กันดารวิถี 11
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1ประชาชนพากันบ่นจนพระยาห์เวห์ทรงได้ยิน เมื่อทรงได้ยินเช่นนั้น พระองค์ก็โกรธจัด ไฟจากพระยาห์เวห์ลุกไหม้ท่ามกลางพวกเขาและเผาผลาญบริเวณรอบนอกบางส่วนของค่าย
1Interea ortum est murmur populi, quasi dolentium pro labore, contra Dominum. Quod cum audisset Dominus, iratus est. Et accensus in eos ignis Domini, devoravit extremam castrorum partem.
2ประชาชนร้องขอความช่วยเหลือจากโมเสส โมเสสจึงอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ แล้วไฟก็ดับลง
2Cumque clamasset populus ad Moysen, oravit Moyses ad Dominum, et absorptus est ignis.
3สถานที่นั้นจึงมีชื่อว่าทาเบราห์ เพราะไฟจากพระยาห์เวห์ได้ลุกไหม้ท่ามกลางพวกเขา
3Vocavitque nomen loci illius, Incensio: eo quod incensus fuisset contra eos ignis Domini.
4กลุ่มคนที่ปะปนอยู่ท่ามกลางพวกเขาเกิดความอยากอย่างรุนแรง ชาวอิสราเอลก็ร้องไห้อีกและพูดว่า “ใครจะหาเนื้อมาให้เรากิน?
4Vulgus quippe promiscuum, quod ascenderat cum eis, flagravit desiderio, sedens et flens, junctis sibi pariter filiis Israël, et ait: Quis dabit nobis ad vescendum carnes?
5เรายังจำปลา แตงกวา แตงโม กระเทียมต้น หัวหอม และกระเทียมที่เราเคยกินในอียิปต์โดยไม่ต้องเสียเงิน
5recordamur piscium quos comedebamus in Ægypto gratis: in mentem nobis veniunt cucumeres, et pepones, porrique, et cæpe, et allia.
6แต่ตอนนี้เราเบื่ออาหารเต็มที ไม่มีอะไรให้มองนอกจากมานานี้”
6Anima nostra arida est: nihil aliud respiciunt oculi nostri nisi man.
7มานามีลักษณะเหมือนเมล็ดผักชี และดูคล้ายยางไม้เบเดลเลียม
7Erat autem man quasi semen coriandri, coloris bdellii.
8ประชาชนเดินไปเก็บมานา แล้วนำไปโม่ด้วยเครื่องโม่หรือตำในครก จากนั้นต้มในหม้อและทำเป็นขนมแผ่น รสชาติคล้ายน้ำมันที่คั้นใหม่
8Circuibatque populus, et colligens illud, frangebat mola, sive terebat in mortario, coquens in olla, et faciens ex eo tortulas saporis quasi panis oleati.
9เมื่อมีน้ำค้างลงบนค่ายในเวลากลางคืน มานาก็ตกลงทั่วค่ายด้วย
9Cumque descenderet nocte super castra ros, descendebat pariter et man.
10โมเสสได้ยินประชาชนร้องไห้กันตามครอบครัว แต่ละคนอยู่ที่ทางเข้าเต็นท์ของตน พระยาห์เวห์ทรงโกรธจัดอย่างยิ่ง และโมเสสก็ไม่พอใจ
10Audivit ergo Moyses flentem populum per familias, singulos per ostia tentorii sui. Iratusque est furor Domini valde: sed et Moysi intoleranda res visa est,
11โมเสสทูลพระยาห์เวห์ว่า “ทำไมพระองค์จึงทำให้ผู้รับใช้ของพระองค์ต้องลำบากถึงเพียงนี้? ทำไมข้าพเจ้าจึงไม่ได้รับความโปรดปรานจากพระองค์ พระองค์จึงวางภาระของประชาชนทั้งหมดนี้ไว้กับข้าพเจ้า?
11et ait ad Dominum: Cur afflixisti servum tuum? quare non invenio gratiam coram te? et cur imposuisti pondus universi populi hujus super me?
12ข้าพเจ้าเป็นผู้ให้กำเนิดประชาชนทั้งหมดนี้หรือ? ข้าพเจ้าเป็นผู้คลอดพวกเขาหรือ พระองค์จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘จงอุ้มพวกเขาไว้แนบอกเหมือนพี่เลี้ยงอุ้มทารกที่ยังดูดนม ไปยังแผ่นดินที่พระองค์ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของพวกเขา’?
12Numquid ego concepi omnem hanc multitudinem, vel genui eam, ut dicas mihi: Porta eos in sinu tuo sicut portare solet nutrix infantulum, et defer in terram, pro qua jurasti patribus eorum?
13ข้าพเจ้าจะหาเนื้อจากไหนมาให้ประชาชนทั้งหมดนี้? เพราะพวกเขาร้องไห้ต่อหน้าข้าพเจ้าว่า ‘เอาเนื้อมาให้เรากิน’
13Unde mihi carnes ut dem tantæ multitudini? flent contra me, dicentes: Da nobis carnes ut comedamus.
