Levitiko 7
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Lutherbibel 1912
1Ko e fono foki eni ʻoe feilaulau maʻae fai hala: ʻoku māʻoniʻoni lahi ia.
1Und dies ist das Gesetz des Schuldopfers. Ein Hochheiliges ist es.
2ʻI he potu ʻoku nau tāmateʻi ai ʻae feilaulau tutu tenau tāmateʻi ʻae feilaulau maʻae fai hala: pea ko e toto ʻo ia ʻe luluku ʻaki ʻae feilaulauʻanga ʻo fakatakamilo.
2An der Stätte, da man das Brandopfer schlachtet, soll man auch das Schuldopfer schlachten und sein Blut auf dem Altar umhersprengen.
3Pea ʻe ʻatu ʻe ia hono ngako kotoa pē ʻo ia; ko hono tuʻunga iku, mo e punukete,
3Und all sein Fett soll man opfern, den Schwanz und das Fett, welches das Eingeweide bedeckt,
4Mo e kofuua ʻe ua, mo e ngako ʻoku ʻi ai, ʻaia ʻoku ofi ki he ngutukete, mo e ʻahu ʻoku ʻi ʻolunga ʻi he ʻate, mo e ongo kofuua, ʻe toʻo ʻe ia ia ʻo ʻave.
4die zwei Nieren mit dem Fett, das daran ist, an den Lenden, und das Netz über der Leber, an den Nieren abgerissen.
5Pea ʻe tutu ia ʻe he taulaʻeiki ki he funga feilaulauʻanga ko e feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova: ko e feilaulau ia maʻae fai hala.
5Und der Priester soll's auf dem Altar anzünden zum Feuer dem HERRN. Das ist ein Schuldopfer.
6Ko e tangata kotoa pē ʻi he kau taulaʻeiki ʻe kai ia: ʻe kai ia ʻi he potu tapu ʻoku fungani māʻoniʻoni ia.
6Was männlich ist unter den Priestern, die sollen das essen an heiliger Stätte; denn es ist ein Hochheiliges.
7Hangē ko e feilaulau maʻae angahala, ʻoku pehē pe ʻae feilaulau maʻae fai hala: ʻoku taha pe ʻae fono ki ai: ko e taulaʻeiki ʻoku fai ʻaki ia ʻae fakalelei ʻe maʻu ʻe ia ia.
7Wie das Sündopfer, also soll auch das Schuldopfer sein; aller beider soll einerlei Gesetz sein; und sollen dem Priester gehören, der dadurch versöhnt.
8Pea ko e taulaʻeiki ʻoku ne ʻatu ʻae feilaulau tutu ʻa ha tangata, ʻe maʻu ʻe he taulaʻeiki maʻana ʻae kili ʻoe feilaulau tutu ʻaia kuo ʻatu ʻe ia.
8Welcher Priester jemandes Brandopfer opfert, des soll des Brandopfers Fell sein, das er geopfert hat.
9Pea ko e feilaulau meʻakai kotoa pē ʻoku taʻo ʻi he ngotoʻumu, mo ia kotoa pē ʻoku fai ʻi he fakapaku, pe ʻi he ukamea lafalafa ʻe ʻi he taulaʻeiki ia ʻaia ʻoku ne ʻatu ia.
9Und alles Speisopfer, das im Ofen oder auf dem Rost oder in der Pfanne gebacken ist, soll dem Priester gehören, der es opfert.
10Pea ko e feilaulau meʻakai kotoa pē, ʻoku feofi mo e lolo, pea mo ia ʻoku mōmoa, ʻe maʻu tatau pe ʻe he ngaahi foha ʻo ʻElone.
10Und alles Speisopfer, das mit Öl gemengt oder trocken ist, soll aller Kinder Aarons sein, eines wie des andern.
11Pea ko e fono eni ʻoe feilaulau ʻoe ngaahi feilaulau fakamelino, ʻaia ʻe ʻatu ʻe ia kia Sihova.
11Und dies ist das Gesetz des Dankopfers, das man dem HERRN opfert.
