Filipai
Chapter 4

Filipai

Tongan Bible, Revised We…
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Lutherbibel 1912
1Ko ia, ko hoku kāinga ʻofeina ʻoku ou holi ki ai, ko e fiefiaʻanga mo ʻeku teunga, ʻae ʻofeina lahi, ke mou tuʻumaʻu ʻi he ʻEiki.
1Also, meine lieben und ersehnten Brüder, meine Freude und meine Krone, besteht also in dem HERRN, ihr Lieben.
2‌ʻOku ou kole kia ʻIuotia, pea u kole kia Siniteke, ke na loto taha pe ʻi he ʻEiki.
2Die Evodia ermahne ich, und die Syntyche ermahne ich, daß sie eines Sinnes seien in dem HERRN.
3Pea ʻoku ou kole atu kiate koe foki, ko hoku hoa moʻoni, ke ke tokoniʻi ʻae kau fefine ko ia naʻe ngāue mo au ʻi he ongoongolelei, mo Kelemeni foki, pea mo hono toe ʻo ʻeku kaunga ngāue, ʻaia ʻoku ʻi he tohi ʻoe moʻui honau hingoa.
3Ja ich bitte auch dich, mein treuer Geselle, stehe ihnen bei, die samt mir für das Evangelium gekämpft haben, mit Klemens und meinen andern Gehilfen, welcher Namen sind in dem Buch des Lebens.
4Fiefia maʻuaipē ʻi he ʻEiki: ʻoku ou toe pehē, Fiefia.
4Freuet euch in dem HERRN allewege! Und abermals sage ich: Freuet euch!
5Tuku ke ʻilo ʻe he kakai kotoa pē hoʻomou ʻulungāanga lelei. ʻOku ofi ʻae ʻEiki.
5Eure Lindigkeit lasset kund sein allen Menschen! der HERR ist nahe!
6‌ʻOua naʻa tokanga mamahi ki ha meʻa ʻe taha; kae fakahā atu hoʻomou holi ʻi he meʻa kotoa pē, ki he ʻOtua, ʻi he lotu mo e lotu tāumaʻu mo e fakafetaʻi.
6Sorget nichts! sondern in allen Dingen lasset eure Bitten im Gebet und Flehen mit Danksagung vor Gott kund werden.
7Pea ko e melino ʻoe ʻOtua, ʻaia ʻoku lahi hake ʻaupito ʻi he faʻa ʻiloa, te ne maluʻi homou laumālie mo homou loto ʻia Kalaisi Sisu.
7Und der Friede Gottes, welcher höher ist denn alle Vernunft, bewahre eure Herzen und Sinne in Christo Jesu!
8E kāinga, ko hono fakaʻosi eni , ke ʻilonga ʻae ngaahi meʻa ʻoku moʻoni, ke ʻilonga ʻae ngaahi meʻa ʻoku matamatalelei, ke ʻilonga ʻae ngaahi meʻa ʻoku totonu, ke ʻilonga ʻae ngaahi meʻa ʻoku māʻoniʻoni, ke ʻilonga ʻae ngaahi meʻa ʻoku fakaʻofoʻofa, ke ʻilonga ʻae ngaahi meʻa ʻoku ongoongolelei; kapau ʻoku ai ha lelei, pe ha meʻa ke fakamālōʻia, tokanga ki he ngaahi meʻa ko ia.
8Weiter, liebe Brüder, was wahrhaftig ist, was ehrbar, was gerecht, was keusch, was lieblich, was wohllautet, ist etwa eine Tugend, ist etwa ein Lob, dem denket nach!
9Ko e ngaahi meʻa ko ia, naʻa mou akonekina ai, mo maʻu, mo ongoʻi, mo mamata ki ai, ʻiate au, fai ia: pea ʻe ʻiate kimoutolu ʻae ʻOtua ʻoe melino.
9Welches ihr auch gelernt und empfangen und gehört und gesehen habt an mir, das tut; so wird der Gott des Friedens mit euch sein.
10Ka naʻaku fiefia lahi ʻi he ʻEiki, koeʻuhi kuo toe ake ki mui ni hoʻomou tokanga kiate au; ʻaia naʻa mou tokanga ai foki, ka naʻa mou taʻehafaingamālie.
10Ich bin aber höchlich erfreut in dem HERRN, daß ihr wieder wacker geworden seid, für mich zu sorgen; wiewohl ihr allewege gesorgt habt, aber die Zeit hat's nicht wollen leiden.
