2 Kolinitō 6
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Ko ia ko kimautolu, ko e kaunga ngāue fakataha, ʻoku mau fakakolekole foki ke ʻoua naʻa mou maʻu tōnoa ʻae ʻofa ʻae ʻOtua.
1Als medearbeiders vermanen we u bovendien, om Gods genade niet vruchteloos te ontvangen.
2(He ʻoku pehē ʻe ia, “Kuo u ongoʻi koe ʻi he kuonga tuʻutuʻumālie, pea ʻi he ʻaho fakamoʻui kuo u tokoniʻi koe:” vakai, ko eni ʻae kuonga tuʻutuʻumālie: vakai, ko eni ʻae ʻaho ʻoe fakamoʻui.)
2Want Hij zegt: “Op gunstige tijd heb ik u verhoord, En op de dag van heil u geholpen.” Ziet, nu is het de gunstige tijd; ziet, nu is het de dag van heil.
3Ke ʻoua naʻa ai ha tūkiaʻanga ʻi ha meʻa ʻe taha, koeʻuhi ke ʻoua naʻa fakaongokovi ʻae ngāue:
3Op geen enkel punt geven we aanstoot, opdat er geen smet op de bediening valt.
4Ka mau fakaongolelei atu ʻakimautolu ʻi he ngaahi meʻa kotoa pē, ʻo taau mo e kau faifekau ʻae ʻOtua, ʻi he faʻa kātaki, ʻi he ngaahi mamahi, ʻi he ngaahi masiva, ʻi he ngaahi fakamamahi lahi,
4Integendeel, op alle punten strekken we onszelf tot aanbeveling, als dienaren Gods: Door het grootste geduld, In verdrukking, nood en benauwdheid;
5ʻI he haha, ʻi he nofo fale fakapōpula, ʻi he maveuveu, ʻi he ngaahi ngāue mamafa, ʻi he faʻa leʻo, ʻi he faʻa ʻaukai;
5In slagen, gevangenschap en woeling, In arbeid, nachtwaken en vasten;
6ʻI he māʻoniʻoni, ʻi he ʻilo, ʻi he kātaki fuoloa, ʻi he angaʻofa, ʻi he Laumālie Māʻoniʻoni, ʻi he ʻofa taʻeloi,
6Door reinheid, kennis en lankmoedigheid, Door goedheid, heilige geest en ongeveinsde liefde;
7ʻI he lea ʻoe moʻoni, ʻi he mālohi ʻae ʻOtua, ʻi he mahafutau ʻoe māʻoniʻoni ʻi he nima toʻomataʻu pea ʻi he toʻohema,
7Door prediking der waarheid, En goddelijke kracht; Met de wapenen der gerechtigheid In rechterhand en linkerhand;
8ʻI he fakaʻapaʻapa mo e taʻefakaʻapaʻapa, ʻi he ongokovi mo e ongolelei: ʻo hangē ko e kau kākā, ka ʻoku moʻoni;
8In eer en in schande, In kwade en goede faam. Als bedriegers, toch zijn we oprecht;
9Hangē ko e taʻeʻilo, ka ʻoku ʻilo lahi; hangē ko e mate, pea ʻiloange, ʻoku tau moʻui; hangē ko e tautea, ka ʻoku ʻikai tāmateʻi;
9Als onbekenden, toch overal bekend; Als stervenden, en zie, toch zijn we in leven; Als getuchtigden, en toch niet gedood;
10Hangē ko e loto mamahi, kamau fiefia maʻuaipē; hangē ko e masiva, ka ʻoku mau fakakoloaʻia ʻae tokolahi; hangē ko e taʻemaʻu-ha-meʻa, ka ʻoku maʻu ʻae meʻa kotoa pē.
10Als treurenden, toch steeds verheugd; Als armen, en velen maken we rijk; Als bezitlozen, toch bezitten we alles.
11ʻAe kakai Kolinitō, ʻoku matoʻo homau ngutu kiate kimoutolu, ʻoku tupu ʻo lahi homau loto.
11Korintiërs; onze mond heeft zich voor u ontsloten, maar wagenwijd staat open ons hart.
12ʻOku ʻikai te mou ʻefihia ʻiate kimautolu, ka ʻoku mou ʻefihia ʻi he ʻofa ʻamoutolu pe.
12Niet in ons is het u eng, maar in uw eigen binnenste is het benauwd.
13Pea ko eni, ko hono totongi ʻi he meʻa ni, (ʻoku ou lea ʻo hangē ki heʻeku fānau) ke fakaʻataʻatā ʻakimoutolu foki.
13Ik zeg het u als tot mijn kinderen: ook gij op uw beurt moet ruimer worden.
14ʻOua naʻa mou kau fakataha mo e kakai taʻetui: he ʻoku feohi fēfē ʻae māʻoniʻoni mo e taʻemāʻoniʻoni? Pea ʻoku feohi fēfē ʻae maama mo e poʻuli?
14Gaat niet met ongelovigen onder een ongelijk juk. Want wat hebben gerechtigheid en ongerechtigheid gemeen, of wat heeft het licht met duisternis te maken;
15Pea ʻoku kau taha fēfē ʻa Kalaisi mo Pileali? Pea ʻoku ʻinasi taha ʻi he hā ʻaia ʻoku tui mo e taʻetui?
15wat overeenkomst is er tussen Christus en Bélial, of wat heeft de gelovige met den ongelovige gemeen?
16Pea ʻoku fai tatau ʻi he hā ʻae fale tapu ʻoe ʻOtua mo e ngaahi tamapua? He ko e fale tapu ʻakimoutolu ʻoe ʻOtua moʻui; ʻo hangē ko e folofola ʻae ʻOtua, “Te u nofoʻia ʻakinautolu, ʻo ʻeveʻeva ʻiate kinautolu; pea ko honau ʻOtua au, pea ko hoku kakai ʻakinautolu.”
16En wat heeft een tempel Gods met afgoden uit te staan? Welnu, wij zijn een tempel van den levenden God! Daarom heeft God gesproken: “Ik zal onder hen wonen en wandelen, Ik zal hun God zijn, zij mijn volk.
17ʻOku pehē ʻe he ʻEiki, “Ko ia mou haʻu meiate kinautolu, pea ke ʻataʻatā ʻakimoutolu, pea ʻoua naʻa ala ki he taʻemaʻa; pea te u maʻu ʻakimoutolu:”
17Daarom dan, gaat van hen weg, Zondert u af, zegt de Heer. Raakt niets aan wat onrein is.
18ʻOku pehē ʻe he ʻEiki Māfimafi, “Te u ʻiate kimoutolu ko e Tamai, pea ko hoku ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine ʻakimoutolu.”
18Dan zal Ik u aannemen, En u tot Vader zijn, Gij Mij tot zonen en dochters; Zegt de almachtige Heer.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.