Hepelū 7
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Freedom Bible (Thai)
1He ko e Melikiseteke ni, ko e tuʻi ʻo Salema, ko e taulaʻeiki ʻae ʻOtua fungani māʻolunga, ʻaia naʻe fakafetaulaki kia ʻEpalahame ʻi heʻene liu mai mei he tāmateʻi ʻoe ngaahi tuʻi, pea ne tāpuaki ia;
1เมลคีเซเดคคนนี้ เป็นกษัตริย์แห่งซาเลม เป็นปุโรหิตของพระเจ้าผู้สูงสุด เขาได้พบอับราฮัมซึ่งกำลังกลับมาจากการสังหารบรรดากษัตริย์ และได้อวยพรอับราฮัม
2ʻAia ne ʻatu ki ai foki ʻe ʻEpalahame hono hongofulu ʻoe vahe ʻoe meʻa kotoa pē; ko e ʻuluaki ʻuhinga ʻo hono hingoa “ko e Tuʻi ʻoe māʻoniʻoni,” pea ko e Tuʻi ʻo Salema, ʻa ia, “ko e Tuʻi ʻoe fiemālie;”
2อับราฮัมยังแบ่งหนึ่งในสิบจากของทั้งหมดให้เขา ก่อนอื่น ชื่อของเขาเมื่อแปลความหมายคือ “กษัตริย์แห่งความชอบธรรม” แล้วเขายังเป็น “กษัตริย์แห่งซาเลม” ซึ่งหมายความว่า “กษัตริย์แห่งสันติสุข”
3Taʻehaʻanetamai, taʻehaʻanefaʻē, taʻehanohohoko, kuo ʻikai ha kamataʻanga ʻo hono ngaahi ʻaho, pe ha ngataʻanga ʻo ʻene moʻui; ka kuo tatau mo e ʻAlo ʻoe ʻOtua; pea nofo ko e taulaʻeiki ʻo lauikuonga.
3เขาไม่มีบิดา ไม่มีมารดา ไม่มีลำดับวงศ์ตระกูล ไม่มีทั้งจุดเริ่มต้นของวันเวลาหรือจุดจบของชีวิต แต่ถูกทำให้มีลักษณะเหมือนพระบุตรของพระเจ้า และยังคงเป็นปุโรหิตอยู่ตลอด
4Ko eni, ke tokanga ki hono lahi ʻoe tangata ni, ʻaia naʻe ʻatu ki ai ʻe he muʻaki tamai ko ʻEpalahame hono hongofulu ʻoe vahe ʻoe koloa ʻi he vete.
4ลองพิจารณาดูว่าคนนี้ยิ่งใหญ่เพียงใด แม้แต่อับราฮัม ผู้เป็นต้นตระกูล ก็ยังมอบหนึ่งในสิบจากของริบที่ดีที่สุดให้เขา
5Pea ko e moʻoni ko kinautolu ʻi he ngaahi foha ʻo Livai, ʻoku maʻu ʻae ngaue fakataulaʻeiki, ʻoku ʻiate kinautolu ʻae fekau ʻo fakatatau ki he fono ke toʻo hono hongofulu ʻoe vahe ʻoe meʻa mei he kakai, ʻio, mei honau kāinga, neongo ko e tupu foki ʻakinautolu mei he sino ʻo ʻEpalahame:
5จริงอยู่ ลูกหลานของเลวีที่รับตำแหน่งปุโรหิตมีคำบัญชาตามธรรมบัญญัติให้เก็บหนึ่งในสิบจากประชาชน คือจากพี่น้องของตน แม้คนเหล่านั้นเองก็สืบเชื้อสายมาจากอับราฮัม
6Ka ko ia ʻoku ʻikai lau hono hohoko meiate kinautolu, ne maʻu ʻe ia hono hongofulu ʻoe vahe ʻoe meʻa mei ʻa ʻEpalahame, mo ne tāpuaki ia ʻaia naʻe ʻaʻana ʻae ngaahi talaʻofa.
6แต่เมลคีเซเดค ผู้ไม่ได้นับลำดับวงศ์ตระกูลจากพวกเขา กลับรับหนึ่งในสิบจากอับราฮัม และอวยพรผู้ที่ได้รับพระสัญญาทั้งหลาย
7Pea ko e moʻoni taʻehakikihi ki ai, ʻoku tāpuakiʻi ʻe he lahi hake ʻae siʻi hifo.
7ไม่มีข้อโต้แย้งเลยว่า ผู้ที่น้อยกว่าย่อมได้รับพรจากผู้ที่ยิ่งใหญ่กว่า
8Pea ʻoku maʻu ʻi heni ʻe he kau tangata ʻoku hokohoko mate pe hono hongofulu ʻoe vahe ʻoe meʻa; kae ʻi hena ʻe ia ʻoku fakamoʻoni ki ai ʻoku moʻui ai pe.