11Ka ʻoku ʻikai te u lea koeʻuhi ko ha masiva: he kuo akonekina au, ke u fiemālie ʻi he meʻa kotoa pē teu ʻi ai.
11Nicht sage ich das des Mangels halben; denn ich habe gelernt, worin ich bin, mir genügen zu lassen.
12‌ʻOku ou ʻilo ke fai ʻi he masiva, pea ʻoku ou ʻilo ke fai ʻi he maʻu ʻo lahi: kuo akonekina au ʻi he potu kotoa pē mo e meʻa kotoa pē ke mākona pe fiekaia, ke u maʻu ʻo lahi pea ke kātaki ʻae masiva.
12Ich kann niedrig sein und kann hoch sein; ich bin in allen Dingen und bei allen geschickt, beides, satt sein und hungern, beides, übrighaben und Mangel leiden.
13‌ʻOku ou faʻa fai ʻae ngaahi meʻa kotoa pē ʻia Kalaisi ʻoku ne fakamālohiʻi au.
13Ich vermag alles durch den, der mich mächtig macht, Christus.
14Ka neongo ia, kuo mou fai lelei ʻi hoʻomou kau ʻi heʻeku mamahi.
14Doch ihr habt wohl getan, daß ihr euch meiner Trübsal angenommen habt.
15Pea ko eni, ʻae kau Filipai, ke mou ʻilo foki, ʻi he kamataʻanga ʻoe ongoongolelei, ʻi heʻeku ʻalu mei Masitōnia, naʻe ʻikai kau ha siasi ʻe taha kiate au ʻi he fefoakiʻaki, ka ko kimoutolu pe.
15Ihr aber von Philippi wisset, daß von Anfang des Evangeliums, da ich auszog aus Mazedonien, keine Gemeinde mit mir geteilt hat nach der Rechnung der Ausgabe und Einnahme als ihr allein.
16Naʻa mo ʻeku ʻi Tesalonika naʻa mou tokoni ʻo liunga taha mo liunga ua ki heʻeku masiva.
16Denn auch gen Thessalonich sandtet ihr zu meiner Notdurft einmal und darnach noch einmal.
17Kae ʻikai ʻi heʻeku holi ki ha foaki: ka ʻoku ou holi ki ha fua ʻe ʻaonga kiate kimoutolu.
17Nicht, daß ich das Geschenk suche; sondern ich suche die Frucht, daß sie reichlich in eurer Rechnung sei.
18Ka kuo ʻiate au kotoa pē, pea lahi ʻaupito: ʻoku ou mahu, he kuo u maʻu ia Epafalotaito ʻae ngaahi meʻa meiate kimoutolu, ko e ngangatu ʻoe meʻa namu kakala, ko e feilaulau ʻaonga, pea lelei ki he ʻOtua.
18Denn ich habe alles und habe überflüssig. Ich habe die Fülle, da ich empfing durch Epaphroditus, was von euch kam: ein süßer Geruch, ein angenehmes Opfer, Gott gefällig.
19Ka ʻe taufetuku ʻe hoku ʻOtua ki hoʻomou masiva kotoa pē, ʻo fakatatau ki heʻene koloa ʻi he nāunau ʻia Kalaisi Sisu.
19Mein Gott aber fülle aus alle eure Notdurft nach seinem Reichtum in der Herrlichkeit in Christo Jesu.
20Pea ko eni, ke ʻi he ʻOtua ko ʻetau Tamai ʻae nāunau ʻo taʻengata pea taʻengata. ʻEmeni.
20Gott aber, unserm Vater, sei Ehre von Ewigkeit zu Ewigkeit! Amen.
21‌ʻOfa atu ki he kāinga māʻoniʻoni kotoa pē ʻia Kalaisi Sisu. Ko e kāinga ʻoku ʻiate au ʻoku ʻofa atu kiate kimoutolu.
21Grüßet alle Heiligen in Christo Jesu. Es grüßen euch die Brüder, die bei mir sind.
22‌ʻOku ʻofa atu ʻae kāinga māʻoniʻoni kotoa pē kiate kimoutolu, kae lahi hake ʻakinautolu ʻoku ʻi he fale ʻo Sisa.
22Es grüßen euch alle Heiligen, sonderlich aber die von des Kaisers Hause.
23Ke ʻiate kimoutolu kotoa pē ʻae ʻofa ʻa hotau ʻEiki ko Sisu Kalaisi. ʻEmeni.
23Die Gnade unsers HERRN Jesu Christi sei mit euch allen! Amen.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.