Levitiko
Chapter 23
Tongan Bible, Revised We…
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Lutherbibel 1912
1Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese, ʻo pehē,
1Und der HERR redete mit Mose und sprach:
2Lea ki he fānau ʻa ʻIsileli, ʻo pehē kiate kinautolu, Ko e ngaahi kātoanga kia Sihova, ʻaia te mou fakahā ko e ngaahi fakataha māʻoniʻoni, ʻio, ko ʻeku ngaahi kātoanga ʻaʻaku ia.
2Sage den Kindern Israel und sprich zu ihnen: Das sind die Feste des HERRN, die ihr heilig und meine Feste heißen sollt, da ihr zusammenkommt.
3Ko e ʻaho ʻe ono ʻe fai ai ʻae ngāue: ka ko hono fitu ʻoe ʻaho ko e Sāpate mālōlō ia, ko e fakataha māʻoniʻoni; ʻoua naʻa mou fai ai ha ngāue ʻe taha; he ko e ʻaho tapu ia ʻo Sihova ʻi homou ngaahi fale kotoa pē.
3Sechs Tage sollst du arbeiten; der siebente Tag aber ist der große, heilige Sabbat, da ihr zusammenkommt. Keine Arbeit sollt ihr an dem tun; denn es ist der Sabbat des HERRN in allen euren Wohnungen.
4¶ Ko e ngaahi kātoanga eni ʻa Sihova, ʻio, ʻae ngaahi kātoanga māʻoniʻoni, ʻaia te mou fanongonongo ʻi honau ngaahi faʻahitaʻu.
4Dies sind aber die Feste des HERRN, die ihr die heiligen Feste heißen sollt, da ihr zusammenkommt.
5‌ʻI he efiafi ʻo hono hongofulu ma fā ʻoe ʻaho ʻoe ʻuluaki māhina, ko e Lakaatu ʻo Sihova ia.
5Am vierzehnten Tage des ersten Monats gegen Abend ist des HERRN Passah.
6Pea ʻi hono hongofulu ma nima ʻoe ʻaho ʻi he māhina ko ia, ko e kātoanga kai mā taʻefakalēvani kia Sihova; ke mou kai mā taʻefakalēvani ʻi he ʻaho ʻe fitu.
6Und am fünfzehnten desselben Monats ist das Fest der ungesäuerten Brote des HERRN; da sollt ihr sieben Tage ungesäuertes Brot essen.
7Ke mou fai ʻae fakataha māʻoniʻoni ʻi he ʻuluaki ʻaho: ʻoua naʻa fai ha ngāue faʻiteliha ʻi ai.
7Der erste Tag soll heilig unter euch heißen, da ihr zusammenkommt; da sollt ihr keine Dienstarbeit tun.
8Ka mou ʻatu ʻae feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova ʻi he ʻaho ʻe fitu: ko hono fitu ʻoe ʻaho ko e kātoanga māʻoniʻoni; ʻoua naʻa mou fai ha ngāue faʻiteliha ʻi ai.
8Und sieben Tage sollt ihr dem HERRN opfern. Der siebente Tag soll auch heilig heißen, da ihr zusammenkommt; da sollt ihr auch keine Dienstarbeit tun.
9¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese, ʻo pehē,
9Und der HERR redete mit Mose und sprach:
10Lea ki he fānau ʻa ʻIsileli, ʻo pehē kiate kinautolu, ʻOka mou ka hoko atu ki he fonua ʻoku ou foaki kiate kimoutolu, pea ʻoku mou tuʻusi hono ngaahi fua, te mou toki ʻomi ʻae faluku ʻe taha ʻoe ʻuluaki fua ʻo hoʻo ngoue ki he taulaʻeiki:
10Sage den Kindern Israel und sprich zu ihnen: Wenn ihr in das Land kommt, das ich euch geben werde, und werdet's ernten, so sollt ihr eine Garbe der Erstlinge eurer Ernte zu dem Priester bringen.