8ที่นี่ คนที่ต้องตายเป็นผู้รับหนึ่งในสิบ แต่ที่นั่น ผู้ที่รับหนึ่งในสิบเป็นผู้ที่มีพยานยืนยันว่าเขามีชีวิตอยู่
9Pea hangē ka pehē ʻeku lea, ko Livai foki, ʻaia ʻoku ne maʻu hono hongofulu ʻoe vahe ʻoe meʻa, naʻe ʻatu ʻe ia hono hongofulu ʻoe vahe ia ʻEpalahame:
9อาจกล่าวได้ว่า แม้แต่เลวี ผู้รับหนึ่งในสิบ ก็ได้จ่ายหนึ่งในสิบผ่านทางอับราฮัม
10He naʻe kei ʻi he sino ʻo ʻene tamai ia, ʻi he ʻena fetaulaki mo Melekiseteki.
10เพราะเมื่อเมลคีเซเดคพบอับราฮัม เลวียังอยู่ในตัวอับราฮัมผู้เป็นบรรพบุรุษของเขา
11Ko ia ka ne ai ha haohaoa ʻi he kau taulaʻeiki ʻoe faʻahinga ʻo Livai, (he naʻe maʻu ai ʻe he kakai ʻae fono,) ko e hā hono ʻaonga ʻoe fokotuʻu mo e taulaʻeiki ʻe taha ʻi he lakanga ʻo Melekiseteki, kae ʻikai ui ʻi he lakanga ʻo ʻElone?
11ถ้าความสมบูรณ์เกิดขึ้นได้โดยความเป็นปุโรหิตของเลวี เพราะประชาชนได้รับธรรมบัญญัติภายใต้ความเป็นปุโรหิตนั้น แล้วเหตุใดจึงยังจำเป็นต้องมีปุโรหิตอีกคนหนึ่งเกิดขึ้นตามลำดับปุโรหิตของเมลคีเซเดค แทนที่จะเรียกว่าตามลำดับปุโรหิตของอาโรน?
12He ko e meʻa ʻi he fetongi ʻae kau taulaʻeiki, ʻoku totonu ai foki ke fetongi mo e fono.
12เพราะเมื่อความเป็นปุโรหิตเปลี่ยนไป ก็จำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลงในธรรมบัญญัติด้วย
13He ko ia ʻoku leaʻaki ki ai ʻae ngaahi meʻa ni, ʻoku ʻi he faʻahinga ʻe taha, pea naʻe ʻikai ha taha mei ai ʻe ngaue ʻi he ʻesifeilaulau.
13ผู้ที่มีคำเหล่านี้กล่าวถึงนั้นมาจากอีกเผ่าหนึ่ง ซึ่งไม่เคยมีใครจากเผ่านั้นทำหน้าที่ที่แท่นบูชา
14He kuo ha moʻoni naʻe tupu ʻa hotau ʻEiki meia Siuta; ʻae faʻahinga ko ia naʻe ʻikai ʻaupito ke lea ki ai ʻa Mōsese ki he ngaue fakataulaʻeiki.
14เพราะเห็นได้ชัดว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราสืบเชื้อสายมาจากยูดาห์ และโมเสสไม่ได้กล่าวอะไรเกี่ยวกับความเป็นปุโรหิตของเผ่านี้
15Kae muʻa hake eni foki: koeʻuhi kuo fokotuʻu ʻae taulaʻeiki ʻe taha ʻo fakatatau mo Melekiseteki,
15เรื่องนี้ยิ่งเห็นได้ชัดขึ้นอีก ถ้ามีปุโรหิตอีกคนหนึ่งเกิดขึ้นในลักษณะที่เหมือนเมลคีเซเดค
16ʻAia ʻoku fakanofo, kae ʻikai hangē ko e tuʻutuʻuni ʻoe fekau fakakakano, kae fakatatau ki he mālohi ʻoe moʻui taʻengata.
16พระองค์ได้เป็นปุโรหิต ไม่ใช่ตามกฎของคำบัญชาที่เกี่ยวกับเนื้อหนัง แต่ตามพลังของชีวิตที่ไม่มีวันสิ้นสุด
17He ʻoku ne fakapatonu mai, “Ko e taulaʻeiki koe ʻo lauikuonga ʻi he lakanga ʻo Melekiseteki.”
17เพราะมีพยานยืนยันว่า “เจ้าเป็นปุโรหิตตลอดไป ตามลำดับปุโรหิตของเมลคีเซเดค”
18He ʻoku ai moʻoni hono fakangata ʻoe fekau naʻe muʻomuʻa, koeʻuhi ko hono vaivai mo hono taʻeʻaonga.
18คำบัญชาก่อนหน้านี้จึงถูกยกเลิก เพราะมันอ่อนแอและไร้ประโยชน์
19He naʻe ʻikai fakahaohaoa ʻe he fono ha meʻa e taha, ka ko e fakahoko pe ʻoe ʻamanaki lelei; ʻaia ʻoku tau ʻunuʻunu atu ai ki he ʻOtua.
