1 Sione
Chapter 4

1 Sione

Tongan Bible, Revised We…
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Lutherbibel 1912
1‌ʻE Kāinga ʻofeina, ʻoua naʻa tui ki he laumālie kotoa pē, kae ʻahiʻahiʻi ʻae ngaahi laumālie, pe ʻoku ʻoe ʻOtua ʻakinautolu: koeʻuhi kuo tokolahi ʻae kau palōfita loi kuo ʻalu atu ki māmani.
1Ihr Lieben, glaubet nicht einem jeglichen Geist, sondern prüfet die Geister, ob sie von Gott sind; denn es sind viel falsche Propheten ausgegangen in die Welt.
2Ko e meʻa eni ʻoku mou ʻilo ai ʻae laumālie ʻoe ʻOtua: Ko e laumālie kotoa pē ʻoku fakahā kuo haʻu ʻa Sisu Kalaisi ʻi he sino, ʻoku ʻoe ʻOtua ia:
2Daran sollt ihr den Geist Gottes erkennen: ein jeglicher Geist, der da bekennt, daß Jesus Christus ist in das Fleisch gekommen, der ist von Gott;
3Pea ko e laumālie kotoa pē ʻoku ʻikai fakahā kuo haʻu ʻa Sisu Kalaisi ʻi he sino, ʻoku ʻikai ʻoe ʻOtua ia: pea ko eni ia ʻae Fili ʻo Kalaisi, ʻaia kuo mou fanongo ki ai ʻe haʻu; pea ʻoku lolotonga ni ʻene ʻi māmani.
3und ein jeglicher Geist, der da nicht bekennt, daß Jesus Christus ist in das Fleisch gekommen, der ist nicht von Gott. Und das ist der Geist des Widerchrists, von welchem ihr habt gehört, daß er kommen werde, und er ist jetzt schon in der Welt.
4‌ʻE fānau ʻofeina, kuo ʻae ʻOtua ʻakimoutolu, pea kuo mou ikuna ʻakinautolu: he koeʻuhi ko ia ʻoku ʻiate kimoutolu, ʻoku lahi ia kiate ia ʻoku ʻi māmani.
4Kindlein, ihr seid von Gott und habt jene überwunden; denn der in euch ist, ist größer, als der in der Welt ist.
5‌ʻOku ʻoe māmani ʻakinautolu: ko ia ʻoku nau lea ai ki māmani, pea fanongo ʻa māmani kiate kinautolu.
5Sie sind von der Welt; darum reden sie von der Welt, und die Welt hört sie.
6‌ʻOku ʻoe ʻOtua ʻakimautolu: ko ia ʻoku ne ʻiloʻi ʻae ʻOtua, ʻe fanongo ia kiate kimautolu; pea ko ia ʻoku ʻikai ʻoe ʻOtua, ʻoku ʻikai fanongo ia kiate kimautolu. Ko e meʻa eni ʻoku tau ʻilo ai ʻae laumālie ʻoe moʻoni, mo e laumālie ʻoe hē.
6Wir sind von Gott, und wer Gott erkennt, der hört uns; welcher nicht von Gott ist, der hört uns nicht. Daran erkennen wir den Geist der Wahrheit und den Geist des Irrtums.
7‌ʻE kāinga ʻofeina, ke tau feʻofaʻaki kiate kitautolu: he ʻoku mei he ʻOtua ʻae ʻofa; pea ko ia kotoa pē ʻoku ʻofa, kuo fanauʻi ia ʻi he ʻOtua, pea ʻoku ne ʻiloʻi ʻae ʻOtua.
7Ihr Lieben, lasset uns untereinander liebhaben; denn die Liebe ist von Gott, und wer liebhat, der ist von Gott geboren und kennt Gott.
8Ko ia ʻoku ʻikai ʻofa, ʻoku ʻikai ʻiloʻi ʻe ia ʻae ʻOtua; he ko e ʻOtua ko e ʻofa.
8Wer nicht liebhat, der kennt Gott nicht; denn Gott ist Liebe.
9Ko eni ia naʻe fakahā ai ʻae ʻofa ʻae ʻOtua kiate kitautolu, koeʻuhi naʻe fekau ʻe he ʻOtua ʻa hono ʻAlo pe taha naʻe fakatupu ki he māmani, koeʻuhi ketau moʻui ʻiate ia.
9Daran ist erschienen die Liebe Gottes gegen uns, daß Gott seinen eingeborenen Sohn gesandt hat in die Welt, daß wir durch ihn leben sollen.
10Ko eni ʻae ʻofa, naʻe ʻikai ko ʻetau ʻofa ki he ʻOtua, ka ko ʻene ʻofa kiate kitautolu, ʻo ne fekau hono ʻAlo ko e feilaulau totongi ʻi heʻetau angahala.