11Pea ʻe taʻaloʻalo ʻaki ʻe ia ʻae faluku ʻoe koane ʻi he ʻao ʻo Sihova, ke maʻu ia koeʻuhi ko koe: ʻi he pongipongi ʻi he hili ʻae Sāpate ʻe taʻaloʻalo ʻaki ia ʻe he taulaʻeiki.
11Da soll die Garbe gewebt werden vor dem HERRN, daß es von euch angenehm sei; solches soll aber der Priester tun des Tages nach dem Sabbat.
12Pea te mou ʻatu ʻi he ʻaho ko ia ʻoku mou taʻaloʻalo ʻaki ʻae faluku ʻoe koane, ʻae lami tangata taʻehanomele ʻi hono ʻuluaki taʻu, ko e feilaulau tutu kia Sihova.
12Und ihr sollt des Tages, da eure Garbe gewebt wird, ein Brandopfer dem HERRN tun von einem Lamm, das ohne Fehl und jährig sei,
13Pea ko e feilaulau meʻakai ʻo ia ko e oma ʻe ua ʻoe mahoaʻa lelei mo e lolo, ko e feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova, ko e meʻa namu kakala; pea ko e feilaulau inu ʻo ia ko e uaine, ko hono fā ʻoe vahe ʻoe hini.
13samt dem Speisopfer: zwei Zehntel Semmelmehl, mit Öl gemengt, als ein Opfer dem HERRN zum süßen Geruch; dazu das Trankopfer: ein viertel Hin Wein.
14Pea ʻe ʻikai te mou kai ʻae mā pe ko e uite tunu, pe ko e fua mata, kaeʻoua ke hokosia ʻae ʻaho ko ia ʻoku mou ʻomi ai ha feilaulau ki homou ʻOtua: ko e fekau fai maʻu ia ʻi homou ngaahi toʻutangata ʻi homou ngaahi nofoʻanga kotoa pē.
14Und sollt kein neues Brot noch geröstete oder frische Körner zuvor essen bis auf den Tag, da ihr eurem Gott Opfer bringt. Das soll ein Recht sein euren Nachkommen in allen euren Wohnungen.
15¶ Pea ke mou lau kiate kimoutolu mei he pongipongi ʻi he hili ʻae Sāpate, mei he ʻaho naʻa mou ʻomi ai ʻae faluku ʻoe feilaulau ke taʻaloʻalo ʻaki; ʻe kātoa ʻae Sāpate ʻe fitu:
15Darnach sollt ihr Zählen vom Tage nach dem Sabbat, da ihr die Webegarbe brachtet, sieben ganze Wochen;
16‌ʻIo, ʻo hoko mo e pongipongi ʻi he hili hono fitu ʻoe Sāpate ke mou lau ʻae ʻaho ʻe nimangofulu; pea ke mou ʻatu ʻae feilaulau foʻou ʻoe meʻakai kia Sihova.
16bis an den Tag nach dem siebenten Sabbat, nämlich fünfzig Tage, sollt ihr zählen und neues Speisopfer dem HERRN opfern,
17Ke mou ʻomi mei homou ngaahi fale ʻae foʻi mā taʻaloʻalo ʻe ua ʻoe oma ʻe ua: ʻe ngaohi ʻaki ia ʻae mahoaʻa lelei; ʻe taʻo ia mo e lēvani; ko e ʻuluaki fua ia kia Sihova.
17und sollt's aus euren Wohnungen opfern, nämlich zwei Webebrote von zwei Zehntel Semmelmehl, gesäuert und gebacken, zu Erstlingen dem HERRN.
18Pea ke mou ʻatu fakataha mo e mā ʻae lami ʻe fitu taʻehanaumele, ʻi he ʻuluaki taʻu, mo e pulu mui ʻe taha, mo e sipitangata ʻe ua: ko e feilaulau tutu ia kia Sihova, fakataha mo ʻenau ngaahi feilaulau meʻakai, mo e feilaulau inu, ʻio, ko e feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi, ko e meʻa namu kakala kia Sihova.
