มาระโก 13
1ขณะที่พระองค์ออกจากพระวิหาร สาวกคนหนึ่งกล่าวกับพระองค์ว่า “อาจารย์ ดูสิ หินเหล่านี้ช่างใหญ่โต และอาคารเหล่านี้ช่างยิ่งใหญ่!”
2พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ท่านเห็นอาคารใหญ่โตเหล่านี้หรือ? ที่นี่จะไม่เหลือหินซ้อนกันอยู่แม้แต่ก้อนเดียว ทุกก้อนจะถูกทลายลง”
3เมื่อพระองค์นั่งอยู่บนภูเขามะกอกเทศ ตรงข้ามพระวิหาร เปโตร ยากอบ ยอห์น และอันดรูว์ถามพระองค์เป็นการส่วนตัวว่า
4“โปรดบอกพวกเราว่า สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นเมื่อไร? และมีหมายสำคัญอะไรเมื่อสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดกำลังจะสำเร็จ?”
5พระเยซูเริ่มตอบพวกเขาว่า “จงระวังอย่าให้ใครชักนำพวกคุณให้หลง
6เพราะหลายคนจะมาในนามของเรา และกล่าวว่า ‘เราเอง!’ และจะชักนำคนจำนวนมากให้หลง
7“เมื่อพวกคุณได้ยินเรื่องสงครามและข่าวลือเรื่องสงคราม อย่าตื่นตระหนก สิ่งเหล่านี้จำเป็นต้องเกิดขึ้น แต่ยังไม่ถึงจุดจบ
8เพราะชนชาติจะลุกขึ้นต่อสู้ชนชาติ และอาณาจักรต่อสู้อาณาจักร จะเกิดแผ่นดินไหวในหลายแห่ง จะมีการกันดารอาหารและความเดือดร้อน สิ่งเหล่านี้เป็นจุดเริ่มต้นของความเจ็บปวดในการคลอด
9“แต่พวกคุณจงระวังตัว เพราะพวกเขาจะมอบพวกคุณให้แก่สภา พวกคุณจะถูกเฆี่ยนในธรรมศาลา และจะยืนต่อหน้าผู้ปกครองและกษัตริย์เพราะเรา เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขา
10ข่าวดีต้องถูกประกาศแก่ทุกชนชาติก่อน
11เมื่อพวกเขานำพวกคุณไปส่งมอบ อย่ากังวลล่วงหน้า หรือคิดเตรียมไว้ว่าจะพูดอะไร แต่ในเวลานั้น คำใดที่มอบให้พวกคุณ ก็จงพูดคำนั้น เพราะผู้ที่พูดไม่ใช่พวกคุณ แต่เป็นพระวิญญาณบริสุทธิ์
12“พี่น้องจะมอบพี่น้องให้ถึงตาย และบิดาจะมอบลูก ลูก ๆ จะลุกขึ้นต่อต้านบิดามารดา และทำให้พวกเขาถูกประหาร
13ทุกคนจะเกลียดชังพวกคุณเพราะนามของเรา แต่ผู้ที่อดทนจนถึงที่สุดจะรอด
14“แต่เมื่อพวกคุณเห็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนที่ทำให้รกร้าง ซึ่งดาเนียลผู้เผยพระวจนะกล่าวถึง ยืนอยู่ในที่ซึ่งไม่ควรอยู่” (ผู้อ่านจงเข้าใจ) “เวลานั้น ให้คนที่อยู่ในยูเดียหนีไปยังภูเขา
15คนที่อยู่บนดาดฟ้าอย่าลงมา หรือเข้าไปหยิบสิ่งใดออกจากบ้าน
16คนที่อยู่ในทุ่งอย่ากลับไปเอาเสื้อคลุมของตน
17แต่วิบัติแก่หญิงที่ตั้งครรภ์และหญิงที่ให้นมลูกในวันเหล่านั้น!