14ข้าพเจ้าคนเดียวไม่สามารถแบกภาระของประชาชนทั้งหมดนี้ได้ เพราะหนักเกินกำลังของข้าพเจ้า
14Non possum solus sustinere omnem hunc populum, quia gravis est mihi.
15ถ้าพระองค์จะทรงปฏิบัติต่อข้าพเจ้าเช่นนี้ และถ้าข้าพเจ้าได้รับความโปรดปรานจากพระองค์ โปรดฆ่าข้าพเจ้าเสียเดี๋ยวนี้เถิด อย่าให้ข้าพเจ้าต้องเห็นความทุกข์ของตนเลย”
15Sin aliter tibi videtur, obsecro ut interficias me, et inveniam gratiam in oculis tuis, ne tantis afficiar malis.
16พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงรวบรวมผู้อาวุโสของอิสราเอลมาให้เรา 70 คน ซึ่งเจ้ารู้ว่าเป็นผู้อาวุโสของประชาชนและเป็นเจ้าหน้าที่ปกครองพวกเขา จงพาคนเหล่านั้นมาที่เต็นท์นัดพบ ให้พวกเขายืนอยู่กับเจ้าที่นั่น
16Et dixit Dominus ad Moysen: Congrega mihi septuaginta viros de senibus Israël, quos tu nosti quod senes populi sint ac magistri: et duces eos ad ostium tabernaculi fœderis, faciesque ibi stare tecum,
17เราจะลงมาพูดกับเจ้าที่นั่น เราจะแบ่งพระวิญญาณซึ่งอยู่เหนือเจ้าไปวางไว้เหนือพวกเขา แล้วพวกเขาจะช่วยเจ้าแบกภาระของประชาชน เพื่อเจ้าจะไม่ต้องแบกเพียงลำพัง
17ut descendam et loquar tibi: et auferam de spiritu tuo, tradamque eis, ut sustentent tecum onus populi, et non tu solus graveris.
18“จงบอกประชาชนว่า ‘จงชำระตัวให้บริสุทธิ์เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้ แล้วพวกเจ้าจะได้กินเนื้อ เพราะพวกเจ้าร้องไห้จนพระยาห์เวห์ทรงได้ยินว่า “ใครจะหาเนื้อมาให้เรากิน? ตอนอยู่ในอียิปต์เรามีความเป็นอยู่ดี” ดังนั้นพระยาห์เวห์จะประทานเนื้อให้พวกเจ้า และพวกเจ้าจะได้กิน
18Populo quoque dices: Sanctificamini (cras comedetis carnes: ego enim audivi vos dicere: Quis dabit nobis escas carnium? bene nobis erat in Ægypto), ut det vobis Dominus carnes, et comedatis:
19พวกเจ้าจะไม่ได้กินเพียง 1 วัน 2 วัน 5 วัน 10 วัน หรือ 20 วัน
19non uno die, nec duobus, vel quinque aut decem, nec viginti quidem,
20แต่จะกินตลอดทั้งเดือน จนเนื้อล้นออกมาทางจมูกและพวกเจ้ารังเกียจมัน เพราะพวกเจ้าปฏิเสธพระยาห์เวห์ผู้ทรงอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า และร้องไห้ต่อหน้าพระองค์ว่า “ทำไมเราจึงออกมาจากอียิปต์?”’”
20sed usque ad mensem dierum, donec exeat per nares vestras, et vertatur in nauseam, eo quod repuleritis Dominum, qui in medio vestri est, et fleveritis coram eo, dicentes: Quare egressi sumus ex Ægypto?
21โมเสสทูลว่า “ประชาชนที่ข้าพเจ้าอยู่ท่ามกลางมีชายเดินเท้า 600,000 คน แต่พระองค์ตรัสว่า ‘เราจะให้เนื้อพวกเขากินตลอดทั้งเดือน’
21Et ait Moyses: Sexcenta millia peditum hujus populi sunt: et tu dicis: Dabo eis esum carnium mense integro?
22ถ้าฆ่าแกะกับโคทั้งฝูงให้พวกเขา จะเพียงพอหรือ? ถ้ารวบรวมปลาทั้งหมดในทะเลมาให้พวกเขา จะเพียงพอหรือ?”
22numquid ovium et boum multitudo cædetur, ut possit sufficere ad cibum? vel omnes pisces maris in unum congregabuntur, ut eos satient?
23พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “พระหัตถ์ของพระยาห์เวห์สั้นเกินจะเอื้อมถึงแล้วหรือ? บัดนี้เจ้าจะได้เห็นว่าถ้อยคำของเราจะเกิดขึ้นจริงกับเจ้าหรือไม่”
23Cui respondit Dominus: Numquid manus Domini invalida est? jam nunc videbis utrum meus sermo opere compleatur.
24โมเสสออกไปบอกถ้อยคำของพระยาห์เวห์แก่ประชาชน แล้วรวบรวมผู้อาวุโสของประชาชน 70 คน ให้ยืนล้อมรอบเต็นท์
24Venit igitur Moyses, et narravit populo verba Domini, congregans septuaginta viros de senibus Israël, quos stare fecit circa tabernaculum.