18Und sollt herzubringen neben eurem Brot sieben jährige Lämmer ohne Fehl und einen jungen Farren und zwei Widder, die sollen des HERRN Brandopfer sein, mit ihrem Speisopfern und Trankopfern, ein Opfer eines süßen Geruchs dem HERRN.
19Pea ke mou feilaulau ʻaki ʻae ʻuhikiʻi kosi ʻe taha ko e feilaulau maʻae angahala, mo e lami ʻe ua ʻoe ʻuluaki taʻu ko e feilaulau fakamelino.
19Dazu sollt ihr machen einen Ziegenbock zum Sündopfer und zwei jährige Lämmer zum Dankopfer.
20Pea ʻe taʻaloʻalo ʻaki ia ʻe he taulaʻeiki fakataha mo e mā ʻoe ʻuluaki fua, mo e ongo lami ko e feilaulau taʻaloʻalo ʻi he ʻao ʻo Sihova; ʻe māʻoniʻoni ia kia Sihova maʻae taulaʻeiki.
20Und der Priester soll's weben samt den Erstlingsbroten vor dem HERRN; die sollen samt den zwei Lämmern dem HERRN heilig sein und dem Priester gehören.
21Pea ke mou fanongonongo ʻi he ʻaho pe ko ia, ke ʻiate kimoutolu ia ko e fakataha māʻoniʻoni; ʻoua naʻa mou fai ha ngāue faʻiteliha ʻi ai: ko e fekau fai maʻu ia ʻi homou ngaahi fale nofoʻanga kotoa pē ʻi homou toʻutangata kotoa pē.
21Und sollt diesen Tag ausrufen; denn er soll unter euch heilig heißen, da ihr zusammenkommt; keine Dienstarbeit sollt ihr tun. Ein ewiges Recht soll das sein bei euren Nachkommen in allen euren Wohnungen.
22¶ Pea ʻoka ke ka tuʻusi ʻae ngaahi fua ʻo ho fonua, ʻo ʻikai te ke fetuku ke ʻosi mei he ngaahi tuliki ʻo hoʻo ngoue ʻoka ke ka tuʻusi ia, pea ʻe ʻikai te ke tānaki ʻae toenga ʻo hoʻo fua: ka te ke tuku ia ki he masiva, pea ki he muli: Ko au ko Sihova ko homou ʻOtua.
22Wenn ihr aber euer Land erntet sollt ihr nicht alles bis an die Enden des Feldes abschneiden, auch nicht alles genau auflesen, sondern sollt's den Armen und Fremdlingen lassen. Ich bin der HERR, euer Gott.
23¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese, ʻo pehē,
23Und der HERR redete mit Mose und sprach:
24Lea ki he fānau ʻa ʻIsileli, ʻo pehē, ʻI hono fitu ʻoe māhina, ʻi he ʻuluaki ʻaho ʻoe māhina, ʻe ʻiate kimoutolu ʻae Sāpate, ko e fakamanatu ʻoe ifi meʻa lea, ko e fakataha māʻoniʻoni.
24Rede mit den Kindern Israel und sprich: Am ersten Tage des siebenten Monats sollt ihr den heiligen Sabbat des Blasens zum Gedächtnis halten, da ihr zusammenkommt;
25‌ʻE ʻikai te mou fai ha ngāue faʻiteliha ʻi ai: ka te mou ʻatu ʻae feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova.
25da sollt ihr keine Dienstarbeit tun und sollt dem HERRN opfern.
26¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese, ʻo pehē,
26Und der HERR redete mit Mose und sprach:
27‌ʻI hono hongofulu foki ʻoe ʻaho ʻo hono fitu ʻoe māhina ni ʻe ai ʻae ʻaho ʻoe fakalelei: ko e ʻaho ia ʻoe fakataha māʻoniʻoni kiate kimoutolu; pea ke mou fakamamahi homou laumālie, pea ʻatu ha feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova.
