1 Иоан 4
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Lutherbibel 1912
1Пряюбицилор, сэ ну даць крезаре орькэруй дух, чи сэ черчетаць духуриле дакэ сунт де ла Думнезеу; кэч ын луме ау ешит мулць пророчь минчиношь.
1Ihr Lieben, glaubet nicht einem jeglichen Geist, sondern prüfet die Geister, ob sie von Gott sind; denn es sind viel falsche Propheten ausgegangen in die Welt.
2Духул луй Думнезеу сэ-Л куноаштець дупэ ачаста: Орьче дух каре мэртурисеште кэ Исус Христос а венит ын труп есте де ла Думнезеу;
2Daran sollt ihr den Geist Gottes erkennen: ein jeglicher Geist, der da bekennt, daß Jesus Christus ist in das Fleisch gekommen, der ist von Gott;
3ши орьче дух каре ну мэртурисеште пе Исус ну есте де ла Думнезеу, чи есте духул антихристулуй, де а кэруй венире аць аузит. Ел кяр есте ын луме акум.
3und ein jeglicher Geist, der da nicht bekennt, daß Jesus Christus ist in das Fleisch gekommen, der ist nicht von Gott. Und das ist der Geist des Widerchrists, von welchem ihr habt gehört, daß er kommen werde, und er ist jetzt schon in der Welt.
4Вой, копилашилор, сунтець дин Думнезеу ши й-аць бируит, пентру кэ Чел че есте ын вой есте май маре декыт чел че есте ын луме.
4Kindlein, ihr seid von Gott und habt jene überwunden; denn der in euch ist, ist größer, als der in der Welt ist.
5Ей сунт дин луме; де ачея ворбеск ка дин луме ши лумя ый аскултэ.
5Sie sind von der Welt; darum reden sie von der Welt, und die Welt hört sie.
6Ной ынсэ сунтем дин Думнезеу; чине куноаште пе Думнезеу не аскултэ; чине ну есте дин Думнезеу ну не аскултэ. Прин ачаста куноаштем духул адевэрулуй ши духул рэтэчирий.
6Wir sind von Gott, und wer Gott erkennt, der hört uns; welcher nicht von Gott ist, der hört uns nicht. Daran erkennen wir den Geist der Wahrheit und den Geist des Irrtums.
7Пряюбицилор, сэ не юбим уний пе алций; кэч драгостя есте де ла Думнезеу. Ши орьчине юбеште есте нэскут дин Думнезеу ши куноаште пе Думнезеу.
7Ihr Lieben, lasset uns untereinander liebhaben; denn die Liebe ist von Gott, und wer liebhat, der ist von Gott geboren und kennt Gott.
8Чине ну юбеште н-а куноскут пе Думнезеу, пентру кэ Думнезеу есте драгосте.
8Wer nicht liebhat, der kennt Gott nicht; denn Gott ist Liebe.
9Драгостя луй Думнезеу фацэ де ной с-а арэтат прин фаптул кэ Думнезеу а тримис ын луме пе сингурул Сэу Фиу, ка ной сэ трэим прин Ел.
9Daran ist erschienen die Liebe Gottes gegen uns, daß Gott seinen eingeborenen Sohn gesandt hat in die Welt, daß wir durch ihn leben sollen.
10Ши драгостя стэ ну ын фаптул кэ ной ам юбит пе Думнезеу, чи ын фаптул кэ Ел не-а юбит пе ной ши а тримис пе Фиул Сэу ка жертфэ де испэшире пентру пэкателе ноастре.
10Darin steht die Liebe: nicht, daß wir Gott geliebt haben, sondern daß er uns geliebt hat und gesandt seinen Sohn zur Versöhnung für unsre Sünden.
11Пряюбицилор, дакэ астфел не-а юбит Думнезеу пе ной, требуе сэ не юбим ши ной уний пе алций.
11Ihr Lieben, hat uns Gott also geliebt, so sollen wir uns auch untereinander lieben.
12Нимень н-а вэзут вреодатэ пе Думнезеу; дакэ не юбим уний пе алций, Думнезеу рэмыне ын ной ши драгостя Луй а ажунс десэвыршитэ ын ной.
12Niemand hat Gott jemals gesehen. So wir uns untereinander lieben, so bleibt Gott in uns, und seine Liebe ist völlig in uns.
13Куноаштем кэ рэмынем ын Ел ши кэ Ел рэмыне ын ной прин фаптул кэ не-а дат дин Духул Сэу.
13Daran erkennen wir, daß wir in ihm bleiben und er in uns, daß er uns von seinem Geiste gegeben hat.
14Ши ной ам вэзут ши мэртурисим кэ Татэл а тримис пе Фиул ка сэ фие Мынтуиторул лумий.
14Und wir haben gesehen und zeugen, daß der Vater den Sohn gesandt hat zum Heiland der Welt.
15Чине ва мэртуриси кэ Исус есте Фиул луй Думнезеу, Думнезеу рэмыне ын ел, ши ел, ын Думнезеу.
15Welcher nun bekennt, daß Jesus Gottes Sohn ist, in dem bleibt Gott und er in Gott.
16Ши ной ам куноскут ши ам крезут драгостя пе каре о аре Думнезеу фацэ де ной. Думнезеу есте драгосте ши чине рэмыне ын драгосте рэмыне ын Думнезеу, ши Думнезеу рэмыне ын ел.
16Und wir haben erkannt und geglaubt die Liebe, die Gott zu uns hat. Gott ist die Liebe; und wer in der Liebe bleibt, der bleibt in Gott und Gott in ihm.
17Кум есте Ел, аша сунтем ши ной ын лумя ачаста, астфел се фаче кэ драгостя есте десэвыршитэ ын ной, пентру ка сэ авем деплинэ ынкредере ын зиуа жудекэций.
17Darin ist die Liebe völlig bei uns, daß wir eine Freudigkeit haben am Tage des Gerichts; denn gleichwie er ist, so sind auch wir in dieser Welt.
18Ын драгосте ну есте фрикэ, чи драгостя десэвыршитэ изгонеште фрика, пентру кэ фрика аре ку еа педяпса; ши чине се теме н-а ажунс десэвыршит ын драгосте.
18Furcht ist nicht in der Liebe, sondern die völlige Liebe treibt die Furcht aus; denn die Furcht hat Pein. Wer sich aber fürchtet, der ist nicht völlig in der Liebe.
19Ной Ыл юбим пентру кэ Ел не-а юбит ынтый.
19Lasset uns ihn lieben; denn er hat uns zuerst geliebt.
20Дакэ зиче чинева: „Еу юбеск пе Думнезеу” ши урэште пе фрателе сэу, есте ун минчинос, кэч чине ну юбеште пе фрателе сэу, пе каре-л веде, кум поате сэ юбяскэ пе Думнезеу, пе каре ну-Л веде?
20So jemand spricht: “Ich liebe Gott”, und haßt seinen Bruder, der ist ein Lügner. Denn wer seinen Bruder nicht liebt, den er sieht, wie kann er Gott lieben, den er nicht sieht?
21Ши ачаста есте порунка пе каре о авем де ла Ел: чине юбеште пе Думнезеу юбеште ши пе фрателе сэу.
21Und dies Gebot haben wir von ihm, daß, wer Gott liebt, daß der auch seinen Bruder liebe.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.