lotolotoua, ʻoku halaia ia, ʻo kapau te ne kai, koeʻuhi ʻoku ʻikai kai ia ʻi he tui: he ko ia ʻoku ʻikai ʻi he tui, ko e angahala ia.
23Wer aber darüber zweifelt, und ißt doch, der ist verdammt; denn es geht nicht aus dem Glauben. Was aber nicht aus dem Glauben geht, das ist Sünde.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.