27Des zehnten Tages in diesem siebenten Monat ist der Versöhnungstag. Der soll bei euch heilig heißen, daß ihr zusammenkommt; da sollt ihr euren Leib kasteien und dem HERRN opfern
28Pea ʻe ʻikai te mou fai ha ngāue ʻi he ʻaho ko ia: he ko e ʻaho ia ʻoe fakalelei, ke fai ai ʻae fakalelei maʻamoutolu ʻi he ʻao ʻo Sihova ko homou ʻOtua.
28und sollt keine Arbeit tun an diesem Tage; denn es ist der Versöhnungstag, daß ihr versöhnt werdet vor dem HERRN, eurem Gott.
29He ko ia ʻoku ʻikai fakamamahiʻi ia ʻi he ʻaho ko ia, ʻe motuhi ia mei hono kakai.
29Denn wer seinen Leib nicht kasteit an diesem Tage, der soll aus seinem Volk ausgerottet werden.
30Pea ko ia ʻe fai ha ngāue ʻi he ʻaho ko ia, te u tāmateʻi ia mei hono kakai.
30Und wer dieses Tages irgend eine Arbeit tut, den will ich vertilgen aus seinem Volk.
31‌ʻE ʻikai te mou fai ha momoʻi ngāue; ko e fekau fai maʻu ia ʻi homou ngaahi toʻutangata ʻi homou ngaahi nofoʻanga kotoa pē.
31Darum sollt ihr keine Arbeit tun. Das soll ein ewiges Recht sein euren Nachkommen in allen ihren Wohnungen.
32‌ʻE ʻiate kimoutolu ia ko e Sāpate ʻoe mālōlō, pea te mou fakamamahi homou laumālie: ʻi hono hiva ʻoe ʻaho ʻoe māhina ʻi he efiafi, mei he efiafi ʻo aʻu ki he efiafi, ke mou tauhi homou Sāpate.
32Es ist euer großer Sabbat, daß ihr eure Leiber kasteit. Am neunten Tage des Monats zu Abend sollt ihr diesen Sabbat halten, von Abend bis wieder zu Abend.
33¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese, ʻo pehē,
33Und der HERR redete mit Mose und sprach:
34Lea ki he fānau ʻa ʻIsileli, ʻo pehē, Ko hono hongofulu ma nima ʻoe ʻaho ʻa hono fitu ʻoe māhina ni ʻe hoko ia ko e kātoanga kia Sihova ʻoe ngaahi fale fehikitaki, ʻi he ʻaho ʻe fitu.
34Rede mit den Kindern Israel und sprich: Am fünfzehnten Tage dieses siebenten Monats ist das Fest der Laubhütten sieben Tage dem HERRN.
35‌ʻI he ʻuluaki ʻaho ke mou fai ʻae fakataha māʻoniʻoni; ʻoua naʻa mou fai ha ngāue faʻiteliha ʻi ai.
35Der erste Tag soll heilig heißen, daß ihr zusammenkommt; keine Dienstarbeit sollt ihr tun.
36Ko e ʻaho ʻe fitu ke mou ʻatu ai ʻae feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova: ʻi hono valu ʻoe ʻaho ke mou fai ʻae fakataha māʻoniʻoni: pea te mou ʻatu ʻae feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova: ko e fakataha mamalu: pea ʻe ʻikai te mou fai ha ngāue faʻiteliha ʻi ai.
36Sieben Tage sollt ihr dem HERRN opfern. Der achte Tag soll auch heilig heißen, daß ihr zusammenkommt, und sollt eure Opfer dem HERRN tun; denn es ist der Tag der Versammlung; keine Dienstarbeit sollt ihr tun.