12Kapau ʻoku ne ʻatu ia ko e meʻa fakafetaʻi, pea ʻe ʻatu ʻe ia fakataha mo e feilaulau fakafetaʻi ʻae ngaahi mā taʻefakalēvani kuo fefiofi mo e lolo, mo e ngaahi mā manifinifi taʻefakalēvani kuo pani ʻaki ʻae lolo, mo e ngaahi mā ʻoe mahoaʻa lelei ʻoku fefiofi mo e lolo, ʻoku fakapaku.
12Wollen sie ein Lobopfer tun, so sollen sie ungesäuerte Kuchen opfern, mit Öl gemengt, oder ungesäuerte Fladen, mit Öl bestrichen, oder geröstete Semmelkuchen, mit Öl gemengt.
13Pea ʻe ʻatu ʻe ia fakataha mo e ngaahi mā ʻi heʻene feilaulau ʻae mā kuo ʻi ai ʻae meʻa fakalēvani fakataha mo e feilaulau ʻoe fakafetaʻi ʻo ʻene feilaulau fakamelino.
13Sie sollen aber solches Opfer tun auf Kuchen von gesäuerten Brot mit ihrem Lob- und Dankopfer,
14Pea ʻe ʻatu ʻe ia ʻae taha mei he meʻaʻofa kotoa pē ko e feilaulau hiki hake kia Sihova, pea ʻe ʻi he taulaʻeiki ia ʻaia ʻoku ne luluku ʻae toto ʻoe feilaulau fakamelino.
14und sollen einen von den allen dem HERRN zur Hebe opfern, und es soll dem Priester gehören, der das Blut des Dankopfers sprengt.
15Pea ko e kanomate ʻoe feilaulau ʻo ʻene feilaulau fakamelino ko e meʻa fakafetaʻi, ʻe kai ia ʻi he ʻaho ʻoku ʻatu ai ia: ʻe ʻikai tuku ʻe ia hano toe ki he ʻapongipongi.
15Und das Fleisch ihres Lob- und Dankopfers soll desselben Tages gegessen werden, da es geopfert ist, und nichts übriggelassen werden bis an den Morgen.
16Pea kapau ʻoku ʻatu ʻa ʻene feilaulau ko e meʻa ʻi he lea fakapapau, pe ko e feilaulau loto lelei pe, ʻe kai ia ʻi he ʻaho ko ia ʻoku ʻatu ai ʻene feilaulau pea ko e ʻapongipongi foki ʻe kai hono toe:
16Ist es aber ein Gelübde oder freiwilliges Opfer, so soll es desselben Tages, da es geopfert ist, gegessen werden; so aber etwas übrigbleibt auf den andern Tag, so soll man's doch essen.
17Ka ko hono toe ʻoe kanomate ʻoe feilaulau ʻi hono tolu ʻoe ʻaho ʻe tutu ʻaki ia ʻae afi.
17Aber was vom geopferten Fleisch übrigbleibt am dritten Tage, soll mit Feuer verbrannt werden.
18Pea kapau ʻe kai ʻi hono tolu ʻoe ʻaho ha kanomate ʻoe feilaulau ʻo ʻene feilaulau fakamelino, ʻe ʻikai maʻu ia, pea ʻe ʻikai lau ia kiate ia naʻe ʻatu ia: ko e meʻa kovi lahi ia, pea ko ia ʻoku ne kai ai ʻe fua ʻe ia ʻene hia.
18Und wo jemand am dritten Tage wird essen von dem geopferten Fleisch seines Dankopfers, so wird er nicht angenehm sein, der es geopfert hat; es wird ihm auch nicht zugerechnet werden, sondern es wird ein Greuel sein; und welche Seele davon essen wird, die ist einer Missetat schuldig.
19Pea ko e kanomate ʻoku lave ki ha meʻa taʻemaʻa ʻe ʻikai kai ia: ʻe tutu ʻaki ia ʻae afi; pea koeʻuhi ko e kanomate, ko ia kotoa pē ʻoku maʻa ʻe kai ʻe ia ia.
19Und das Fleisch, das von etwas Unreinem berührt wird, soll nicht gegessen, sondern mit Feuer verbrannt werden. Wer reines Leibes ist, soll von dem Fleisch essen.