10Darin steht die Liebe: nicht, daß wir Gott geliebt haben, sondern daß er uns geliebt hat und gesandt seinen Sohn zur Versöhnung für unsre Sünden.
11‌ʻE kāinga ʻofeina, kapau naʻe pehē ʻae ʻofa ʻae ʻOtua kiate kitautolu, ʻoku totonu foki ʻetau feʻofaʻaki.
11Ihr Lieben, hat uns Gott also geliebt, so sollen wir uns auch untereinander lieben.
12Kuo ʻikai ha taha ʻe mamata ki he ʻOtua ʻi ha kuonga. Kapau ʻoku tau feʻofaʻaki, ʻoku nofoʻia ʻakitautolu ʻe he ʻOtua, pea kuo fakahaohaoaʻi ʻene ʻofa ʻiate kitautolu.
12Niemand hat Gott jemals gesehen. So wir uns untereinander lieben, so bleibt Gott in uns, und seine Liebe ist völlig in uns.
13Ko eni ʻae meʻa ʻoku tau ʻilo ai ʻoku tau nofo ʻiate ia, pea mo ia ʻiate kitautolu, koeʻuhi kuo ne foaki kiate kitautolu ʻa hono Laumālie.
13Daran erkennen wir, daß wir in ihm bleiben und er in uns, daß er uns von seinem Geiste gegeben hat.
14Pea kuo mau mamata, mo fakahā, kuo fekau ʻe he Tamai ʻae ʻAlo ko e Fakamoʻui ki he māmani.
14Und wir haben gesehen und zeugen, daß der Vater den Sohn gesandt hat zum Heiland der Welt.
15Ko ia ia te ne fakahā ko e ʻAlo ʻoe ʻOtua ʻa Sisu, ʻoku nofo ʻae ʻOtua ʻiate ia, pea mo ia ʻi he ʻOtua.
15Welcher nun bekennt, daß Jesus Gottes Sohn ist, in dem bleibt Gott und er in Gott.
16Pea kuo tau ʻiloʻi mo tui ki he ʻofa kuo ʻi he ʻOtua kiate kitautolu. Ko e ʻOtua ko e ʻofa; pea ko ia ʻoku nofo ʻi he ʻofa, ʻoku nofo ia ʻi he ʻOtua, mo e ʻOtua ʻiate ia.
16Und wir haben erkannt und geglaubt die Liebe, die Gott zu uns hat. Gott ist die Liebe; und wer in der Liebe bleibt, der bleibt in Gott und Gott in ihm.
17‌ʻI he meʻa ni ʻoku fakahaohaoa ʻae ʻofa ʻiate kitautolu, koeʻuhi ke tau loto mālohi ʻi he ʻaho ʻoe fakamaau: koeʻuhi ʻoku tau hangē ko ia ʻi he māmani.
17Darin ist die Liebe völlig bei uns, daß wir eine Freudigkeit haben am Tage des Gerichts; denn gleichwie er ist, so sind auch wir in dieser Welt.
18‌ʻOku ʻikai ha manavahē ʻi he ʻofa; ka ʻoku tekeʻi atu ʻae manavahē ʻe he ʻofa haohaoa: he ʻoku ʻi he manavahē ʻae mamahi. Ko ia ia ʻoku manavahē, ʻoku teʻeki ke fakahaohaoa ia ʻi he ʻofa.
18Furcht ist nicht in der Liebe, sondern die völlige Liebe treibt die Furcht aus; denn die Furcht hat Pein. Wer sich aber fürchtet, der ist nicht völlig in der Liebe.
19‌ʻOku tau ʻofa kiate ia, koeʻuhi ko ʻene tomuʻa ʻofa mai kiate kitautolu.
19Lasset uns ihn lieben; denn er hat uns zuerst geliebt.
20Kapau ʻe pehē ʻe ha taha, ʻOku ou ʻofa ki he ʻOtua, ka ʻoku fehiʻa ki hono tokoua, ko e loi ia: he ko ia ʻoku ʻikai ʻofa ki hono tokoua kuo ne mamata ki ai, ʻe fēfē ʻene ʻofa ki he ʻOtua naʻe ʻikai te ne mamata ki ai?
20So jemand spricht: “Ich liebe Gott”, und haßt seinen Bruder, der ist ein Lügner. Denn wer seinen Bruder nicht liebt, den er sieht, wie kann er Gott lieben, den er nicht sieht?
21Pea ko e fekau ni ʻoku tau maʻu meiate ia, Ko ia ia ʻoku ʻofa ki he ʻOtua, ke ʻofa foki ia ki hono tokoua.
21Und dies Gebot haben wir von ihm, daß, wer Gott liebt, daß der auch seinen Bruder liebe.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.