19เพราะธรรมบัญญัติไม่ได้ทำให้สิ่งใดสมบูรณ์ แต่มีการนำความหวังที่ดีกว่าเข้ามา และโดยความหวังนี้เราเข้าใกล้พระเจ้า
20Pea koeʻuhi naʻe ʻikai pehē ia ka ʻi he fuakava:
20และการที่พระองค์ได้เป็นปุโรหิตนั้นไม่ได้เกิดขึ้นโดยปราศจากคำสาบาน
21(He naʻe ngaohi ʻakinautolu koe kau taulaʻeiki taʻeha fuakava; ka ko ia ʻi he fuakava ʻiate ia naʻa ne pehē ki ai, “Kuo fuakava ʻe he ʻEiki, pea ʻe ʻikai te ne liliu, Ko e taulaʻeiki koe ʻo lauikuonga ʻi he lakanga ʻo Melekiseteki:”)
21ปุโรหิตเหล่านั้นได้รับตำแหน่งโดยไม่มีคำสาบาน แต่พระองค์ได้รับตำแหน่งพร้อมกับคำสาบานจากพระเจ้า ผู้กล่าวถึงพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสาบานแล้ว และจะไม่เปลี่ยนพระทัย ‘เจ้าเป็นปุโรหิตตลอดไป ตามลำดับปุโรหิตของเมลคีเซเดค’”
22Kuo pehē hono lelei lahi hake ʻoe fakapapau ʻoe hoko ʻa Sisu ko e fakalaloa.
22ด้วยเหตุนี้ พระเยซูจึงได้เป็นผู้ค้ำประกันพันธสัญญาที่ดีกว่า
23Pea ko e moʻoni, naʻa nau tokolahi ʻae kau taulaʻeiki, he naʻe ʻikai ke tuku fuoloa ʻakinautolu ko e meʻa ʻi he mate:
23ปุโรหิตเหล่านั้นมีจำนวนมาก เพราะความตายขัดขวางไม่ให้พวกเขาดำรงอยู่ต่อไป
24Ka ko e tangata ni, ko e meʻa ʻi heʻene tolonga ʻo taʻengata, kuo maʻu ʻe ia ʻae ngaue fakataulaʻeiki ʻoku taʻeliliu.
24แต่พระองค์ เพราะทรงมีชีวิตอยู่ตลอดไป จึงทรงมีความเป็นปุโรหิตที่ไม่เปลี่ยนแปลง
25Ko ia foki ʻoku ne faʻa fai ai ke fakamoʻui haohaoa ʻakinautolu ʻoku haʻu ki he ʻOtua ʻiate ia, ko e meʻa ʻi heʻene moʻui maʻuaipē ke hūfakiʻi ʻakinautolu.
25เพราะฉะนั้น พระองค์จึงสามารถช่วยให้คนที่เข้าใกล้พระเจ้าผ่านพระองค์รอดได้ถึงที่สุด เพราะพระองค์ทรงมีชีวิตอยู่ตลอดไปเพื่อวิงวอนแทนพวกเขา
26He naʻe taau mo kitautolu ʻae fungani taulaʻeiki pehē, ʻoku māʻoniʻoni, taʻehaʻanekovi, pea taʻeʻuli, pea mavahe mei he kau angahala, pea fakamāʻolunga hake ʻi he ngaahi langi;
26มหาปุโรหิตเช่นนี้เหมาะสมกับเรา คือผู้บริสุทธิ์ ไร้ความผิด ไร้มลทิน แยกออกจากคนบาป และได้รับการยกขึ้นให้สูงกว่าฟ้าสวรรค์ทั้งหลาย
27ʻAia naʻe ʻikai ke ne hangē ko e kau taulaʻeiki lahi ko ia, ke ne tomuʻa feilaulau ʻi he ʻaho kotoa pē koeʻuhi ko ʻene angahala ʻaʻana, pea toki fai koeʻuhi ko e kakai: he naʻe fai ia ʻe ia ʻo tuʻo taha pe, ʻi heʻene ʻohake ʻe ia ia.
27พระองค์ไม่จำเป็นต้องถวายเครื่องบูชาทุกวันเหมือนมหาปุโรหิตเหล่านั้น ซึ่งต้องถวายเพื่อบาปของตนเองก่อน แล้วจึงเพื่อบาปของประชาชน เพราะพระองค์ทรงทำสิ่งนี้เพียงครั้งเดียวตลอดไป เมื่อทรงถวายพระองค์เอง
28He ʻoku ngaohi ʻe he fono ke taulaʻeiki lahi ʻae kau tangata ʻoku vaivai; ka ʻoku fakanofo ʻae ʻAlo, ʻaia kuo fakahaohaoa ʻo taʻengata ʻe he lea ʻoe fuakava naʻe ki mui ʻi he fono.
28ธรรมบัญญัติแต่งตั้งมนุษย์ที่มีความอ่อนแอให้เป็นมหาปุโรหิต แต่ถ้อยคำในคำสาบาน ซึ่งมาภายหลังธรรมบัญญัติ แต่งตั้งพระบุตรผู้ถูกทำให้สมบูรณ์แล้วไว้ตลอดไป
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.