20Ka ko ia ʻoku kai ʻae kanomate ʻoe feilaulau ʻoe feilaulau fakamelino, ʻaia ʻoku kau kia Sihova, ka ʻoku ʻiate ia ʻa ʻene taʻemaʻa, ʻe motuhi ʻae laumālie ko ia mei hono kakai.
20Und welche Seele essen wird von dem Fleisch des Dankopfers, das dem HERRN zugehört, und hat eine Unreinigkeit an sich, die wird ausgerottet werden von ihrem Volk.
21Pea ko ia foki ʻe lave ki ha meʻa taʻemaʻa, ki he taʻemaʻa ʻae tangata, pe ha manu, pe ha meʻa fakalielia ʻo taʻemaʻa, pea kai ʻe ia ʻae kanomate ʻoe feilaulau ʻoe feilaulau fakamelino, ʻaia ʻoku kau kia Sihova, ʻe motuhi ʻae laumālie ko ia mei hono kakai.
21Und wenn eine Seele etwas Unreines anrührt, es sei ein unreiner Mensch, ein unreines Vieh oder sonst was greulich ist, und vom Fleisch des Dankopfers ißt, das dem HERRN zugehört, die wird ausgerottet werden von ihrem Volk.
22¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese, ʻo pehē,
22Und der HERR redete mit Mose und sprach:
23Lea ki he fānau ʻa ʻIsileli, ʻo pehē, ʻoua naʻa mou kai ha ngako ʻoe pulu, pe ko e sipi, pe ko e kosi.
23Rede mit den Kindern Israel und sprich: Ihr sollt kein Fett essen von Ochsen, Lämmern und Ziegen.
24Pea ko e ngako ʻoe manu mate mahaki pe, mo e ngako ʻo ia kuo mate ʻi he haehae ʻe he manu kehe, ke mou ngāueʻaki ia ʻi ha ngāue kehe: ka ʻe ʻikai ʻaupito te mou kai ia.
24Aber das Fett vom Aas, und was vom Wild zerrissen ist, macht euch zu allerlei Nutz; aber essen sollt ihr's nicht.
25He ko ia ʻoku ne kai ʻae ngako ʻoe manu, ʻaia ʻoku ʻatu mei ai ʻe he kakai ʻae feilaulau tutu kia Sihova, ʻio, ko ia ʻoku ne kai ai ʻe motuhi ia mei hono kakai.
25Denn wer das Fett ißt von dem Vieh, davon man dem HERRN Opfer bringt, dieselbe Seele soll ausgerottet werde von ihrem Volk.
26Pea ʻe ʻikai foki te mou kai ha toto ʻo ha manu kapakau pe ha manu kehe, ʻi homou ngaahi nofoʻanga.
26Ihr sollt auch kein Blut essen, weder vom Vieh noch von Vögeln, überall, wo ihr wohnt.
27ʻIlonga ha taha ʻe kai ha toto, ʻe motuhi ʻae laumālie ko ia mei hono kakai.
27Welche Seele würde irgend ein Blut essen, die soll ausgerottet werden von ihrem Volk.
28¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese, ʻo pehē,
28Und der HERR redete mit Mose und sprach:
29Lea ki he fānau ʻa ʻIsileli, ʻo pehē, Ko ia ʻoku ne ʻatu ʻae feilaulau ʻo ʻene ngaahi feilaulau fakamelino kia Sihova, ʻe ʻomi ʻe ia ʻene meʻaʻofa kia Sihova, ʻi he feilaulau ʻo ʻene ngaahi feilaulau fakamelino.
29Rede mit den Kindern Israel und sprich: Wer dem HERRN sein Dankopfer tun will, der soll darbringen, was vom Dankopfer dem HERRN gehört.
30ʻE ʻomi ʻe hono nima ʻoʻona pe ʻae ngaahi feilaulau kia Sihova, ʻoku tutu ʻi he afi, ʻe ʻomi ʻe ia ʻae ngako mo e fatafata, koeʻuhi ke taʻaloʻalo ʻaki ʻae fatafata, ko e feilaulau taʻaloʻalo ʻi he ʻao ʻo Sihova.
