สดุดี 39
1ฉันพูดว่า “จะระวังทางของตัวเอง ไม่ให้ทำบาปด้วยลิ้น จะใส่บังเหียนให้ปาก ตราบใดที่คนชั่วอยู่ต่อหน้าฉัน”
2ฉันเงียบสนิท ไม่พูดแม้แต่เรื่องดี แล้วความเศร้าก็พลุ่งขึ้น
3ใจฉันร้อนอยู่ข้างใน ยิ่งครุ่นคิด ไฟยิ่งลุก แล้วฉันก็พูดด้วยลิ้นว่า
4“พระยาห์เวห์ โปรดให้ฉันรู้วาระสุดท้ายของตัวเอง ให้รู้ว่าวันเวลาของฉันยาวเท่าไร จะได้รู้ว่าตัวเองเปราะบางเพียงใด
5พระองค์ทรงกำหนดวันของฉันให้ยาวเพียงไม่กี่ฝ่ามือ ชั่วชีวิตของฉันเป็นเหมือนไม่มีอะไรเลยต่อหน้าพระองค์ แท้จริง มนุษย์ทุกคนที่ยืนอยู่ เป็นเพียงลมหายใจ” เซลาห์
6“แท้จริง มนุษย์ทุกคนเดินผ่านไปราวเงา พวกเขาวุ่นวายกันอย่างไร้ผล กอบโกยสะสม แต่ไม่รู้ว่าใครจะมาเก็บไป
7บัดนี้ องค์เจ้านาย ฉันจะรออะไร? ความหวังของฉันอยู่ในพระองค์
8โปรดช่วยฉันให้พ้นจากการล่วงละเมิดทั้งหมด อย่าทำให้ฉันเป็นที่เยาะเย้ยของคนโง่
9ฉันเงียบ ไม่อ้าปาก เพราะพระองค์เป็นผู้ทำสิ่งนี้
10โปรดเอาแส้ของพระองค์ออกไปจากฉัน ฉันหมดแรงเพราะแรงฟาดจากมือพระองค์
11เมื่อพระองค์ตำหนิและแก้ไขมนุษย์เพราะความผิดชั่ว พระองค์ทำให้ทรัพย์สมบัติของเขาสลายไปเหมือนมอดกัดกิน แท้จริง มนุษย์ทุกคนเป็นเพียงลมหายใจ” เซลาห์
12“พระยาห์เวห์ โปรดฟังคำอธิษฐานของฉัน ฟังเสียงร้องของฉัน อย่านิ่งเฉยต่อน้ำตาของฉัน เพราะฉันเป็นคนต่างถิ่นที่อยู่กับพระองค์ เป็นคนต่างแดนเหมือนบรรพบุรุษทั้งหมดของฉัน
13โปรดเว้นฉันไว้ ให้ฉันได้ฟื้นกำลัง ก่อนฉันจะจากไปและไม่มีอยู่อีก”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.