25พระยาห์เวห์ลงมาในเมฆและตรัสกับโมเสส พระองค์ทรงแบ่งพระวิญญาณซึ่งอยู่เหนือโมเสสไปวางไว้เหนือผู้อาวุโสทั้ง 70 คน เมื่อพระวิญญาณมาอยู่เหนือพวกเขา พวกเขาก็กล่าวคำเผยพระวจนะ แต่หลังจากนั้นไม่ได้ทำอีก
25Descenditque Dominus per nubem, et locutus est ad eum, auferens de spiritu qui erat in Moyse, et dans septuaginta viris. Cumque requievisset in eis spiritus, prophetaverunt, nec ultra cessaverunt.
26ยังมีชาย 2 คนอยู่ในค่าย คนหนึ่งชื่อเอลดาด อีกคนหนึ่งชื่อเมดาด พระวิญญาณมาอยู่เหนือพวกเขา ทั้งสองมีชื่ออยู่ในรายชื่อ แต่ไม่ได้ออกไปที่เต็นท์ พวกเขาจึงกล่าวคำเผยพระวจนะอยู่ในค่าย
26Remanserat autem in castris duo viri, quorum unus vocabatur Eldad, et alter Medad, super quos requievit spiritus. Nam et ipsi descripti fuerant, et non exierant ad tabernaculum.
27ชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งมาบอกโมเสสว่า “เอลดาดกับเมดาดกำลังกล่าวคำเผยพระวจนะอยู่ในค่าย!”
27Cumque prophetarent in castris, cucurrit puer, et nuntiavit Moysi, dicens: Eldad et Medad prophetant in castris.
28โยชูวาบุตรนูน ผู้รับใช้ของโมเสสและเป็นหนึ่งในคนที่เขาเลือกไว้ พูดว่า “ท่านโมเสสผู้เป็นนายของข้าพเจ้า โปรดห้ามพวกเขาเถิด!”
28Statim Josue filius Nun, minister Moysi, et electus e pluribus, ait: Domine mi Moyses, prohibe eos.
29โมเสสตอบเขาว่า “เจ้ากำลังร้อนใจแทนข้าหรือ? ข้าอยากให้ประชาชนทั้งหมดของพระยาห์เวห์เป็นผู้เผยพระวจนะ และอยากให้พระยาห์เวห์วางพระวิญญาณของพระองค์ไว้เหนือพวกเขา!”
29At ille: Quid, inquit æmularis pro me? quis tribuat ut omnis populus prophetet, et det eis Dominus spiritum suum?
30แล้วโมเสสกับบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอลก็กลับเข้าไปในค่าย
30Reversusque est Moyses, et majores natu Israël in castra.
31ลมจากพระยาห์เวห์พัดออกมา พาฝูงนกคุ่มจากทะเลมาปล่อยให้ตกลงข้างค่าย แผ่ออกไปโดยรอบค่าย ด้านนี้ไกลประมาณระยะเดินทาง 1 วัน และอีกด้านหนึ่งก็ไกลประมาณระยะเดินทาง 1 วัน ฝูงนกอยู่สูงจากพื้นดินประมาณ 2 ศอก
31Ventus autem egrediens a Domino, arreptans trans mare coturnices detulit, et demisit in castra itinere quantum uno die confici potest, ex omni parte castrorum per circuitum, volabantque in aëre duobus cubitis altitudine super terram.
32ประชาชนออกไปเก็บนกคุ่มตลอดวันนั้น ตลอดคืนนั้น และตลอดวันรุ่งขึ้น คนที่เก็บได้น้อยที่สุดยังเก็บได้ 10 โฮเมอร์ แล้วพวกเขาก็นำนกเหล่านั้นไปวางเรียงไว้รอบค่าย
32Surgens ergo populus toto die illo, et nocte, ac die altero, congregavit coturnicum: qui parum, decem coros: et siccaverunt eas per gyrum castrorum.
33ขณะที่เนื้อยังคาอยู่ในปาก ก่อนที่พวกเขาจะเคี้ยว พระยาห์เวห์ทรงโกรธประชาชนอย่างรุนแรง และพระยาห์เวห์ทรงลงโทษพวกเขาด้วยภัยพิบัติร้ายแรงมาก
33Adhuc carnes erant in dentibus eorum, nec defecerat hujuscemodi cibus: et ecce furor Domini concitatus in populum, percussit eum plaga magna nimis.
34สถานที่นั้นจึงมีชื่อว่าคิบโรทฮัททาอาวาห์ เพราะที่นั่นพวกเขาฝังคนที่มีความอยาก
34Vocatusque est ille locus, Sepulchra concupiscentiæ: ibi enim sepelierunt populum qui desideraverat. Egressi autem de Sepulchris concupiscentiæ, venerunt in Haseroth, et manserunt ibi.
35ประชาชนเดินทางจากคิบโรทฮัททาอาวาห์ไปยังฮาเซโรท และพักอยู่ที่ฮาเซโรท
no verse 35 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.