30Er soll's aber mit seiner Hand herzubringen zum Opfer des HERRN; nämlich das Fett soll er bringen samt der Brust, daß sie ein Webeopfer werden vor dem HERRN.
31Pea ʻe tutu ʻae ngako ʻe he taulaʻeiki ʻi he funga ʻoe feilaulauʻanga: ka ʻoku ʻia ʻElone mo hono ngaahi foha ʻae fatafata.
31Und der Priester soll das Fett anzünden auf dem Altar, aber die Brust soll Aarons und seiner Söhne sein.
32Pea te mou ʻatu ki he taulaʻeiki ʻae alanga muʻa toʻomataʻu ko e feilaulau hiki hake ia ʻi he ngaahi feilaulau ʻo hoʻomou ngaahi feilaulau fakamelino.
32Und die rechte Schulter sollen sie dem Priester geben zur Hebe von ihren Dankopfern.
33Ko ia ʻi he ngaahi foha ʻo ʻElone, ʻoku ʻatu ʻae toto ʻoe feilaulau fakamelino, mo e ngako, ʻe maʻu ʻe ia ʻae alanga muʻa toʻomataʻu ko hono ʻinasi.
33Und welcher unter Aarons Söhnen das Blut der Dankopfer opfert und das Fett, des soll die rechte Schulter sein zu seinem Teil.
34He ko e fatafata taʻaloʻalo mo e alanga muʻa hiki hake kuo u toʻo mei he fānau ʻa ʻIsileli, mei he ngaahi feilaulau ʻo ʻenau ngaahi feilaulau fakamelino, pea kuo u ʻatu ia kia ʻElone ko e taulaʻeiki, pea ki hono ngaahi foha ʻi he tuʻutuʻuni taʻengata, mei he fānau ʻa ʻIsileli.
34Denn die Webebrust und die Hebeschulter habe ich genommen von den Kindern Israel von ihren Dankopfern und habe sie dem Priester Aaron und seinen Söhnen gegeben zum ewigen Recht.
35¶ Ko eni ʻae ʻinasi ʻoe fakanofo ʻo ʻElone, mo e fakanofo ʻo hono ngaahi foha, mei he ngaahi feilaulau kia Sihova ʻoku tutu ʻi he afi, ʻi he ʻaho ʻoku ne ʻatu ʻakinautolu ke ngāue kia Sihova ʻi he ngāue fakataulaʻeiki;
35Dies ist die Gebühr Aarons und seiner Söhne von den Opfern des HERRN, des Tages, da sie überantwortet wurden Priester zu sein dem HERRN,
36ʻAia naʻe fekau ʻe Sihova ke ʻatu kiate kinautolu mei he fānau ʻa ʻIsileli, ʻi he ʻaho naʻa ne fakanofo ai ʻakinautolu, ʻi he tuʻutuʻuni taʻengata ʻi honau ngaahi toʻutangata kotoa pē.
36die der HERR gebot am Tage, da er sie salbte, daß sie ihnen gegeben werden sollte von den Kindern Israel, zum ewigen Recht allen ihren Nachkommen.
37Ko eni ʻae fono ʻoe feilaulau tutu, ʻoe feilaulau meʻakai, pea mo e feilaulau maʻae angahala, mo e feilaulau ʻi he fai hala, mo e ngaahi fakatapu, mo e feilaulau ʻoe ngaahi feilaulau fakamelino;
37Dies ist das Gesetz des Brandopfers, des Speisopfers, des Sündopfers, des Schuldopfers, der Füllopfer und der Dankopfer,
38ʻAia naʻe fekau ʻe Sihova kia Mōsese ʻi he moʻunga ko Sainai, ʻi he ʻaho naʻa ne fekau ai ki he fānau ʻa ʻIsileli, ke ʻatu ʻenau ngaahi meʻaʻofa kia Sihova, ʻi he toafa ʻo Sainai.
38das der HERR dem Mose gebot auf dem Berge Sinai des Tages, da er ihm gebot an die Kinder Israel, zu opfern ihre Opfer dem HERRN in der Wüste Sinai.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.