รูธ 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
World English Bible
1นาโอมีแม่สามีพูดกับรูธว่า “ลูก แม่ควรหาความมั่นคงให้ลูกไม่ใช่หรือ เพื่อจะได้อยู่ดีมีสุข
1Naomi her mother-in-law said to her, “My daughter, shall I not seek rest for you, that it may be well with you?
2โบอาส ญาติของเรา ซึ่งเจ้าเคยอยู่กับพวกหญิงรับใช้ของเขา คืนนี้เขาจะฝัดข้าวบาร์เลย์ที่ลานนวดข้าว
2Now isn’t Boaz our kinsman, with whose maidens you were? Behold, he will be winnowing barley tonight on the threshing floor.
3เพราะฉะนั้นจงอาบน้ำ ชโลมน้ำมัน แต่งตัว แล้วลงไปที่ลานนวดข้าว แต่อย่าให้ชายคนนั้นรู้ว่าเจ้าอยู่ที่นั่น จนกว่าเขาจะกินและดื่มเสร็จ
3Therefore wash yourself, anoint yourself, get dressed, and go down to the threshing floor; but don’t make yourself known to the man until he has finished eating and drinking.
4เมื่อเขานอนลง ให้สังเกตที่ที่เขานอน แล้วเข้าไปเปิดผ้าคลุมเท้าของเขาออกและนอนลงที่นั่น จากนั้นเขาจะบอกเจ้าเองว่าควรทำอะไร”
4It shall be, when he lies down, that you shall note the place where he is lying. Then you shall go in, uncover his feet, and lie down. Then he will tell you what to do.”
5รูธตอบว่า “ทุกอย่างที่แม่บอก ฉันจะทำ”
5She said to her, “All that you say, I will do.”
6นางจึงลงไปที่ลานนวดข้าว และทำทุกอย่างตามที่แม่สามีสั่ง
6She went down to the threshing floor, and did everything that her mother-in-law told her.
7เมื่อโบอาสกินและดื่มแล้ว ใจของเขาเบิกบาน เขาก็ไปนอนที่ปลายกองข้าว รูธค่อยๆ เข้าไป เปิดผ้าคลุมเท้าของเขาออก แล้วนอนลง
7When Boaz had eaten and drunk, and his heart was merry, he went to lie down at the end of the heap of grain. She came softly, uncovered his feet, and lay down.
8ตอนเที่ยงคืน ชายคนนั้นสะดุ้งและพลิกตัว แล้วพบว่ามีหญิงคนหนึ่งนอนอยู่ที่เท้าของเขา
8At midnight, the man was startled and turned himself; and behold, a woman lay at his feet.
9เขาถามว่า “เจ้าเป็นใคร” นางตอบว่า “ฉันคือรูธ หญิงรับใช้ของท่าน โปรดกางชายผ้าคลุมของท่านคลุมหญิงรับใช้ของท่านด้วย เพราะท่านเป็นญาติผู้มีสิทธิ์ไถ่คืน”
9He said, “Who are you?” She answered, “I am Ruth your servant. Therefore spread the corner of your garment over your servant; for you are a near kinsman.”
10โบอาสตอบว่า “ลูก ขอพระยาห์เวห์ทรงอวยพรเจ้า น้ำใจที่เจ้าแสดงในครั้งหลังนี้ยิ่งกว่าครั้งแรก เพราะเจ้าไม่ได้ไปสนใจชายหนุ่มคนไหน ไม่ว่าจะยากจนหรือร่ำรวย
10He said, “You are blessed by the LORD, my daughter. You have shown more kindness in the latter end than at the beginning, because you didn’t follow young men, whether poor or rich.
11เพราะฉะนั้น ลูก อย่ากลัวเลย ทุกอย่างที่เจ้าขอ ฉันจะทำให้ เพราะคนทั้งเมืองของฉันรู้ว่าเจ้าเป็นหญิงที่น่านับถือ
11Now, my daughter, don’t be afraid. I will do to you all that you say; for all the city of my people knows that you are a worthy woman.
12เป็นความจริงที่ฉันเป็นญาติผู้มีสิทธิ์ไถ่คืน แต่ยังมีญาติที่ใกล้ชิดกว่าฉันอีกคนหนึ่ง
12Now it is true that I am a near kinsman. However, there is a kinsman nearer than I.
13คืนนี้พักที่นี่ก่อน พอเช้า ถ้าเขายอมทำหน้าที่ญาติผู้มีสิทธิ์ไถ่คืนให้เจ้า ก็ดี ให้เขาทำเถิด แต่ถ้าเขาไม่ยอมทำหน้าที่นั้นให้เจ้า ฉันขอสาบานต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์อยู่ว่า ฉันจะทำหน้าที่นั้นให้เจ้าเอง นอนต่อไปจนถึงเช้าเถิด”
13Stay this night, and in the morning, if he will perform for you the part of a kinsman, good. Let him do the kinsman’s duty. But if he will not do the duty of a kinsman for you, then I will do the duty of a kinsman for you, as the LORD lives. Lie down until the morning.”
14รูธนอนอยู่ที่เท้าของเขาจนถึงเช้า แล้วลุกขึ้นก่อนฟ้าจะสว่างพอให้จำหน้ากันได้ เพราะโบอาสพูดว่า “อย่าให้ใครรู้ว่าหญิงคนหนึ่งมาที่ลานนวดข้าว”
14She lay at his feet until the morning, then she rose up before one could discern another. For he said, “Let it not be known that the woman came to the threshing floor.”
15เขาพูดว่า “เอาผ้าคลุมที่เจ้าใส่อยู่มากางไว้” นางกางออก เขาตวงข้าวบาร์เลย์ให้หกตวง แล้ววางข้าวนั้นให้นางแบก จากนั้นเขาก็เข้าเมือง
15He said, “Bring the mantle that is on you, and hold it.” She held it; and he measured six measures of barley, and laid it on her; then he went into the city.
16เมื่อรูธกลับมาถึงแม่สามี นาโอมีถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง ลูก” รูธก็เล่าทุกอย่างที่ชายคนนั้นทำให้นาง
16When she came to her mother-in-law, she said, “How did it go, my daughter?” She told her all that the man had done for her.
17และพูดว่า “เขาให้ข้าวบาร์เลย์หกตวงนี้แก่ฉัน เพราะเขาบอกว่า ‘อย่ากลับไปหาแม่สามีมือเปล่า’”
17She said, “He gave me these six measures of barley; for he said, ‘Don’t go empty to your mother-in-law.’”
18นาโอมีจึงพูดว่า “รออยู่ก่อน ลูก จนกว่าจะรู้ว่าเรื่องนี้จะลงเอยอย่างไร เพราะชายคนนั้นจะไม่พักจนกว่าเขาจะจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จในวันนี้”
18Then she said, “Wait, my daughter, until you know what will happen; for the man will not rest until he has settled this today.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.