18จงอธิษฐานขอให้การหนีของพวกคุณไม่เกิดขึ้นในฤดูหนาว
19เพราะในวันเหล่านั้นจะมีความทุกข์ยาก ซึ่งไม่เคยมีอย่างนั้นตั้งแต่พระเจ้าเริ่มสร้างจนถึงบัดนี้ และจะไม่มีอีก
20ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ทำให้วันเหล่านั้นสั้นลง ก็จะไม่มีมนุษย์คนใดรอด แต่เพราะเห็นแก่ผู้ที่พระองค์เลือกไว้ ซึ่งพระองค์ได้เลือกไว้ พระองค์จึงทำให้วันเหล่านั้นสั้นลง
21เวลานั้น ถ้าใครบอกพวกคุณว่า ‘ดูสิ พระคริสต์อยู่ที่นี่!’ หรือ ‘ดูสิ อยู่ที่นั่น!’ อย่าเชื่อ
22เพราะจะมีพระคริสต์เท็จและผู้เผยพระวจนะเท็จเกิดขึ้น พวกเขาจะแสดงหมายสำคัญและการอัศจรรย์ เพื่อชักนำให้หลง ถ้าเป็นไปได้ แม้แต่ผู้ที่พระองค์เลือกไว้
23แต่พวกคุณจงระวัง “ดูสิ เราได้บอกทุกสิ่งแก่พวกคุณไว้ล่วงหน้าแล้ว
24แต่ในวันเหล่านั้น หลังจากความทุกข์ยากนั้น ดวงอาทิตย์จะมืดลง และดวงจันทร์จะไม่ส่องแสง
25ดวงดาวจะตกจากฟ้า และพลังทั้งหลายที่อยู่ในสวรรค์จะสั่นสะเทือน
26แล้วพวกเขาจะเห็นบุตรมนุษย์มาในหมู่เมฆ ด้วยพลังยิ่งใหญ่และพระสิริ
27แล้วบุตรมนุษย์จะส่งทูตสวรรค์ของตนออกไป และรวบรวมผู้ที่พระองค์เลือกไว้จากลมทั้งสี่ทิศ ตั้งแต่สุดปลายแผ่นดินโลกจนถึงสุดปลายฟ้า
28“จงเรียนรู้อุปมานี้จากต้นมะเดื่อ เมื่อกิ่งของมันอ่อนลงและผลิใบ พวกคุณก็รู้ว่าฤดูร้อนใกล้มาแล้ว
29เช่นเดียวกัน เมื่อพวกคุณเห็นสิ่งเหล่านี้กำลังเกิดขึ้น ก็จงรู้ว่าใกล้แล้ว อยู่ที่ประตู
30เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า คนรุ่นนี้ จะไม่ผ่านพ้นไป จนกว่าสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดจะเกิดขึ้น
31สวรรค์และโลกจะผ่านพ้นไป แต่ถ้อยคำของเราจะไม่ผ่านพ้นไป
32“แต่วันนั้นหรือชั่วโมงนั้นไม่มีใครรู้ แม้แต่ทูตสวรรค์ในสวรรค์ หรือพระบุตร ก็ไม่รู้ มีเพียงพระบิดาเท่านั้น
33จงระวัง จงตื่นตัว และอธิษฐาน เพราะพวกคุณไม่รู้ว่าเวลานั้นจะมาเมื่อไร
34“เรื่องนี้เหมือนชายคนหนึ่งเดินทางไปต่างประเทศ เขาออกจากบ้าน มอบอำนาจให้คนรับใช้ และมอบงานให้แต่ละคน อีกทั้งสั่งคนเฝ้าประตูให้คอยเฝ้าระวัง
35เพราะฉะนั้น จงเฝ้าระวัง เพราะพวกคุณไม่รู้ว่าเจ้าของบ้านจะมาเมื่อไร อาจเป็นเวลาเย็น เที่ยงคืน ตอนไก่ขัน หรือตอนเช้า
36มิฉะนั้น เมื่อเขามาอย่างกะทันหัน อาจพบพวกคุณกำลังหลับอยู่
37สิ่งที่เราบอกพวกคุณ เราก็บอกทุกคนว่า จงเฝ้าระวัง!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.