37Ko e ngaahi kātoanga eni ʻa Sihova, ʻaia ke mou fakahā ko e ngaahi fakataha māʻoniʻoni, ke ʻatu ai ʻae feilaulau kuo ngaohi ʻaki ʻae afi kia Sihova, ko e feilaulau tutu, mo e feilaulau meʻakai, mo e feilaulau meʻainu, taki taha pe ʻi hono ʻaho:
37Das sind die Feste des HERRN, die ihr sollt für heilig halten, daß ihr zusammenkommt und dem HERRN Opfer tut: Brandopfer, Speisopfer, Trankopfer und andere Opfer, ein jegliches nach seinem Tage,
38Kaeʻumaʻā foki ʻae ngaahi Sāpate ʻo Sihova, pea mo hoʻomou ngaahi foaki, mo hoʻomou ngaahi fuakava, mo e ngaahi feilaulau ʻoku fai loto lelei pe, ʻaia ʻoku mou foaki kia Sihova.
38außer was die Sabbate des HERRN und eure Gaben und Gelübde und freiwillige Gaben sind, die ihr dem HERRN gebt.
39Pea ʻi hono hongofulu ma nima foki ʻoe ʻaho ʻi hono fitu ʻoe māhina, hili hoʻomou tānaki ʻae fua ʻoe fonua, ke mou fai ha kātoanga kia Sihova ʻi he ʻaho ʻe fitu: ko hono ʻuluaki ʻaho, ko e Sāpate ia, pea ko hono valu ʻoe ʻaho ʻe Sāpate mo ia.
39So sollt ihr nun am fünfzehnten Tage des siebenten Monats, wenn ihr die Früchte des Landes eingebracht habt, das Fest des HERRN halten sieben Tage lang. Am ersten Tage ist es Sabbat, und am achten Tage ist es auch Sabbat.
40Pea te mou fili ʻekimoutolu ʻae ngaahi vaʻa ʻoe ʻakau matamatalelei, ʻae ngaahi vaʻa ponga, mo e ngaahi vaʻa ʻoe ʻakau lalahi, mo e ngaahi uilou ʻoe vaitafe; pea te mou fiefia ʻi he ʻao ʻo Sihova ko homou ʻOtua ʻi he ʻaho ʻe fitu.
40Und sollt am ersten Tage Früchte nehmen von schönen Bäumen, Palmenzweige und Maien von dichten Bäumen und Bachweiden und sieben Tage fröhlich sein vor dem HERRN, eurem Gott.
41Pea ke mou tauhi ia ko e kātoanga kia Sihova ʻi he ʻaho ʻe fitu ʻi he taʻu. Ko e fekau fai maʻu ia ʻi homou ngaahi toʻutangata: ke mou fai ia ʻi hono fitu ʻoe māhina.
41Und sollt also dem HERRN das Fest halten sieben Tage des Jahres. Das soll ein ewiges Recht sein bei euren Nachkommen, daß sie im siebenten Monat also feiern.
42Ke mou nofo ʻi he ngaahi fale louʻakau ʻi he ʻaho ʻe fitu; ko kinautolu kotoa pē kuo fanauʻi ko e ʻIsileli ʻe nofo ia ʻi he fale louʻakau:
42Sieben Tage sollt ihr in Laubhütten wohnen; wer einheimisch ist in Israel, der soll in Laubhütten wohnen,
43Koeʻuhi ke ʻilo ʻe homou ngaahi toʻutangata naʻaku puleʻi ʻae fānau ʻa ʻIsileli ke nofo ʻi he ngaahi fale fehikitaki, ʻi heʻeku ʻomi ʻakinautolu mei he fonua ko ʻIsipite: Ko au ko Sihova ko homou ʻOtua.
43daß eure Nachkommen wissen, wie ich die Kinder Israel habe lassen in Hütten wohnen, da ich sie aus Ägyptenland führte. Ich bin der HERR, euer Gott.
44Pea naʻe fakahā ʻe Mōsese ki he fānau ʻa ʻIsileli ʻae ngaahi kātoanga ʻa Sihova.
44Und Mose sagte den Kindern Israel solche Feste des HERRN.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.